สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 416 ภรรยาหลวงตามหาหลี่ซิ่ว

บทที่ 416 ภรรยาหลวงตามหาหลี่ซิ่ว

ลู่ฉิวเยว่ไม่ได้สงวนท่าทีหรือสุภาพ เธอมองหาเก้าอี้และนั่งลงตอบ “มีข่าวลือแพร่สะพัดอีกแล้ว ช่วยแก้ไขให้ฉันหน่อยค่ะ”

“ตุบ” เธอวางเครื่องบันทึกลงบนโต๊ะ

“โอ้ คุณฉิวเยว่เหมือนมีแม่เหล็กดึงดูดความโชคร้าย ถึงได้เจอกับเรื่องแบบนี้ตลอด” ทนายจ้าวประหลาดใจ

เขารู้สึกว่าลู่ฉิวเยว่วิ่งมาที่สำนักงานกฎหมายแทบทุกวัน

ลู่ฉิวเยว่ยักไหล่ “ช่วยไม่ได้จริง ๆ ค่ะ ปัญหามักวิ่งเข้ามาหาฉันเสมอ แต่เพราะแบบนั้นคุณถึงชอบลูกความแบบฉันมากที่สุดไม่ใช่เหรอ”

ทนายจ้าวหัวเราะแห้ง ๆ และแกล้งมองไปทางอื่น

เมื่อพูดถึงการผิดศีลธรรม เขาแอบยินดีที่เธอวิ่งมาสำนักงานกฎหมายทุกวัน ลู่ฉิวเยว่ไม่ต่างจากเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งของเขา!

“เอาล่ะ หยุดแกล้งทำเป็นใสซื่อเพื่อต่อรองราคาได้แล้ว” ลู่ฉิวเยว่โบกมือแล้วลุกขึ้นยืน เธอไม่มีเจตนาจะอยู่รบกวนงานของเขาต่อไป

“ดูแลตัวเองด้วยครับ” ทนายจ้าวคุ้นเคยกับท่าทีตรงไปตรงมาของเธอ จึงไม่พูดอะไรมาก

มันเป็นเวลาหกโมงเย็นแล้วตอนที่เธอเดินออกจากประตูสำนักงานกฎหมาย พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ย้อมท้องฟ้าให้กลายเป็นสีแดง

ลู่ฉิวเยว่หรี่ตาลงและเผยยิ้มออกมา

การสูญเสียเงินเล็กน้อยคุ้มค่ากับการได้สั่งสอนบทเรียนให้กับหลี่ซิ่ว ครั้งนี้เธอจะทุบนางหนูเหม็นเน่าหลี่ซิ่วให้จมลงโคลนตม!

“เพี๊ยะ!” หลี่ซิ่วตะลึงงันหลังจากถูกตบกะทันหัน เมื่อหันกลับไปก็เห็นว่าเป็นผู้หญิงแปลกหน้า เธอรีบง้างมือเพื่อหวังจะโต้กลับไป “แกเป็นใคร! แล้วมาตบฉันทำไม! นางผู้หญิงชั่ว!”

อีกฝ่ายเยาะเย้ยพร้อมหลบฝ่ามือนั้น ก่อนจะง้างฝ่ามือสวนกลับไปเต็มแรง กระทั่งทำให้ใบหน้าของหลี่ซิ่วสะบัดไปอีกทาง “ทำไมฉันจะตบแกไม่ได้? ก็เพราะว่าแกล่อลวงสามีของฉันและนำเงินของครอบครัวเราไปใช้!”

พนักงานร้านขายเสื้อผ้ารู้จักดีว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร และพวกเขากำลังเฝ้าดูภาพฉากที่เกิดขึ้นด้วยความสะใจ

ทุกวันนังสุนัขจิ้งจอกหลี่ซิ่วมักชอบอวดเบ่งทำตัวเป็นเสือ พวกเขาไม่ชอบเธอมานานแล้ว ในที่สุดเรื่องฉาวโฉ่ก็ไปถึงหูเถ้าแก่เนี้ย ยอดเยี่ยมไปเลย!

หลี่ซิ่วตัวสั่นเทาและเงยหน้ามองคล้ายกับไม่เชื่อในทีเดียว แท้จริงผู้หญิงคนนี้คือภรรยาของฮั่วฉี!

ด้วยการพ่นลมอย่างเย็นชา เธอไม่คิดถอยกลับ แล้วยังตอบกลับด้วยความเหยียดหยาม “แล้วไงล่ะ ก็ฮั่วฉีชอบฉันเอง แกควรส่องเงาตัวเองในกระจกเสียบ้างว่าตอนนี้แก่หนังเหี่ยวขนาดไหนแล้ว ต้องนอนกับแม่มดชราแบบนี้ ฮั่วฉีจะไม่ฝันร้ายหรือยังไง?”

