ช้าก่อนคุณป๋อ! ครั้งนี้ขอเป็นรักสุดท้าย - ตอนที่ 597 ขอผมดูหน่อย / ตอนที่ 598 หยุดไม่ลง

ตอนที่ 597 ขอผมดูหน่อย / ตอนที่ 598 หยุดไม่ลง
ตอนที่ 597 ขอผมดูหน่อย

“อืม…”

เฉินฝานซิงกอดคอป๋อจิ่งชวนเอาไว้…

ราวกับไม่รู้ว่าควรจะรับมือกับจูบที่ทวีความหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ ของเขาได้เช่นไร

แพขนตายาวสั่นระริก นัยน์ตาเคลิบเคลิ้มเบิกกว้างขึ้นอีกหลายส่วน!

เธอพบว่าเสื้อเชิ้ตบนร่างของเขาหลุดออกไปแล้ว อกแกร่งที่อยู่ใกล้แค่ตรงหน้า พาลทำให้ใบหน้าอบอุ่นขึ้นสีแดงจัดขึ้นอีกครั้ง

แม้ว่าก่อนหน้านี้จะนอนร่วมเตียงกันมานานแล้ว แต่ก็น้อยครั้งที่จะได้เห็นเขาในสภาพแบบนี้

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสถานการณ์ในตอนนี้

หัวใจที่เต้นโครมครามเช่นนั้นยอมให้เธอควบคุมตัวเองเสียที่ไหน เธอรู้สึกว่ามือที่วางอยู่บนไหล่ของเขากำลังร้อนผ่าว

เธอร่นมันออกมาเล็กน้อยหวังจะดึงมันกลับ ทว่าในตอนนั้น ป๋อจิ่งชวนกลับคลายมือที่โอบกอดรอบเอวของเธอเอาไว้อยู่

เมื่อไร้ซึ่งแรงพยุง สองขาอ่อนยวบก็พลันทรุดลงไปในทันใด ภายใต้ความตระหนก เธอคว้ากอดลำคอของป๋อจิ่งชวนไว้ได้อีกครั้ง ร่างของเธอแนบชิดเข้ากับร่างของเขา ทั้งสองร่างแนบสนิทกันจนไม่เหลือช่องว่าง

“หึ…”

เสียงหัวเราะเบาๆ ราวกับทำแผนชั่วร้ายได้สำเร็จดังขึ้น เรียกให้ใบหน้าของเธอแดงเถือก

เธอเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มเจ้าของแผนชั่วร้ายอย่างนึกโมโห

“คุณ…”

ป๋อจิ่งชวนประชิดลงประกบจูบกับเธออีกครั้ง ท่ามกลางความสับสนปนเป…

เป็นอีกครั้งที่ร่างของเฉินฝานซิงเบาหลิวลงทันใด ป๋อจิ่งชวนช้อนร่างเธอขึ้น เขาหมุนตัวและก้าวขายาวๆ เดินออกจากห้องอาบน้ำไป…

เฉินฝานซิงถูกวางลงบนเตียงไปอย่างมึนงง เสื้อผ้าเปียกชื้นบนตัวเธอถูกเขาถอดออกไป ก่อนจะตามมาด้วยการโน้มตัวลงมากดร่างของเธอให้จมลงกับเตียงนุ่ม…

กลิ่นอายเฉพาะตัวของชายหนุ่มอวลเข้ามา เฉินฝานซิงปิดเปลือกตาลง

ตระหนักได้ว่าสิ่งที่ควรเกิดขึ้นได้มาถึงแล้ว

เธอรับรู้ได้ถึงร่างอันร้อนรุ่มของเขาที่แนบชิดอยู่กับร่างของเธอ จูบถูกป้อนลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน และทันใดนั้นมันก็เข้าครอบครองติ่งหูนิ่มของเธอ

เฉินฝานซิงสั่นสะท้านไปทั้งกาย เธอหอบหายใจเฮือก ก่อนจะเผลอร้องเรียกออกมาอย่างห้ามตัวเองไม่อยู่

“ป๋อจิ่งชวน…”

“หืม?”

