สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 165 ก่อเรื่องใหญ่แล้ว! หวังต้าไห่หัวใจหยุดเต้นกะทันหัน

บทที่ 165 ก่อเรื่องใหญ่แล้ว! หวังต้าไห่หัวใจหยุดเต้นกะทันหัน

หลังจากเตะรถของคณะกรรมการตรวจสอบไปทีหนึ่ง เมิ่งอวิ๋นรู้สึกว่ายังไม่สาแก่ใจ เธอจึงชูนิ้วกลางอย่างหยาบคายใส่เฉาเล่อ

เนื่องจากคนในรถสวมชุดลำลอง เมิ่งอวิ๋นจึงไม่ได้สนใจ

จากนั้นเธอยังสะบัดผมอย่างโอหังแล้วเดินจากไปอย่างหยิ่งผยอง

“ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ”

ผู้ช่วยสาวข้าง ๆ รีบขอโทษเฉาเล่ออย่างสุดชีวิต แล้วหยิบเงิน 1,000 หยวนยื่นให้เขา

“คุณคะ เงินนี้คุณเอาไปซ่อมรอยบนรถนะคะ ขอโทษจริง ๆ ค่ะ คุณอวิ๋นของเรากำลังโมโหอยู่น่ะค่ะ”

เฉาเล่อหันไปมองเสิ่นชิง เสิ่นชิงโบกมือให้เขา

พวกเขามีสถานะพิเศษ จึงรับเงินนี้ไม่ได้

มิเช่นนั้นอาจถูกคนที่มีเจตนาไม่ดีเอาไปขยายความเป็นเรื่องใหญ่ได้

ค่าซ่อมรถจะได้รับการเบิกจ่ายคืนจากรัฐบาล

“พี่เสิ่นชิง เมิ่งอวิ๋นคนนี้ช่างหยิ่งผยองเหลือเกิน” สวีลี่จ้องมองแผ่นหลังของเมิ่งอวิ๋นพลางพูดอย่างโกรธเคือง

เสิ่นชิงพูดเรียบ ๆ ว่า “ไม่เป็นไร เงินที่เธอคายออกมาจะสามารถซื้อรถประจำตำแหน่งให้พวกเราในแผนกได้คนละคัน”

เสิ่นชิงอยู่ในวงการบันเทิงมานาน รู้ดีว่าเบื้องหลังค่าตัวมหาศาลของเมิ่งอวิ๋นต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากลแน่นอน

วงการบันเทิงในเมืองหางโจวก็เป็นเหมือนหม้อย้อมใบใหญ่

ในสภาพแวดล้อมที่วุ่นวายสับสนเช่นนี้ ไม่มีใครที่สะอาดบริสุทธิ์

ขอแค่เธออยากสืบ ก็ต้องพบปัญหาได้แน่นอน

รถที่จอดขวางอยู่ด้านหน้าเริ่มเคลื่อนที่แล้ว เสิ่นชิงเรียกเฉาเล่อกลับมา

พวกเขาไม่ได้เอาเงินของผู้ช่วยสาว

ทันทีที่รถของคณะกรรมการตรวจสอบเพิ่งขับออกไป รถโรลส์-รอยซ์คันหนึ่งก็จอดที่ด้านล่างของบริษัทอี้ซิง

หวังต้าไห่สะพายกระเป๋าเอกสารลงจากรถพร้อมกับพุงยื่น ๆ ของเขา

ผู้ช่วยสาวเห็นประธานบริษัทมาถึง จึงรีบโค้งคำนับทันที “สวัสดีค่ะ ประธานหวัง”

หวังต้าไห่ชายตามองผู้ช่วยสาวที่ใบหน้าบวมครึ่งซีก แล้วเดินผ่านเธอไป

ไม่แม้แต่จะพยักหน้าตอบ

ทันใดนั้น หวังต้าไห่เหลือบไปเห็นท้ายรถคันด้านหน้า

เมื่อป้ายทะเบียน ‘ปักกิ่ง D080808’ ปรากฏเข้าสู่สายตาของเขา

หวังต้าไห่ตกใจจนหัวใจแทบหยุดเต้น

“แย่แล้ว! ทำไมรถของคณะกรรมการตรวจสอบถึงมาอยู่ที่นี่”

ผู้ช่วยสาวข้าง ๆ งุนงงมาก “หา? คณะกรรมการตรวจสอบอะไรคะ?”

