ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4420 โทรมาแต่เช้าน่ารำคาญไหม!

เดิมที เย่เฉิน วางแผนที่จะปล่อยให้ลุงจง อาศัยอยู่ในไชน่าทาวน์ต่อไปอย่างมั่นคง และในอนาคตเขาจะหาเวลาไปเกาะฮ่องกงเพื่อแก้ปัญหาของเขา อย่างไรก็ตาม เนื่องจาก หลี่ เซิง ใจร้อน และริเริ่มที่จะทำอะไรบางอย่าง เขาจึงสามารถไปที่เกาะฮ่องกงเพื่อพบเขาได้เพียงชั่วครู่เท่านั้น เกาะฮ่องกงอยู่ไกลจากสหรัฐอเมริกา เครื่องบินธรรมดาใช้เวลาเที่ยวเดียวอย่างน้อยสิบชั่วโมง และต้องใช้เวลาในการประมวลผลสิ่งต่าง ๆ ดังนั้น เย่เฉิน จึงประมาณการว่าเขาจะต้องออกจากสหรัฐอเมริกาเป็นเวลาอย่างน้อยสามถึงห้าวัน หรือนานกว่านั้น และสิ่งที่เขากังวลมากที่สุดคือ เซียว ชูหราน
แม้ว่าเขาจะได้จัดเตรียมทหารหญิงของวังว่านหลงเพื่อปกป้องเธออย่างลับๆ แต่เขาก็ยังกังวลว่าที่จะปล่อยให้ เซียว ชูหราน อยู่ในสหรัฐอเมริกาเพื่อศึกษาและอยู่คนเดียว
ตอนนี้ เซียว ชางคุน ยังคงมีส่วนร่วมในการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมในเกาหลีใต้ คนเดียวที่สามารถมาที่สหรัฐอเมริกาเพื่อไปกับ เซียว ชูหราน ได้สองสามวันคือ หม่า หราน แม่บุญธรรมของเขา
อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาบอก เซียว ชูหรานโดยตรงว่าเขากำลังจะไปเกาะฮ่องกง จากนั้นเขาจำเป็นต้องเชิญ แม่ให้มาอยู่กับเธอ เย่เฉินรู้สึกแข็งทื่อเล็กน้อย แต่ถ้าคุณไปคุยกับ เซียว ชูหราน แล้ว เซียว ชูหราน อาจไม่ต้องโยนแม่ของเธอไป ในเวลานั้น มีเพียงสองทางเลือก หนึ่งคือการเกลี้ยกล่อมตัวเองไม่ให้ไปเกาะฮ่องกง อีกอย่างคือต้องปลอบใจตัวเองว่าจะไปเกาะฮ่องกงคนเดียวได้ .
นอกจากนี้ เย่เฉิน ประมาณการว่า หม่าหราน ไม่ได้มาที่สหรัฐอเมริกาในขณะนี้ เธออยู่คนเดียวในจินหลิง กับรถหรู บ้านหรู และเงินค่าขนมหลายแสน เธอต้องมีชีวิตที่ดี ถ้าเธออยากจะมาอเมริกาจริงๆ กลัวว่าเธอจะไม่มา มีความสุข
ดังนั้น เย่เฉินจึงเริ่มคิดในใจว่าเขาสามารถหาเหตุผลบางอย่างในการ หาแม่ยายของเขา หม่าหลัน จากนั้นจึงใช้โอกาสนี้บอก เซียว ชูหราน ว่าเขามีลูกค้าที่เกาะฮ่องกง และ เช่นเดียวกับหม่าหลันที่อยู่ที่นี่ เขาจะไปเกาะฮ่องกงก่อนสองสามวันและปล่อยให้หม่าหลันอยู่ที่นี่กับเธอ สำหรับวิธีนำหม่าหลันมาจากประเทศจีนนั้น เย่เฉินไม่กังวลเลย เขารู้จักหม่าหลันดีเกินไป และเขาต้องการแค่เกมเล็กน้อยเพื่อดึงหม่าหลันเข้ามา ดังนั้นเขาจึงโทรหา ซ่งวอนถิง ทันทีและพูดว่า “ต้องการความช่วยเหลือจากคุณ”
ซ่งวอนถิง พูดโดยไม่ลังเล “อาจารย์เย่ หากท่านมีอะไรก็บอกข้ามา”
เย่เฉินไม่สุภาพ ดังนั้นเขาจึงบอก ซ่ง วอนถิง สั้น ๆ เกี่ยวกับแผนของเขาหลังจากที่ ซ่งวอนถิงได้ยินเธอก็พูดทันทีว่า “อาจารย์เย่ วางใจเถอะ ฉันจะทำงานให้สำเร็จอย่างแน่นอน”
ในเวลาเดียวกัน
หัวเซี่ยที่อยู่อีกฟากหนึ่งของโลกเป็นเวลาเช้า
หม่าหลันนอนอยู่บนเตียงหรูหราขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ยิปินของทอมสัน และนอนหลับไปจนหลังสิบโมง
ตั้งแต่ เย่เฉิน และ เซียว ชูหราน ไปสหรัฐอเมริกาและ เซียว ชางคุน ไปเกาหลีใต้ หม่าหราน ก็ปล่อยตัวเองไป
เธออาศัยอยู่ในคฤหาสน์ชั้นหนึ่งของทอมสัน ขับรถโรลส์-รอยซ์ คัลลิแนน และมีเงินค่าขนม 500,000 จากเย่ เฉินในบัตรธนาคารของเธอ ในเวลานี้ ก่อนที่หม่าหลันจะตื่น โทรศัพท์ก็ส่งเสียงหึ่งๆ
เธอรับสายอย่างงัวเงีย หยิบปากขึ้นมาถามว่า “ใครเป็นอะไร โทรมาแต่เช้าน่ารำคาญไหม!”
อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ เสียงที่ประจบประแจงของ เฉียน หงหยาน ก็ดังขึ้น: “พี่สาว นี่ฉันเอง เฉียนหงหยาน! ถึงเวลาแล้ว เธอยังไม่ตื่นอีกเหรอ?”
ตั้งแต่ เฉียน หงหยาน กลับมา เธอถือว่า หม่าหราน เป็นครอบครัวใหญ่มาโดยตลอด ล่าสุด เธอมาหาเธอทุกวันเพื่อแสดงการต้อนรับ ไม่เพียงแต่ หม่าหราน ที่ประจบสอพลอคำเยินยอทุกประเภทจะกระพือปีกเหมือน นางฟ้า แต่นางยังตามนางมาเหมือนคนรับใช้ตัวน้อย ออกไปแบกกระเป๋า ขึ้นรถ เปิดประตู แม้หม่าหลันจะเข้าห้องน้ำ นางก็หยิบกระดาษชำระพิเศษมาเฝ้าประตู เพราะกลัวว่ากระดาษหม่าหลันข้างในจะไม่เพียงพอ