สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 325 จบการแข่งขัน แช้ดถูกกระชากหน้ากาก
บทที่ 325 จบการแข่งขัน แช้ดถูกกระชากหน้ากาก
แช้ดยิ้มมุมปากและหันมามองหน้าเธอ ณ ขณะนี้ เขาก็ไม่ได้ปิดบังความเหยียดหยามในแววตาอีกแล้ว เหมือนเขาต้องการจะบอกลู่ฉิวเยว่ว่า
ดูให้เต็มตาซะ ไม่ว่าเธอพยายามมากแค่ไหน แต่สุดท้ายคนที่ชนะก็เป็นฉันอยู่ดี
ลู่ฉิวเยว่หัวเราะเยาะอยู่ในใจ ไม่ได้สนใจสายตายั่วยุของเขา เธอเพียงมองเขาด้วยความเรียบเฉย
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้จัดการแข่งขันจะรีบส่งพิธีกรออกมาประกาศผลทันที
“ผู้ชนะการแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลกประจำปีนี้ได้แก่แช้ด”
เสียงปรบมือดังขึ้นจากกลุ่มคนดูกึกก้องเช่นเดียวกับเสียงตะโกนชื่นชม
เหล่าคณะกรรมการอาวุโสได้แต่หันมองหน้ากัน พวกเขาไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เห็นได้ชัดว่า…แช้ดล้ำเส้นเกินไปแล้ว นี่หมายความว่าแช้ดไม่เห็นคณะกรรมการอยู่ในสายตาเลยสักนิด
แม้แต่คณะกรรมการกลุ่มที่สนับสนุนแช้ดก่อนหน้านี้ก็ยังอดรู้สึกโกรธเคืองไม่ได้ แต่เพราะกลัวว่าจะทำให้การแข่งขันเสื่อมเสียชื่อ พวกเขาจึงไม่ได้พูดอะไรออกมา และแค่นั่งเงียบ ๆ อยู่ที่โต๊ะกรรมการเท่านั้น
“การแข่งขันจบลงแล้ว พวกคุณต่างก็เป็นสุดยอดเชฟแห่งวงการอาหารด้วยกันทั้งหมด ไม่ทราบว่ามีอะไรจะกล่าวไหมครับ?” พิธีกรถามผู้เข้าแข่งขันทั้ง 3 คนที่ได้แข่งรอบชิงชนะเลิศ
คนที่ได้ตำแหน่งอันดับ 3 ตอบคำถามพอเป็นพิธี แล้วไมโครโฟนก็ถูกยื่นส่งให้แก่แช้ดอย่างรวดเร็ว
“ผมมีความสุขมากครับที่เป็นผู้ชนะในปีนี้ ขอบคุณกรรมการทุกท่านและขอบคุณคนดูที่สนับสนุน…”
เขาพูดออกมาอีกยาวเหยียด ล้วนแต่เป็นถ้อยคำหวานหู ซึ่งช่วยส่งเสริมภาพลักษณ์ชายหนุ่มผู้อ่อนโยนให้สง่างามมากขึ้น
เสแสร้งทั้งนั้น
ลู่ฉิวเยว่หัวเราะเยาะอยู่ในใจ หันไปมองที่ประตูโดยไม่รู้ตัว ดูเหมือนเธอจะมองเห็นนักสืบเบอร์นาดยืนอยู่ตรงนั้น
ลู่ฉิวเยว่ยิ้มมุมปาก รับไมโครโฟนมาถือไว้ “ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับการแข่งขันครั้งนี้หรอกค่ะ แต่เพื่อแสดงความยินดีกับมิสเตอร์แช้ด ฉันได้เตรียมของขวัญชิ้นใหญ่เอาไว้ให้ หวังว่ามิสเตอร์แช้ดคงไม่รังเกียจนะคะ”
“ขอบคุณมากครับ คุณลู่ คุณช่างเป็นคนที่มีจิตใจดีงามเหลือเกิน” เมื่อได้ยินเช่นนี้ แช้ดก็เกิดสังหรณ์ถึงลางร้ายบางอย่างขึ้นมาทันที แต่เขาก็ยังต้องรักษาภาพลักษณ์ความเป็นสุภาพบุรุษของตนเองเอาไว้ เขาจึงตอบรับด้วยรอยยิ้ม สีหน้าถึงกับแสดงความประหลาดใจออกมาเล็กน้อย…
“ด้วยความยินดีค่ะ นี่เป็นของขวัญที่เหมาะสมกับคุณมาก” ลู่ฉิวเยว่ยิ้มแย้มเหมือนดอกไม้บาน ผายมือไปทางประตู
“เข้ามาได้เลยค่ะ”
การนำของขวัญมาส่งมอบให้แก่ผู้ชนะในการแข่งขัน เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในการแข่งขันทำอาหาร ทุกคนต่างก็จ้องมองไปที่ประตูด้วยความตื่นเต้น อยากจะทราบว่าของขวัญที่ลู่ฉิวเยว่เตรียมเอาไว้นั้นคืออะไรกันแน่ พวกเขาสนใจเรื่องนี้ยิ่งกว่าสนใจเรื่องผลการแข่งขันแล้ว
“คุณลู่นี่ใจดีจังเลยแฮะ…”
“บางทีเธอคงต้องการผูกมิตรกับคนชนะก็ได้ อีกอย่าง มิสเตอร์แช้ดมีความสามารถถึงขนาดนี้ มีใครบ้างไม่อยากตีสนิทด้วย?”
…
ลู่ฉิวเยว่ได้ยินผู้คนรอบตัวพูดเช่นนั้น พวกเขาต่างก็สงสัยว่าเธอจะมอบของขวัญให้แช้ดทำไม ลู่ฉิวเยว่เพียงยิ้มเท่านั้น
แต่อย่างไรก็ตาม หอประชุมก็ต้องตกอยู่ในความเงียบ
เพราะวินาทีต่อมา นายตำรวจร่างใหญ่หลายคนเดินเข้ามาในสถานที่จัดการแข่งขัน
“เกิดอะไรขึ้น? ไหนล่ะของขวัญที่คุณลู่พูดถึง?”
ใครบางคนถาม
กลุ่มคนดูอยู่ในความตกตะลึง พวกเขาเกิดความตื่นตระหนกมากขึ้นเมื่อรู้ว่าตนเองรับเงินสินบนให้โหวตแช้ดในวันนี้
ความจริงถูกเปิดเผยแล้วหรือ?
ในขณะนี้ กลุ่มคนดูจำนวนมากต่างก็ปรารถนาที่จะกลับไปห้ามตัวเองขณะรับเงินสินบนเมื่อวานนี้เหลือเกิน เพียงเพราะเห็นแก่เงินเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเขาก็ต้องมาพบเจอกับปัญหาใหญ่เช่นนี้แล้ว
แต่ในไม่ช้า ทุกคนก็ได้รู้เหตุผลที่แท้จริงที่ทางตำรวจมาที่นี่
นายตำรวจคนหนึ่งนำบัตรประจำตัวออกมาแสดงพร้อมด้วยรูปภาพอีกหลายใบ รูปภาพเหล่านั้นต่างก็เป็นภาพของแช้ดกำลังจ่ายเงินให้ผู้ชาย 2 คน
“พวกเราได้รับการร้องเรียนจากคุณลู่ในวันนี้ว่า คุณทำการจ้างวานคนให้แอบเข้าไปพยายามขโมยเครื่องปรุงของเธอที่จำเป็นต้องใช้ในการแข่งขันครั้งนี้ และคุณยังส่งคนไปข่มขู่ความปลอดภัยของผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ อีกด้วย…ตอนนี้ ทางตำรวจพบเจอหลักฐานมัดตัวคุณแล้ว ผู้สมรู้ร่วมคิดของคุณอีกหลายคนก็ถูกจับกุม…”
คำประกาศจากนายตำรวจไม่ต่างจากฟ้าผ่า ทำให้บรรยากาศในหอประชุมกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง
ฝูงนักข่าววิ่งเข้าไปรุมสัมภาษณ์แช้ด
“มิสเตอร์แช้ด ผมขอถามได้ไหมว่าทำไมคุณต้องกลั่นแกล้งผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ด้วย? หรือคุณกลัวว่าตัวเองจะไม่ชนะอันดับ 1?”
