สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 108 แก้แค้นแทนเสิ่นชิง

บทที่ 108 แก้แค้นแทนเสิ่นชิง

“นายกเทศมนตรีโจวเป็นห่วงประชาชนมาโดยตลอด ทุ่มเททำงานเพื่อพัฒนาพื้นที่ชนบท สร้างคุณูปการมากมาย ผมนับถือจริง ๆ ครับ” ลู่จ่านยกแก้วไวน์ขึ้นแสดงความเคารพนายกเทศมนตรี

นายกเทศมนตรีก็ยิ้มรับพลางยกแก้วขึ้นตอบว่า “ฮ่าๆๆ โครงการก่อสร้างต่าง ๆ ในเมืองหางโจวก็ขาดการสนับสนุนจากตระกูลลู่ไม่ได้เช่นกัน”

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนตั้งใจจะคุยกัน ภรรยาของนายกเทศมนตรีจึงเชิญเสิ่นชิงไปคุยกันที่ห้องโถงด้านหน้า

แขกรอบ ๆ ข้างที่เห็นเหตุการณ์นี้ ต่างก็อดไม่ได้ที่จะซุบซิบนินทา

เสิ่นชิงเธอมีดีอะไรกันแน่ ทำไมถึงทำให้นายกเทศมนตรีกับภรรยาออกหน้าปกป้องได้ขนาดนี้

เผยลู่เบ้ปาก “ชิ! ที่แท้นายกเทศมนตรีก็เคยเป็นคนบ้านนอกมาก่อน”

“หุบปาก! แกนี่มันไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงซะเลย!” พ่อของเผยลู่จ้องลูกสาวอย่างโกรธเคือง “ปกติฉันตามใจแกมากไปหรือเปล่า!”

พูดจบ พ่อของเผยลู่ก็เดินไปหานายกเทศมนตรี

เผยลู่ถูกด่าจึงหดหัวลงเล็กน้อย แต่ใบหน้ายังคงแสดงความไม่พอใจอย่างชัดเจน

ในขณะที่ภรรยานายกเทศมนตรีกำลังสนทนากับเสิ่นชิงก็มีคุณนายและสาวสังคมชั้นสูงเข้ามาทักทายเป็นระยะ

พวกเธอล้อมรอบเสิ่นชิงและพากันชื่นชมว่าเธอทั้งฉลาดและสวยงาม

บรรยากาศในงานเปลี่ยนไปในทันที คนที่เคยเยาะเย้ยและเมินเฉยต่อเสิ่นชิงก็เริ่มประจบประแจงเธอ

“ว้าว! คุณเสิ่นชิง ชุดราตรีของคุณสวยมากเลย หรือว่าคุณชายลู่ช่วยเลือกให้ใช่ไหมคะ?”

“อ๊ะ คุณเสิ่นชิง ขอเพิ่มเพื่อนในวีแชทได้ไหมคะ ฉันเป็นแฟนคลับของคุณค่ะ!”

“คุณเสิ่นชิง ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะ ฉันอยากได้ลายเซ็นของคุณด้วย…”

โลกของคนมีชื่อเสียงก็เป็นแบบนี้แหละ ความสนใจเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ เห็นใครดีก็เข้าหา

เมื่อเห็นว่ามีคนมากมายล้อมรอบเสิ่นชิงดูราวกับดาวล้อมเดือน

เผยลู่โกรธจนมือสั่น

เธอตั้งใจจะใช้เรื่องนี้ทำให้เสิ่นชิงอับอายขายหน้า และทำให้เสิ่นชิงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาต่อหน้าผู้คนอีก

แต่ไม่คิดว่าจู่ ๆ นายกเทศมนตรีจะโผล่มาขัดจังหวะ แถมยังยกย่องเสิ่นชิงอย่างเต็มที่อีกด้วย

ทั้งเสียแรงเปล่าและเสียหน้าไปในตัวอีก

ในขณะที่เผยลู่กำลังรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก พนักงานบริการคนหนึ่งก็เดินเข้ามาหาเธอ แล้วก้มตัวลงพูดว่า “คุณเผยลู่ครับ คุณชายลู่เชิญพบครับ”

เมื่อเผยลู่ได้ยินเช่นนั้น เธอก็รู้สึกดีใจมาก จึงมองไปที่เสิ่นชิงอย่างท้าทาย แล้วร้องเสียงสูงว่า “จริงเหรอ? คุณชายลู่เชิญฉันเหรอ?”

