สาวชนบทไลฟ์สดทำฟาร์มเพื่อสอบเป็นอัยการ - บทที่ 104 งานเลี้ยงตระกูลลู่

บทที่ 104 งานเลี้ยงตระกูลลู่

เสิ่นชิง ‘ไปตายซะ’

เสิ่นชิงยืนอยู่นอกหน้าต่าง มองดูโจรผู้ร้ายในรถที่กำลังดิ้นรนเหมือนปลาตาย

ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้าหน้าที่เหอรีบเข้ามาแทรกแซงในภายหลัง โจรทั้งสองคนนั้นคงต้องตายอย่างแน่นอน

เฉียวอวี่หรานร้องไห้โฮกอดเสิ่นชิงแน่นเหมือนปลาหมึก “ฮือๆๆ ป้า…”

“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว อวี่หรานไม่ร้องไห้นะ”

เสิ่นชิงลูบหัวเล็ก ๆ ของอวี่หรานอย่างสงสาร

เฮ้อ เด็กน้อยผู้น่าสงสาร…

หลังจากนั้น เสิ่นชิงส่งเฉียวอวี่หรานให้กับลู่เย่ แล้วเธอก็ถามเจ้าหน้าที่เหอเกี่ยวกับที่อยู่ของโจวอวิ๋น

เจ้าหน้าที่เหอ “ตอนที่ตำรวจมาถึง โจวอวิ๋นก็หายตัวไปแล้ว ในห้องรกรุงรังไปหมด มีร่องรอยชัดเจนว่าถูกค้นหา”

เมื่อได้ยินถึงตรงนี้ เสิ่นชิงก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาทันที

เฉียวอวี่หรานถูกลักพาตัว และโจวอวิ๋นก็หายตัวไป และภายในบ้านถูกค้นจนยับเยิน

ถ้าเป็นอย่างนั้น โจวอวิ๋นอาจจะมีหลักฐานบางอย่างอยู่ในมือ พวกนั้นรู้เข้าจึงจับตัวเฉียวอวี่หรานมาข่มขู่โจวอวิ๋น

ดวงตาของเสิ่นชิงเป็นประกายขึ้นมา

ถ้าเป็นแบบนี้จริง ๆ งั้นหลักฐานในมือของโจวอวิ๋นต้องสำคัญมากแน่ ๆ

เมื่อเห็นเสิ่นชิงจมอยู่กับความคิด เจ้าหน้าที่เหอก็พูดขัดขึ้นมาอย่างจริงจัง “คุณเสิ่นชิง หลังจากที่เฉียวเทียนเอินเกิดเรื่อง ผมก็รู้สึกว่าคุณกำลังปิดบังบางอย่างจากตำรวจ ถ้าคุณยังคงปิดบังความจริงต่อไป คุณก็อาจจะตกอยู่ในอันตรายได้เช่นกัน”

เสิ่นชิงขมวดคิ้วและดวงตาเล็กน้อย

เจ้าหน้าที่เหอเป็นคนซื่อตรงแต่ด้วยความสามารถของเขา คงไม่สามารถสั่นคลอนพวกนั้นได้เลย

แม้จะบอกเรื่องนี้กับเขาก็จะเพิ่มผู้เคราะห์ร้ายอีกคนเท่านั้น

เสิ่นชิงไม่ได้ตอบตรง ๆ เพียงแค่ส่ายหัว “สิ่งที่ฉันรู้ไม่สำคัญ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือโจวอวิ๋น เธออยู่ในสถานการณ์อันตรายมาก หวังว่าตำรวจจะสามารถหาตัวเธอได้โดยเร็วและคุ้มครองเธอไว้”

“ฮือๆๆ แม่ หนูอยากเจอแม่”

เฉียวอวี่หรานได้ยินชื่อของโจวอวิ๋นก็ดิ้นออกจากอ้อมกอดของลู่เย่แล้ววิ่งออกมา

เสิ่นชิงอุ้มเธอขึ้นมา แนบแก้มป่อง ๆ น่ารักของเด็กน้อย “อวี่หราน แม่ของหนูไปทำงานนอกเมืองแล้ว ป้าจะพาหนูไปอยู่บนภูเขาสักพักนะ ดีไหม? บนภูเขามีสัตว์น้อยมากมาย หนูสามารถจับกระต่าย เลี้ยงลูกหมา ให้อาหารลูกไก่ได้ สนุกมากเลยนะ”

