สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 343 สร้างโรงงานในหมู่บ้านลู่เจีย

บทที่ 343 สร้างโรงงานในหมู่บ้านลู่เจีย

“ใช่ค่ะ” ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า “ถึงเวลานั้น ฉันจะให้ราคาที่สมเหตุสมผลค่ะ”

“ได้เลย พรุ่งนี้เราจะให้ทุกคนขึ้นไปบนภูเขา!” ผู้ใหญ่บ้านดีใจมาก ตบเข่าฉาดตอบตกลงทันที

หมู่บ้านของพวกเขาเป็นหมู่บ้านล้าหลังที่รู้จักกันดีในเมือง มันไม่เคยพัฒนาเลย ในฐานะผู้นำหมู่บ้าน เขาจึงถูกคนเบื้องบนวิพากษ์วิจารณ์หลายครั้ง ทุกครั้งที่ได้ยินว่ามีการประชุม เขาจะต้องขมวดคิ้ว

ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ในที่สุดเขาก็ได้รับเงินลงทุน ต่อไปหากมีการประชุมในอนาคตอีก เขาจะได้ยืดหลังตรงได้อีกครั้ง

“ไม่ต้องรีบค่ะ ยังมีอีกเรื่องที่ฉันยังไม่ได้บอกค่ะ” เมื่อเห็นว่าทุกคนใจร้อนกันแค่ไหน ลู่ฉิวเยว่ก็ยกมือขึ้นจับหน้าผากตัวเอง

ทุกคนรีบนั่งตัวตรง คนหนึ่งพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “บอกมาได้เลย”

“สมุนไพรบนภูเขามีจำนวนจำกัด ฉันหวังว่าทุกคนจะไม่เก็บสมุนไพรจนเกลี้ยงเกินไป โดยเฉพาะต้นกล้าที่มีราคาไม่สูงนัก หากเก็บไว้ ก็สามารถเติบโตขยายพันธุ์ต่อไปได้ค่ะ” ลู่ฉิวเยว่อธิบายให้พวกเขาฟังอย่างอดทน

“พวกเราจะฟังเธอ” ทันทีที่ทุกคนได้ยินดังนั้น ก็เห็นด้วยกับคำขอเล็ก ๆ น้อย ๆ ดังกล่าว และบอกว่าจะคอยเป็นหูเป็นตาให้กัน

เมื่อเห็นว่าพวกเขาตอบตกลงกันอย่างรวดเร็ว ลู่ฉิวเยว่ก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แล้วยืนขึ้น “นั่นคือทั้งหมดสำหรับวันนี้ค่ะ พวกคุณกลับไปถามความคิดเห็นจากชาวบ้านได้เลย ฉันจะดูว่าฉันจะสามารถหามืออาชีพที่จะให้มาช่วยฝึกอบรมพวกคุณภายในสองสามวันนี้ได้หรือเปล่า”

ในตอนกลางคืน ลู่ฉิวเยว่พักอยู่ในลานบ้านหลังรับประทานอาหาร เพลิดเพลินกับอากาศเย็นสบาย และคิดถึงการฝึกอบรม

การเก็บสมุนไพรที่อาจดูเหมือนง่าย แต่ความจริงแล้ว ถึงขั้นเป็นวิชาที่ต้องเรียนในมหาวิทยาลัย ทั้งเรื่องส่วนไหนของสมุนไพรที่มีฤทธิ์เป็นยา วิธีการเลือกเก็บ และการพัฒนาต่อยอดให้ยั่งยืน ทุกเรื่องล้วนต้องอาศัยการศึกษาอย่างรอบคอบ ไม่อาจปล่อยให้ชาวบ้านทำให้วุ่นวายได้

พรุ่งนี้เธอยังต้องหามืออาชีพมาสอน

“คุณกำลังคิดอะไรอยู่เหรอครับ?” ฉินซือเดินออกจากห้องนั่งเล่น เพราะเขาเรียกลู่ฉิวเยว่หลายครั้ง แต่ไม่ได้ยินเธอตอบ เขาจึงคิดว่าเธอหลับไปแล้ว จึงเดินออกมาหมายจะพาเธอกลับไปนอน แต่ก็ตระหนักได้ว่าเธอยังคงนั่งตาสว่างอยู่

ทันใดนั้นลู่ฉิวเยว่ก็กลับมารู้สึกตัว ยกยิ้มแล้วกอดเอวของชายหนุ่มไว้ “พรุ่งนี้ฉันวางแผนจะไปในเมือง เพื่อจ้างมืออาชีพให้กลับมาสอนวิธีเก็บเกี่ยว และแปรรูปสมุนไพรให้ทุกคนค่ะ”

