ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4316 แผนของคุณยาย

ครอบครัวอัน ดูเครื่องบินส่วนตัวของ กู่ซิวอี้ ขึ้นแล้วหันกลับไปที่วิลล่าอย่างไม่เต็มใจ สำหรับ กู่ซิวอี้ ครอบครัวอัน โดยไม่มีข้อยกเว้น ทั้งชอบและขอบคุณ หลังจากที่ กู่ซิวอี้ จากไป หญิงชราถึงกับร้องไห้สะอึกสะอื้นและพูดกับลูก ๆ ของเธอว่า “นี่คือสิ่งที่น้องสาวของคุณปลูกไว้สำหรับพ่อของคุณและเพื่อเรา ผลไม้ที่ดี ถ้าเธอไม่แต่งงานให้เฉินเอ๋อในตอนนั้น ฉันเกรงว่าอุปสรรคของพ่อเธอในวันนี้ คงจะผ่านไปไม่ได้”
อัน ฉงซิว อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ: “แม่พูดถูก ถ้าไม่ใช่เพราะยารักษาเลือดของ นางสาวกู่ พ่ออาจเสียชีวิตในคืนนี้”
หญิงชราพูดอย่างจริงจัง: “เราติดหนี้ครอบครัวกู่ เป็นจำนวนมากสำหรับเรื่องนี้ และเราต้องไปที่ประตูเพื่อแสดงความขอบคุณด้วยตนเอง ในความคิดของฉัน เมื่อพ่อของคุณมีสุขภาพที่ดีขึ้น ทั้งครอบครัวของเราจะ ไปที่หยานจิง ฉันอยากจะขอบคุณพ่อของหนานหนานเป็นการส่วนตัว และอย่าปล่อยให้คนอื่นคิดว่าเราตกลงกันอย่างหยาบคาย”
อันฉงชิวพยักหน้าและกล่าวว่า “แม่ แม่พูดถูก สำหรับความสัมพันธ์ที่ดี คุณต้องมาที่ประตูเพื่อขอบคุณตัวเองจริงๆ แต่ความทรงจำของพ่อค่อนข้างย่ำแย่ ฉันเกรงว่าอีกไม่นานเขาจะลืมเรื่องนี้ อะไรแบบนี้ ฉันกลัวว่าคน 10,000 คนจะไม่เต็มใจที่จะได้ยินว่าพวกเขากำลังจะไปหยานจิง”
ฉงชิวรู้ดีอยู่ในใจว่าหลังจากเกิดอุบัติเหตุในครอบครัวพี่สาวของเขา ชายชราก็มักจะรังเกียจหยานจิง และจินหลิงอยู่เสมอ ในชีวิตประจำวัน แม้ว่าเขาจะได้ยินชื่อสถานที่ทั้งสองแห่งนี้ เขาก็ตบโต๊ะและดุด่าเขา และความทรงจำปัจจุบันของเขาถูกต้อง หลังจากการตายของพี่สาวของเขาไม่นาน ในกรณีนี้ ปล่อยให้เขาไปที่หยานจิง เขาจะปฏิเสธมันอย่างมาก
หญิงชราฟังแล้วพยักหน้าเล็กน้อยและถอนหายใจ: “นี่เป็นปัญหาจริง ๆ แล้วดูสภาพพ่อของคุณสิ ถ้าคุณสามารถคุยกับเขาและให้เขารู้ว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร บางทีเขาอาจจะยังยอมรับมันได้ เรื่องใหญ่ คือคุยกับเขาทุกวัน”
หลังจากพูดจบ หญิงชราก็ถอนหายใจและพูดอีกครั้งว่า “จริงๆ แล้ว ฉันอยากพาพ่อของคุณไปที่หยานจิงด้วยกัน และฉันก็มีความเห็นแก่ตัวอีก”
หลายคนรีบมองไปที่หญิงชรา รอประโยคต่อไปของเธอ
ในเวลานี้ หญิงชราพูดอย่างจริงจัง: “ฉันต้องการพาพ่อของคุณไปที่ครอบครัวเย่ เพื่อพบพี่สาวของคุณ และยังไงก็ตาม ฉันจะบรรเทาความคับข้องใจของตระกูลเย่ เป็นเวลาหลายปี”
หลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง หญิงชราก็พูดต่อว่า “ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ แม้ว่าเราจะไม่ได้ติดต่อกับครอบครัวเย่ เลย และแม้แต่พ่อของคุณก็ไม่พอใจพวกเขามาก แต่ตระกูลเย่ เป็นครอบครัวสะใภ้ของพี่สาวคุณ ท้ายที่สุด ยิ่งกว่านั้นแม้ว่าเฉินเอ๋อจะยังไม่ทราบที่อยู่ แต่เลือดที่ไหลอยู่ในตัวเขาคือเลือดของตระกูลเย่ และตระกูลอัน หากพบเฉินเอ๋อในอนาคต สำหรับเขา เราจะต้อง ปลดปล่อยความแค้นกับครอบครัวเย่ มากกว่าครั้งนั้น หากเราทำลายอุปสรรค เราอาจพูดถึงเรื่องนี้ก่อนหน้านี้เช่นกัน เพื่อที่เมื่อเราพบ เฉินเอ๋อ เราจะได้ครอบครัวที่สมบูรณ์ และกลมกลืนกับเขา เวลาเขาจะได้รับการสนับสนุนจากทั้งครอบครัวอัน และตระกูลเย่ และเขาจะสามารถได้รับเส้นทางที่ถูกต้องโดยเร็วที่สุด คุณคิดอย่างไร”
อันฉงชิวครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้าและกล่าวว่า “แม่ครับ ผมเห็นด้วยกับการตัดสินใจของคุณ”
อันไคเฟิงกล่าวอย่างจริงจังว่า “แม่ ฉันมีความคิดเห็นแบบเดียวกับพี่ชายคนโตของฉัน”
อันจ้าวหนาน และ อัน โยโย่ ยังแสดงทัศนคติแบบเดียวกันโดยไม่ลังเล หญิงชราพยักหน้าด้วยความโล่งอกและพูดด้วยอารมณ์: “สิ่งที่ฉันกังวลมากที่สุดตอนนี้คือพ่อของคุณรอวันที่ เฉินเอ๋อ กลับมาไม่ได้ เราตามหา เฉินเอ๋อ มา 20 ปีแล้วและเรา ยังไม่พบสิ่งใดเลย ไม่รู้อีกนานเท่าใดจึงจะพบเขา เขาอยู่ที่ไหน?”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ตาของหญิงชราก็แดงก่ำและถอนหายใจ “หนึ่งหรือสองปีอาจเป็นความคิดที่ดี แต่ถ้าเป็นสามปี ห้าปี หรือสิบปีหรือสิบหรือแปดปี เขาจะรอไม่ได้อย่างแน่นอน?”
เมื่ออันฉงชิวได้ยินเรื่องนี้ เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก “ถ้าฉันซื้อยาฟื้นฟูได้ ปัญหาของพ่อก็จะแก้ไขได้อย่างง่ายดาย”