เฉียวอวี่หรานพอได้ยินว่าจะได้เล่นกับสัตว์น้อย ดวงตาก็เป็นประกายทันที พยักหน้าอย่างว่าง่าย “ค่ะ”

เสิ่นชิงลูบศีรษะน้อย ๆ ของเฉียวอวี่หรานแววตาหม่นลงเล็กน้อย

ตอนนี้เธอถูกเปิดเผยตัวตนแล้ว การที่เฉียวอวี่หรานอยู่ข้างกายเธอจะมีแต่อันตราย การส่งเขาไปอยู่กับคุณย่าที่ชนบทจะปลอดภัยกว่า

ในป่าเขาลึกแบบนั้น หากไม่มีคนนำทางหรือเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่านำทาง คนนอกก็ไม่มีทางเข้าไปได้เลย

หนึ่งวันต่อมา เฉียวอวี่หรานถูกคนของเจ้าหน้าที่เหอพาตัวไปยังชนบท

ส่วนโจรทั้งสองคนนั้น หลังจากได้รับการช่วยชีวิตที่โรงพยาบาลแล้ว จู่ ๆ ก็เสียชีวิตอย่างกะทันหัน

เจ้าหน้าที่เหอค่อย ๆ ตระหนักว่าเบื้องหลังเรื่องนี้ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิดเลย

นอกจากนี้โจวอวิ๋นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่มีใครสามารถหาตัวเธอเจอเลย

หัวใจของเจ้าหน้าที่เหอเต็มไปด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง

คดีแล้วคดีเล่าที่เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ ดูเหมือนเขาจะแก้ได้ แต่ก็ดูเหมือนจะยังแก้ไม่ได้

เจ้าหน้าที่เหอเงยหน้ามองท้องฟ้าเหนือเมืองหางโจว เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าท้องฟ้าช่างดูเหมือนห้วงลึกไร้ก้น

ไม่มีทางไขคดีได้เลย

…

เนื่องในโอกาสที่คุณปู่ของตระกูลลู่จะมีอายุครบ 90 ปี ทุกคนในครอบครัวจึงเต็มไปด้วยความสุข และกำลังเฉลิมฉลองอย่างสนุกสนาน

งานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่หลูจัดขึ้นที่ชั้นบนสุดของโรงแรมหรูที่สุดในเมืองหางโจว ชื่อว่าอวี้ฟู่จิ่ง

ในวันงานเลี้ยง มีรถหรูมากมายจอดอยู่ที่ชั้นล่างของโรงแรมหยวี่ฟู่จิ่ง หัวหน้าทีมรักษาความปลอดภัยนำลูกน้องออกตรวจตราทั่วบริเวณ

งานเลี้ยงวันเกิดของคุณปู่ลู่รวบรวมบุคคลสำคัญเกือบทั้งหมดของเมืองหางโจวไว้ด้วยกัน

ตัวอย่างเช่น นายกเทศมนตรี ภรรยานายกเทศมนตรี มหาเศรษฐีในวงการธุรกิจ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ ผู้บริหารสื่อใหญ่ ศิลปินนักแสดงชื่อดัง…

คนเรายามมีเรื่องน่ายินดีย่อมรู้สึกสดชื่น คุณปู่ลู่วันนี้ดูมีสภาพจิตใจดี ดวงตาดูสดใสขึ้นเล็กน้อย

เขาสวมชุดจีนสีดำแดงหรูหรา ดวงตาที่หรี่มองไปรอบ ๆ พร้อมกับยิ้มให้ทุกคนที่เดินผ่านไปมา

ขณะนี้ เขากำลังอุ้มลูกของนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์คนหนึ่งอย่างมีความสุข แล้วล้วงเอาใบทองคำจำนวนมากออกจากกระเป๋าเสื้อยัดใส่มือเด็ก

คุณปู่ลู่อุ้มเด็กพลางพูดอย่างมีความสุขว่า “ดูสิ น่ารักจริง ๆ ไม่วิ่งไม่ซน เรียบร้อยกว่าอาเย่มากเลย”

จากนั้น คุณปู่ลู่ก็หันไปพูดกับเด็กน้อยด้วยรอยยิ้ม “อาเย่ของเรามีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับหนู เดี๋ยวปู่เรียกเขามาเล่นกับหนูนะ”

