สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 192 เสิ่นชิงถูกตัดสินจำคุก 7 ปี

บทที่ 192 เสิ่นชิงถูกตัดสินจำคุก 7 ปี

เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นชิง ลู่เย่ชะงักไปชั่วขณะ จู่ ๆ ก็รู้สึกหมดแรง

เขาเป็นคนนอกเหรอ?

คนที่เขาห่วงใยที่สุดเผชิญกับวิกฤตชีวิต แต่เขากลับเป็นคนสุดท้ายที่รู้เรื่อง แม้แต่โอกาสที่จะช่วยเหลือก็ยังไม่มี

ลู่เย่กลั้นความรู้สึกเจ็บปวดในใจ สูดหายใจลึก ๆ แล้วมองเสิ่นชิงอย่างจริงจังพลางกล่าวว่า

“เธอคือคนที่ฉันห่วงใยที่สุด ฉันหวังว่าจะสามารถปกป้องเธอได้ทันทีที่เกิดเรื่อง ต่อไปนี้อย่าแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวนะ”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ขนตาของเสิ่นชิงสั่นไหวเล็กน้อย เธอตอบเบา ๆ ว่า “อืม…”

ลู่เย่มองใบหน้าซีดเซียวของเสิ่นชิง แล้วนวดหว่างคิ้วของตัวเอง

“เฮ้อ ช่างเถอะ ฉันไม่ได้วิ่งมาที่นี่เพื่อโกรธเธอหรอก แค่เธอปลอดภัยก็พอแล้ว”

เสิ่นชิงมองลู่เย่ที่ดูเหนื่อยล้าจากการเดินทาง หัวใจเธออบอุ่นขึ้น “อืม…”

“เธอรู้จักแค่คำว่า ‘อืม’ ใช่ไหม?”

ปฏิกิริยาของเสิ่นชิงทำให้ลู่เย่หัวเราะด้วยความโมโห

ลู่เย่หันหน้าไปทางอื่น โกรธจนไม่รู้จะพูดอะไรดี

เมื่อเห็นท่าทางโกรธ ๆ ของลู่เย่ เสิ่นชิงกะพริบตาแล้วยิ้มอย่างซุกซน พยักหน้าแรง ๆ “อืม!”

เสิ่นชิงแทบไม่เคยแสดงท่าทางแบบนี้ต่อหน้าคนนอก หลังจากเข้าทำงานที่สำนักงานอัยการ ใบหน้าของเธอก็ดูเป็นผู้ใหญ่และมั่นคงมากขึ้น

เมื่อเห็นท่าทางซุกซนของเสิ่นชิง ลู่เย่รู้สึกพอใจมาก หัวใจของเขาอ่อนลงทันที

ลู่เย่ขยับมุมปาก แววตาเป็นประกายอ่อนโยน “ช่างเถอะ ฉันยกโทษให้เธอแล้ว แต่อย่าให้เกิดขึ้นอีกนะ”

เรื่องที่เสิ่นชิงถูกฟ้องร้องขึ้นศาลกลายเป็นประเด็นร้อนแรงบนโลกออนไลน์

ชาวเน็ต : ไม่ใช่นะ มันแปลกมาก มีคนจะฆ่าฉัน แล้วฉันจะฆ่าเขากลับไม่ได้เหรอ? ผู้เสียหายกลับมีความผิด?

ชาวเน็ต : คนด้านบน คุณยังไม่เข้าใจสถานการณ์เลย การป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมายนั้นไม่มีความผิด แต่การฆ่าคนเพื่อระบายแค้นนั้นผิดกฎหมาย พูดง่าย ๆ คือ ถ้าคนร้ายจะฆ่าคุณ คุณสามารถใช้มีดต่อสู้ได้ แต่ถ้าคนร้ายหมดสภาพแล้ว การลงมือต่อไปก็จะเป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยเจตนา

ชาวเน็ต : ชิ ในสถานการณ์คับขัน ใครจะไปสนใจอะไรมากมาย กฎหมายไม่ควรยอมให้กับสิ่งที่ผิดกฎหมาย ฉันคิดว่าเสิ่นชิงไม่มีความผิด

ชาวเน็ต : ฮึ ฉันอยากดูว่าศาลจะตัดสินยังไง ถ้าหากถูกตัดสินว่ามีความผิด ฉันจะยืนหกสูงแล้วขี้เลย

คดีของเสิ่นชิงเป็นการพิจารณาคดีแบบเปิดเผย อนุญาตให้ประชาชนเข้าฟังได้

ดังนั้น ในวันที่เปิดศาล ที่นั่งในศาลเต็มหมด

ศาลหลงเซี่ยกั๋วก็เปิดให้มีการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดี ที่ผ่านมาการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดีแทบไม่มีคนดูเลย แม้แต่คนส่วนใหญ่ก็ไม่รู้ว่ามีการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดี

แต่ครั้งนี้ การพิจารณาคดียังไม่เริ่มเลย ห้องถ่ายทอดสดของทางการก็มียอดผู้ชมทะลุ 100 ล้านแล้ว

เจ้าหน้าที่กระทรวงยุติธรรมต่างพากันทึ่ง พวกเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าการถ่ายทอดสดของทางการจะมียอดผู้ชมทะลุ 100 ล้าน

ใครจะคิดถึง

ตอนนี้ผู้ที่มีกระแสบนโลกออนไลน์สูงสุดไม่ใช่ดาราหรือเน็ตไอดอล แต่เป็นอัยการท่านหนึ่ง

ชาวต่างชาติพบว่าประชาชนชาวจีนต่างดูการถ่ายทอดสดการพิจารณาคดีในหลงเซี่ยกั๋ว พวกเขาอุทานว่าช่างเข้มข้นจริง ๆ

โอ้โห!

คนประเทศจีนมีจิตสำนึกด้านกฎหมายแข็งแกร่งมาก น่าเรียนรู้จริง ๆ!

ไม่เหมือนประเทศของพวกเขา ที่หมกมุ่นอยู่กับความบันเทิงจนตาย

กระแสฮอตเซิร์ชถูกดาราและเน็ตไอดอลจองไว้หมด แค่ดาราท้องเสียก็ขึ้นเทรนด์ฮอตได้

ในห้องพิจารณาคดี

แถวรองสุดท้าย จูฮ่าวสวมหมวก นั่งไขว่ห้าง ใบหน้าเผยรอยยิ้มสะใจ

เขาไม่อาจพลาดละครสนุก ๆ ของเสิ่นชิงที่ล้มลงจากอำนาจได้

เมื่อเสิ่นชิงขึ้นบนแท่น เขากำหมัดด้วยความตื่นเต้นและพูดอย่างดุดันว่า “ฮ่า ๆ ๆ กฎแห่งกรรม ผลกรรมไม่เคยผิดพลาด ขอให้ตัดสินลงโทษให้หนัก ๆ เลย!”

แต่เขายังไม่ทันได้ดีใจได้ไม่กี่วินาที

เจ้าหน้าที่ศาลหลายคนก็เดินเข้ามาหาเขา พูดเสียงเย็นว่า “ขออภัยครับคุณ ห้ามส่งเสียงดังในห้องพิจารณาคดี”

จูฮ่าวทำปากเบ้ ไม่สนใจ

“ติ๊ง~ ติ๊ง~ ติ๊ง~”

หลังจากเสียงระฆังดังสามครั้ง ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนก็เดินเข้าสู่ห้องพิจารณาคดี

พร้อมกับเสียงประกาศให้ทุกคนลุกขึ้นยืน ผู้พิพากษาเคาะค้อน “เริ่มการพิจารณาคดี!”

ผู้พิพากษามองดูเอกสารฟ้องร้องแล้วประกาศเสียงดัง

“ขอเชิญฝ่ายโจทก์แถลงคดีและคำร้องขอ”

หลังจากกรมตำรวจส่งมอบเอกสารฟ้องร้อง อัยการจะเป็นตัวแทนรัฐในการฟ้องร้อง ดังนั้นคนที่ยืนอยู่ตรงข้ามเสิ่นชิงวันนี้ก็คือเสี่ยวอวี่จากสำนักงานอัยการนั่นเอง

แม้จะรู้ว่าเป็นเพียงพิธีการ แต่เสี่ยวอวี่ก็อดรู้สึกหวาดหวั่นไม่ได้

โธ่เอ๊ย งานบ้านี้ทำไมถึงได้ตกมาอยู่กับเขานะ

ถ้าหัวหน้าเสิ่นไม่พอใจเขาเพราะเรื่องนี้จะทำอย่างไรดี

เสี่ยวอวี่แกล้งไอสองครั้ง ฝืนใจอ่านเอกสารฟ้องร้องที่สำนักงานตำรวจยื่นมาหนึ่งรอบ

“จากการสืบสวนพิสูจน์แล้วว่า จำเลย เสิ่นชิง ยังคงใช้ความรุนแรงกับคนร้ายหลังจากที่คนร้ายสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวแล้ว และทำลายศพ ซึ่งเกินขอบเขตของการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย

ดังนั้น ฝ่ายเราจึงขอให้ศาลพิพากษาลงโทษจำเลยฐาน ‘ความผิดฐานทำร้ายร่างกายโดยเจตนา’ และ ‘ความผิดฐานทำลายศพ'”

ผู้พิพากษาเคาะค้อน “ฝ่ายโจทก์แถลงจบแล้ว ขอเชิญฝ่ายจำเลยเริ่มคำร้องขอ”

