แม่ปากร้ายยุค​ 80 [八零辣妈飒爆了] - ตอนที่ 1187 วิธีการส่งเสริมการขาย

ตอนที่ 1187 วิธีการส่งเสริมการขาย

โรงงานน้ำแร่เจียงเล่อไป่หยวนกำลังเปิดรับสมัครพนักงาน ไม่เพียงคนหนุ่มสาวเท่านั้น แต่ยังรวมถึงผู้ที่มีการศึกษาจะได้รับความสำคัญเป็นอันดับแรก

แต่ถึงกระนั้น 70% ของแรงงานที่ถูกคัดเลือกก็ไม่มีการศึกษา และหลายคนไม่สามารถเขียนชื่อตัวเองได้ด้วยซ้ำ

โชคดีที่ทีมผู้นำได้มีมาตรการตอบโต้ พวกเขาประกาศในระหว่างการฝึกอบรมว่า ใครก็ตามที่มีการศึกษาสูงจะได้รับมอบหมายงานประเภทที่ดีกว่าและจะมีรายได้สูงกว่า

ตรงกันข้าม ยิ่งมีการศึกษาน้อยก็จะทำได้แค่งานไร้ฝีมือ และต้องทำงานหนัก อีกทั้งเงินเดือนยังต่ำอีกด้วย

เมื่อพนักงานที่ถูกคัดเลือกได้ยินเช่นนั้น พวกเขาก็เรียนหนักในช่วงฝึกอบรม นอกจากกินและนอนแล้ว ทุกคนต่างก็มีหนังสือเรียนชั้นประถมศึกษาและตั้งใจเรียนอย่างหนักอีกด้วย

หากทุ่มเทความพยายามก็จะได้รับผลตอบแทน ท้ายที่สุดแล้วคนหนุ่มสาวในวัย 20 ปีล้วนมีความสามารถในการเรียนรู้ที่แข็งแกร่ง

เมื่อสิ้นสุดการฝึกอบรม ทุกคนจะใช้เครื่องจักรได้อย่างถูกต้อง และระดับความรู้ของพวกเขาจะเทียบเท่ากับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 หรือ 2

แต่หลินม่ายรู้สึกว่ามันยังไม่เพียงพอ เธอจึงเปิดให้มีโรงเรียนภาคค่ำฟรี พนักงานในโรงงานทุกคนสามารถไปโรงเรียนภาคค่ำได้ตราบใดที่พวกเขาว่าง

หากได้รับการศึกษาที่สูงขึ้นก็สามารถคาดหวังการเลื่อนตำแหน่งเป็นฝ่ายบริหาร พนักงานหลายคนจึงไปศึกษาเพิ่มเติมในโรงเรียนภาคค่ำ และทำให้โรงงานสร้างขอบเขตทางวัฒนธรรมที่ดี

เมื่อถึงเดือนมิถุนายน น้ำแร่เล่อไป่หยวนก็เริ่มออกวางจำหน่าย

เพื่อที่จะเพิ่มความนิยมของน้ำแร่เล่อไป่หยวนในทันที หลินม่ายไม่เพียงโฆษณาทางทีวีเท่านั้น แต่ยังเปิดตัวแคมเปญส่งเสริมการขายซื้อหนึ่งแถมหนึ่งอีกด้วย

หลินม่ายเรียนรู้โปรโมชั่นซื้อหนึ่งแถมหนึ่งมาจากสองแบรนด์เครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ “ห่าวชือฟู่” และ “ถ่งถ่ง”

ในชีวิตชาติก่อน เพื่อแย่งชิงยอดขาย สองแบรนด์เครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ออกโปรโมชั่นซื้อหนึ่งแถมหนึ่งในเวลาเดียวกัน

ยอดขายค่อนข้างดีในปีแรก แต่เวลาผ่านไปมันเป็นเพียงการขายแบบขาดทุนเท่านั้น

ไม่ใช่ว่าสองแบรนด์เครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ไม่รู้ว่าจะควบคุมโปรโมชั่น “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ได้อย่างไร ทว่าตั้งแต่ปีที่สองเป็นต้นไป มีผลิตภัณฑ์ลอกเลียนแบบ “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ออกมาอีกมากมาย