หวังต้าไห่มีสีหน้าตกใจอย่างมาก รีบดึงตัวผู้ช่วยสาวมาถามว่า

“ฉันถามเธอนะ คนในรถสีดำคันนั้นเมื่อกี้ ใช่คนที่ออกมาจากบริษัทของพวกเราหรือเปล่า?”

ผู้ช่วยสาวตกใจกับท่าทางของประธานหวัง จึงรีบตอบทันที

“ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ พวกเขาจอดอยู่ริมถนนตลอด ไม่ได้เข้ามาในบริษัท”

หวังต้าไห่ถอนหายใจโล่งอกเล็กน้อย “ดีแล้ว ดีแล้ว…”

ผู้ช่วยสาว “แต่ว่า ท่านประธานคะ พี่อวิ๋นเพิ่งเตะรถของพวกเขา แล้วก็ทำให้รถพวกเขาเป็นรอยขีดข่วนด้วย พวกเราจะชดใช้ค่าเสียหายให้พวกเขาดีไหมคะ? ฉันเพิ่งยื่นเงิน 1,000 หยวนให้พวกเขา แต่พวกเขาไม่รับค่ะ”

หวังต้าไห่ “!”

หัวใจของหวังต้าไห่ที่เพิ่งวางลงกลับพุ่งขึ้นมาจุกที่ลำคออีกครั้งอย่างกะทันหัน

“เธอพูดว่าอะไรนะ? เกิดอะไรขึ้น!”

หวังต้าไห่รู้สึกเพียงแค่ว่าหน้าผากของเขาเต้นตุบ ๆ

โอ้แม่เจ้า!

เมิ่งอวิ๋นเตะรถประจำตำแหน่งของคณะกรรมการตรวจสอบ!

เมื่อเห็นท่านประธานถาม ผู้ช่วยสาวไม่กล้าปิดบัง จึงเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกมาอย่างละเอียด

หวังต้าไห่ฟังจบ หัวใจของเขาแทบจะหยุดเต้น

เมิ่งอวิ๋นไม่เพียงแค่เตะรถประจำตำแหน่งของคณะกรรมการตรวจสอบ แต่ยังชูนิ้วกลางใส่พวกเขาอีกด้วย

หวังต้าไห่ตบหน้าผากตัวเองเสียงดัง

แย่แล้ว แย่แล้ว

ลู่หลีเพิ่งจะกำชับเขาว่า อย่าไปยุ่งกับเสิ่นชิงในช่วงเวลาสำคัญนี้เด็ดขาด

นี่มันบ้าอะไร พริบตาเดียวก็ไปทำให้คนเขาโกรธเสียแล้ว

หวังต้าไห่ตะโกนด้วยความโกรธใส่ผู้ช่วยสาว

“เธอยังยืนเหม่ออยู่ที่นี่ทำไม! รีบไปเรียกเมิ่งอวิ๋นนังตัวดีนั่นมาให้ฉันเดี๋ยวนี้”

ผู้ช่วยสาวตกใจจนตัวสั่น รีบวิ่งไปตามหาเมิ่งอวิ๋นทันที

อีกด้านหนึ่ง

เสิ่นชิงและทีมงานกำลังสืบสวนเมิ่งอวิ๋น

เสิ่นชิงวางแผนจะใช้เมิ่งอวิ๋นเป็นจุดเริ่มต้นในการสืบสวนบริษัทอี้ซิง เพื่อจับตัวลู่หลี

สวีลี่ถูกส่งตัวมาจากกรมสรรพากร เธอติดต่อเพื่อนร่วมงานที่กรมสรรพากร และสืบหาข้อมูลการยื่นภาษีของบริษัทอี้ซิงและเมิ่งอวิ๋นได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนเค่ออวิ๋นก็ได้ข้อมูลสัญญาจ้างงานของบริษัทอี้ซิงจากฝ่ายบริหารแรงงาน

“พี่เสิ่นชิง เมิ่งอวิ๋นคนนี้ไม่มีปัญหาเรื่องการเสียภาษีเลยค่ะ” สวีลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าดูจริงจัง

เค่ออวิ๋น “ฉันถามฝ่ายบริหารแรงงานแล้ว ค่าตัวและสัญญาของเมิ่งอวิ๋นตรงกัน ไม่มีปัญหาเรื่องสัญญาซ้อนค่ะ”

เสิ่นชิงมีแววตาประหลาดใจผ่านวาบขึ้นมา “เธอจ่ายภาษีครบถ้วนสำหรับค่าตัว 300 ล้านของเธอแล้วเหรอ? ไม่มีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นเลยสักเดือนเหรอ?”