“มิสเตอร์แช้ดหรือว่าคุณ…”
แช้ดเริ่มตื่นกลัวเมื่อเห็นตำรวจเดินเข้ามา โดยเฉพาะเมื่อเห็นภาพถ่ายในมือของตำรวจ เขาก็รู้สึกชาไปทั้งตัว
กล้องถ่ายภาพรอบตัวกำลังถ่ายภาพของเขาอยู่ ยิ่งในอดีตเขาเคยมีความสุขกับเสียงชัตเตอร์มากเท่าไหร่ ตอนนี้เขาก็ยิ่งมีความตื่นกลัวเสียงชัตเตอร์มากเท่านั้น
“อย่าถ่ายนะ บอกว่าอย่าถ่ายไงเล่า!” เมื่อสติขาดผึงลง แช้ดผู้สวมใส่หน้ากากสุภาพบุรุษอ่อนโยนก็เปิดเผยธาตุแท้ของตัวเองออกมา เขาวิ่งเข้าไปแย่งกล้องมาจากนักข่าวเหมือนคนบ้าและยังเขวี้ยงกล้องทิ้งลงบนพื้นอีกด้วย
ทุกคนรู้สึกตกใจกลัว
โชคดีที่ตำรวจเข้ามาควบคุมตัวได้อย่างรวดเร็ว
“ลู่ฉิวเยว่ ฉันไม่ปล่อยเธอไปแน่ คอยดูให้ดีเถอะ!” เมื่อนึกได้ว่าผู้หญิงคนนี้เป็นต้นเหตุแห่งหายนะทั้งมวล แช้ดก็ต้องการจะฉีกร่างของลู่ฉิวเยว่ออกเป็นชิ้น ๆ เขาอยากทำให้เธอตายทั้งเป็น
ดวงตาของเขาเย็นชาไม่ต่างจากดวงตาของอสรพิษ
ฉินซือขมวดคิ้ว ดึงลู่ฉิวเยว่ไปยืนอยู่ข้างหลังเขาเพื่อปกป้องเธอจากสายตาอาฆาตแค้นของแช้ด
“ดีเหมือนกัน ฉันจะรอดู” ลู่ฉิวเยว่ไม่กลัวเลยสักนิด เธอยื่นศีรษะออกไปจากข้างหลังของฉินซือและจ้องมองเขาด้วยความเหยียดหยาม
หลังจากชนะการแข่งขัน แช้ดสมควรเป็นคนที่มีความสุขมากแท้ ๆ
คณะผู้จัดการแข่งขันค้นพบสถานการณ์นี้อย่างรวดเร็วและรีบส่งคนมาแก้ไขเพื่อให้สถานการณ์กลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมอีกครั้ง
เมื่อเห็นว่าแช้ดถูกตำรวจควบคุมตัวจากไปแล้ว ลู่ฉิวเยว่รู้ว่าไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตนเองอีก ดังนั้น เธอจึงเดินตามฉินซือออกไปจากประตู
…
ในโรงแรม หวังเซวียนเซวียนอ่านข่าวหนังสือพิมพ์ด้วยความตื่นเต้น
“แช้ดผู้ชนะการแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลกกลายเป็นผู้ต้องสงสัยในการก่อคดีอาชญากรรมหลายกระทง ทางตำรวจ…”
“สุดยอดไปเลยนะครับ!” หวังเซวียนเซวียนตะโกนออกมาอย่างมีความสุข “ผมไม่ชอบหน้าเขามานานแล้ว เขาทำให้พวกเราต้องมีปัญหามาตลอด แถมยังยัดเงินให้กับคนดูอีก!”
ลู่ฉิวเยว่หัวเราะ สั่นศีรษะ เริ่มต้นเก็บข้าวของใส่กระเป๋าเดินทางต่อไป
นับตั้งแต่ที่แช้ดถูกตำรวจจับกุม นักข่าวหนังสือพิมพ์ก็เล่นข่าวนี้เหมือนฝูงหมาป่าพบเห็นเนื้อสด พวกเขาพร้อมใจกันเล่นข่าวนี้ด้วยความร้ายกาจ แถมยังวิพากษ์วิจารณ์แช้ดจนแทบไม่มีความเป็นคนเหลืออยู่อีกแล้ว
ตอนนี้ แช้ดน่าจะเจ็บใจมากทีเดียว แต่เขาก็สมควรโดนแล้วจริง ๆ
“หา?” หวังเซวียนเซวียนส่งเสียงอุทานขึ้นมา
ลู่ฉิวเยว่หันกลับไปมอง “หาอะไรของนาย?”
หวังเซวียนเซวียนหัวเราะออกมาเสียงดัง “ผมแค่พบว่าบทความในหนังสือพิมพ์หลายฉบับต่างก็กำลังชมเชยพี่ พวกเขาบอกว่าพี่เป็นคนกระชากหน้ากากที่แท้จริงของแช้ด พี่เป็นคนที่ทวงคืนความยุติธรรมให้กับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ …ให้ตายเถอะ พวกเขาถึงกับเรียกพี่ว่าราชินีไร้มงกุฎอีกด้วย!”
เมื่อชายหนุ่มพูดคำว่าราชินีไร้มงกุฎ หวังเซวียนเซวียนก็ยิ้มกว้างจนปากแทบฉีกถึงรูหูแล้ว
แม้ว่าพวกเขาจะเปิดเผยความผิดของแช้ดให้ทุกคนรับรู้ได้สำเร็จ ลู่ฉิวเยว่ก็ยังคงต้องพบกับความผิดหวังอยู่ดี เพราะเธอไม่ได้ตำแหน่งอันดับ 1 มาครอบครอง
การเขียนข่าวเช่นนี้จึงเป็นการพูดแทนใจเธอจริง ๆ!
ลู่ฉิวเยว่เบิกตาโตและตบไหล่น้องชาย “ช่างมันเถอะ รีบไปอาบน้ำซะ เดี๋ยวพวกเราจะไปกินอาหารค่ำกันแล้ว”