ผู้บริโภคส่วนใหญ่ไม่ได้สนใจว่า “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ที่พวกเขาได้รับนั้นเป็นของแท้หรือของปลอม

เมื่อถูกรางวัล พวกเขาแค่ต้องแลกมัน

แทบไม่มีความแตกต่างใน “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ระหว่างผลิตภัณฑ์ลอกเลียนแบบเหล่านั้นกับผลิตภัณฑ์ของแท้ แม้กระทั่งผู้ผลิตเองยังประสบปัญหาในการแยกแยะของแท้ออกจากของปลอม

ต่อให้พวกเขาจะแยกแยะได้ แต่สุดท้ายก็ยังต้องแจกรางวัล อยู่ดี

ผู้บริโภคจะไม่ร่วมอภิปรายเกี่ยวกับความถูกต้องของผลิตภัณฑ์ การปฏิเสธที่จะให้รางวัลอาจนำไปสู่การสูญเสียชื่อเสียงได้ เนื่องจากการพูดปากต่อปากนั้นมีอิทธิพลอย่างมาก

ผู้ผลิตเครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ทั้งสองต้องอดกลั้นกับการสูญเสียอันโง่เขลานี้ และทำให้บริษัทขาดทุนจำนวนมาก

ในชีวิตชาติก่อน สองแบรนด์เครื่องดื่มยักษ์ใหญ่เปิดตัวแผนส่งเสริมการขาย “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ในปี 2009

เวลานี้ในปี 1996 หลินม่ายได้เปิดตัวแผนส่งเสริมการขายดังกล่าว

อย่างไรก็ตามเธอวางแผนที่จะจัดโปรโมชั่น “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” เพียงแค่สักระยะหนึ่ง เพื่อส่งเสริมน้ำแร่เล่อไป่หยวนให้โด่งดัง เธอกลัวที่จะทำผิดพลาดซ้ำกับแบรนด์เครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ทั้งสองที่เคยเห็นในชีวิตก่อน

“ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ได้รับความสนใจจากผู้บริโภคจำนวนมากทันทีที่เปิดตัว

ซื้อน้ำแร่เล่อไป่หยวนหนึ่งขวด มีสิทธิ์ลุ้นรับน้ำแร่เล่อไป่หยวนฟรีอีกหนึ่งขวด

หากคุณถูกรางวัล มันถือเป็นความโชคดี แต่หากไม่ถูก คุณก็จะไม่สูญเสียอะไร

นอกจากนี้น้ำแร่เล่อไป่หยวนมีราคาแพงกว่าน้ำแร่ที่คล้ายกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้นโดยแทบไม่มีนัยสำคัญ คนหนุ่มสาวจำนวนมากกำลังมองหาสิ่งแปลกใหม่ จึงเลือกซื้อน้ำแร่เล่อไป่หยวน

ความตั้งใจเดิมของคนหนุ่มสาวที่จะซื้อน้ำแร่เล่อไป่หยวน เพราะพวกเขาถูกโจมตีและล้างสมองซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยสโลแกนโฆษณา “ภูเขาลึกและทิวทัศน์สีเขียวคือแหล่งผลิตน้ำแร่คุณภาพดี หากกระหายน้ำ เลือกดื่มน้ำแร่เล่อไป่หยวน”

พวกเขาแค่อยากได้ลิ้มรสว่าน้ำแร่เล่อไป่หยวนมีรสชาติดีแค่ไหน ส่วนรางวัลแถมอีกหนึ่งขวด หากได้ก็ดี แต่ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรเช่นกัน

สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือ สโลแกนโฆษณาของน้ำแร่เล่อไป่หยวนนั้นเป็นจริงทุกประการ รสชาติของมันทั้งอร่อยและสดชื่นมาก ซึ่งคุ้มกับราคาที่จ่ายเมื่อเทียบกับน้ำแร่ที่คล้ายคลึงกัน

และสิ่งที่ไม่คาดคิดอีกอย่างคือ อัตราการถูกรางวัลแถมอีกหนึ่งขวดนั้นสูงมาก ซึ่งคิดเป็นสองในสิบคน

ทันใดนั้นน้ำแร่เล่อไป่หยวนก็โด่งดังไปทั่วประเทศ เนื่องจากมีรสชาติที่อร่อยและอัตราการถูกรางวัลที่สูง

ภายในเวลาไม่ถึงเดือน พวกเขาครอบครองตลาดน้ำแร่ครึ่งหนึ่งของประเทศจีนแผ่นดินใหญ่

ถ่งถ่งและห่าวชือฟู่น่ะหรือ… แบรนด์เครื่องดื่มยักษ์ใหญ่ต่างก็ต้องตกตะลึงกันหมด

พวกเขาคิดว่าการโปรโมต “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” ของหลินม่ายคงอยู่ได้ไม่นาน

อัตราการถูกรางวัลที่สูงเช่นนี้ เป็นกลยุทธ์ที่มุ่งเน้นอัตรากำไรขั้นต้นที่น้อยและปริมาณการขายที่สูง

ประเด็นคือใครจะซื้อน้ำแร่ยี่ห้อใหม่เพียงเพื่อจะได้ลุ้นสิทธิ์ “แถมอีกขวด” บ้าง? แล้วน้ำแร่ยี่ห้อใหม่นี้ยังมีราคาที่แพงกว่ายี่ห้อเก่าด้วย!

อย่างไรก็ตามพวกเขาประเมินความสนุกของผู้บริโภคในการได้รับรางวัลต่ำไป

แม้ว่าจะเป็นรางวัลเล็ก ๆ แต่ผู้บริโภคก็จะมีความสุขมากตราบเท่าที่พวกเขาชนะ

บริษัทเครื่องดื่มยักษ์ใหญ่เหล่านั้นยังประเมินความสามารถในการซื้อของผู้บริโภคต่ำเกินไป

น้ำแร่เล่อไป่หยวนมีราคาแพงกว่าผลิตภัณฑ์ที่คล้ายกันเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แล้วอย่างไรล่ะ?

แม้จะมีราคาแพง แต่คุณภาพก็ดีกว่าน้ำแร่ยี่ห้ออื่น ๆ

เมื่อมีหลายปัจจัยรวมกัน น้ำแร่เล่อไป่หยวนจึงโด่งดังไปทั่วประเทศทันทีที่เปิดตัวเข้าสู่ตลาด

บริษัทเครื่องดื่มยักษ์ใหญ่เหล่านั้นต่างชดเชยความผิดพลาดและเปิดตัวแคมเปญ “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง”

อย่างไรก็ตามหลินม่ายยืนกรานที่จะจัดโปรโมชั่น “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” เป็นเวลาแค่หนึ่งเดือน จากนั้นเธอเปิดตัวโปรโมชั่นใหม่

นั่นก็เหมือนกับการเลียนแบบ Alipay สะสมความสุขห้าประการเพื่อรับรางวัลใหญ่*

*เป็นแคมเปญกิจกรรมของอาลีเพย์ โดยผู้ใช้บัญชีที่ใช้จ่ายเงินในกิจกรรมทางสังคมครบ 5 ประการ ได้แก่กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับ ‘ความมั่งคั่ง’ ‘ความสามัคคี’ ‘มิตรภาพ’ ‘ความรักชาติ’ ‘การอุทิศตน’ จะได้รับรางวัลใหญ่เป็นอั่งเปาเสมือนผ่านบัญชีอาลีเพย์ในวันสิ้นปี

ปัจจุบันท้องถนนเต็มไปด้วยการซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง ซึ่งไม่น่าดึงดูดใจสำหรับผู้บริโภคมากนัก