เผยลู่พูดเสียงขึ้นอีกแปดเท่าราวกับอยากให้ทุกคนในห้องโถงได้ยิน

เสิ่นชิงแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ยังคงสนทนากับภรรยานายกเทศมนตรีอย่างออกรสออกชาติ ด้วยท่าทางที่สงบเยือกเย็น

เผยลู่รู้สึกเหมือนตัวเองน่าอาย จึงกลอกตาแล้วเดินตามพนักงานบริการออกไปจากห้องโถงด้านหน้า

เมื่อออกจากห้องโถงด้านหน้า ก็เป็นสวนดาดฟ้าบนชั้นบนสุด ต้นไม้และพุ่มไม้ในสวนถูกตัดแต่งเป็นรูปทรงของลูกท้อแห่งอายุยืน เห็ดหลินจือและคฑาหยก

เผยลู่มองไปรอบ ๆ แต่ไม่พบลู่เย่ เธอจึงเบ้ปากด้วยความไม่พอใจ “คุณลู่ล่ะ? ทำไมเขาไม่อยู่ที่นี่?”

พนักงานบริการตอบอย่างสุภาพ “คุณเผยลู่ กรุณารอสักครู่นะคะ มีแขกมากมายที่ต้องต้อนรับคุณชายลู่จะมาในไม่ช้าค่ะ”

เผยลู่กวาดตามองพนักงานบริการแวบหนึ่ง แล้วเชิดหน้าพูดว่า “ก็ได้”

จากนั้น เผยลู่ก็ต้องยืนรอในลมหนาวเป็นเวลากว่าครึ่งชั่วโมง

ชุดราตรีที่เธอสวมใส่นั้นบางเบาและโปร่ง เมื่อลมหนาวพัดมา ร่างกายของเธอก็สั่นเทาด้วยความหนาว

เผยลู่รอคอยไปมาแต่ก็ไม่เห็นลู่เย่มาเสียที ในที่สุดเธอก็เข้าใจว่าตัวเองถูกหลอก

เธอโกรธจัดจึงจับชายกระโปรงเดินไปหาลู่เย่เพื่อเอาเรื่อง แต่พอเข้าไปในห้องโถงด้านหน้า ก็มีหนุ่มคนหนึ่งผิวปากใส่เธอ “เผยลู่ ไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นคนเปิดเผยขนาดนี้”

เผยลู่ตวาดกลับไปทันที “แกพูดบ้าอะไรของแก!”

หลังจากด่าเสร็จ เผยลู่เงยหน้าขึ้นมองและพบว่าแขกทุกคนในงานกำลังจ้องมองเธอ

สายตาของพวกเขาแต่ละคนดูแปลกประหลาด บางคนมีแววตาที่เผยให้เห็นถึงความรังเกียจและดูถูก

เผยลู่รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าทำไมแขกถึงมองเธอด้วยสายตาแบบนั้น

เธอเงยหน้าขึ้นและพลันเห็นว่าบนจอภาพความละเอียดสูงขนาดใหญ่กำลังฉายวิดีโอที่เธอเข้าร่วมปาร์ตี้แบบผสม

บนหน้าจอ เธอแต่งตัวโป๊ ท่อนบนสวมเพียงเสื้อคลุมอก ท่อนล่างสวมกางเกงขาสั้นจิ๋ว เผยให้เห็นก้นทั้งสองข้าง

เธอกำลังจูบดูดดื่มกับชายต่างชาติคนหนึ่งในไนต์คลับ ทั้งคู่จูบกันไปตลอดทางจากริมผนังไปจนถึงโซฟา ภาพที่เห็นช่างร้อนแรงอย่างยิ่ง

ต่อมาฉากก็เปลี่ยนไป เธอถือขวดเหล้าและส่ายร่างกายอย่างบ้าคลั่งไปตามจังหวะเพลง

เธอทำท่าทางยั่วยวนและน่าอายมากมายในฟลอร์เต้นรำ ดึงดูดให้ผู้ชายมากมายกรีดร้องและเชียร์เธอ

ในภาพมีชาวต่างชาติหลายคนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายวิดีโอ ส่วนเผยลู่นั้นหลงระเริงไปกับแอลกอฮอล์และเสียงเชียร์ แสดงระบำยั่วยวนต่อหน้าผู้คนมากมาย

แต่ตอนนี้เผยลู่มีท่าทางสงบเสงี่ยมและอ่อนโยน ดูแตกต่างจากหญิงสาวที่ดูเร่าร้อนและปลดปล่อยบนหน้าจอราวกับเป็นคนละคน

ประวัติอันมืดมนถูกเปิดเผยต่อหน้าสาธารณชน เผยลู่ได้แต่ยืนแข็งค้างอยู่กับที่ราวกับถูกฟ้าผ่า

แขกบางคนเอามือปิดปาก กระซิบกระซาบกันอยู่ข้าง ๆ “ไม่คิดเลยว่าเผยลู่จะปล่อยตัวแบบนี้ในต่างประเทศ แต่กลับมาทำตัวเรียบร้อยในประเทศ”

“เธอนี่มันตีสองหน้า น่าขยะแขยงจริง ๆ”

“แสร้งทำเป็นนักเรียนดีเด่น ทั้งการเรียนและความประพฤติดี แต่ที่แท้ก็ไปผับบ่อย ๆ นี่เอง”

คุณแม่คนหนึ่งรีบเอามือปิดตาลูก “เด็ก ๆ อย่าดูนะ จะเอาอย่างไม่ดี”

คำวิจารณ์เหล่านั้นเหมือนการตบหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เผยลู่หน้าแดงก่ำ

เผยลู่โกรธจนกัดริมฝีปากจนเลือดออก เธอเดินไปหาเสิ่นชิงด้วยความโกรธ ไม่สนใจแม้ว่าภรรยานายกเทศมนตรีจะอยู่ข้าง ๆ ยื่นมือไปดึงผมของเสิ่นชิง

“แกนี่มันผู้หญิงต่ำช้า! วิดีโอนั่นแกเป็นคนอัพโหลดใช่ไหม!”

เมื่อเห็นเผยลู่เดินมาด้วยความโกรธ เสิ่นชิงก็เตรียมตัวป้องกันไว้แล้ว

เธอเอียงตัวเล็กน้อย หลบการโจมตีของเผยลู่ได้อย่างง่ายดาย

เผยลู่เสียหลักเพราะโน้มตัวไปข้างหน้า จึงล้มลงกับพื้นอย่างน่าอนาถ

เสิ่นชิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นั่งบนเก้าอี้มองเธออย่างเย็นชา “อย่ามาใส่ร้ายคนอื่นนะ ฉันนั่งอยู่ตรงนี้คุยกับภรรยาท่านนายกเทศมนตรีตลอดเวลา ฉันจะไปแบบนั้นได้ยังไง”

“แก! แกนังตัวดี! แกจงใจใช่ไหม!” เผยลู่พยายามลุกขึ้นจากพื้น พุ่งเข้าไปหมายจะตบหน้าเสิ่นชิง

ภรรยาท่านนายกเทศมนตรียืนขวางหน้าเสิ่นชิงไว้ แล้วตวาดใส่เผยลู่ด้วยน้ำเสียงเย็นชา “พอได้แล้ว! เธอนี่ไม่มีมารยาทเอาซะเลย! ตระกูลเผยสอนลูกสาวแบบนี้เหรอ?!”

ห้องโถงด้านหน้าวุ่นวายไปหมด ลู่เย่กำลังยืนดูเรื่องสนุกอยู่บนชั้นสองอย่างสำราญใจ

ผู้จัดการบ้านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กล่าวอย่างกังวล “คุณชาย พวกเราทำกับคุณหนูเผยเกินไปหรือเปล่าครับ?”

“เกินไปเหรอ? ก็แค่เอาคืนด้วยวิธีเดียวกับที่เธอทำเท่านั้นเอง” ลู่เย่หมุนแก้วไวน์ในมือ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

…

ภายในห้องโถงด้านหลัง ลู่จ่านกำลังคุยอยู่กับนายกเทศมนตรี พ่อของเผยลู่ก็อยู่ที่นั่นด้วย พวกเขาไม่รู้เลยว่าห้องโถงด้านหน้าวุ่นวายไปหมดแล้ว

“ท่านนายกเทศมนตรีโจว ทำไมท่านถึงให้ความสนใจกับเสิ่นชิงเป็นพิเศษล่ะครับ เมื่อก่อนเธอเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเฉียว แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว”

ลู่จ่านรู้สึกแปลกใจมาก ด้วยอิทธิพลของเสิ่นชิงในตอนนี้ เธอไม่น่าจะมีคุณสมบัติให้นายกเทศมนตรีพูดถึงได้

นายกเทศมนตรีโจวยิ้มเล็กน้อย “คุณยังไม่รู้สินะ เสิ่นชิงคนนี้สอบข้อเขียนข้าราชการได้คะแนนเต็มในปีนี้ แต่ละแผนกในสำนักงานบริหารเมืองหลวงต่างแย่งกันจองตัวเธอเลยนะ ได้ยินมาว่าเธอรู้จักกับท่าน อวิ๋นมาก่อนด้วย ถึงขนาดยืมรถหุ้มเกราะของรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมได้ตามใจชอบ เสิ่นชิงคนนี้ต่อไปคงจะไปได้ไกลกว่าฉันอีก”

หลังจากฟังคำพูดของนายกเทศมนตรีโจว ดวงตาของลู่จ่านก็ค่อย ๆ หรี่ลง

เสิ่นชิงคนนี้ถ้าเติบโตขึ้นไปอีก อาจจะเป็นภัยคุกคามก็ได้