สูตรลับแม่ครัวมือทองในยุค80 - บทที่ 319 การแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลกรอบแรก

บทที่ 319 การแข่งขันทำอาหารชิงแชมป์โลกรอบแรก

ลู่ฉิวเยว่ถามด้วยความประหลาดใจ “อ้าว? เกิดอะไรขึ้นเหรอ?”

“เมื่อวานนี้ผมออกไปทานอาหารค่ำกับเพื่อน ๆ ตอนกลับมา ผมพบว่ากระเป๋าเดินทางของผมถูกขโมย เครื่องปรุงที่ผมเตรียมเอาไว้ถูกทำลายเสียหายหมดเลย!” ไรอันกัดฟันกรอด สามารถดูออกได้เลยว่าเขากำลังโกรธเพียงใด…

ลู่ฉิวเยว่ขมวดคิ้วใช้ความคิด ยกมือถูคางตัวเอง

ดูเหมือนจะไม่ใช่เธอแค่คนเดียวแล้วที่ถูกรบกวนก่อนการแข่งขัน แต่ไรอันก็โดนเหมือนกัน สรุปว่า…คงมีคนอื่นโดนเหมือนกันสินะ?

“ไรอัน” ลู่ฉิวเยว่จ้องมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอด้วยสายตาเคร่งเครียด “เมื่อวานนี้ฉันก็ถูกก่อกวนเหมือนกัน”

ไรอันตกตะลึง “เกิดอะไรขึ้น?”

ลู่ฉิวเยว่ถอนหายใจและเล่าเรื่องทุกอย่างให้เขาฟัง

“บ้าจริง! แบบนี้มันไม่เกรงกลัวกฎหมายเลย!” ไรอันทุบโต๊ะที่อยู่ข้าง ๆ ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงก่ำด้วยความโกรธ

เสียงทุบโต๊ะดังมากพอที่ทุกคนจะหันมามองด้วยความตกใจ

เมื่อเห็นเช่นนี้ ลู่ฉิวเยว่ก็เกิดความคิดบางอย่าง

ในเมื่อเธอและไรอันพบเจอกับเรื่องราวเหล่านี้ ก็น่าจะมีผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ถูกก่อกวนเหมือนกันไม่ใช่หรือ?

สายตาของหญิงสาวเคร่งเครียดขึ้น ก่อนที่เธอจะส่งยิ้มให้คนรอบกาย และขอโทษเป็นภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว “พอดีเมื่อวานนี้เครื่องปรุงของคุณไรอันโดนขโมยไปน่ะค่ะ เขาก็เลยโมโหมากไปหน่อย ไม่ได้ตั้งใจรบกวนพวกคุณ อย่าถือสาเลยนะคะ…”

“ว่าไงนะ? เครื่องปรุงของคุณก็โดนขโมยไปเหมือนกันเหรอ!” ใครบางคนถามออกมาด้วยความตกตะลึง

“ของคุณน่ะแค่โดนขโมย แต่เมื่อวานนี้ มีผู้ชายบุกเข้าไปในห้องพักของฉัน ฉันหวาดกลัวแทบตายแน่ะ! แต่โชคดีที่คนของทางโรงแรมมาช่วยเหลือได้ทันเวลา!”

…

ทุกคนที่อยู่ในหอประชุมต่างก็ส่งเสียงออกมาด้วยความตื่นเต้น

ลู่ฉิวเยว่ยืนอยู่ด้านข้างในความเงียบ

นี่คือผลลัพธ์ที่เธอต้องการ

ยิ่งเรื่องราวใหญ่โตมากเพียงใด ผู้คนก็ยิ่งตื่นเต้นมากเท่านั้น คณะกรรมการผู้จัดการแข่งขันก็จะได้เข้ามาตรวจสอบเรื่องนี้ด้วย

“ผมว่ามันบังเอิญมากเกินไปหน่อยนะ มีคนพยายามจะรบกวนสมาธิพวกเราก่อนการแข่งขัน แบบนี้ต้องแจ้งตำรวจแล้ว!” ใครคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา

“ใช่ เราต้องแจ้งตำรวจจับคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ให้ได้!”

