สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 213 เฉียวอวี้เหอ ชีวิตในคุกที่แสนโหดร้าย

บทที่ 213 เฉียวอวี้เหอ ชีวิตในคุกที่แสนโหดร้าย

ข่าวที่เสิ่นชิงจะกลับมา แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหางโจวภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง

อุตสาหกรรมบันเทิงในหางโจวกลับมาปั่นป่วนอีกครั้ง

แย่แล้ว ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงกลับมาอีกล่ะ!

พวกเขาได้ยินมาว่า เสิ่นชิงไม่เพียงแต่จัดการตระกูลจูในเมืองหลวงเท่านั้น แต่ยังส่งผู้พิพากษาเข้าคุกด้วย

นี่มันเทพแห่งความตายชัด ๆ เดินไปถึงไหนก็ฆ่าถึงนั่น

ยิ่งไปกว่านั้น มีข่าวลือว่าเสิ่นชิงยังได้เลื่อนตำแหน่งด้วย

ทุกคนต่างหวาดกลัว กลัวว่าดาบดาโมเคลสในมือของเสิ่นชิงจะแขวนอยู่เหนือหัวของตัวเอง

เฉียวปางรู้ว่าศาลได้รับหลักฐานสำคัญเกี่ยวกับการปลอมแปลงพินัยกรรมของเขาแล้ว

พูดได้ว่า แค่เปิดศาล คดีนี้เขาก็แพ้อย่างแน่นอน

ในช่วงนี้ เฉียวปางถูกจำกัดการเดินทาง ทำให้เขากระวนกระวายใจจนหัวปั่นป่วนและผมหงอกขาวไปหมด

เขาขอความช่วยเหลือจากไห่ตงชิงและลู่หลี แต่ทั้งสองคนดูเหมือนจะตัดแขนเพื่อเอาชีวิตรอด พวกเขามักหาข้ออ้างต่าง ๆ นานาเพื่อหลีกเลี่ยงการพบหน้า

ท้ายที่สุดแล้ว คุณปู่ก็ถูกเฉียวปางฆ่า และพินัยกรรมก็ถูกเขาปลอมแปลงขึ้นมา

ตอนนี้เหมืองทองก็ไม่สามารถขุดได้แล้ว เฉียวปางจึงไม่มีคุณค่าใด ๆ สำหรับไห่ตงชิงและลู่หลีอีกต่อไป

ไห่ตงชิงและลู่หลีได้เริ่มลบร่องรอยความร่วมมือกันอย่างลับ ๆ แล้ว

และเฉียวปางก็รู้สึกได้ถึงจุดนี้

ครั้งที่แล้ว เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่โรงภาพยนตร์ จางฉางเทียนก็กลายเป็นแพะรับบาปของทุกคน

และครั้งนี้ เฉียวปางก็กลัวว่าตัวเองจะถูกผลักออกไปรับผิดชอบทุกอย่าง

ดังนั้นเขาจึงนั่งไม่ติด

เฉียวปางคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจโทรหาหลานชายของเขา เฉียวเฟิง

เขารู้ว่าเฉียวเฟิงตอนนี้ก็กำลังปวดหัวเป็นอย่างมากเพราะคดีสับเปลี่ยนทารกเมื่อหลายปีก่อน

แม้ว่าครั้งล่าสุด ลุงกับหลานชายจะทะเลาะกันอย่างรุนแรงเรื่องพินัยกรรม แต่ศัตรูของศัตรูก็คือเพื่อน

ตระกูลเฉียวของพวกเขาก็ควรจะรวมตัวกันเพื่อต่อสู้กับคนภายนอกได้แล้ว

เมืองหางโจว คฤหาสน์ใหม่ตระกูลเฉียว

สามีภรรยาเฉียวเฟิงนับตั้งแต่ลูกสาวถูกจับกุม ก็ดูซูบผอมลงอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาเคยพยายามใช้วิธีการต่าง ๆ เพื่อช่วยลูกสาวออกมา แต่ตอนนี้ตระกูลเฉียวกำลังตกต่ำลงเรื่อย ๆ อิทธิพลไม่เหมือนแต่ก่อน

สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้เพื่อลูกสาวก็คือ ส่งเงินให้เธออย่างบ้าคลั่ง

ในคุกทุกอย่างแพงมาก ของธรรมดา ๆ ภายนอกอย่างหมากฝรั่ง สบู่ ผ้าอนามัย ในคุกล้วนมีราคาแพงลิบลิ่ว

เพื่อให้ลูกสาวทุกข์ทรมานน้อยลงในคุก สามีภรรยาเฉียวเฟิงส่งเงินให้เฉียวอวี้เหอไม่น้อยเลย

อย่างไรก็ตาม ความจริงพิสูจน์แล้วว่า มีเงินคนเราจะอยู่ที่ไหนก็สุขสบายได้ แต่ยกเว้นในคุก

เมืองหางโจว เรือนจำหญิง

นักโทษหญิงสวมชุดนักโทษสีฟ้าขาวเหมือนกันทั้งหมด กำลังฝึกร่างกายอยู่ในลานของเรือนจำ

ผู้คุมเป่านกหวีด นักโทษหญิงเอามือกอดศีรษะ ย่อตัวลง เริ่มกระโดดแบบกบ

เฉียวอวี้เหออยู่ท้ายแถว

ชีวิตในคุกหลายเดือนทำให้เธอทรุดโทรมและซูบผอม

มือทั้งสองข้างของเธอเต็มไปด้วยหนังด้าน ผิวที่เคยขาวกลายเป็นสีเหลืองหม่น ผมแห้งกรอบเหมือนฟางข้าว

เฉียวอวี้เหอทำการย่อตัวลงเสร็จ อาจเป็นเพราะไม่ได้กินอาหารเช้า ทำให้เลือดลมไม่ดี น้ำตาลในเลือดต่ำ

ขณะที่ลุกขึ้นยืน เธอตาลายกะทันหัน ล้มลงไปทับผู้หญิงคนหน้าตรง ๆ

เนื่องจากทุกคนเข้าแถวเป็นแนวตอนลึก การล้มของเฉียวอวี้เหอ จึงเหมือนโดมิโนที่ล้มลงไปเป็นทอด ๆ ทำให้คนล้มลงเป็นแถบ

นักโทษหญิงที่ยืนอยู่หน้าสุดชื่อหวังชุนเซียงโชคร้าย คนด้านหลังทั้งหมดล้มทับลงบนตัวเธอ

เข่าของหวังชุนเซียงกระแทกกับพื้นปูน ทำให้บวมแดงทันที เจ็บจนเธอต้องขบฟันกัดริมฝีปาก

ครู่หนึ่งผ่านไป หวังชุนเซียงเงยหน้าอ้วนที่ดูดุร้ายขึ้นมา จ้องมองเฉียวอวี้เหออย่างเกรี้ยวกราด

สายตาของเธอบอกว่า รอดูเถอะ แกตายแน่

เฉียวอวี้เหอเห็นภาพนั้นแล้วตกใจจนตัวสั่น ไม่รู้จะทำอย่างไร

หวังชุนเซียงเป็นหัวโจกในหมู่นักโทษหญิง อาศัยร่างกายที่ใหญ่โตแข็งแรง ครอบงำนักโทษหญิงตัวผอมเล็กคนอื่น ๆ

คืนแรกที่เฉียวอวี้เหอเข้ามา เธอก็ถูกหวังชุนเซียงพาคนมาสั่งสอนอย่างรุนแรง

หลังจากนั้น เฉียวอวี้เหอที่หน้าตาสวยงามและรูปร่างผอมบางก็กลายเป็นเป้าหมายการรังแกของหวังชุนเซียง

อย่างที่เขาว่ากันไว้ หญ้าอ่อนกลัวน้ำค้างแข็ง น้ำค้างแข็งกลัวแดด คนชั่วย่อมมีคนชั่วคอยกำราบ

ช่วงแรกที่เข้าคุก เฉียวอวี้เหอถูกหวังชุนเซียงทุบตีเป็นประจำ ทุกสองสามวัน ปกติยังต้องถูกใช้งานเยี่ยงทาสรับใช้อีกด้วย

เฉียวอวี้เหอในตระกูลเฉียวเป็นเจ้าหญิงที่ได้รับการทะนุถนอม ในบริษัทเป็นราชินีที่อยู่สูงส่ง เธอเคยแต่ให้คนอื่นรับใช้ ไม่เคยรับใช้ใครมาก่อน

แม้แต่งานยกน้ำล้างเท้าหรือเช็ดเท้าให้คนอื่น เธอก็ทำไม่เป็น

หลายครั้งที่เธอยกน้ำล้างเท้าร้อนเกินไป หวังชุนเซียงจับเฉียวอวี้เหอกดลงไปในน้ำร้อนจัด

