สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 347 ทำอาหารบำรุงสุขภาพให้ท่านผู้อาวุโสฉีเซิน

บทที่ 347 ทำอาหารบำรุงสุขภาพให้ท่านผู้อาวุโสฉีเซิน

ลู่ฉิวเยว่คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบว่า “ได้ค่ะ คุณติดต่อผู้ป่วยได้เลยค่ะ เพื่อดูว่าเขาจะมีเวลามาเมื่อไหร่ แต่เรากำลังจะรีบกลับไปเมืองหลวง ทางที่ดีควรมาที่นี่ภายในอีกสองวันค่ะ”

เนื่องจากเขาเป็นฝ่ายขอความช่วยเหลือ เขาย่อมทำทุกอย่างที่ลู่ฉิวเยว่บอกอยู่แล้ว เหอสุ่ยรับคำ โดยบอกว่าเขาจะพยายามบอกให้ชายชราเข้ามาโดยเร็วที่สุด

หลังจากวางสายแล้ว ลู่ฉิวเยว่ก็หันกลับมา สีหน้าของเธอดูทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย

“เอาล่ะ งั้นก็รออีกสองวันค่อยออกเดินทางนะครับ” ฉินซือเองก็ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องแบบนี้ เขาเดินถือกระเป๋าเดินทางเข้าไปเก็บในห้องอีกครั้ง

“หืม? ไม่ได้ตั้งใจจะออกไปแล้วเหรอ ทำไมถึงกลับมาแล้วล่ะ?” คุณแม่ฉินเพิ่งออกมาจากห้อง เธอมองแผ่นหลังของฉินซืออยู่ครู่หนึ่ง

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มอ่อน “พี่เหอสุ่ยบอกว่าเขาต้องการให้หนูช่วยตรวจคนไข้ก่อน พวกเราเลยยังไม่ได้ออกเดินทางค่ะ”

คุณแม่ฉินพยักหน้า “ไม่เป็นอะไรจ้ะ” เธอกับสามีสามารถใช้โอกาสนี้ไปเยี่ยมลูกสาวที่ไร้ประโยชน์ได้

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า หันหลังเดินไปทางโทรศัพท์

ต้องแจ้งข่าวให้คุณพ่อลู่และคุณแม่ลู่ทราบโดยเร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะไม่รู้ว่าเลื่อนวันกลับ

โชคดีที่เธอโทรหาทั้งคู่ ขณะที่พวกเขากำลังจะออกจากบ้าน ทำให้หยุดพวกเขาไว้ได้สำเร็จ

เหอสุ่ยค่อนข้างจัดการทุกอย่างรวดเร็ว หลังจากเพิ่งวางสายโทรศัพท์ เขาก็นั่งแท็กซี่ไปที่บ้านของชายชราทันที

“เหอสุ่ยเหรอคะ?” ลูกสะใภ้ของชายชราเป็นคนเปิดประตู หลังจากทักทายเขาด้วยท่าทีคุ้นเคยสองสามคำแล้ว เธอก็ชี้ไปที่ห้องของชายชรา “วันนี้เขาไม่กินอะไรเลย นอกจากน้ำซุปแค่ไม่กี่คำ คุณไปดูหน่อยสิคะ”

เหอสุ่ยพยักหน้า แล้วเดินเข้าไปในห้อง

ชายชราเอนตัวลงข้างเตียง มองออกไปนอกหน้าต่างด้วยสีหน้าเฉยเมย ไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เปลือกตาของเขาตก ดูไร้เรี่ยวแรง

เหอสุ่ยขมวดคิ้ว รู้สึกกังวลมากยิ่งขึ้น

ตอนที่เขามาที่นี่เมื่อไม่กี่วันก่อน แม้ว่าชายชราจะบอกว่ากินอะไรไม่ลง แต่เขาก็ยังดูสดชื่นมากกว่านี้ หลายครั้งที่เขาเข้ามา ชายชรามักจะอ่านหนังสืออยู่ ทำไมเขาถึงดูหดหู่ใจขนาดนี้ แค่ไม่ได้เจออีกฝ่ายเพียงสองสามวันเท่านั้น

“เหอสุ่ย คุณมาแล้ว” เมื่อเหอสุ่ยพูด ชายชราก็ตระหนักได้ว่ามีคนเข้ามาในห้อง เขายิ้มทักทายผู้มาเยือน

เหอสุ่ยยิ้มอย่างใจดี ดึงเก้าอี้ข้างเตียงออกมา แล้วนั่งลงตามปกติ “ช่วงนี้ท่านผู้อาวุโสอารมณ์ดีขึ้นบ้างไหมครับ?”