ทุกคนต่างก็โกรธแค้นและอยากจะแจ้งตำรวจ

การบุกเข้าห้องพัก การขโมยของ การข่มขู่ ในยุคสมัยนี้ถือเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก ผู้ที่อยู่เบื้องหลังจะต้องถูกตำรวจจับตัวไปลงโทษ

“ไม่ได้นะ อย่าเพิ่งแจ้งตำรวจ!” เมื่อมีคนจะไปแจ้งตำรวจจริง ๆ ใครคนหนึ่งก็รีบวิ่งออกจากกลุ่มคนและไปคว้าตัวคนผู้นั้นไว้

ลู่ฉิวเยว่จำได้ดีว่าคนที่ห้ามไม่ให้แจ้งตำรวจเป็นคนจากคณะผู้จัดการแข่งขันนั่นเอง

“หมายความว่ายังไง?” คนที่ถูกห้ามไม่ให้แจ้งตำรวจแสดงอาการไม่พอใจเล็กน้อย

ชายผู้มาจากคณะผู้จัดการแข่งขันทำหน้าบึ้ง พูดว่า “ถ้าพวกเราแจ้งตำรวจ ภาพลักษณ์ของคณะผู้จัดการแข่งขันก็จะเสื่อมเสีย แล้วก็จะส่งผลไปถึงการแข่งขันในภายหลังด้วยนะครับ”

“ภาพลักษณ์ของพวกคุณสำคัญ แล้วความปลอดภัยของพวกเราไม่สำคัญหรือไง?” เมื่อได้ยินว่าคนจากคณะผู้จัดการแข่งขันห่วงแต่ภาพลักษณ์ของตัวเอง ชายหนุ่มผู้ที่ถูกห้ามไม่ให้แจ้งตำรวจก็ยิ่งรู้สึกโกรธมากกว่าเดิม

แต่คนจากคณะผู้จัดการแข่งขันอาหารชิงแชมป์โลกย่อมต้องเป็นคนรวยที่มีอำนาจ คนธรรมดาอย่างผู้เข้าร่วมการแข่งขันไม่มีทางไปดูหมิ่นเขาได้เด็ดขาด

ชายร่างอ้วนหัวเราะและอธิบายว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ความปลอดภัยของพวกคุณก็สำคัญกับเราเช่นกัน โปรดเชื่อผมเถอะครับ พวกเราจะสืบสวนเรื่องนี้เป็นอย่างดี พวกเราจะหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลังให้ได้ แต่ตอนนี้การแข่งขันกำลังจะเริ่มแล้ว พวกเราแข่งให้จบรอบแรกกันก่อนเถอะครับ”

แม้ว่าทุกคนจะไม่พอใจกับวิธีการแก้ปัญหานี้ แต่พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกนอกจากอดทนและยินยอมเข้าร่วมการแข่งขันต่อไป เพราะไม่อยากจะสร้างปัญหาโดยไม่จำเป็น

“ฉิวเยว่ ผมขอไปเตรียมตัวก่อนนะ หวังว่าเราจะได้เจอกันในการแข่งขัน” หลังจากที่ทุกคนแยกย้ายกันไปแล้ว ไรอันก็ส่งยิ้มอย่างอ่อนโยนให้แก่ลู่ฉิวเยว่

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้า “ได้สิ เจอกันในการแข่งขันนะ”

เมื่อดูนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้ก็เป็นเวลา 9:20 น. การแข่งขันกำลังจะเริ่มในอีก 10 นาทีข้างหน้า ลู่ฉิวเยว่นำเครื่องปรุงที่เตรียมเอาไว้ออกมาไปที่จุดรักษาความปลอดภัย หลังผ่านการตรวจสอบว่าไม่มีสิ่งแปลกปลอม เธอก็ได้รับอนุญาตให้เดินเข้าสู่พื้นที่จัดการแข่งขันได้โดยทันที

แม้หญิงสาวจะรู้ว่าฝีมือของตัวเองค่อนข้างโดดเด่นในยุคนี้ แต่ลู่ฉิวเยว่ก็ไม่ประมาทแม้แต่น้อย

การแข่งขันจะแบ่งออกเป็น 3 รอบ ผู้เข้าแข่งขันจะถูกแยกกันเป็นหลายกลุ่ม และผู้ที่ได้คะแนนเป็นอันดับ 1 ของแต่ละกลุ่มเท่านั้นจึงจะสามารถผ่านเข้าสู่รอบต่อไปได้สำเร็จ นี่ถือว่าเป็นการแข่งขันที่ดุเดือดมาก

ผู้ร่วมการแข่งขันที่อยู่กลุ่มเดียวกับลู่ฉิวเยว่มาจากอเมริกาใต้หนึ่งคนและมาจากแอฟริกาอีกสองคน ทั้งสามคนยืนอยู่เงียบ ๆ ตรงตำแหน่งของตัวเอง สายตาจ้องมองไปที่เครื่องปรุงด้วยความมุ่งมั่น

ลู่ฉิวเยว่หันกลับมาจ้องมองคู่แข่ง

ในสมองกำลังพยายามนึกถึงอาหารจากอเมริกาใต้และแอฟริกาที่เธอเคยรู้จักในชาติที่แล้ว

“วัตถุดิบในการแข่งทำอาหารรอบนี้คืออาหารทะเล ขอให้พยายามรังสรรค์เมนูอาหารออกมาให้เต็มที่เลยนะครับ”

