ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4474 ฉันชอบมองหาความตื่นเต้น

หลิว หม่านฉง เกือบจะล้มลงในเวลานี้ ตอนนี้เธอไม่มีอำนาจที่จะสนใจว่าจะถูก เย่เฉิน จับไว้ เธอแค่ต้องการทำให้ตัวเองมีปัญหาและแก้ปัญหาอย่างรวดเร็ว เธอเคยดูทีวีมาหลายครั้งแล้ว โดยดึงผู้ชายคนอื่นมาทำเรื่องอย่างโล่ แต่เธอไม่เคยทำเองเลย
ในขณะที่ เย่เฉิน เล่นตลกในตอนนี้ เธออดคิดที่จะเล่นตลกไม่ได้
แต่เธอไม่ได้คาดหวังว่า เย่เฉิน จะเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ ให้กลายเป็นสถานการณ์ที่ไม่สามารถควบคุมได้ทีละขั้นตอน
สิ่งนี้ยังทำให้เธอรู้สึกกลัวเป็นครั้งแรกเพราะเธอพูดเล่น และแม้แต่เสียงของเธอก็หายใจไม่ออก และเธอก็อ้อนวอนว่า “เย่เฉิน ฉันขอให้คุณออกจากเกาะฮ่องกงก่อน แล้วคุณจะกลับมาใหม่ในภายหลัง แต่ถ้าไม่ไปวันนี้คงลำบากมาก!”
เมื่อเห็นดวงตาของเธอแดงก่ำ เย่เฉินแทบน้ำตาไหล เขาจึงหยุด ปล่อยมือที่รั้งเธอไว้ และพูดอย่างจริงจังว่า “คุณหลิว คุณไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉันเลย ฉันจะบอกความจริง ฉันมาคราวนี้มาที่เกาะฮ่องกงเพื่อมองหาอะไรบางอย่าง!”
เขาพูดเมินเฉยต่อสายตาที่ประหลาดใจของ หลิว หม่านฉง และพูดอย่างเฉยเมย: “ฉันมาที่เกาะฮ่องกง มีคนยั่วยวนฉัน ฉันอยากเล่นเขา ไม่มีใครยั่วฉัน ฉันจะหากลุ่มคนออกมาและจัดฉาก! “
“ถ้าจงจื่อเส้านั้นไม่เกี่ยวอะไรกับหงเหมิน ฉันอาจจะไม่ขี้เกียจเกินไปที่จะรู้จักเขา แต่เนื่องจากเขามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหงเหมิน แม้ว่าเขาจะไม่ยั่วยุฉันในวันนี้ พรุ่งนี้ วันมะรืนนี้ วันมะรืนนี้ข้าอาจจะมาที่ประตูด้วยก็ได้ จงทำให้หงเหมินชัดเจน!”
“คุณบ้าไปแล้วเหรอ!” หลิว หม่านฉง ตกตะลึงและโพล่งออกมา: “คุณไม่พูดถึงธุรกิจที่ดี คุณกำลังทำอะไรเพื่อสร้างความเดือดร้อนให้กับ หงเหมิน! คุณรู้หรือไม่ว่า หงเหมิน มีอยู่จริงบนเกาะฮ่องกงไม่ว่าจะรวยแค่ไหน คุณคือคนที่รวยที่สุดในโลก ไม่กล้าสู้กับ หงเหมิน มันจะฆ่าคน!”
เป็นไปไม่ได้โดยธรรมชาติสำหรับ เย่เฉิน ที่จะบอก หลิว หม่านฉง ว่าเขาได้อ่านข้อมูลที่ วัน โพจุน ให้ไว้ก่อนที่จะลงจากเครื่องบิน มีกองกำลังบนเกาะฮ่องกงจำนวนมากที่ต้องการฆ่า เฉิน จ้าวจง และเก็บความลับ 30 ล้านเหรียญสหรัฐในครั้งนี้ และชื่อหงเหมินก็น่าประทับใจ ดังนั้น ก่อนที่ เฉิน จ้าวจง จะถูกส่งกลับ เขาต้องสัมผัส หงเหมิน ด้วยตัวเอง ดังนั้นเขาจึงยิ้มและพูดกับ หลิว หม่านฉง “ไม่เป็นไร ฉันชอบมองหาความตื่นเต้น”
หลังจากนั้น เขาจงใจจบหัวข้อนี้ เขาจึงลากกล่องกระดาษแข็งมาที่แขนแล้วถามเธอว่า “คุณจะไม่ส่งอะไรเหรอ ไปกันเถอะ”
หลิว หม่านฉง รู้สึกหมดหนทางอย่างมาก ถอนหายใจและกล่าวว่า “ฉันจะโทรหาพ่อเพื่อดูว่าเขาจะทำอะไรได้บ้าง”
เย่เฉินขมวดคิ้ว หันหลังเดินออกไป และพูดว่า “ถ้าคุณบอกพ่อเกี่ยวกับเรื่องนี้ ฉันจะไม่กลับบ้านตอนกลางคืน และฉันจะถามเกี่ยวกับรังของ หงเหมิน เมื่อฉันออกไป ที่ไหน ไปหาพวกเขาและพูดคุยโดยตรง”
“คุณ?” หลิว หม่านฉง พูดไม่ออก เธอถูกทำลายโดยทัศนคติที่ไม่แยแสของ เย่เฉิน ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงกัดฟันและพูดว่า “โอเค ในเมื่อคุณไม่อยากจากไป ต่อจากนี้ไป ฉัน จะตามไปทุกที่!”
“ตกลง” เย่เฉินเห็นด้วยอย่างไม่เป็นทางการและกล่าวว่า “อย่างไรก็ตาม คุณเป็นไกด์ของฉัน ดังนั้นเพียงทำตาม”
หลิว หม่านฉง พูดไม่ออกและทำได้เพียงถอนหายใจ วิ่งสองก้าวเพื่อตาม เย่เฉิน และกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้นเราจะไม่กินข้าวนอกบ้านคืนนี้ และกลับบ้านเร็ว”
“อย่า” เย่เฉินโบกมือ: “ถ้าคุณต้องการกลับไปหาตัวเอง ฉันอยากสัมผัสสถานบันเทิงยามค่ำคืนบนเกาะฮ่องกงจริงๆ”
หลิว หม่านฉง ทำอะไรไม่ถูก: “โอเค ตกลง…ฉันแค่ไปกับคุณ…”
เย่เฉินพยักหน้า หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วโทรหา วัน โพจุน
ทันทีที่มีการโทรออก วันโพจุนพูดอย่างสุภาพว่า “คุณเย่ คำสั่งของคุณคืออะไร”
เย่เฉินเหลือบมอง หลิว หม่านแง และถามว่า “คุณเคยสอบสวน จงเส้า มาก่อนหรือไม่”
“คุณ ฮุยเย่ ลูกน้องของฉันได้สอบสวนแล้ว” วันโพจุน กล่าวว่า: “จงเส้า เป็นลูกชายคนโตของ จง หยุนชิว ที่ร่ำรวยที่สุดของเกาะฮ่องกง ทรัพย์สินของ จง หยุนชิว สามารถติดหนึ่งในห้าได้ แต่ไม่ใช่สามอันดับแรกของเกาะฮ่องกง แต่เขามีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับหงเหมิน หัวหน้าคนปัจจุบันของหงเหมินคือพ่อบุญธรรมของเขา”
หลังจากพูดแล้ว วัน โพจุน ก็พูดอีกครั้งว่า “อย่างไรก็ตาม หงเหมือน สนใจดอกไม้ลับของ เฉิน จ้าวจง ในครั้งนี้ ระบบกฎหมายของเกาะฮ่องกงเริ่มดีขึ้นและดีขึ้นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นอกจากนี้ยังมีเรื่องร้ายแรงมากขึ้นอีกด้วย น้องชายมากมายและค่าใช้จ่ายมหาศาล และสถานการณ์ทางการเงินโดยรวมค่อนข้างตึงเครียด”