ผมได้สืบทอดมรดกร้อยพันล้าน - บทที่: 4129 คนขี้ขลาดเหล่านี้ควรแตกเป็นหมื่นชิ้น!

เมื่อเห็น เย่เฉิน ก้าวไปข้างหน้า เฉียว เฟยหยุน ที่สงบลงอย่างสมบูรณ์ก็ร้องไห้ออกมา เขาพยายามคลานไปทางเย่เฉิน แต่ร่างกายของเขาสูญเสียความแข็งแรงไปหลังจากความเจ็บปวดอย่างรุนแรง และเขาทำได้เพียงดิ้นไปมาบนพื้นเหมือนหนอนและคร่ำครวญในปากของเขา: “คุณเย่ ฉันจะพูดอะไรก็ได้ ฉันจะบอกคุณทุกอย่าง ได้โปรดให้เวลาฉันด้วย”
คุณชายเย่ ถามเขาว่า “อะไรนะ ตอนนี้คุณรู้ว่ามีอะไรผิดปกติ?”
“ฉันรู้? ฉันรู้?” เฉียวเฟยหยุนร้องไห้และพูดว่า “ฉันมีความผิด ฉันเสียใจจริงๆ ฉันขอโทษจริงๆ ต่อผู้หญิงไร้เดียงสาทุกคนที่ถูกฉันฆ่า ฉันไม่ต้องการอะไร ฉันแค่อยากให้คุณให้โอกาสฉันได้ชดใช้ค่าครองชีพของพวกเขา”
สำหรับเฉียวเฟยหยุน 2 ชั่วโมงที่ผ่านมานั้นน่ากลัวกว่านรกบนดิน 10,000 เท่า ในเวลานี้ เมื่อเขาคิดว่าเขาจะทนต่อการทรมานที่รุนแรงเช่นนี้ในอนาคต เขาได้ละทิ้งความปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ในส่วนลึกของหัวใจแล้ว อนนี้เขาแค่อยากจะตายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยิ่งการตายมีความสุขมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น เมื่อเห็นว่าคนนี้ถ่อมตัวราวกับหนอน เย่เฉินไม่สามารถแสดงความสงสารต่อเขาได้ เย่เฉินไม่เคยเป็นสาวพรหมจารี ในความเห็นของเขา ถ้าใครทำผิด เขาต้องจ่ายราคาเท่ากันสำหรับความผิดพลาด นี่คือความเที่ยงธรรมและความยุติธรรมที่แท้จริง เราจะไม่ปล่อยให้คนเหล่านั้นตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ได้อย่างไร เราจะคู่ควรกับสาวบริสุทธิ์เหล่านั้นที่ถูกทรมานจนสิ้นหวังได้อย่างไร ในเวลานี้ เย่เฉิน มองไปที่ เฉี่ยวเฟยหยุน อย่างเย็นชาและพูดเบา ๆ ว่า: “ฉันสามารถให้โอกาสคุณได้ แต่เพียงครั้งเดียว คุณต้องให้หลักฐานทั้งหมดที่คุณมีแก่ฉัน และคุณต้องไม่ปิดบังสิ่งใดตราบเท่าที่คุณให้ความร่วมมือ ด้วยความสัตย์จริง จากนี้ไปจนวันที่เธอตาย ฉันจะให้การรักษาอย่างมีมนุษยธรรมเป็นครั้งสุดท้าย”
เฉียวเฟยหยุนได้รับการนิรโทษกรรม พยักหน้าอย่างรวดเร็วและพูดว่า “ฉันพูด! ฉันจะพูดทุกอย่าง! ฉันมีเว็บไซต์ที่ลงทะเบียนในบราซิลและฉันได้ตั้งค่าเซิร์ฟเวอร์ในบราซิล และข้อมูลทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์นั้นโดยฉัน”
เย่เฉินขมวดคิ้วและถามว่า “คุณไม่กลัวที่จะถูกโจมตีโดยแฮกเกอร์เมื่อคุณอัปโหลดข้อมูลลับดังกล่าวไปยังเว็บไซต์เหรอ?”
เฉียวเฟยหยุนรีบกล่าวว่า: “เว็บไซต์นั้น บนพื้นผิวเป็นเว็บไซต์การกุศลและไม่มีการเข้าชมการบริจาคตามธรรมชาติรายเดือนน้อยกว่าหนึ่งพันดอลลาร์ ดูเหมือนปกติมาก และไม่เด่นเลย แฮกเกอร์จะไม่โจมตีเว็บไซต์ดังกล่าวเลย และฉันได้สร้างไฟร์วอลล์ที่แข็งแกร่ง และแฮกเกอร์ทั่วไปไม่สามารถแฮ็คได้”
เมื่อกล่าวเช่นนั้น เฉียวเฟยหยุนกล่าวอีกครั้ง: “เว็บไซต์นี้จะเข้าสู่พื้นหลังการจัดการเฉพาะหลังจากป้อนรหัสผ่านการจัดการเฉพาะ และเอกสารเหล่านั้นทั้งหมดจะถูกเก็บไว้ในพื้นหลังการจัดการเฉพาะ รหัสผ่านบัญชีนี้ มีเพียงฉันเท่านั้นที่เชี่ยวชาญ?”
เย่เฉินพยักหน้าและพูดกับ วันโพจุน “โพจุน ส่งปากกาและกระดาษให้เขาแล้วปล่อยให้เขาจดที่อยู่เว็บไซต์ รหัสผ่านบัญชี และรหัสผ่าน!”
ในไม่ช้า เฉียวเฟยหยุนก็เปิดเผยข้อมูลทั้งหมดบนเว็บไซต์ เย่เฉิน และ วันโพจุน มาที่ห้องตรวจสอบและใช้คอมพิวเตอร์ที่นี่เพื่อเข้าถึงเว็บไซต์นี้ ดังที่เฉียวเฟยหยุนกล่าวไว้ เว็บไซต์นี้ดูเหมือนเป็นแพลตฟอร์มเล็กๆ สำหรับการบริจาคเพื่อคนพิการในบราซิล อย่างไรก็ตาม เมื่อ วัน โพจุน ป้อนรหัสผ่านบัญชีของ เฉีย เฟยหยุน ทั้งเว็บไซต์ก็เปลี่ยนเป็นอินเทอร์เฟซทันที ภายในตามชื่อต่าง ๆ ไฟล์วิดีโอจำนวนมากถูกจัดเก็บไว้ วันโปจุนเปิดหนึ่งในนั้นแบบสุ่ม และภายในสิบวินาทีหลังจากดูวิดีโอ ทั้งเขาและเย่เฉินโกรธมากจนเส้นเลือดสีฟ้าแตกออก!
วันโปจุนตัวสั่นอย่างต่อเนื่องและพูดด้วยความขุ่นเคืองที่หาตัวจับยากว่า “คุณเย คนขี้ขลาดเหล่านี้ควรแตกเป็นหมื่นชิ้น!”