ความโกรธเคืองพุ่งทะยานขึ้นมาบนขมับ เฝิงซีแทบกัดลิ้นตัวเองด้วยความเดือดดาล

“หุบปากไปซะ!” ฮั่วฉีได้ยินคำสบประมาทของหลี่ซิ่วทันทีที่เดินเข้ามาในร้าน ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงและยกมือผลักเธอออกไป

“ฮั่วฉี นี่คุณผลักฉันเพื่อช่วยนังแก่นั่นเหรอ!” หลี่ซิ่วแทบไม่อยากเชื่อและคว้าแขนเสื้อของฮั่วฉีด้วยความโกรธ

ในเวลาเดียวกันนั้นเฝิงซีก็เห็นรถที่คุ้นเคยอยู่ไม่ไกล อารมณ์หงุดหงิดของเธอพลันหายไปทันที

เธอมองหลี่ซิ่วตรงหน้าพร้อมกล่าวเย้ยหยัน “จากการตรวจสอบ แกไม่เพียงขโมยเงินในร้านเท่านั้น แต่ยังสับเปลี่ยนกระเป๋าปลอมกับกระเป๋าจริงหลายสิบใบ มันไม่เพียงส่งผลให้เกิดความสูญเสียทางการเงินนับ 6,000 หยวนเท่านั้น แต่ยังทำลายชื่อเสียงของร้านเราด้วย ฉันจะฟ้องแกในชั้นศาล รอก่อนเถอะ!”

เมื่อหลี่ซิ่วได้ยินคำว่าชั้นศาล เธอพลันตื่นตระหนกและคว้ามือของฮั่วฉีไว้แน่น “ฮั่วฉี คุณจะปล่อยให้หล่อนทำแบบนี้กับฉันไม่ได้ คุณบอกเองว่าคุณชอบฉันมากที่สุด!”

เธอจะไม่ยอมเข้าคุกเด็ดขาด!

“ไปให้พ้น! ผมเป็นคนบอกให้คุณขโมยกระเป๋าในร้านหรือยังไง!” ฮั่วฉีสะบัดมือของหลี่ซิ่วออก ก่อนจะหันไปพูดกับเฝิงซีอย่างประจบประแจง “ที่รัก ผมหลงผิดไป ครั้งนี้ครั้งเดียวเท่านั้น คุณยกโทษให้ผมเถอะนะ”

หลี่ซิ่วไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน เธอคว้าแขนของฮั่วฉีอีกครั้ง “ฮั่วฉี! คุณพูดอย่างชัดเจนว่าจะหย่ากับมันแล้วมาแต่งงานกับฉัน แล้วคุณทำแบบนี้ได้ยังไง!”

สีหน้าของฮั่วฉีแปรเปลี่ยนไปทันใด เขาลอบมองดูภรรยาอย่างระมัดระวัง ขณะเดียวกันก็อยากบีบคอนางผู้หญิงโง่หลี่ซิ่วให้ตายคามือ

เขาแต่งงานเข้าตระกูลเฝิง เวลานี้สถานการณ์ย่ำแย่มากแล้ว แต่หลี่ซิ่วกลับแสดงประพฤติเช่นนี้ พวกเขาอาจต้องพบกับปัญหามากมาย!

เฝิงซีพูดด้วยรอยยิ้ม “ดูเหมือนว่าคุณจะคิดเรื่องการหย่าร้างไว้แล้ว ทำไมไม่เสนอให้เร็วกว่านี้ล่ะ”

ฮั่วฉีตื่นตระหนกและกอดเธอแน่น “ที่รัก ผมหลงผิดไป เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นล่อลวงผม เราแต่งงานกันมาหลายปีแล้ว เพื่อเห็นแก่ความสัมพันธ์ที่ผ่านมา คุณช่วยยกโทษสำหรับความผิดครั้งแรกของผมได้ไหม?”

“ถ้าอย่างนั้นคุณควรจัดการกับผู้หญิงคนนี้โดยเร็ว” เฝิงซีพูดอย่างเย็นชา เธอผลักเขาออกและเดินจากไป

หลังจากเลี้ยวที่มุมถนน เธอก็เปิดประตูแล้วขึ้นรถ

“ขอบคุณคุณลู่มากนะคะที่เตือนฉัน ไม่อย่างนั้นฉันคงตามืดบอดไปตลอดชีวิต” เฝิงซียิ้มอย่างซาบซึ้งใจ

ลู่ฉิวเยว่โบกมือ “ฉันเองก็ไม่ค่อยชอบหลี่ซิ่วเหมือนกัน จึงไม่ใช่เรื่องลำบากอะไร คุณไม่จำเป็นต้องขอบคุณฉันเลย” หลังจากกล่าวเช่นนั้น เธอยื่นขวดน้ำแร่ให้อีกฝ่าย

“แล้วคุณจะทำอย่างไรต่อไปคะ?” ลู่ฉิวเยว่ถามอย่างจริงจัง

เฝิงซีเม้มริมฝีปาก ปลายนิ้วเรียวบีบขวดน้ำแร่แน่นขณะนิ่งเงียบอยู่นาน

ลู่ฉิวเยว่ขมวดคิ้ว “คุณอยากอยู่กับผู้ชายคนนั้นอีกเหรอคะ?”