สวีลี่ตรวจสอบตารางอีกครั้ง “ไม่มีเลย ทุกอย่างปกติ ไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ ให้จับผิดได้”

เสิ่นชิงหรี่ตาลงเล็กน้อย

เมื่อมีคนปกติคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นในวงการที่ผิดปกติ คนปกติคนนั้นจะต้องมีความลับที่ใหญ่กว่าแน่นอน

ยิ่งเมิ่งอวิ๋นดูปกติเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกน่าสงสัยมากขึ้นเท่านั้น

ภาษีของเมิ่งอวิ๋นคนนี้สมบูรณ์แบบจนไม่มีข้อบกพร่องใด ๆ ให้จับผิดได้เลย

ดูเหมือนว่าเธอจะกลัวการถูกตรวจสอบมากเลยนะ…

เสิ่นชิงหลับตาลงคิดสักครู่

“เปลี่ยนมุมมองในการตรวจสอบ ตรวจสอบรายได้จากค่าตั๋วของภาพยนตร์ที่เธอแสดงและนักลงทุนในภาพยนตร์เหล่านั้น”

ภาพยนตร์ของเมิ่งอวิ๋นเรื่อง “ข้ามเมฆา” ประสบความสำเร็จอย่างมาก ดังนั้นโรงภาพยนตร์จึงขยายเวลาฉายออกไป จนถึงตอนนี้ก็ยังคงฉายอยู่

เสิ่นชิงเปิดแอปขายตั๋วหนังดู พบว่าโรงภาพยนตร์ในห้างสรรพสินค้าเกือบทุกรอบเต็ม

แต่ตอนนี้เป็นวันทำงานนะ

ที่นี่เป็นย่านสำนักงาน ไม่มีที่พักอาศัยในบริเวณใกล้เคียง

ห้างสรรพสินค้าที่นี่ก็ให้บริการสำหรับคนทำงานในละแวกนี้

ในเมื่อทุกคนกำลังทำงานอยู่ แล้วโรงภาพยนตร์พวกนี้ทำอย่างไรถึงเต็มทุกรอบได้

ด้วยความสงสัย เสิ่นชิงและสมาชิกในทีมจึงไปสำรวจโรงภาพยนตร์ในห้างสรรพสินค้าใกล้เคียง

สิ่งที่แปลกคือ แอปขายตั๋วแสดงว่าที่นั่งเต็ม แต่เมื่อหนังจบ โรงภาพยนตร์กลับว่างเปล่าไม่มีคนเลย

ด้วยเหตุนี้ ความจริงของเรื่องนี้ก็ปรากฏชัดแล้ว

“เรียกเจ้านายของพวกคุณมาที”

เสิ่นชิงมองพนักงานโรงภาพยนตร์ด้วยสายตาเยียบเย็น

พนักงานโรงภาพยนตร์กวาดตามองเสิ่นชิงและเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ด้านหลังเธอ

เขาสังเกตเห็นว่าพวกเขาแต่งตัวเรียบง่าย ไม่มีเครื่องประดับมีค่าใด ๆ ติดตัว

จึงด่วนสรุปว่าพวกเขาเป็นเพียงลูกค้าธรรมดาเท่านั้น

พนักงานจึงพูดด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก “คุณมีธุระอะไร พูดกับผมตรง ๆ ก็ได้ เจ้านายของเราไม่ใช่คนที่พวกคุณจะขอพบได้ง่าย ๆ นะ”

เสิ่นชิงไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอแสดงบัตรประจำตัวออกมาทันที พร้อมกับเลิกคิ้วพูดว่า “ไปเรียกเจ้าของโรงภาพยนตร์ของคุณมาที่นี่เดี๋ยวนี้”

เมื่อเห็นบัตรประจำตัวของเสิ่นชิง พนักงานก็ตกใจจนเหงื่อเย็นผุดขึ้นมาทันที