เนื่องจาก เสิ่นชิงเรียนกฎหมายมาอยู่แล้ว จึงไม่จำเป็นต้องจ้างทนาย

เธอลุกขึ้นยืนพูดช้า ๆ ว่า “ท่านผู้พิพากษา ฉันขอยื่นคำร้องให้ยกฟ้องคำร้องทั้งหมดของฝ่ายโจทก์ ในขณะนั้นสถานการณ์เร่งด่วน ฉันเผชิญหน้ากับคนร้ายที่ถือมีดด้วยมือเปล่า การโต้ตอบเพื่อป้องกันตัวเองถือเป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย

อีกทั้งไม่ได้ใช้ความรุนแรงหลังจากที่คนร้ายสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหว จึงไม่มีการกระทำที่เป็นการทำร้ายร่างกายโดยเจตนา

นอกจากนี้ ฉันสงสัยว่ามีคนเข้ามาในโรงงานและฆ่าคนร้ายในช่วงที่ฉันหมดสติ แล้วใส่ร้ายป้ายสีให้ฉัน”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ประชาชนที่อยู่ด้านล่างต่างมองหน้ากันไปมา

“ใส่ร้ายป้ายสีเหรอ?”

“หัวหน้าทีมเสิ่นมีหลักฐานหรือเปล่า?”

“ไม่สามารถพูดลอย ๆ ได้นะ ถ้าไม่มีหลักฐานในศาลก็จะแย่แน่”

ต่อมา ฝ่ายอัยการได้ส่งรายงานการชันสูตรศพ บันทึกคำให้การ และภาพถ่ายบาดแผลบนร่างของผู้ตายที่รวบรวมโดยสำนักงานตำรวจให้แก่ผู้พิพากษา

ส่วนเสิ่นชิงไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ

หลังจากที่ผู้พิพากษาดูหลักฐานที่ฝ่ายอัยการส่งมาแล้ว จึงถามเสิ่นชิงว่า “ถ้าคุณไม่ได้ใช้ความรุนแรงหลังจากผู้ตายเสียชีวิต แล้วบาดแผลหลังการตายของผู้ตายมาจากไหน?”

เมื่อเผชิญกับคำถามของผู้พิพากษา สายตาของเสิ่นชิงหม่นลงเล็กน้อย และไม่พูดอะไรเลย

ผู้คนที่มามุงดูต่างรู้สึกร้อนใจ

“โอ้โห หัวหน้าทีมเสิ่นคงไม่มีหลักฐานมาแสดงหรอกมั้ง?”

“ใจเย็น ๆ ถึงไม่มีหลักฐาน ก็น่าจะได้รับโทษเบา ๆ นะ”

“ใช่ ๆ สถานการณ์แบบนี้ต้องได้รับการผ่อนผันแน่นอน”

เห็นคนด้านล่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปมา ผู้พิพากษาทำหน้าเคร่งเครียด เคาะค้อน “เงียบ! ถ้าใครส่งเสียงดังอีก จะถูกไล่ออกจากศาลทันที!”

ผู้พิพากษามองไปทางเสิ่นชิง “ฝ่ายจำเลย ถ้าคุณไม่มีหลักฐาน ผมจะพักศาลตอนนี้ แล้วอีกหนึ่งชั่วโมงจะประกาศคำตัดสินทันที”

เสิ่นชิงก้มหน้า ยังคงไม่พูดอะไร

ผู้พิพากษาถือว่าเสิ่นชิงไม่มีข้อคัดค้าน จึงประกาศพักศาลทันที

หลังจากนั้น ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนอีกสามคนออกจากห้อง

ในช่วงพักศาล ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนเข้าห้องประชุมเพื่อหารือเกี่ยวกับผลการตัดสินคดีของเสิ่นชิง

แท้จริงแล้วหลังจากที่พวกเขาเข้าไปในห้องประชุม พวกเขาควรจะเริ่มอภิปรายเกี่ยวกับคดี แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาต่างก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นกันเสียนี่

นี่แสดงให้เห็นว่าผู้พิพากษาและคณะลูกขุนได้สมคบคิดกันมาก่อนแล้ว ผลการพิจารณาคดีของเสิ่นชิงถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว

ในห้องควบคุม ผู้อำนวยการหลี่เห็นภาพนี้แล้วดวงตาลุกโชนด้วยความโกรธ

ดีจริง ไม่คิดเลยว่าผู้พิพากษาและคณะลูกขุนล้วนเป็นคนของตระกูลจู

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้พิพากษาและคณะลูกขุนกลับเข้าสู่ห้องพิจารณาคดีอีกครั้ง

ผู้พิพากษาไม่ลังเลแม้แต่น้อย เคาะค้อนแล้วประกาศว่า

“บัดนี้ขอประกาศผลการพิจารณาคดี

จำเลยหลังจากจับกุมผู้ร้ายได้แล้ว ยังคงใช้ความรุนแรงต่อเนื่องเพื่อระบายความแค้น จนเป็นเหตุให้ผู้ร้ายเสียชีวิตและยังทำลายศพอีกด้วย

เนื่องจากพฤติการณ์ร้ายแรง จึงตัดสินจำคุก 7 ปี และยกคำร้องทุกข้อของฝ่ายจำเลย!”