ลมหายใจหนักหน่วงเป่ารดลงบนใบหูของเธอ การปลุกปั่นครั้งแล้วครั้งเล่าทำเอาร่างของเธอค่อยๆ อ่อนระทวย

“ว่าไง”

เขารับรู้ว่าสองขาเรียวยาวตรงดิ่งคู่นั้นเกี่ยวพันเข้าหากันแน่น ดวงตาของป๋อจิ่งชวนหยุดชะงักคล้ายว่ากำลังครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาของเขาจะมืดดำลงในทันใด

เขาเงยหน้ามองเธอที่กำลังกัดริมฝีปากแน่น สองแก้มขึ้นสีแดงปลั่งอย่างสุดจะอดกลั้น ลูกกระเดือกของป๋อจิ่งชวนพลันเคลื่อนตัวหนึ่งครั้ง

เขาก้มหน้าลง มือข้างหนึ่งลูบไล้ลงบนขาทั้งสองข้างของเธอ หวังจะแยกขาคู่นั้นที่รวบเข้าหากันแน่นออก

“ไม่…” เฉินฝานซิงส่ายหน้า เพราะความเขินจัดจึงทำให้ดวงตาของเธอถูกฉาบไปด้วยประกายแสงดาวพร่างพราว

นัยน์ตาของป๋อจิ่งชวนถูกย้อมไปด้วยแรงปรารถนา

“เด็กดี…ขอผมดูหน่อย…”

เสียงนุ่มทุ้มอันแหบพร่าค่อยๆ เอ่ยดังขึ้นในห้อง ถ้อยคำฟังดูอบอุ่นทว่ากลับแฝงไปด้วยความล่อแหลมจนคนฟังอย่างเฉินฝานซิงหน้าแดงอย่างไม่น่าเชื่อ

เฉินฝานซิงยังคงกัดริมฝีปากแน่นไม่ยอมใจอ่อน

ผู้ชายที่ดูสูงส่งเช่นนี้อย่างป๋อจิ่งชวน เธอจะยอมให้เขามาเห็นสภาพเธอในตอนนี้ได้อย่างไร

ท่าทางน่าเห็นใจเช่นนั้นทำเอาป๋อจิ่งชวนชอบใจ เขาก้มลงจูบริมฝีปากเธอ ปลายลิ้นหยอกเย้าโพรงปากเธออย่างช่ำชอง และในขณะที่ความสนใจของเธอถูกเบนไปเล็กน้อย เขาก็ถือโอกาสนี้พิสูจน์ความลับนั้น

“อื้ม…”

ดวงตาเธอเบิกกว้างขึ้นทันใด เธอขัดขืนตามสัญชาตญาณ ทว่ากลับถูกป๋อจิ่งชวนบดจูบลงบนริมฝีปากของเธอหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม

ความลับแสนน่าอายถูกค้นพบ แต่เธอกลับเขยื้อนตัวไม่ได้ เฉินฝานซิงจึงข่มตาลงแน่นด้วยความอับอายที่จะเผชิญหน้ากับชายหนุ่ม

ทว่าหัวใจของป๋อจิ่งชวนกลับสั่นไหวรุนแรง ตามมาด้วยความรู้สึกแปลกใหม่และความชอบใจ…

ตอนที่ 598 หยุดไม่ลง

เฉินฝานซิงอับอายจนแทบจะกัดลิ้มตัวเองให้ขาด

เมื่อสิ่งสำคัญที่สุดต้องมาจบลงเช่นนี้ สิ่งอื่นก็พาลจบลงไม่ต่างกัน

ป๋อจิ่งชวนกลับจ้องเขม็ง “ตรงนี้ของคุณ…”

เฉินฝานซิงพลันเบิกตาโพลง ยื่นมือไปปิดปากของเขาไว้อย่างแรง

“คุณไม่ต้องพูดเลย!”

เสียงหัวเราะพร่าเอ่อล้นออกมาจากลำคอของป๋อจิ่งชวน

“โอเค ตามใจคุณ ผมไม่พูดแล้ว”

เธอกะพริบตาด้วยความผ่อนคลาย

ป๋อจิ่งชวนเอ่ยเสียงต่ำขึ้นอีกครั้ง

“แต่ได้ยินมาว่าครั้งแรกจะเจ็บ คุณ…ผมจะระวัง…”

เฉินฝานซิงกะพริบตาปริบๆ เมื่อเห็นว่าป๋อจิ่งชวนดูตะกุกตะกักอย่างไม่คุ้นเคย รอยยิ้มจางๆ จึงปรากฏขึ้นบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความเขินอาย

“ฮึ…”

ป๋อจิ่งชวนหรี่ตาเล็กน้อย “ขำอะไร”

“คุณคงไม่ได้ไร้ประสบการณ์จริงๆ หรอกใช่ไหม”