“คุณนั่งเฉย ๆ บ้างไม่ได้เหรอครับ คุณไม่เคยได้หยุดพักสักวันเลย” ฉินซือปวดหัว ก่อนหน้านี้เธอยุ่งมากพอแล้วในเมืองหลวง เขาคิดว่าเธอจะได้พักผ่อนสักสองสามวันเมื่อเธอกลับมาที่นี่ แต่ไม่คาดคิดว่าเธอจะยังคงออกไปทำงานข้างนอกทุกวัน

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะ “ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ก็ไม่จำเป็นต้องนอนนานหรอกค่ะ เพราะตายไปก็ได้นอนหลับตลอดไปแล้ว และฉันก็ไม่ได้เหนื่อยเกินไปซะหน่อยค่ะ”

ฉินซือพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา รู้สึกว่าเธอพูดเรื่องเหลวไหล

ในแต่ละวัน ผู้หญิงคนนี้ทำเหมือนตัวเองเป็นเครื่องจักรจริง ๆ

“ก็ได้ครับ พรุ่งนี้ไม่ต้องออกไปข้างนอกหรอกครับ ผมรู้จักผู้เฒ่าคนหนึ่งที่เชี่ยวชาญเรื่องนี้ เดี๋ยวผมจะลองโทรถามเขาให้” ฉินซืออุ้มเธอเดินเข้าไปในห้อง “รีบไปนอนพักผ่อนก่อน”

ลู่ฉิวเยว่รู้สึกประหลาดใจ เธอเงยหน้าขึ้น “ขอบคุณนะคะ”

เธอหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ ทำให้ใบหน้าเย็นชาของฉินซือเปลี่ยนไป รอยยิ้มปรากฏที่มุมปากของเขา

“ขอบคุณผมด้วยวิธีอื่นได้ไหมครับ?” เขายิ้มมีเลศนัย ดวงตาฉายแววร้ายกาจ

ลู่ฉิวเยว่ตระหนักได้ว่าสายเกินไปที่จะหนีพ้น แล้วฉินซือก็เตะประตูปิดลง

ผู้เฒ่าที่ฉินซือพูดถึง เป็นชายชราที่มีหนวดเคราสีเทาในวัยหกสิบเศษ ลู่ฉิวเยว่พูดคุยแลกเปลี่ยนกับเขาสักพัก และรู้สึกว่าชายคนนี้ค่อนข้างน่าเชื่อถือ เธอจึงพาเขาไปยังหมู่บ้านลู่เจีย

“ฉิวเยว่ เธอมาแล้ว” ชาวบ้านที่เพิ่งเดินแบกจอบกลับมาจากทุ่งนา ทักทายเธอด้วยรอยยิ้ม

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มอย่างเป็นมิตร “วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อพาผู้เชี่ยวชาญมาสอนทักษะการเลือกเก็บสมุนไพร คุณลุงช่วยไปถามให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ ว่าทุกคนว่างกันหรือเปล่า?”

ลุงถือจอบตั้งตารอมานานแล้ว เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอพูด ก็ดีใจระคนตื่นเต้น ทุ่งนาไม่อยู่ในใจเขาแล้ว เขาโยนจอบลงบนพื้น แล้วรีบเดินเข้าไปในหมู่บ้าน “ฉิวเยว่ รอก่อน ฉันจะให้พวกเขาไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้านทันที”

ลู่ฉิวเยว่เห็นว่าเขาใจร้อนมาก จึงอดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “คุณลุง ช้าลงหน่อยเถอะค่ะ ดูทางด้วย”

อย่าเพิ่งล้มก่อนจะได้เก็บสมุนไพร

“ได้ ได้ ได้” ลุงตอบอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินเร็วขึ้นกว่าเดิม

หกหรือเจ็ดนาทีต่อมา ทุกคนในหมู่บ้านที่ตกลงกันว่าจะไปเก็บสมุนไพร ก็มารวมตัวกันที่ลานบ้านของผู้ใหญ่บ้าน

ลู่ฉิวเยว่เพียงแค่บอกข้อควรระวังเล็กน้อยและอัตราราคา จากนั้นก็ให้พวกเขาเรียนรู้จากผู้เฒ่า

ต้องบอกว่าความกระตือรือร้นในการเรียนรู้ของทุกคน ค่อนข้างสูงมาก ลู่ฉิวเยว่ใช้เวลาทั้งช่วงเช้า เฝ้าดูพวกเขาที่ลานบ้าน แล้วพบว่าทุกคนกำลังตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง และบางคนถึงกับสรุปและตั้งคำถามด้วย