จะกลับไปหาแตงกวาเน่าแบบนั้นอีกทำไม?

“เราหย่ากันไม่ได้ค่ะ” เฝิงซีถอนหายใจ

ลู่ฉิวเยว่สับสน “ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ? หย่าร้างกันไปและเริ่มชีวิตใหม่ไม่ดีกว่าเหรอ?”

เฝิงซีลังเล “ฉันไม่เคยเห็นใครหย่าร้างเลย ถ้าหย่าแล้ว คุณจะไม่ถูกนินทาลับหลังเหรอคะ?”

ลู่ฉิวเยว่เกลียดเหล็กที่ไม่สามารถหลอมเป็นเหล็กกล้า “คุณกำลังสับสนนะคะ พี่สาว คุณทั้งรวยและมีความสามารถ ทำไมถึงต้องกลัวคนอื่นนินทาด้วย? ผู้ชายเคยนอกใจแล้วครั้งหนึ่ง เดี๋ยวก็มีครั้งที่สอง บางทีเขาอาจวางแผนในอนาคตไว้แล้วว่าจะเชิดเงินของคุณไป! แล้วพี่สาวจะทำยังไงคะถ้าถึงตอนนั้นเขาเอาเงินของพี่ออกไปเที่ยวกับเมียน้อย!”

เฝิงซีตกใจกับคำพูดของอีกฝ่าย และเริ่มคิดได้ในทันที

จริงด้วย แม้จะไม่หย่าร้าง แต่เธอจะอดทนกับการนอกใจของฮั่วฉีในอนาคตได้อีกไหม?

“อีกอย่างพี่สาวรวยขนาดนี้ พี่สามารถเลี้ยงดูเด็กหนุ่มเอ๊าะ ๆ มากมายเท่าที่ต้องการ เปลี่ยนผู้ชายวันละคนก็ยังได้! อย่างน้อยก็ดีกว่าชายชราฮั่วฉีคนนั้นไม่ใช่เหรอ?” ลู่ฉิวเยว่หัวเราะเบา ๆ

ใบหน้าของเฝิงซีร้อนผ่าว “คะ… คุณพูดเรื่องแบบนี้ออกมาหน้าตาเฉยได้ยังไง”

เด็กหนุ่มเอ๊าะ ๆ อะไรกัน นี่เป็นสิ่งที่ผู้หญิงทั่วไปพูดกันเหรอ?

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะ “ผู้ชายสามารถกอดผู้หญิงในอ้อมแขนทั้งซ้ายและขวา แล้วทำไมเราจะทำไม่ได้? พี่เฝิงซี ความคิดของพี่ยังอ่อนหัดนะคะ”

เฝิงซีหน้าแดงกับคำพูดของลู่ฉิวเยว่ เธอเปิดประตูรถเพื่อหวังจะวิ่งหนีไป

ลู่ฉิวเยว่คว้ามือของหญิงสาวไว้และกล่าวเตือน “พี่เฝิงซี ถ้าจะหย่าร้าง พี่ต้องเตรียมการอย่างรอบคอบ ทางที่ดีควรหลอกให้เขาลงนามในข้อตกลง ไม่เช่นนั้นทรัพย์สินทั้งหมด…” เธอพูดเป็นนัย

เฝิงซีพยักหน้ารับอย่างคลุมเครือและวิ่งหนีไป

ทันทีที่กลับถึงบ้าน ฮั่วฉีก็เข้ามาทักทาย “ที่รัก ในที่สุดคุณก็กลับมา ผมทำอาหารเย็นไว้ให้แล้ว มีแต่ของโปรดคุณทั้งนั้น”

เฝิงซีเหลือบมองใบหน้าของเขาซึ่งเต็มไปด้วยริ้วรอย ทันใดนั้นคำพูดของลู่ฉิวเยว่ก็ผุดขึ้นในใจ

เธอเม้มริมฝีปาก และไม่คิดตำหนิลู่ฉิวเยว่ที่หาว่าเธอตามืดบอด

เมื่อคำนึงถึงเรื่องการแบ่งทรัพย์สินแล้ว เธอกำมือแน่นพร้อมพูดว่า “ของที่ฉันชอบเหรอคะ ฉันนึกว่าคุณจำได้แค่สิ่งที่เมียน้อยของคุณชอบเสียอีก”

ด้วยคำพูดประชดประชัน ดูเหมือนว่าภรรยาจะยังคงรักเขาอยู่

ฮั่วฉีมีความสุขมากและรีบยกอาหารมาให้ “ที่รัก ผู้หญิงคนนั้นจะทำลายความสัมพันธ์อันลึกซึ้งตลอดหลายปีที่ผ่านมาของเราได้ยังไง ผมสาบานเลยว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก”