หมอหญิงยอดมือสังหาร - ตอนที่ 976 แผนการรับมือ (2)

ตอนที่ 976 แผนการรับมือ (2)

หนานกงมั่วเอือมระอา ก็หม่อมฉันไร้เดียงสาจริงๆ นี่เพคะ

พื้นที่ซ่อนเร้นซึ่งอยู่ห่างไกลออกไปจากเขาชังหมิง ชายชุดดำหลายคนกำลังจ้องมองไปยังคนที่กำลังพูดคุยกันอยู่

“ที่แท้ก็เป็นหนิงอ๋อง” ชายชุดดำผู้หนึ่งเอ่ย

คนข้างๆ ก็พยักหน้า “เป็นหนิงอ๋องจริงๆ เช่นนี้…สิ่งที่เจ้าสำนักคิดเอาไว้ก็ไม่ผิดน่ะสิ หนิงอ๋องร่วมมือกับเยี่ยนอ๋อง”

ชายชุดดำเอ่ย “ไม่แปลกใจ ในเมื่อหนิงอ๋องไม่อยากต่อสู้เอง จะช้าจะเร็วก็ต้องเข้าร่วมกับฝั่งใดฝั่งหนึ่ง เพียงแต่…ไม่คิดว่าหนิงอ๋องจะเลือกเยี่ยนอ๋องในเวลานี้” หากเร็วกว่านี้สักหน่อย หรือช้ากว่านี้สักหน่อย สถานการณ์ก็จะต่างออกไป

“นี่เป็นเรื่องที่ฮ่องเต้จินหลิงผู้นั้นต้องร้อนใจ”

ชายชุดดำพยักหน้า เอ่ย “จะว่าไปก็ใช่ เป็นถึงฮ่องเต้แต่ระยะเวลาตั้งสองปียังไม่อาจเกลี้ยกล่อมหนิงอ๋องได้ สุดท้ายยังปล่อยให้เยี่ยนอ๋องได้เปรียบ เจ้าสำนักเอ่ยไม่ผิด เซียวเชียนเยี่ยช่างไร้ความสามารถเสียจริง” หากมิใช่เพราะมีเจ้าสำนักคอยวางแผนให้อยู่เงียบๆ ครั้งนี้มีหรือจะทำให้เยี่ยนอ๋องบาดเจ็บหนักอีกทั้งยังส่งสายสืบเข้าไปอยู่ในกองทัพโยวโจวได้อีก น่าเสียดาย…เพราะเซียวเชียนเยี่ยไม่อาจจัดการหนิงอ๋องได้ สิ่งที่เจ้าสำนักทำมาก่อนหน้านี้ทั้งหมดอาจสูญเปล่าก็เป็นได้

“กลับไปรายงานเจ้าสำนักกันเถิด” ชายชุดดำถอนหายใจ ในเมื่อหนิงอ๋องจะเข้าร่วมสงครามครั้งนี้แล้ว เช่นนั้น…หลายอย่างจำเป็นต้องวางแผนใหม่ คนด้านข้างลังเลชั่วครู่ เอ่ยถาม “พวกเราสามารถทำลายความร่วมมือกันของเยี่ยนอ๋องและหนิงอ๋องหรือไม่”

ชายชุดดำหัวเราะหยัน “ทำลายหรือ เวลาหลายปีมานี้ยังไม่อาจทำลายได้ ตอนนี้ยังทำอันใดได้เล่า” การเป็นอ๋อง หนิงอ๋องเองย่อมไม่ได้โง่ ยิ่งไม่อาจกลับคำได้ ตอนนี้อยากทำลายความสัมพันธ์ของหนิงอ๋องและเยี่ยนอ๋องคงยากกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า เพราะเพียงหนิงอ๋องเลือกที่จะเคลื่อนทัพก็เท่ากับลงเรือลำเดียวกับเยี่ยนอ๋องแล้ว ไม่มีทางถอยแล้ว “ไปเถิด กลับไปรายงานเจ้าสำนักก่อน”

“ขอรับ”

…

กงอวี้เฉินฟังสิ่งที่ลูกน้องมารายงานกลับไม่แสดงความโกรธ เพียงเอ่ยถามเสียงเรียบ “หนานกงมั่วและหนิงอ๋องยังอยู่ที่เขาชังหมิงหรือ”

ชายชุดดำพยักหน้า “ตอบเจ้าสำนัก ใช่แล้วขอรับ พวกเขาคล้ายกับ…ไม่ได้รีบร้อนกลับค่ายเมืองเผิง หนิงอ๋องยังมีเวลาพาซิงเฉิงจวิ้นจู่ท่องเที่ยวไปในเขาชังหมิง” ความจริงเขาเองไม่เข้าใจนักว่าไยจึงมีอ๋องที่เป็นอย่างหนิงอ๋อง บอกว่าเขาเป็นลูกผู้ดีมีเงิน เมื่อเขาทำสงครามขึ้นมาใครๆ ต่างก็โกรธแค้น จัดการกองกำลังไท่หนิงที่อยู่ในมือได้อย่างเรียบร้อย บอกว่าเขามีอำนาจ เขากลับไม่มีจิตใจที่โหดร้าย บอกว่าเขาหลุ่มหลงในโลกีย์ แต่หลายปีมานี้ไม่ว่าสำนักหอธาราหรือเซียวเชียนเยี่ยส่งหญิงงามไปมากเพียงใดก็ไม่อาจล่อลวงหนิงอ๋องได้แม้เพียงคนเดียว ราวกับไม่สนใจสิ่งใดเลยแม้แต่น้อย ล่องลอยไปวันๆ ทว่ากลับทำให้คนรู้สึกว่าไม่มีจุดไหนที่จะเอาเปรียบได้

“ว่างหรือ” กงอวี้เฉินยิ้มหยัน เอ่ยถาม “กองกำลังไท่หนิงมีความเคลื่อนไหวอย่างไร”

ชายชุดดำเอ่ย “สีโจวเพิ่งส่งข่าวมาขอรับ กองกำลังไท่หนิงมีความเคลื่อนไหว แต่ว่า…ครั้งนี้หนิงอ๋องมา นอกจากคนติดตามก็ไม่มีกองกำลังไท่หนิงติดตามมาแม้เพียงคนเดียว”

กงอวี้เฉินเอ่ยเสียงเรียบ “หนิงอ๋องเป็นคนฉลาด หากยังไม่ตัดสินใจไม่มีทางให้กองกำลังไท่หนิงออกนอกสีโจวอย่างแน่นอน” “เช่นนั้น เจ้าสำนักพวกเรา…”

กงอวี้เฉินถอนหายใจ ยกมือขึ้นนวดขมับ เอ่ย “ส่งข่าวให้หนานกงไหว ทางที่ดีให้เขาเคลื่อนไหวโดยไว จัดการหนานกงชวี่ก่อน แม้แต่บุตรชายยังไม่อาจจัดการได้ ชื่อเสียงแม่ทัพใหญ่ของต้าเซี่ยไม่เป็นความจริงหรอกหรือ ยามนี้ข้าควบคุมซ้ายขวาคงไม่สะดวกนัก ห่างไกลเกินไป อีกทั้งยังยากที่จะคาดเดาว่าเว่ยจวินมั่วคิดจะทำอันใด เงียบเกินไป…มักรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องดี”

ชายชุดดำพยักหน้า เอ่ย “ขอรับ ข้าน้อยจะไปจัดการเดี๋ยวนี้”

กงอวี้เฉินพยักหน้า ถอนหายใจออกมาอย่างเสียดาย “ไยดวงชะตาของเยี่ยนอ๋องถึงได้แข็งแกร่งเพียงนี้ แม้แต่ลูกธนูของไห่รื่อกู่ยังไม่อาจสังหารเขาได้ กลับกันเป็นการเสียเปล่าที่ส่งมือยิงธนูอันดับหนึ่งของเป่ยหยวนเข้าไป ถ้าหาก…เยี่ยนอ๋องตายไปในตอนนั้น…” หากเยี่ยนอ๋องตายไปในตอนนั้น คงมีหลายจุดที่ต้องจัดการ บุตรชายทั้งสามของเยี่ยนอ๋อง กงอวี้เฉินยกยิ้มมุมปากเหยียดหยัน เยี่ยนอ๋องที่เป็นถึงวีรบุรุษผู้กล้า ทว่ากลับให้กำเนิดบุตรชายทั้งสามเยี่ยงนั้น หากไม่มีเยี่ยนอ๋องแล้วอาศัยเพียงสามคนนั้นไม่คณามือเขาแม้เพียงข้างเดียวด้วยซ้ำ ถึงตอนนั้นต่อให้มีเว่ยจวินมั่วคอยช่วยเหลือก็คงไร้ประโยชน์ เพราะว่าทั้งสามคนนั้นอย่างน้อยก็ต้องมีหนึ่งคนที่ไม่เชื่อฟังเว่ยจวินมั่ว

ชายชุดดำเอ่ยเตือนเสียงเบา “ก่อนหน้านี้ที่เยี่ยนอ๋องบาดเจ็บได้มอบตราประทับให้กับคุณชายเว่ยขอรับ” หากเยี่ยนอ๋องตายไป มีเว่ยจวินนั่งบัญชาการแทนก็อาจจะไม่วุ่นวาย

มือที่นวดขมับของกงอวี้เฉินชะงักไปชั่วครู่ น้ำเสียงทะมึนขึ้นมา “ไยเยี่ยนอ๋องจึงนึกได้ว่าควรมอบตราประทับไว้กับเว่ยจวินมั่ว ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะรักเว่ยจวินมั่วถึงเพียงนี้ ต่อให้เป็นเช่นนี้…” ต่อให้เป็นเช่นนี้ ตราประทับของเยี่ยนอ๋องก็ไม่ใช่สิ่งที่จะเอาออกมาง่ายๆ นอกเสียจากว่าเยี่ยนอ๋องรู้ว่าตนเองจะเกิดเรื่อง “หรือว่า…เขาเริ่มสงสัยข้าแล้ว นี่…เป็นไปได้เยี่ยงไร…” หากเยี่ยนอ๋องสงสัยตนเอง จะยอมปล่อยให้ตนเองเป็นอันตรายถึงชีวิตได้เยี่ยงไร