ทั้งคู่ต่างก็ ‘หัวอกเดียวกัน’ คนหนึ่งก็หนุ่มมุทะลุ คนหนึ่งก็สาวบริสุทธิ์ ใครจะดีไปกว่ากันสักแค่ไหนกันเชียว

เฉินฝานซิงค่อยๆ ผ่อนคลายลง เธอมองป๋อจิ่งชวนแล้วจึงเอ่ยพลางยกยิ้มขึ้นด้วยความสบายใจ

“ส่วนใหญ่ครั้งแรกของผู้ชายจะเร็วมาก ดังนั้นอีกเดี๋ยวหากคุณเป็นเหมือนกัน ก็ไม่ต้องคิดมากนะคะ มันเป็นเรื่องธรรมดา”

ใบหน้าหล่อเหลาของป๋อจิ่งชวนยิ่งเขียวคล้ำลงทุกที

เฉินฝานซิงทำผิดมหันต์

แม้ว่าเธอจะหวังดีและคำนึงถึงความรู้สึกของป๋อจิ่งชวนจากใจจริง ทว่าสำหรับผู้ชายแล้ว การใช้คำว่า ‘เร็ว’ มาบรรยายในสถานการณ์เช่นนี้ ถือเป็นการดูหมิ่นกันอย่างถึงที่สุด

“เหรอ”

เนิ่นนานกว่าที่เสียงของป๋อจิ่งชวนจะค่อยๆ ถูกเปล่งออกมาอย่างเยือกเย็น บนใบหน้าของเขาประดับไปด้วยรอยยิ้มร้าย

รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉินฝานซิงเจื่อนลงเล็กน้อย ลางสังหรณ์ที่ไม่ค่อยดีนักพลันบังเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัวพร้อมๆ กับความคิดที่อยากจะหนีไปให้ไกล

ทว่าชายหนุ่มกลับรู้ทันความคิดทั้งหมดของเธอได้อย่างรวดเร็ว มือหนึ่งกดลงไปบนเอวบางของเธอ เขาพลิกตัวก้มลงตรงหน้าของเธอแล้วเหยียดมองลงไปยังคนเบื้องล่าง

“งั้นก็มาลองกันสักหน่อยเถอะ”

เฉินฝานซิงยิ้มไม่ออกอีกต่อไป

ปลายลิ้นและริมฝีปากที่นำพาเปลวเพลิงมาด้วยนั้นจุดไฟบนร่างกายเธอต่อไปทีละจุดๆ ทำให้ร่างบอบบางสะท้านไปทั้งกาย

–

จนท้ายที่สุด ในสมองของเฉินฝานซิงจึงหลงเหลือความคิดอันเลือนลางไว้เพียงหนึ่งเดียวนั่นก็คือ…

ครั้งแรกของผู้หญิงมักจะเจ็บเสมอ

แต่ครั้งแรกของผู้ชายไม่จำเป็นต้อง ‘เร็ว’ เสมอไป

ป๋อจิ่งชวนไม่ต่างอะไรกับราชสีห์ที่หิวโซมาหลายวัน ความกระหายของเขามากมายเกินกว่าจะจินตนาการได้

“ไม่เอาแล้ว พอแล้ว…”

น้ำเสียงอ่อนล้าที่แฝงไปด้วยความแหบพร่าฟังดูแล้วน่าสงสารจับใจ

นัยน์ตาสีเข้มคู่นั้นของป๋อจิ่งชวนจ้องมองไปยังใบหน้าของเธอที่ซับสีแดงปลั่ง กระดูกไหปลาร้าของเธอเขยื้อนขึ้นลงตามอารมณ์ที่เขาเป็นผู้มอบให้ราวกับที่จินตนาการไว้ ทั้งยังเข้ากันได้ดีกับนัยน์ตาหยาดเยิ้ม สภาพเช่นนี้จะให้เขาปล่อยเธอไปได้อย่างไร

เสพติด

เสพติดเธอ

เสพติดใบหน้าที่เดี๋ยวยิ้มเดี๋ยวก็บึ้งตึงของเธอ

เสพติดร่างกายของเธอ

เขาโน้มศีรษะลงจุมพิตบนริมฝีปากหอมนุ่มของเธอ ก่อนที่เสียงทุ้มจะเอ่ยขึ้นข้างใบหู

“ขอโทษ ฝานซิง…”

เขาเสพติด ราวกับถูกวางยาพิษก็ไม่ปาน

หักห้ามใจไม่ได้ สูญสิ้นซึ่งความสามารถในการควบคุมตัวเอง