ที่ห้องโถงด้านหน้างานเลี้ยง ลู่จ่านพ่อของลู่เย่กำลังวุ่นวายกับการต้อนรับแขกอย่างทั่วถึง

งานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้ ทุกคนดูเหมือนจะมาเยี่ยมคุณปู่ลู่ แต่ความจริงแล้วพวกเขามาเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับลู่จ่าน

ตอนนี้ตระกูลเฉียวตกต่ำลงแล้ว ตระกูลลู่กลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งในเมืองหางโจว

ในบรรดาแขกเหรื่อ มีสาวน้อยลูกเศรษฐีหลายคนที่แต่งตัวสวยงามน่ามอง พวกเธอมากับพ่อหรือแม่เพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยง

เป้าหมายของพวกเธอวันนี้คือลู่เย่ คุณชายรองของตระกูลลู่

สาว ๆ สวมชุดราตรีสวยงาม แอบสำรวจกันและกันอย่างเงียบ ๆ

บางครั้งพวกเธอก็พูดคุยกันเาๆ แต่ทุกคนมีรอยยิ้มอันเปี่ยมด้วยความมั่นใจประดับที่มุมปาก

“เอ๊ะ? ลู่จ่าน ทำไมไม่เห็นลูกชายของนายเลยล่ะ”

ชายร่างท้วมคนหนึ่งที่มีใบหน้าแดงก่ำ สวมชุดสูทอย่างดี เดินเข้ามาหาลู่จ่าน

ด้านหลังเขา มีหญิงสาวชุดสีฟ้าที่สงบเสงี่ยมและอ่อนโยนยืนอยู่ด้วย

“ฮ่า ๆ อาเผย นายก็มาด้วยหรือนี่ ไอ้ลูกชายตัวแสบของฉัน บอกว่าไปเตรียมของขวัญให้ปู่เขาน่ะ ไม่รู้จักเตรียมให้เสร็จตั้งแต่เนิ่น ๆ”

ลู่จ่านหัวเราะพลางด่าสองสามประโยค ก้าวไปข้างหน้าสองก้าวเพื่อต้อนรับ

เมื่อเขาเห็นหญิงสาวที่อยู่ด้านหลังสหายเผยก็ชะงักไปครู่หนึ่ง “โอ้โห ลู่ลู่โตขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย?”

สหายเผยทำหน้าภาคภูมิใจ “ใช่แล้ว ลู่ลู่เพิ่งเรียนจบจากฮาร์วาร์ดกลับมา ตอนนี้เตรียมจะพัฒนาตัวเองในประเทศแล้วล่ะ”

“โอ้โห ดีจังเลย จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังระดับโลก อนาคตคงไกลแน่ ๆ เลย!” ลู่จ่านมองเผยลู่ด้วยสายตาชื่นชม ดวงตาเต็มไปด้วยความพอใจ

“ถ้าลูกชายฉันมันเก่งได้ครึ่งหนึ่งของลู่ลู่ ฉันคงดีใจตายเลย”

เหล่าเผย “ดูนายพูดสิ ลู่เย่ก็เป็นเด็กดี นายเป็นพ่อแท้ ๆ พูดแบบนี้ได้ยังไงกัน”

“ฮ่าๆๆๆ” ลู่จ่านหัวเราะ จากนั้นก็หันไปถามเผยลู่ “ลู่ลู่มีแฟนหรือยังล่ะ ถ้ายังไม่มี วันนี้ลุงจะแนะนำให้สักสองสามคนนะ”

เผยลู่หน้าแดง แต่ยังคงพูดอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมาว่า “ยังไม่มีค่ะ งั้นวันนี้คุณลุงต้องแนะนำหนูดี ๆ นะคะ”

ลู่จ่านหัวเราะชอบใจ ก่อนจะพูดว่า “ฮ่า ๆ ได้เลย เดี๋ยวรออาเย่มาก่อน ลุงจะให้เขาพาหนูเดินชมรอบ ๆ งานนะ”

สำหรับตระกูลผู้ดีมีเงินแบบนี้ การแต่งงานของลูก ๆ ส่วนใหญ่มักแบกรับภารกิจในการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูล

กฎเหล็กของการแต่งงานในชนชั้นเดียวกัน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย…