สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 113 รายได้แปดสิบกว่าล้านต่อเดือน!

บทที่ 113 รายได้แปดสิบกว่าล้านต่อเดือน!

เสิ่นชิงเพิ่งเคยได้ยินเกี่ยวกับสถาบันฝึกอบรมความจำเป็นครั้งแรก

อย่างไรก็ตาม จากมุมมองทางวิทยาศาสตร์ ความจำสามารถฝึกฝนได้จริง

แต่ความจำที่ไม่ธรรมดาของเธอนั้นเป็นพรสวรรค์ตั้งแต่เกิด ไม่ได้ผ่านการฝึกฝนพิเศษแต่อย่างใด

ดังนั้นเสิ่นชิงจึงสงสัยว่าสถาบันแบบนี้จะฝึกความจำอย่างไรกันแน่

เสิ่นชิงมองสำรวจชายวัยกลางคนตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้า

ชายวัยกลางคนคนนี้มีใบหน้าขาวสะอาด รูปร่างค่อนข้างผอม สวมแว่นตา ท่าทางดูสุภาพเรียบร้อย

คนคนนี้ดูออกสาวนิด ๆ ชอบจีบนิ้วเวลาพูด

“คุณเสิ่นชิง สวัสดีครับ ผมนามสกุลจ้าว คุณเรียกผมว่าเสี่ยวจ้าวก็ได้ หรือจะเรียกจ้าวจ้าวก็ได้ครับ”

เสิ่นชิงกดความรู้สึกขนลุกในใจลง “สวัสดีค่ะ คุณจ้าว”

จ้าวจ้าวเห็นเสิ่นชิงแล้ว ดูเหมือนเขาจะดีใจมาก อารมณ์ตื่นเต้นของเขาแทบจะบรรยายไม่ถูก

เสิ่นชิงมองเขาด้วยความสงสัยในดวงตา “พวกคุณสถาบันการศึกษาต้าซิงถูจะใช้วิธีอะไรเพื่อพัฒนาความจำของนักเรียน?”

จ้าวจ้าวพูดอย่างกระตือรือร้น “คุณเสิ่นชิงครับ ในเรื่องการพัฒนาความจำนี้ สถาบันของเราเชี่ยวชาญมากเลยนะครับ พวกเราจะใช้วิธีทางวิทยาศาสตร์ เช่น ‘ทฤษฎีควอนตัมฟิสิกส์’ ‘ทฤษฎีหน่วยความจำแบบกล้อง’ ‘ทฤษฎีสัมพันธ์เชื่อมโยง’ เพื่อพัฒนาความจำของนักเรียน ทำให้เด็กเรียนอ่อนกลายเป็นเด็กเรียนเก่งในพริบตา”

เสิ่นชิงขมวดคิ้วเล็กน้อยแทบไม่สังเกตเห็น

วิธีฝึกอบรมเพื่อพัฒนาความจำเหล่านี้ เธอไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

ก่อนที่จะเข้าร่วมรายการ ‘Super Brain’ เธอเคยได้รับการฝึกอบรมระยะสั้นสองสามวันจากเฟิงอวี่เสียง

ดังนั้น เธอจึงรู้ว่าเหล่าผู้เชี่ยวชาญด้านความจำระดับนานาชาติใช้วิธีการฝึกฝนแบบไหนกัน

จ้าวจ้าวไม่ได้สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงสีหน้าของเสิ่นชิง เขายังคงพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า

“ถ้ามีผู้เชี่ยวชาญด้านความจำอย่างคุณเข้าร่วม แน่นอนว่าจะทำให้สถาบันของเรามีชื่อเสียงโด่งดังแน่นอนครับ”

ในรายการ ‘Super Brain’ เสิ่นชิงได้แสดงความสามารถในการจดจำที่ไม่ธรรมดา สร้างความตื่นตะลึงให้กับทั้งประเทศ นักเรียนนับไม่ถ้วนยกย่องเธอเป็นเทพแห่งการเรียน

หากสามารถเชิญเสิ่นชิงมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ได้จริง สถาบันการศึกษาต้าซิงถูของพวกเขาก็เท่ากับได้รับการรับรองที่แข็งแกร่งมาก

เมื่อถึงเวลานั้น จำนวนนักเรียนที่เข้าร่วมสถาบันฝึกอบรมจะมากมายอย่างแน่นอน

จ้าวจ้าวมองเสิ่นชิงอย่างกระตือรือร้น “คุณเสิ่นชิง ถ้าคุณร่วมมือกับพวกเรา คุณยังสามารถรับส่วนแบ่งได้ด้วยนะครับ”

“เอ่อ รอสักครู่นะครับ คุณจ้าว” หยางคังที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะแทรกขึ้นมา

“เสิ่นชิงเป็นศิลปินของบริษัทเรา ดังนั้นเรื่องส่วนแบ่ง คุณคุยกับผมก็พอครับ”

จ้าวจ้าวยิ้มพลางปิดปาก “โอ้ ฮ่า ๆ ๆ ใช่ ๆ เรื่องนี้ควรคุยกับคุณนี่เอง”

