ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4315 บางทีคุณอาจพบพี่ชาย เย่เฉิน เร็ว ๆ นี้

หญิงชราเท่านั้นที่เข้าใจว่า กู่ซิวอี้ ยังมีงานยุ่งด้วย ดังนั้นเธอจึงรีบกล่าวว่า “โอ้ คุณยายอย่างฉันประมาท ฉันไม่ได้คาดหวังให้คุณทำอย่างอื่น”
หลังจากนั้น เธอรีบพูดกับลูกชายคนโตของเธอ อัน ฉงซิว ว่า “ฉงซิว คุณไปจัดเที่ยวบิน และ โยโย่ กับฉันจะไปกับ นานน่าน ที่นิวยอร์ก เราจะอยู่ที่นั่นเพื่อสนับสนุนเธอเมื่อเธออยู่ที่คอนเสิร์ต”
อัน ฉงซิว พยักหน้าและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นฉันจะจัดการให้”
เมื่อ กู่ซิวอี้ ได้ยินสิ่งนี้เธอก็ตกใจทันที เธอไม่กล้าปล่อยให้หญิงชราและป้าของ เย่เฉิน ไปดูคอนเสิร์ตด้วยกัน อย่างไรก็ตาม เย่เฉิน และ เซียว ฉู่หราน ได้จองไว้แล้วเพื่อกลับไปให้กำลังใจเธอ จำเขาได้
แม้ว่า กู่ซิวอี้ หวังเป็นอย่างยิ่งว่า เย่เฉิน สามารถลดความแค้นและจดจำครอบครัวของคุณยายได้ แต่เธอก็เคารพทางเลือกของ เย่เฉิน เนื่องจาก เย่เฉิน ยังไม่พร้อม เธอไม่ควรเร่งเรื่องนี้ มิฉะนั้น เย่เฉิน จะรู้สึกไม่สบายใจอย่างแน่นอน ดังนั้นเธอจึงรีบพูดว่า: “คุณย่า อย่าหงุดหงิดไปเลย คอนเสิร์ตของฉันไม่ใช่แค่การแสดงในนิวยอร์ก อีกไม่กี่วันก็จะเป็นทัวร์ที่ลอสแองเจลิส คุณสามารถสนับสนุนฉันได้โดยตรงที่หน้าประตูบ้านคุณ”
ขณะที่เธอพูด เธอหยุดเล็กน้อยแล้วพูดต่อ “นอกจากนี้ แม้ว่าร่างกายของคุณปู่จะฟื้นตัวแล้ว แต่อาการอื่นๆ ก็ไม่บรรเทาลง เป็นการดีกว่าที่คุณจะอยู่เคียงข้างเขา และดูแลเขาในช่วงเวลาวิกฤติ”
อัน โหย่วโหย่ว น้าของเย่เฉินยังกล่าวอีกว่า “ใช่ แม่ ความจำของพ่อไม่หาย อยู่กับพ่อดีกว่านะ มีคอนเสิร์ตมากมายในอเมริกาเหนือ และเราจะรอเธอได้เมื่อเธอมาที่ลอสแองเจลิส มาเถอะ” ไปขึ้นโชว์อีกทีเมื่อทุกคนจัดเวลาล่วงหน้าก็ไปด้วยกันได้ ถ้าพ่ออาการดีขึ้นก็ไปขึ้นที่เกิดเหตุด้วยกันได้ ทำไมกลางคืนต้องไปนิวยอร์ค”
หญิงชราลังเลอยู่ครู่หนึ่งและถอนหายใจเล็กน้อย
เธอถูกลูกสาวชักชวนในใจ แต่เธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะจับมือ กู่ซิวอี้ และพูดด้วยเสียงสำลักเล็กน้อย: “น่านนานคุณย่าลังเลใจจริงๆที่จะปล่อยคุณไปคุณทำได้ วันนี้ จู่ๆ คุณก็ปรากฎตัว ดีใจจริงๆ อยากอยู่เคียงข้างเธอนานๆ ไม่อย่างนั้น เธอจะจากไปในไม่ช้า และยายอย่างฉันรู้สึกว่ามันเหมือนฝัน”
กู่ชิวยี่รีบพูด: “ท่านย่า ไม่ต้องห่วง หลังจากที่ฉันจบคอนเสิร์ตอำลาในช่วงเวลานี้ ฉันจะถอนตัวจากวงการบันเทิงโดยสมบูรณ์ แล้วจะมีเวลามากับเธอ!”
หลังจากพูด เธอรีบพูดเสริม: “บางทีคุณอาจพบพี่ชาย เย่เฉิน เร็ว ๆ นี้ ในเวลานั้น เราสองคนจะมาที่ลอสแองเจลิสเพื่อไปกับคุณ!”
ทันทีที่หญิงชราได้ยินเรื่องนี้ น้ำตาก็ไหลออกมาอีกครั้ง เธอจับมือ กู่ซิวอี้ และพูดอย่างจริงจัง: “เอาล่ะ! คุณยายเชื่อว่าเราจะพบ เฉินเอ๋อ อย่างแน่นอน! ฉันยังคงรอพบคุณสองคน แต่งงานแล้วรอ อุ้มหลานของฉัน! ครอบครัวของคุณจะตั้งรกรากที่ลอสแองเจลิสในตอนนั้นและไปกับคุณยายของคุณ”
กู่ซิวอี้ พยักหน้าอย่างจริงจังและพูดอย่างจริงจัง: “คุณย่าไม่ต้องกังวลเราจะไปกับคุณเมื่อถึงเวลา!”
หญิงชราพยักหน้าโล่งอก เอื้อมมือปาดน้ำตาแล้วพูดว่า “เด็กดี พรุ่งนี้เจ้ามีงานต้องทำ ยายจะไม่รั้งเจ้าไว้อีกต่อไป แต่เจ้าช่วยชีวิตปู่ไว้ และพวกเราไม่ ไม่มีเวลาขอบคุณ ขอโทษจริงๆ และเธอยังคงเป็นหลานสะใภ้ของฉัน อยู่ไกลกันมาก เธอไม่ได้อยู่บ้านหนึ่งคืน”
กู่ซิวอี้ รีบพูด: “คุณย่าคุณบอกว่าฉันเป็นหลานสาวในอนาคตของคุณดังนั้นทำไมคุณถึงสุภาพกับฉัน คืนนี้ไม่อนุญาตจริงๆ แต่ไม่ต้องกังวลฉันจะเข้าไปแน่นอน อนาคต ฉันมักจะมาหาคุณและฉันจะกินและดื่มใน อันเจีย ทุกวันและฉันจะไม่จากไปถ้าคุณขับรถฉัน!”
“ก็ได้!” หญิงชราพูดด้วยความโล่งใจมาก: “ด้วยคำพูดของคุณ คุณยายจะโล่งใจ!”
พูดจบเธอก็ยืนขึ้นแล้วพูดว่า “ไปเถอะ คุณยายจะพาไปบนเครื่องบิน!”