สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 287 ข่าวใหญ่สะเทือนขวัญ! ผู้อำนวยการหลี่เป็นพ่อสื่อให้เสิ่นชิง
บทที่ 287 ข่าวใหญ่สะเทือนขวัญ! ผู้อำนวยการหลี่เป็นพ่อสื่อให้เสิ่นชิง
หลังจากพูดจบ อธิบดีหม่าตบไหล่ผู้อำนวยการหลี่ แล้วก็รีบออกจากห้องประชุมไป
เขาไม่อยากจะมาโต้เถียงกับพวกคนแก่สามคนนั่นหรอก มันยุ่งยากเหลือเกิน แต่ละคนก็ยากจะจัดการ
หลังจากอธิบดีหม่าจากไป ผู้อำนวยการหลี่ถือถ้วยน้ำร้อนไว้ มองดูคนทั้งสามในห้องประชุมด้วยรอยยิ้ม
กงสุลใหญ่จากกระทรวงการต่างประเทศ ประธานศาลสูงสุดจากศาลเมืองหลวงและผู้อำนวยการจากสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน ใครก็ตามในนี้แค่กระทืบเท้าทีเดียว วงการราชการก็ต้องสั่นสะเทือนไปสามครั้ง
ไม่มีใครที่จะจัดการง่ายเลย
ผู้อำนวยการหลี่วางถ้วยน้ำร้อนลงบนโต๊ะ ถอนหายใจเบา ๆ แล้วพูดด้วยสีหน้าละอายใจว่า
“เหล่าจาง เหล่าหวัง เหล่าเฮ่อ ฉันรู้ว่าช่วงนี้แต่ละหน่วยงานขาดแคลนบุคลากรที่มีความสามารถ และฉันก็รู้ว่าเพื่อนเก่าแต่ละคนก็มีปัญหาของตัวเอง ฉันก็อยากจะช่วยแบ่งเบาภาระของพวกคุณ แต่ว่าเสิ่นชิงมีแค่คนเดียว เธอก็ไม่ได้มีสามหัวหกแขน ฉันคงไม่สามารถแยกร่างเธอออกเป็นสามส่วนแล้วให้แต่ละหน่วยงานไปแบ่งกันได้หรอก อีกอย่าง แตงที่บังคับให้งอกก็ไม่หวานหรอก…”
เหอซีที่แอบฟังอยู่นอกประตูได้ยินคำว่า ‘เสิ่นชิง’
‘แบ่ง’
‘บังคับ’ อย่างเลือนราง
เขาจัดเรียงคำเหล่านี้ในหัวใหม่ แล้วแสดงสีหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจ
จากนั้นเหอซีก็เบิกตากว้าง โอ้พระเจ้า! นี่มันเรื่องใหญ่มาก!
ดังนั้น เขาจึงรีบกลับไปที่สำนักงานเพื่อนินทากับเพื่อนร่วมงาน
“จุ๊ จุ๊ พวกนายเดาสิว่าพวกผู้ใหญ่ข้างในมาทำอะไร?” เหอซีถือแก้วน้ำ นั่งลงที่โต๊ะทำงานอย่างลึกลับ
คำพูดของเขาทำให้เพื่อนร่วมงานเกิดความอยากรู้อยากเห็น
ถึงอย่างไรการที่ผู้ใหญ่ทั้งสามคนที่ปกติไม่ค่อยได้เจอกันมารวมตัวกันที่สำนักงานอัยการก็เป็นเรื่องแปลกจริง ๆ
ทุกคนเห็นอธิบดีหม่าออกไปแล้ว จึงรีบมารวมตัวกันที่โต๊ะของเหอซี เงี่ยหูฟังเขาเล่าเรื่องนินทา
“เสี่ยวซีเร็วเข้า บอกมาเลย มีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้นเหรอ?” เหอซีจิบน้ำหนึ่งอึก แกว่งขาไปมาอย่างสบายอารมณ์ แล้วยิ้มอย่างลึกลับให้กับเพื่อนร่วมงานที่มามุงดูพลางกล่าวว่า
“ฮึ่ม ลองเดากันดูก่อนสิ แต่ฉันกล้ารับรองเลยว่า พวกนายไม่มีทางเดาถูกแน่ ๆ!”