ชายชุดดำฟังสิ่งที่เขาเอ่ยจึงรู้สึกเครียดขึ้นมา “เจ้าสำนัก ในเมื่อเป็นเช่นนี้มิสู้พวกเราถอนตัวก่อนดีหรือไม่ เกิดเยี่ยนอ๋องจู่โจมขึ้นมากะทันหัน…”

กงอวี้เฉินเงียบไปนาน สุดท้ายจึงส่ายศีรษะช้าๆ เอ่ย “ไม่ ต่อให้เขาสงสัยข้า ก็ได้เพียงสงสัย เขาไม่มีหลักฐาน”

“แต่ว่า…” เยี่ยนอ๋องจะสังหารคนไม่จำเป็นต้องมีหลักฐาน

กงอวี้เฉินส่ายศีรษะ เอ่ย “ไม่ได้ หากล่าถอยตอนนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำไปก่อนหน้านี้ก็จะเสียเปล่า ยิ่งไปกว่านั้นเป็นเพียงการคาดเดาของข้าก็เท่านั้น ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดก็คือ…กำจัดหนานกงชวี่ ขอเพียงกำจัดหนานกงชวี่ หนานกงไหวกับสือจิ้งเซียงก็สามารถนำทหารหลายแสนมารวมที่เมืองเผิง ถึงตอนนั้น…ข้าเองก็อยากรู้ว่าพวกเขาจะทำเช่นไร”

ชายชุดดำไม่อาจเกลี้ยกล่อมกล่อมกงอวี้เฉินได้ ทำได้เพียงลอบถอนหายใจอยู่ในใจ “เจ้าสำนักระวังตัวด้วยขอรับ”

ความจริงเขาเองก็รู้ว่าไม่ใช่เจ้าสำนักไม่รู้ว่ามีอันตรายทว่ายังเดินเข้าไป แต่เพราะแผนการใหญ่ที่วางเอาไว้มาหลายปีกำลังถึงจุดสำคัญ หากละทิ้ง แผนการที่พวกเขาลอบวางเอาไว้คงจบสิ้น นั่นนับว่าเป็นการสูญเสียที่แท้จริง จากนี้ไปก็ไม่มีโอกาสอีกแล้ว

กงเสี่ยวเตี๋ยที่ถูกเยี่ยนอ๋องวางไว้ข้างกายคงต้องตาย จูชูอวี้ที่ดื้อรั้นอาจจะหักหลังพวกเขา หลายปีมานี้เจ้าสำนักมีกิจการลับๆ ที่ทำร่วมกับตระกูลจูอยู่มาก เพียงจูชูอวี้และตระกูลจูตลบหลัง สำนักหอธาราย่อมสูญเสียไม่น้อย และหากพวกเขาไม่อาจกลับมายังจงหยวนได้ ฝั่งเป่ยหยวน…ต่อให้มีจุดยืนสำหรับพวกเขา ทว่าตำแหน่งและจุดยืนคงถอยหลังลงไปเรื่อยๆ

กงอวี้เฉินพยักหน้าเงียบๆ เอ่ย “ไปเถิด”

“ข้าน้อยขอตัวลาขอรับ”

คิดอยากจัดการกับหนานกงชวี่ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย กลับกันเป็นหนานกงไหวและค่ายอวิ๋นตูที่ต้องเดือดร้อนเพราะการกลั่นแกล้งจากหนานกงชวี่ หลังจากที่รวมเข้ากับกองหนุนสี่แสนของราชสำนักแล้ว ในมือของหนานกงไหวมีทหารในการควบคุมกว่าหกแสน อีกทั้งยังมีแม่ทัพผู้มีความสามารถอย่างสือจิ้งเซียงคอยช่วยเหลือ ตามหลักแล้วควรกวาดชัยชนะอย่างราบรื่นดุจผ่าไม้ไผ่ แต่หากศัตรูเจ้าไม่สนใจเจ้า ซ่อนตัวอยู่ในป่าลึกแม้แต่ศีรษะยังไม่โผล่ออกมาให้เห็น เจ้าก็ทำอันใดเขาไม่ได้ อีกทั้งหนานกงชวี่เองก็ใช่ว่าจะไม่ทำสิ่งใดเลย เพียงเห็นว่าหนานกงไหวคิดเคลื่อนกำลังทหารไปยังเมืองเผิง หนานกงชวี่ก็จะเคลื่อนทัพโจมตีอวิ๋นตู หรือบางทีอาจไปก่อกวนกองทัพของหนานกงไหว เมื่อหนานกงไหวเคลื่อนกำลังมาจะโจมตีเขา เขาก็รีบหดตัวกลับคืนไป