หลังจากคุยเรื่องทฤษฎีความยั่งยืนมาทั้งเช้าแล้ว สิ่งที่ต้องทำในช่วงบ่าย คือพาทุกคนไปภูเขาเพื่อค้นหาสมุนไพร และสอนวิธีเก็บ รวมถึงเรื่องปริมาณของสมุนไพรที่ควรเหลือไว้เพื่อให้เจริญเติบโตต่อไป

“เอาล่ะทุกคน กลับไปกินข้าวกลางวันและพักผ่อนกันเถอะ ในช่วงบ่ายค่อยตามผู้เฒ่าไปเก็บสมุนไพรกัน” ลู่ฉิวเยว่โบกมือ แล้วเดินออกไปข้างนอก

ผู้เฒ่าดูอดทนมาก และชาวบ้านก็ตั้งใจเรียนอย่างจริงจัง เธอจึงโล่งใจ และตัดสินใจว่าจะไม่ตามพวกเขาขึ้นไปบนภูเขาในตอนบ่าย เพราะบนภูเขามียุงเยอะมากจริง ๆ และเธอก็ไม่อยากโดนยุงกัดไปทั้งตัว

ทันทีที่เธอออกจากลานบ้าน เธอก็เห็นคุณแม่ลู่และฉินซือเดินมา เธอจึงเลิกคิ้วถามว่า “แม่ ฉินซือ ทำไมถึงมาที่นี่กันล่ะคะ”

“อาหารที่บ้านเสร็จแล้ว แม่เลยมาบอกให้กลับไปกิน” คุณแม่ลู่หัวเราะ สายตาอดไม่ได้ที่จะมองเข้าไปในลานบ้าน ด้วยความกังวลเล็กน้อย “พวกเขาไม่ได้ทำอะไรไม่ดีใช่ไหม?”

เธอกังวลว่าลูกสาวจะถูกคนเหล่านี้รังแก

ฉินซือเลิกคิ้ว “เธอจะถูกคนอื่นรังแกได้ยังไงครับ”

ลู่ฉิวเยว่เห็นด้วยกับคำพูดของฉินซือ แต่ก็ยังคงจ้องมองเขา “คุณว่าใครเป็นคนรังแกฉันกัน”

ฉินซือกอดเอวเธอ แล้วรีบกระซิบยอมรับผิดข้างหูเธอ

คุณแม่ลู่พบว่าคู่รักหนุ่มสาวช่างพูดช่างคุยนั้นน่ารักดี หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ถามลู่ฉิวเยว่อย่างจริงจัง “การกินอาหารบำรุงสุขภาพได้ผลจริงเหรอ?”

เมื่อได้ข่าวว่าลูกจะทำธุรกิจนี้ เมื่อสองวันก่อนเธอก็ออกไปสอบถาม แล้วพบว่าตอนนี้การกินอาหารบำรุงสุขภาพ ยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก แล้วมันจะทำเงินได้หรือเปล่า กังวลว่าความพยายามอาจจะไร้ผล

“ได้ผลแน่นอนค่ะแม่ ยังไม่เชื่อหนูอีกเหรอคะ?” ลู่ฉิวเยว่รู้ว่าเธอกังวล จึงรีบอธิบายให้เธอมั่นใจ “อาหารบำรุงสุขภาพคือการใช้อาหารที่มีคุณค่าทางยาบางอย่าง มากินร่วมกับอาหารในแต่ละมื้อ เพื่อปรับสภาพร่างกาย หากเตรียมส่วนผสมอย่างดี ก็จะมีประสิทธิภาพเหมือนหนึ่งบวกหนึ่งมากกว่าสองค่ะ ถ้าเป็นแม่ แม่จะเลือกดื่มยาจีน หรือเลือกกินอาหารบำรุงสุขภาพทุกวันคะ?”

คุณแม่ลู่ไม่ลังเล “แน่นอนว่าเลือกกินอาหารบำรุงสุขภาพ!”

ใครจะไปอยากดื่มยาสีดำรสชาติขมปี๋

ยิ่งไปกว่านั้น ตามคำบอกเล่าของลู่ฉิวเยว่ ผลลัพธ์ของอาหารบำรุงสุขภาพยังดีกว่าด้วย แน่นอนว่าเธอต้องเลือกอาหารบำรุงสุขภาพ!

ฉินซือฟังอยู่ด้านข้าง แล้วเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ

เขาไม่เคยเรียนรู้เกี่ยวกับด้านนี้มาก่อน ลู่ฉิวเยว่บอกเขาว่าอาหารบำรุงสุขภาพ มีสรรพคุณคล้ายคลึงกับยาจีนโบราณ แต่มีรสชาติอร่อยกว่ามาก เขาไม่คาดคิดว่าอาหารบำรุงสุขภาพจะมีประโยชน์มากขนาดนี้