ทุกคนเริ่มพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ
“ฉันเดาว่าต้องเป็นคดีใหญ่ที่สั่นสะเทือนวงการแน่ ๆ เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวทั้งในและต่างประเทศ และยังก่อให้เกิดห่วงโซ่อาชญากรรมด้วย”
“ไม่ใช่ว่ามีเจ้าหน้าที่ถูกปลดออกจากตำแหน่ง แล้วระดมผู้ใหญ่เหล่านี้มาขอร้องพวกเราที่สำนักงานอัยการหรอกนะ?”
“ฉันว่ามันน่าจะเป็นการร่วมมือกันไขคดีมากกว่า หรือว่ามีนักโทษคดีร้ายแรงหลบหนีไปทั่ว ต้องการความร่วมมือจากทุกแผนกทุกสาขาหรือเปล่า?”
เหอซีชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วส่ายไปมา “ไม่ใช่ ไม่ใช่ ฉันรู้ว่าพวกนายเดาไม่ออกหรอก เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเสิ่นชิงของพวกเรา ฉันบอกได้แค่ว่า มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก แต่ในความเหลือเชื่อนั้นก็มีความสมเหตุสมผลอยู่นิดหน่อย”
เมื่อได้ยินว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเสิ่นชิง ทุกคนในสำนักงานก็รุมล้อมเข้ามา ตั้งใจฟังอย่างอยากรู้อยากเห็น
เสิ่นชิงเป็นดอกไม้ประจำสำนักงานอัยการ มีหนุ่มโสดในสำนักงานอัยการหลายคนที่ชอบเธอ
“อย่าทำให้พวกเราลุ้นอีกเลย รีบพูดมาเร็ว!” เมื่อได้ยินว่าบุคคลสำคัญทั้งสามคนนี้มาเพื่อเสิ่นชิง ทุกคนในสำนักงานก็ตื่นเต้นกันใหญ่
เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งที่ใจร้อนได้ตบหัวเหอซีอย่างแรง “เร็วเข้า พูดมา!”
เหอซีลูบหัวที่เจ็บปวด แล้วจ้องตากลับไปอย่างไม่พอใจ “ทำไมนายถึงตีฉัน ถ้านายตีฉันอีก ฉันจะไม่พูดแล้วนะ”
“เร็วเข้า พูดมา! ถ้านายกล้าไม่พูด พวกเราจะตบหัวนายคนละที!”
เหอซีกระแอมเบา ๆ แล้วลดเสียงลง พูดอย่างลึกลับ “ฉันจะบอกให้นะ บุคคลสำคัญทั้งสามคนนี้มาที่สำนักงานอัยการของเราเพื่อมาสู่ขอ!”
“สู่ขอ? สู่ขออะไร?”
ทุกคนตกใจ ปากอ้าค้างกันหมด กว้างจนแทบจะยัดไข่ไก่เข้าไปได้
“ฮึ่ม คิดไม่ถึงใช่ไหมล่ะ…” เหอซียิ้มอย่างภาคภูมิใจ เขารู้ว่า เมื่อคนพวกนี้ได้ยินข่าวต้องตกใจแน่ ๆ
สีหน้าตกตะลึงของทุกคนทำให้เหอซีรู้สึกพอใจมาก
เหอซีบอกตัวเองอย่างเกินจริง “ฉันได้ยินมาอย่างชัดเจน!”
ผู้อำนวยการการท่องเที่ยว กงสุลใหญ่ และประธานศาลสูงสุดของเมืองหลวง พวกเขาทั้งหมดมาเพื่อช่วยคนสนิทมาสู่ขอ!
พวกเขาต้องการแย่งคนของสำนักงานอัยการพวกเรา!
ทุกคนโกรธ น้ำภายในจะไหลลงร่องสวนคนอื่นได้อย่างไร!
แต่งงานกับดอกไม้งามของสำนักงานพวกเรา? พวกเขายังกล้าแค่คิดในใจเท่านั้น แต่คนนอกพวกนั้นกลับคิดถึงเรื่องนี้และมาเยือนถึงที่
และยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังกล้าขอให้ผู้อำนวยการหลี่เป็นแม่สื่อ
ช่างไร้ยางอายที่สุด!
“ทุกคนอย่าเสียงดัง! อย่าเสียงดัง! แล้วผู้อำนวยการหลี่พูดว่าอย่างไร? ผู้อำนวยการหลี่ตกลงที่จะเป็นพ่อสื่อหรือเปล่า?” เพื่อนร่วมงานชายคนหนึ่งที่มีสีหน้ากังวลมองไปที่เหอซี
เหอซียักไหล่แล้วพูดว่า “ผู้อำนวยการหลี่บอกว่าพวกเขาไม่สามารถแย่งคนแบบนี้ได้ บังคับแตงโมให้หวานไม่ได้!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เพื่อนร่วมงานชายทั้งหลายก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก “ดีแล้ว ดีแล้ว น้ำภายในจะไหลลงร่องสวนของคนอื่นได้อย่างไร?”