“อย่าพูดเลย แค่กินก็ยังกินไม่ลงเลย” ชายชรายิ้มฝืดเฝื่อน รู้สึกเหมือนร่างกายของเขาถูกฝังอยู่ในดินไปแล้วครึ่งหนึ่ง

“เอ่อ ว่าแต่ ทำไมวันนี้คุณไม่หยิบกล่องยามาล่ะ?” เขามองเหอสุ่ยด้วยความสงสัย

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของเหอสุ่ยก็มีรอยยิ้มอ่อน “ท่านผู้อาวุโส วันนี้ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อรักษาท่านครับ ผมอยากจะแนะนำให้ท่านรู้จักกับหมอคนหนึ่งครับ”

“หมอที่ไหนเหรอคะ?” ลูกสะใภ้ได้ยินประโยคนี้ เมื่อเธอเดินเข้ามาจากข้างนอก จึงถามด้วยความประหลาดใจ

คุณหมอคนนี้มีชื่อเสียงมากในด้านนี้ และทักษะทางการแพทย์ของเขาก็ดีมาก ใครก็ตามที่สามารถทำให้เขายกย่องทักษะทางการแพทย์ได้ แสดงว่าต้องเก่งมาก

เหอสุ่ยหัวเราะ แล้วพูดว่า “หมอคนนั้นทำอาหารบำรุงสุขภาพครับ ผมเห็นว่าสูตรอาหารบำรุงสุขภาพของเธอประณีตมาก ผมจึงอยากแนะนำให้ท่านผู้อาวุโสไปลองชิมดูครับ”

“ดีขนาดนั้นเลยเหรอคะ?” ลูกสะใภ้สงสัย เธอเคยได้ยินเรื่องอาหารบำรุงสุขภาพช่วยลดความอ้วน และเมื่อไม่นานมานี้ เธอได้เชิญคนมาที่บ้านเป็นพิเศษ เพื่อทำอาหารบำรุงสุขภาพให้ชายชรา แต่กลับกลายเป็นว่า… น่าเสียดายที่มันไม่ได้ผล

เมื่อเห็นว่าเธอไม่เชื่อ เหอสุ่ยจึงรีบอธิบายให้เธอฟัง “คนคนนี้ทำอาหารบำรุงสุขภาพได้เก่งมากครับ เมื่อไม่นานมานี้ ผมบอกว่าภรรยาของผมกินอาหารไม่ลง สูตรอาหารบำรุงสุขภาพของเธอช่วยรักษาได้ครับ”

คำพูดของเหอสุ่ยเชื่อถือได้ และเขาบอกว่าหมอคนนี้รักษาภรรยาของเขาด้วย ลูกสะใภ้ของท่านผู้อาวุโสจึงค่อนข้างเชื่อ จากนั้นก็แนะนำชายชราว่า “ใช่แล้ว พ่อคะ แค่ตามหมอไปพบเธอ ถ้ายังกินอะไรไม่ลงอีกต่อไปก็ไม่มีทางเลือกค่ะ”

มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ถ้าคนหนุ่มกินข้าวไม่ลง แต่พ่อแก่แล้ว ย่อมทนไม่ได้

ชายชราไม่อยากดื่มยาที่มีรสขมและมีกลิ่นเหม็นทุกวัน และเขาต้องการรักษาอาการนี้อย่างจริงจัง เขาจึงตอบตกลงทันที “ได้สิ งั้นไปลองดูกันเถอะ”

เหอสุ่ยพึงพอใจ เขาจับหน้าอกตัวเอง รู้สึกพอใจที่เขายอมไปพบหมอ

“จะไปเมื่อไหร่เหรอ?” ชายชราสวมรองเท้า แล้วลุกจากเตียง

เหอสุ่ยจำคำแนะนำของลู่ฉิวเยว่ได้ จึงถามว่า “ไปวันนี้เลยได้ไหมครับ ตอนแรกเธอบอกว่าจะกลับไปเมืองหลวง ถ้าไปสายอาจทำให้ล่าช้าได้ครับ”

“ได้ได้ได้” ชายชราตอบตกลง นาน ๆ ทีจะได้ออกไปเดินเล่นบ้าง

เมื่อเห็นว่าในที่สุดเขาก็ดูสดชื่นขึ้น ลูกสะใภ้ก็รู้สึกดีใจ จึงรีบออกไปบอกให้คนขับพาทั้งสองคนออกไป

บ้านสกุลฉิน

เมื่อกลับเมืองหลวงไม่ได้ในวันนี้ ลู่ฉิวเยว่จึงปล่อยให้เวลาผ่านไปเปล่า ๆ ด้วยการปรุงยาในครัว

เมื่อไม่นานมานี้ เธอสะสมแต้มความพึงพอใจได้มากมาย ซึ่งสามารถแลกกับสูตรยาได้สองสามสูตร ซึ่งดีกว่าที่เธอเคยมีเมื่อก่อน

ลู่ฉิวเยว่วางแผนว่าจะฝึกฝนสูตรอาหารลดน้ำหนักเหล่านี้ก่อน จากนั้นจึงนำไปขายที่ร้าน

เมื่อใกล้เที่ยง จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังมาจากข้างนอก

มีแขกมาเหรอ?