เมื่อได้ยินเสียงการประกาศจากผู้จัดการแข่งขัน ลู่ฉิวเยว่ก็เริ่มลงมือโดยทันที

ในฐานะผู้เข้าแข่งขันจากประเทศจีน สิ่งที่เธอกำลังจะทำในวันนี้ย่อมเป็นเมนูอาหารจีน

เมื่อแกะเปลือกกุ้งออกเรียบร้อยแล้ว เธอก็นำกุ้งลงไปผัดในกระทะ นำเครื่องปรุงที่เตรียมเอาไว้ใส่ลงไป และควบคุมไฟให้ได้ที่…

ในตอนนี้ ลู่ฉิวเยว่ทุ่มเทสมาธิทั้งหมดให้กับการทำอาหาร ราวกับว่าร่างกายของเธอเป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์ทำครัวที่อยู่ตรงหน้า

กุ้งผัดถูกนำขึ้นมาจากกระทะ โรยหน้าด้วยใบชาสีเขียวและมะนาวฝานวางอยู่ด้านข้าง ให้ความรู้สึกไม่ต่างจากความสดใสของฤดูใบไม้ผลิ

“จานนี้อร่อยมากจริง ๆ!”

คณะกรรมการเพิ่งจะรับประทานเมนูอาหารของผู้เข้าแข่งขันจากแอฟริกาใต้คนหนึ่งเสร็จ พวกเขาให้คะแนนค่อนข้างอยู่ในเกณฑ์ที่ดีและชื่นชมผู้เข้าแข่งขันคนนั้นไม่ขาดปาก

แต่เมื่อพวกเขาได้มาลองชิมกุ้งผัดชาหลงจิ่งของลู่ฉิวเยว่ ทุกคนก็รู้สึกว่าอาหารจานนี้มีความอร่อยมากเกินไป

คณะกรรมการมอบคะแนนให้แก่ลู่ฉิวเยว่พร้อมกับพยักหน้าด้วยความชื่นชม

“9.8 คะแนน!”

“9.7 คะแนน!”

…

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าลู่ฉิวเยว่ย่อมกลายเป็นผู้ชนะตำแหน่งอันดับ 1 ประจำกลุ่มและสามารถผ่านเข้าสู่รอบต่อไปได้สำเร็จ

เมื่อจบการแข่งขัน คณะกรรมการหลายคนก็เดินมาหาลู่ฉิวเยว่

“คุณชื่อลู่ฉิวเยว่ใช่ไหม?” หนึ่งในคณะกรรมการพูดภาษาจีนอย่างกระท่อนกระแท่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม

ลู่ฉิวเยว่พยักหน้ารับคำอย่างสุภาพ แต่ก็ไม่ได้อ่อนน้อมหรือโอ้อวดมากเกินไป “ใช่แล้วค่ะ”

“อาหารที่คุณทำวันนี้อร่อยมากจริง ๆ ผักสีเขียวที่โรยอยู่ในจาน มันคืออะไรเหรอครับ? ผมไม่เคยเห็นมันในการทำอาหารมาก่อน” กรรมการถามด้วยความแปลกใจ

ลู่ฉิวเยว่ยิ้มและตอบด้วยความมั่นใจว่า “ผักสีเขียวนั่นเรียกว่าใบชาหลงจิ่งค่ะ ความจริงมันเป็นใบชาสำหรับชงเครื่องดื่มที่ดังมากในประเทศจีน มีประวัติศาสตร์ความเป็นมายาวนานหลายพันปี ถ้าคุณชอบ คุณลองหาข้อมูลเพิ่มเติมดูก็ได้นะคะ”

เมื่อได้ยินคำอธิบายจากเธอ กรรมการคนนั้นก็หัวเราะออกมาทันที “ผมรู้จักครับ แต่ผมไม่นึกว่ามันจะเป็นผักที่กินได้มาก่อน นับว่าน่าสนใจมาก ถ้ามีเวลาผมคงต้องลองทำกินบ้างสักหน่อยแล้ว”

กลุ่มคนที่รับตำแหน่งคณะกรรมการในการแข่งขันย่อมเป็นผู้ที่รักการทานอาหารเป็นชีวิตจิตใจ ในตอนนี้ เมื่อเห็นฝีมือที่ไม่ธรรมดาของลู่ฉิวเยว่ พวกเขาก็ไม่ต่างจากฝูงหมาป่าที่เห็นชิ้นเนื้อสด และพยายามจะเข้ามาชวนเธอพูดคุยเกี่ยวกับการทำอาหารอย่างกระตือรือร้น