“จุ๊ จุ๊ เสิ่นชิงช่างเป็นที่ต้องการจริง ๆ ดีนะที่ผู้อำนวยการหลี่ของเราไม่ยอมปล่อยมือ!”
เพื่อนร่วมงานชายคนหนึ่งถอนหายใจพูดว่า “จริง ๆ แล้วผมคิดว่านะ ผมรู้สึกว่าเสิ่นชิงไม่เหมาะที่จะแต่งงานหรอก เธอเหมาะที่จะเป็นคนที่ถูกเชิดชูบูชามากกว่า”
เพื่อนร่วมงานชายอีกคนพูดว่า “ผมก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน รู้สึกว่าเสิ่นชิงเป็นคนที่ควรชื่นชมจากระยะไกล ไม่ควรเข้าใกล้…”
เหอซีเห็นด้วยว่า “ใช่แล้ว ฉันรู้สึกว่าไม่มีใครคู่ควรกับเสิ่นชิงหรอก และฉันเห็นว่าเสิ่นชิงเป็นเหมือนเจ้าหญิงน้ำแข็ง ในสายตาของเธอมีแต่งานเท่านั้น ไม่มีความรู้สึกใดใด”
“หืม? ใครบอกว่าฉันไม่มีความรู้สึก?”
เสียงใสกังวานดังขึ้นอย่างกะทันหันจากด้านหลังของทุกคน ทำให้หลายคนตกใจจนเซถลา
ทุกคนหันกลับไปมองพร้อมกัน เห็นสาวงามยืนอยู่ที่ประตู
เสิ่นชิงสวมชุดเครื่องแบบ ผมเกล้าสูง ท่วงท่าสง่างามสูงตระหง่าน ดวงตาสดใสและลึกล้ำ
บางคนเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็เป็นภาพที่งดงามแล้ว
“คุณเสิ่น คุณกลับมาแล้วเหรอครับ? คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?”
เหอซีจ้องตาเบิกกว้าง พูดติดอ่าง เขาไม่คิดว่าเสิ่นชิงจะกลับมาในเวลานี้
การนินทาเสิ่นชิงลับหลังแล้วถูกจับได้คาหนังคาเขา ทุกคนมองหน้ากันเลิ่กลั่ก ตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ
บรรยากาศในสำนักงานกลายเป็นความอึดอัดในทันที
เมื่อเห็นว่าการปรากฏตัวของตนทำให้บรรยากาศในสำนักงานเย็นชาลง เสิ่นชิงแกล้งไอแล้วพูดว่า “แค่ก แค่ก ฉันไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น พวกคุณคุยกันต่อเถอะ”
เสิ่นชิงมาเพื่อส่งรายงานผลการปฏิบัติงาน หลังจากรายงานต่อผู้อำนวยการหลี่เสร็จเธอก็จะกลับเมืองหางโจว
พูดจบเสิ่นชิงก็เดินไปทางห้องทำงานของผู้อำนวยการหลี่
“เอ่อ รอก่อน ท่านอัยการอาวุโสเสิ่น ผู้อำนวยการหลี่ไม่ได้อยู่ที่นั่น”
เหอซีรีบเรียกเสิ่นชิงไว้ แล้วชี้ไปทางห้องประชุม
“ผู้อำนวยการหลี่อยู่ในห้องประชุม เขากำลังปรึกษากับกงสุลใหญ่ ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน และประธานศาลสูงสุดจากเมืองหลวง เกี่ยวกับเรื่องชีวิตคู่ของคุณ”
เสิ่นชิงชะงักแล้วในสมองของเธอก็ค่อย ๆ ปรากฏเครื่องหมายคำถาม
ผู้อำนวยการหลี่กำลังปรึกษาเรื่องชีวิตคู่ของตัวเองกับกงสุลใหญ่ ผู้อำนวยการสำนักงานการท่องเที่ยวแห่งชาติจีน และประธานศาลสูงสุดจากเมืองหลวงเหรอ?
นี่มันเกิดอะไรขึ้น!
Comments for chapter "บทที่ 287 ข่าวใหญ่สะเทือนขวัญ! ผู้อำนวยการหลี่เป็นพ่อสื่อให้เสิ่นชิง"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