หลังจากล้างเท้าเสร็จ หวังชุนเซียงยังบังคับให้เฉียวอวี้เหอดื่มน้ำล้างเท้าของตัวเอง

เฉียวอวี้เหอเคยแต่ถูกตามใจมาตลอด ไม่เคยทนทุกข์ทรมานแบบนี้มาก่อน ไม่เคยลำบากแบบนี้

ตอนแรก เฉียวอวี้เหอยังฟ้องผู้คุม แต่หลังจากหวังชุนเซียงออกจากห้องขังเดี่ยว ก็ยิ่งรังแกเฉียวอวี้เหอหนักขึ้น

ตบหน้า ลงโทษให้คุกเข่าบนพื้น แย่งของ บังคับให้เลียเสมหะบนพื้น…

เฉียวอวี้เหอถูกรังแกจนร้องไห้ไม่หยุด เธอทำได้แค่เอาเงินไปเอาใจหวังชุนเซียง

หลังจากที่สามีภรรยาเฉียวเฟิงเริ่มส่งเงินมาให้ลูกสาว เฉียวอวี้เหอก็เริ่มจ่ายค่าคุ้มครองให้หวังชุนเซียง เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกทุบตี

เงินที่สามีภรรยาเฉียวเฟิงส่งมาให้เธอ ส่วนใหญ่ตกอยู่ในกระเป๋าของหวังชุนเซียง

เฉียวอวี้เหอเห็นว่าตัวเองทำร้ายพี่ใหญ่โดยไม่ตั้งใจ สีหน้าของเธอซีดขาวในทันที

เธอรู้ว่าหลังจากทำกายบริหารตอนเช้าเสร็จ จะมีเรื่องน่ากลัวมากรอเธออยู่

นึกถึงวิธีการโหดร้ายของหวังชุนเซียง ขาทั้งสองข้างของเฉียวอวี้เหอก็สั่นไม่หยุด

สายตาของเธอมองไปทางซ้าย เห็นผู้คุมกำลังเป่านกหวีดอยู่

เฉียวอวี้เหอตัดสินใจฉับพลัน วิ่งพุ่งเข้าหาผู้คุม ชนเธอล้มลงกับพื้น

ทันใดนั้น เฉียวอวี้เหอก็ได้รับรางวัลเป็นการถูกขังในห้องมืดเจ็ดวัน

ในขณะที่ประตูห้องขังปิดลง เฉียวอวี้เหอก็ทรุดตัวลงอย่างหมดแรงตามประตูเหล็กเย็นเฉียบ

เธอยอมถูกขังดีกว่าต้องออกไปเผชิญหน้ากับหวังชุนเซียง

ในห้องขัง เฉียวอวี้เหอร้องไห้โดยเอามือปิดหน้า น้ำตาหยดใหญ่ ๆ ไหลผ่านช่องนิ้วมือของเธอ

เฉียวอวี้เหอใช้เล็บขูดผนังอย่างบ้าคลั่ง ราวกับกำลังสลักตัวอักษรบางอย่าง

เฉียวอวี้เหอดวงตาแดงก่ำด้วยความแค้น ความอัปยศอดสูทั้งหมดที่เธอต้องเผชิญในคุกวันนี้ ล้วนเป็นเพราะเสิ่นชิงทั้งสิ้น

“เสิ่นชิง! เสิ่นชิง! เสิ่นชิง แกนังแพศยา! นังแพศยา!”

เฉียวอวี้เหอราวกับคนบ้า ใช้ปลายนิ้วที่เลือดออกขีดเขียนบนผนังอย่างไร้สติ

เฉียวอวี้เหอผมเผ้ายุ่งเหยิง จ้องมองชื่อบนผนังอย่างแน่วแน่ราวกับผีสาวที่มีความอาฆาตแค้น แล้วหัวเราะเสียงแหลมอย่างบ้าคลั่ง “เสิ่นชิง ฉันสาปแช่งให้ครอบครัวแกตายหมด ไม่มีใครได้ตายดี!”

จากนั้น เฉียวอวี้เหอมองไปที่หน้าต่างเล็ก ๆ กว้างเพียงสิบเซนติเมตร

หากเธอสามารถออกไปได้ สิ่งแรกที่จะทำคือไปแก้แค้นเสิ่นชิง

เธอจะเฉือนเนื้อเถือหนังของเสิ่นชิงแบบเป็น ๆ ให้มันตายอย่างทรมาน!