จะต้องมีผู้บริโภคที่ต้องการเปลี่ยนรสนิยมและหวังรางวัลใหญ่อย่างแน่นอน

โปรโมชั่นสะสมความสุขห้าประการเพื่อรับรางวัลใหญ่ของน้ำแร่เล่อไป่หยวนตอบสนองความต้องการส่วนนี้ของผู้บริโภค

ตั้งแต่วันเด็กผ่านไป โทรศัพท์จากฟางเสียนจิ้งก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

โดยถามหลินม่ายว่า เมื่อไหร่เธอจะมาตรวจองุ่นตุนหวงในท้องถิ่น

หลินม่ายบอกอีกฝ่ายว่าจะไปกลางเดือนมิถุนายนนี้แน่นอน ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการทำให้น้ำแร่เล่อไป่หยวนครอบครองตลาด และเธอยังปลีกตัวไปไม่ได้

สะสมความสุขห้าประการเพื่อรับรางวัลใหญ่

ความสุขห้าประการดูเหมือนจะง่ายที่จะรวบรวม สี่ในห้านั้นถูกรวบรวมอย่างรวดเร็ว แต่ค่อนข้างยากที่จะรวบรวมจนครบห้า

เพื่อสะสมความสุขห้าประการและแลกรางวัลใหญ่ ผู้บริโภคจำนวนมากกระหายน้ำจึงเลือกซื้อ “น้ำแร่เล่อไป่หยวน” เท่านั้น

ยอดขายยังดีกว่า “ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง” อีกด้วย

หลินม่ายเห็นว่าน้ำแร่เล่อไป่หยวนได้ครองตลาดแล้ว เธอและเสิ่นเสี่ยวผิงจึงไปตรวจสอบโรงกลั่นไวน์ร่วมกับผู้ผลิตไวน์ชาโตว์เมิ่งเหอ

ครั้งสุดท้ายที่เธอไปที่นั่นคือเทศกาลฤดูใบไม้ผลิซึ่งมีอุณหภูมิต่ำกว่าศูนย์หลายสิบองศา ขณะที่ออกไปข้างนอก ทุกคนต้องสวมใส่เสื้อผ้าปกปิดอย่างแน่นหนาและเหลือให้เห็นเพียงดวงตา

ช่วงนี้เป็นฤดูร้อน และทุกคนก็เปิดเผยรูปร่างหน้าตาของตัวเอง ทั่วท้องถนนเต็มไปด้วยความงามของชนกลุ่มน้อยที่มีคิ้วหนาตาโต และใบหน้าคม

เหมือนกับเจอตี๋ลี่เร่อปา*ทุกสามก้าว และกู่ลี่น่าจา**ทุกห้าก้าว

*迪丽热巴 (Dilraba Dilmurat) ดาราสาวจีนเชื้อสายอุยกูร์ โด่งดังมาจากเรื่องสามชาติสามภพป่าท้อสิบหลี่

**古力娜扎 (Gülnezer Bextiyar) ดาราสาวจีนเชื้อสายอุยกูร์ โด่งดังจากเรื่องอินทรีหิมะเจ้าดินแดน

ผู้ผลิตไวน์เบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจและอุทานออก “Oh, my god.”

จากนั้นพูดภาษาจีนที่ไม่ค่อยแข็งแรงว่า “ที่นี่มีสาวงามอยู่เต็มไปหมด!”

ดวงตาทั้งสองข้างกวาดมองหญิงสาวหน้าตาดีไม่หยุดหย่อน

วันรุ่งขึ้น หลินม่ายได้พาผู้ผลิตไวน์ไปที่ห้องทำงานของฟางเสียนจิ้ง

ฟางเสียนจิ้งดีใจมากที่พบกับหลินม่าย “ฉันกำลังรอให้เธอมาพอดีเลย ถ้าเธอไม่มา ฉันคิดว่าจะไปหาเธอที่เมืองเจียงเฉิงด้วยตัวเองแล้ว!”

