สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 322 การแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลกรอบที่สอง

บทที่ 322 การแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลกรอบที่สอง

“รอบที่แล้วเขาเข้ามาได้เพราะเป็นอันดับ 1 นี่ครับ ก็ต้องเก่งเป็นธรรมดา แต่พวกเราเองก็เก่งไม่แพ้กันหรอก พวกเราต้องสู้กับเขาได้อยู่แล้ว” ผู้เข้าแข่งขันที่ชื่อว่าเดลกลัวว่าลู่ฉิวเยว่จะใจฝ่อ จึงชูกำปั้นให้กำลังใจเธอ

ลู่ฉิวเยว่ตกตะลึงไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว “มิน่าล่ะ…ไม่น่าแปลกใจเลยค่ะ…”

ข้อสงสัยของเธอได้รับการยืนยันโดยทันที

แช้ดคนนี้ต้องเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังการก่อกวนผู้เข้าแข่งขันอย่างแน่นอน

เพื่อที่เขาจะได้ครอบครองตำแหน่งอันดับ 1 ต่อไป แช้ดจึงต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อเล่นสงครามจิตวิทยากับผู้เข้าแข่งขันคนที่เหลือ

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะออกมาด้วยความไม่พอใจ นึกขำอยู่ในใจ อยากรู้จริง ๆ ว่าโฉมหน้าที่แท้จริงของแช้ดจะมีความชั่วร้ายขนาดไหน

“คุณลู่หมายความว่ายังไงนะครับ?” เดลไม่เข้าใจภาษาจีน มองหน้าเธอด้วยความสับสน และเขาก็ไม่รู้เลยว่าเธอทำหน้าแบบนี้มีความหมายว่าอย่างไร

ลู่ฉิวเยว่ส่ายศีรษะและหันมาพูดภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ฉันแค่นึกถึงเรื่องที่น่าสนใจขึ้นมาได้เท่านั้น มิสเตอร์เดลคะ ฉันดีใจที่ได้แข่งขันกับคุณนะคะ”

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มอย่างอ่อนหวาน รู้สึกว่ามิสเตอร์เดลคนนี้มีความจริงใจมากกว่าแช้ดหลายเท่า

“เช่นกันครับ” เดลพยักหน้า

หลังจากนั้น ทั้งสองคนก็มาถึงจุดตรวจร่างกายของสถานที่จัดการแข่งขัน ลู่ฉิวเยว่เปิดกระเป๋าให้ทีมงานตรวจดูสิ่งของที่อยู่ด้านใน วันนี้มีผู้เข้าแข่งขันไม่มาก แต่จำนวนคณะกรรมการก็ไม่ได้ลดน้อยตามไปด้วย แถมยังดูเพิ่มมากกว่าเดิมด้วยซ้ำ ด้านล่างเวทีมีนักข่าวมาตั้งแถวรอทำข่าวอยู่เป็นจำนวนมาก บางคนถึงกับถือกล้องติดตัวมาเพื่อบันทึกภาพการแข่งขันอย่างต่อเนื่อง

แช้ดยืนอยู่บนเวที จ้องมองไปที่กลุ่มคนดูด้วยท่าทีสงบ ดวงตาสีน้ำตาลของเขาเป็นประกายร้อนแรง

ลู่ฉิวเยว่ได้ยินนักข่าวคนหนึ่งพูดตอนที่เธอเดินผ่านไป “สมแล้วที่แช้ดได้ตำแหน่งอันดับ 1 มาจากรอบที่แล้ว จิตใจของเขาแข็งแกร่งมาก เขาเป็นเหมือนเทพบุตรในดวงใจของฉันเลย”

ลู่ฉิวเยว่รักษาความสงบเยือกเย็นบนใบหน้า แต่ในหัวใจกำลังยิ้มเหยียดหยาม

ถ้าแช้ดเป็นคนดีถึงขนาดนั้น เขาก็คงไม่เล่นสกปรกไปโจมตีผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ เพื่อให้ตนเองกลายเป็นผู้ชนะหรอก แช้ดก็เป็นแค่คนนิสัยไม่ดีที่ยอมรับความพ่ายแพ้ไม่ได้เท่านั้น

ลู่ฉิวเยว่เดินขึ้นไปบนเวทีโดยไม่มองผู้ใด เมื่อเดินผ่านแช้ด เธอถึงกับได้รับรอยยิ้มทักทายจากเขาอย่างเป็นมิตร แต่รอยยิ้มของเขาไปไม่ถึงดวงตา

ลู่ฉิวเยว่ก็ยิ้มตอบกลับไปเช่นกัน รอยยิ้มของเธอดูจริงใจมากกว่าเขาหลายเท่า

หญิงสาวได้แต่หัวเราะอยู่ในใจ ใคร ๆ ก็เล่นละครได้ทั้งนั้น

พวกนักข่าวเห็นภาพนี้ ก็รีบถ่ายรูปทันที

ในไม่ช้า การแข่งขันก็เริ่มต้นขึ้น ลู่ฉิวเยว่ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดอยู่ที่วัตถุดิบตรงหน้าเธอ

“หัวข้อในการทำอาหารรอบนี้คือการทำของหวานจากดอกไม้ ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันทุกท่านใช้ความคิดสร้างสรรค์ให้เต็มที่” พิธีกรบนเวทีประกาศ

ลู่ฉิวเยว่เลิกคิ้วขึ้นสูง เริ่มต้นคัดเลือกวัตถุดิบ

นี่คือการแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลก แต่ในฤดูกาลนี้ ไม่ทราบเลยว่าผู้จัดการแข่งขันไปนำดอกท้อมาจากไหน

ลู่ฉิวเยว่ตรวจดูอย่างระมัดระวัง ยังคงมีหยดน้ำเกาะอยู่บนดอกท้อ แสดงว่าพวกมันเพิ่งจะถูกเก็บมาได้ไม่นาน ยังคงมีความสดใหม่อยู่มาก

ลู่ฉิวเยว่ยิ้ม เกิดความคิดบางอย่างขึ้นมาทันที เธอเอื้อมมือไปหยิบแป้งสาลี ก่อนจะนำน้ำมาเติมลงไปเพื่อให้แป้งจับตัวเป็นก้อน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เวลาในการแข่งขันก็หมดลง ลู่ฉิวเยว่ทำเสร็จทันเวลาพอดี

“ขอเชิญผู้เข้าแข่งขันนำผลงานออกมาแสดงด้วยครับ” พิธีกรประกาศ

สองคนแรกที่นำผลงานออกไปแสดงก็คือเดลและผู้เข้าแข่งขันอีกคน หลังจากชิมขนมหวานแล้ว คณะกรรมการก็มีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้บอกว่าผลงานเป็นอย่างไร

แต่เมื่อมาถึงคราวของลู่ฉิวเยว่ เธอก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน ค่อย ๆ เปิดฝาครอบจานขึ้น

แล้วเค้กดอกท้อสีชมพูอ่อนที่ประดับตกแต่งด้วยกลีบดอกท้อก็วางอยู่บนจานอย่างสวยงามตระการตา ทำให้ผู้คนที่พบเห็นรู้สึกเหมือนได้รับความอบอุ่นจากแสงตะวันในช่วงฤดูใบไม้ผลิ

ผิวสัมผัสด้านนอกของหน้าเค้กมีความกรุบกรอบ แต่ผิวด้านในที่เป็นมันม่วงและเผือกให้ความแน่นและหอมหวาน เมื่อกัดเข้าไปแล้ว กลิ่นของดอกท้อก็จะตลบอบอวลอยู่ภายในปาก ในขณะนี้ พวกเขาไม่ได้รู้สึกถึงความหนาวเย็นของฤดูหนาวอีกแล้ว แต่พวกเขากำลังสัมผัสถึงความสดชื่นในฤดูใบไม้ผลิ

คณะกรรมการแสดงสีหน้าประหลาดใจ พวกเขาหันไปกระซิบกระซาบกัน

ในที่สุด ลู่ฉิวเยว่ก็ได้รับคะแนน 93.7 คะแนน มีคะแนนมากกว่าผู้เข้าแข่งขันอีกสองคนประมาณ 5 ถึง 6 แต้ม

ต่อจากลู่ฉิวเยว่ก็เป็นแช้ด ทุกคนล้วนคาดเดาว่าเขาจะเป็นผู้ชนะอันดับ 1 ทุกสายตาจ้องมองมาบนเวทีด้วยความลุ้นระทึก หอประชุมตกอยู่ในความเงียบ เสียงเดียวที่ดังขึ้นในอากาศก็คือเสียงการกดชัตเตอร์ของบรรดานักข่าว

แช้ดทำเค้กสีฟ้าอ่อนที่ดูอบอุ่นชวนรับประทาน

“มหัศจรรย์!”

“อร่อยเหาะ!”

“สมแล้วที่เป็นตัวเต็งอันดับหนึ่ง ไม่ทำให้ผิดหวังจริง ๆ!”

…

คณะกรรมการแสดงสีหน้าตกตะลึงและชมเชยไม่ขาดปาก

ลู่ฉิวเยว่ทนไม่ไหว ต้องใช้ส้อมมาจิ้มขนมเค้กของอีกฝ่ายลองรับประทานคำเล็ก ๆ

รสชาติหวานแต่ไม่เลี่ยน มีความกลมกล่อมลงตัวอย่างสมบูรณ์แบบ

ผลปรากฏออกมาว่า แช้ดได้รับ 94 คะแนน สามารถเอาชนะลู่ฉิวเยว่ไปได้เพียง 0.3 คะแนนเท่านั้น

เสียงแสดงความยินดีดังกึกก้องหอประชุม ลู่ฉิวเยว่โค้งคำนับขอบคุณทุกคนด้วยความจริงใจ

แต่อย่างไรก็ตาม จุดสนใจของทุกคนในตอนนี้ล้วนไปจับจ้องอยู่ที่แช้ดผู้ได้ตำแหน่งอันดับ 1 แม้แต่นักข่าวก็เข้าไปให้ความสนใจเขา ลู่ฉิวเยว่จึงสามารถหาโอกาสลงมาจากเวทีได้อย่างรวดเร็ว

เธอสะพายกระเป๋าเดินออกไปนอกตึก เมื่อพ้นทางเดินออกมา เธอก็ได้พบเจอเข้ากับเดลโดยบังเอิญ

“คุณลู่ยินดีด้วยนะครับ” ดูเหมือนเขาตั้งใจมารอเธอเป็นพิเศษ เมื่อเห็นลู่ฉิวเยว่เดินออกมา เดลก็รีบเดินเข้ามาหา แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่แววตาแสดงความผิดหวังชัดเจน

ในการแข่งขันครั้งนี้ ผู้เข้าแข่งขันที่จะได้เข้ารอบต่อไปมีเพียง 3 คนเท่านั้นและเดลก็เป็นเพียงคนเดียวที่ต้องตกรอบ

“ขอบคุณมากค่ะ” ลู่ฉิวเยว่ยิ้มด้วยความจริงใจ ไม่ได้ปลอบใจเขา แต่เปลี่ยนเป็นให้กำลังใจแทน “หวังว่าในการแข่งขันครั้งต่อ ๆ ไป พวกเราจะได้มาแข่งด้วยกันอีกนะคะ”

“แน่นอนครับ! เดี๋ยววันพรุ่งนี้ผมจะไปให้กำลังใจคุณด้วย!” เดลพูดอย่างตื่นเต้น น้ำเสียงสั่นเครือ

ช่างเป็นคนที่เปลี่ยนอารมณ์ง่ายจริง ๆ ลู่ฉิวเยว่แอบยิ้มอยู่ในใจ โบกมือบ๊ายบายเขา

เมื่อหันหน้ากลับมา เธอก็เห็นฉินซือเดินเข้ามาจากด้านนอก ตามหลังมาด้วยหวังเซวียนเซวียน

“เขาเป็นใครเหรอ?” เมื่อเดลเดินออกไปแล้ว ชายหนุ่มก็หยิกแก้มลู่ฉิวเยว่เบา ๆ ด้วยความไม่พอใจ

ลู่ฉิวเยว่ปัดมือของเขาออกไปทันที จ้องมองเขาด้วยดวงตาคู่งาม “ทำไมแต่งงานแล้วคุณถึงขี้หึงขึ้นเนี่ย? เขาก็แค่เพื่อนที่แข่งขันด้วยกันเท่านั้น”

“งั้นเหรอ” ไม่ใช่ว่าฉินซือจะไม่เชื่อในความซื่อสัตย์ของลู่ฉิวเยว่ แต่เขาถามเพราะมีความรู้สึกหึงขึ้นมาจริง ๆ เขาไม่ชอบเห็นผู้ชายคนอื่นมาอยู่ใกล้ลู่ฉิวเยว่และมักจะรู้สึกกดดันขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ

หวังเซวียนเซวียนเห็นทั้งสองคนพูดคุยกันจบแล้ว ก็รีบเดินเข้ามาถามด้วยความตื่นเต้นว่า “เป็นยังไงบ้างครับพี่ ได้เข้ารอบหรือเปล่า?”

เขาจ้องมองด้วยความร้อนรนไม่ต่างจากตนเองเป็นคนแข่งเอง

ลู่ฉิวเยว่หัวเราะ “ได้เข้ารอบสิ แต่ฉันเข้าในตำแหน่งอันดับสอง”

หวังเซวียนเซวียนคุ้นเคยแต่กับชัยชนะที่ลู่ฉิวเยว่เข้ารอบเป็นอันดับ 1 เสมอ เมื่อได้ยินว่าเธอเข้ารอบเป็นอันดับ 2 ชายหนุ่มก็อดรู้สึกผิดหวังขึ้นมาไม่ได้ แต่เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่านี่เป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลก ถ้าได้เข้ารอบสุดท้ายในฐานะอันดับ 2 ก็ถือว่าน่าพอใจมากแล้ว ไม่มีเรื่องให้ต้องผิดหวัง หวังเซวียนเซวียนจึงกลับมามีความสุขอีกครั้ง

และเขาก็ปลอบใจลู่ฉิวเยว่ว่า “พี่เก่งอยู่แล้ว ผมไม่เคยเห็นใครเก่งเท่านี้เลย!”

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มและไม่ได้พูดอะไร เธอจ้องมองไปที่ฉินซือ ทั้งสองคนเข้าใจกันและกันโดยทันที

“ได้ที่ 2 ก็สมควรฉลองเหมือนกัน พวกเราไปกันเถอะ เดี๋ยววันนี้พี่จะเลี้ยงนายเอง” ลู่ฉิวเยว่ตบไหล่หวังเซวียนเซวียนก่อนที่พวกเขาทั้ง 3 คนจะเดินออกไปพร้อมกัน