พูดจบ จ้าวจ้าวหันไปมองเสิ่นชิงด้วยสายตาประจบประแจง

“คุณเสิ่นชิง นอกจากนี้ พวกเรายังอยากเชิญคุณไปแสดงการท่องพจนานุกรมภาษาอังกฤษแบบย้อนกลับในห้องไลฟ์สดอย่างเป็นทางการของสถาบันการศึกษาต้าซิงถูด้วย

ถ้าเป็นเช่นนั้น นอกจากจะช่วยขยายชื่อเสียงของสถาบันการศึกษาต้าซิงถูแล้ว

ยังสามารถช่วยให้บัญชีทางการของพวกเราเพิ่มผู้ติดตามได้ ไม่ทราบว่าคุณสะดวกหรือไม่”

หยางคังได้ยินคำขอนี้ ใบหน้าของเขายิ้มเป็นดอกเบญจมาศ เขาไม่รอให้เสิ่นชิงตอบตกลง ก็พูดออกมาทันทีว่า

“สะดวกแน่นอน สะดวกแน่นอน”

จ้าวจ้าวได้ยินแล้ว ใบหน้าก็ยิ้มแย้ม “ฮ่า ๆ ดีมากเลย”

ยังไม่ทันที่จ้าวจ้าวจะหัวเราะจบ หยางคังก็รีบเพิ่มประโยคหนึ่งทันที “แต่ว่า ต้องเพิ่มเงินนะ”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ จ้าวจ้าวอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็กลอกตาไปมา แล้วตอบอย่างใจกว้างว่า

“ไม่มีปัญหา ถ้าอย่างนั้น ค่าเป็นพรีเซ็นเตอร์ของคุณเสิ่นชิงก็เพิ่มอีก 10 ล้านเลย!”

หยางคังดีใจจนปิดปากไม่อยู่ “คุณโจวใจกว้างจริง ๆ ตกลง!”

เสิ่นชิงไม่ได้พูดอะไรเลย เธอก้มหน้าครุ่นคิด

การมีความจำดี การเรียนก็จะได้เปรียบจริง ๆ

แต่พรสวรรค์ด้านความจำอันเป็นเลิศของเธอนั้นเป็นพรสวรรค์ติดตัวมาแต่กำเนิด ไม่ได้มาจากการฝึกฝนแต่อย่างใด

ดังนั้นการที่สถาบันการศึกษาต้าซิงถูเชิญเธอมาเป็นพรีเซ็นเตอร์ จึงเท่ากับเป็นการโฆษณาชวนเชื่อ

ยิ่งไปกว่านั้น เธอก็ไม่ค่อยเชื่อถือสถาบันฝึกอบรมความจำที่อ้างว่าเป็นเช่นนี้สักเท่าไหร่

เสิ่นชิงเงยหน้ามองจ้าวจ้าว แล้วถามตรง ๆ ว่า “คุจ้าว สถาบันของคุณคิดค่าเรียนอย่างไรคะ?”

จ้าวจ้าวชี้นิ้วก้อยขึ้นแล้วส่งสายตาเจ้าชู้ให้เสิ่นชิง “โอ้โห ค่าเรียนของเราไม่แพงหรอกครับ นักเรียนหนึ่งคนก็แค่สองหมื่นหยวนเอง”

เสิ่นชิงแทบจะกัดลิ้นตัวเอง

อะไรนะ? เธอไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม…

ค่าเรียนสองหมื่น?

นักเรียนคนละสองหมื่น ถ้ารับนักเรียนทั่วประเทศสักสี่ห้าพันคน ก็จะได้แปดสิบกว่าล้าน…

นอกจากค่าใช้จ่ายด้านการตลาดในช่วงแรกแล้ว หลังจากนั้นแทบไม่ต้องเสียเงินอะไรเลย

นอกจากนี้ อัตราภาษีของสถาบันการศึกษาในหลงเซี่ยกั๋วยังต่ำมาก เพียงแค่ร้อยละสาม

ต้นทุนต่ำ ผลตอบแทนสูง

และยังสามารถใช้หลักสูตรเดิมซ้ำ ๆ ได้ นี่มันกำไรมหาศาลชัด ๆ!

หยางคังอุทานในใจ ตอนนี้เขารู้สึกเสียดายนิดหน่อย

ขาดทุนแล้ว ขาดทุนแล้ว เสนอราคาต่ำเกินไป

ถ้ารู้ก่อนว่าลูกค้ามีเงินขนาดนี้ เขาน่าจะเรียกราคาแพง ๆ ไปเลย

เสิ่นชิงสงสัยเล็กน้อย “พวกคุณเก็บค่าเรียนแพงขนาดนี้ จะมีนักเรียนมาเรียนไหม?”

จ้าวจ้าวไม่คิดว่าเสิ่นชิงจะถามคำถามแบบนี้ เขาอ้าปากด้วยความประหลาดใจ พลางโบกมือที่จีบนิ้วเป็นดอกบัวไปมา

“คุณเสิ่นชิง คุณประเมินชื่อเสียงและอิทธิพลของตัวเองต่ำเกินไปแล้ว!”