ลู่ฉิวเยว่สงสัยจึงถอดผ้ากันเปื้อนออก แล้วเดินออกไปเปิดประตู เธอเห็นว่าเหอสุ่ยมาถึงหน้าประตูบ้านของเธอพร้อมกับชายชราคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ จึงคิดว่านี่คือคนไข้ที่เขาพูดถึง

“ฉิวเยว่ นี่คือท่านผู้อาวุโสฉีเซินที่ผมบอกคุณครับ” เหอสุ่ยยิ้ม

จากนั้นเขาก็แนะนำลู่ฉิวเยว่ให้กับท่านผู้อาวุโสฉีเซินอย่างกระตือรือร้น “ท่านครับ นี่คือหมอลู่ที่ผมพูดถึงครับ”

“สวัสดีครับ คุณหมอลู่” ชายชรามองดูใบหน้าที่ยังเยาว์วัยของลู่ฉิวเยว่แล้วรู้สึกประหลาดใจ นี่คือหมอคนเก่งที่เหอสุ่ยแนะนำเหรอ?

“อย่าเรียกว่าหมอเลยค่ะ ฉันแค่รู้สูตรยาบางอย่างเท่านั้น” ลู่ฉิวเยว่โบกมือ เชิญพวกเขาให้นั่งลงอย่างอบอุ่น แล้วยกจานผลไม้ออกมาจากห้องครัว

เธอมองหน้าของชายชราอย่างพินิจพิจารณา แล้วขอให้เขายื่นมือออกมา เพื่อให้เธอตรวจดูชีพจร เธอเงียบไปไม่กี่วินาทีก่อนจะยิ้ม แล้วพูดว่า “ไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอกค่ะ อากาศในฤดูร้อนนั้นร้อนและชื้นเกินไป ระบบเผาผลาญของร่างกายมนุษย์เลยทำงานช้าลง ทำให้เบื่ออาหารได้ง่าย และท่านผู้อาวุโสคงจะไม่สบายมานานแล้ว ร่างกายของท่านจึงอ่อนแอลงอีก ฉันจะให้ทานอาหารบำรุงสุขภาพเพื่อปรับสภาพ ดังนั้นท่านไม่ต้องตกใจนะคะ”

ชายชราตกใจ “คุณรู้ได้อย่างไรว่าผมป่วยเมื่อไม่นานมานี้ ทักษะทางการแพทย์ของคุณดีเกินไปแล้ว”

การผ่าตัดเสร็จสิ้นเมื่อสองเดือนก่อน แม้แต่เหอสุ่ยก็ไม่รู้ แต่เธอกลับสังเกตเห็นได้จากการตรวจชีพจร

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มอ่อน แล้วพูดอย่างสุภาพว่า “ท่านผู้อาวุโส ตอนนี้ยังไม่สายเกินไปค่ะ ฉันจะปรุงอาหารบำรุงสุขภาพตามสูตรให้ท่านลองก่อน ดีไหมคะ?”

บางคนจู้จี้จุกจิก และทนรสชาติของยาบางชนิดไม่ได้ จึงต้องให้เขาลองก่อน ถ้าเขาไม่ชอบก็จะเปลี่ยนรสชาติของยา ให้เป็นรสชาติที่ผู้สูงอายุชอบ

ฉีเซินตอบตกลง “ขอบคุณมากครับคุณหมอลู่”

“ไม่มีปัญหา ไม่มีปัญหาค่ะ” ลู่ฉิวเยว่โบกมือ แล้วหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องครัว

ชายชราเป็นคนอ่อนโยน ทำให้เธอรู้สึกดี ตอนนี้เธอได้เตรียมยาสมุนไพรไว้มากมายแล้ว มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะปรุงให้เขาสักหนึ่งหม้อ

ภายในเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง อาหารบำรุงสุขภาพก็พร้อมทาน ลู่ฉิวเยว่ตักแบ่งใส่ชามใบเล็กหนึ่งชาม