จากนั้นเธอพาหลินม่ายและผู้ผลิตไวน์ไปยังเมืองใกล้เคียงทันที

เกือบทุกครัวเรือนในเมืองนี้ปลูกองุ่น พวงองุ่นสีเขียวหรือสีม่วงห้อยระย้าใต้โครงองุ่นสีเขียวมรกตจากระยะไกลชวนให้ผู้คนน้ำลายไหลในทันที

ฟางเสียนจิ้งขอให้คนขับจอดหน้าซุ้มองุ่น แล้วลงจากรถพร้อมกับหลินม่ายและผู้ผลิตไวน์

หล่อนกล่าวทักทายคู่รักที่กำลังยุ่งอยู่ใต้ซุ้มองุ่นและพูดว่า “พี่เหยียนจี๋ พี่สะใภ้เหยียน ฉันขอพาคนรู้จักชิมองุ่นหน่อยได้ไหม?”

“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ!” ทั้งคู่มีอัธยาศัยดีมากและตัดองุ่นสีม่วงฉ่ำหลายพวงมาให้พวกเขาทันที

ตอนนี้เองที่หลินม่ายได้สังเกตรูปร่างหน้าตาของทั้งคู่อย่างชัดเจน พวกเขาทั้งคู่ถูกสภาพอากาศเลวร้ายทำลายผิวพรรณ และเสื้อผ้าที่สวมใส่ก็ย่ำแย่ยิ่งกว่าชาวบ้านในเขตปกครองตนเองเอินซือเสียอีก

หลินม่ายมาจากครอบครัวที่ยากจน ทุกครั้งที่เธอเห็นผู้คนมีชีวิตที่ยากลำบาก เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้า

แต่เหยียนจี๋และภรรยากลับมีรอยยิ้มที่สดใสยิ่งกว่าดวงอาทิตย์บนท้องฟ้า พวกเขานำองุ่นกลับไปหน้าบ้าน ล้างด้วยน้ำสะอาด แล้วนำมามอบให้หลินม่ายและผู้ผลิตไวน์ชิม

หลินม่ายชิมองุ่นสามลูกและคิดว่ามันมีรสชาติดี เธอถามผู้ผลิตไวน์ว่า “คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับการผลิตไวน์จากองุ่นเหล่านี้?”

ผู้ผลิตไวน์ลิ้มรสมันอย่างระมัดระวัง “องุ่นพวกนี้มีคุณภาพดีและสามารถผลิตไวน์คุณภาพสูงได้”

ฟางเสียนจิ้งไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ จึงสะกิดถามหลินม่าย “คุณผู้ชายคนนี้พูดว่าอะไรเหรอ?”

หลินม่ายบอกไปตามความจริง

ฟางเสียนจิ้งดีใจมากและถามด้วยควมคาดหวัง “ถ้าอย่างนั้นเธอช่วยมาลงทุนการผลิตไวน์กับเราที่นี่ได้ไหม?”

หลินม่ายพยักหน้า “ได้ค่ะ แต่อาจจะต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีในการสร้างโรงงาน จะมีการบ่มไวน์อย่างเร็วที่สุดในปีหน้า และจะออกขายได้ในปีหลังจากนั้น”

ฟางเสียนจิ้งกล่าว “แค่สามปีเรารอได้ล่ะ”

หลินม่ายรู้สึกตงิดใจที่ได้ยินสิ่งนี้ “หน้าที่บรรเทาความยากจนของคุณอากำลังจะสิ้นสุดลงเร็ว ๆ นี้หรือเปล่าคะ?”

ฟางเสียนจิ้งส่ายหัว “เปล่าหรอก ฉันจะเกษียณในอีกสี่ปีข้างหน้า ฉันอยากจะทำอะไรสักอย่างให้สำเร็จก่อนที่จะเกษียณเพื่อพิสูจน์ตัวเอง”

หลินม่ายอดไม่ได้ที่จะตกตะลึง

ฟางเสียนจิ้งตบแขนของเธอ “เธอไม่จำเป็นต้องมองฉันแบบนั้นหรอก ประสบการณ์ของเมิ่งเมิ่งทำให้ฉันเข้าใจชีวิตมากขึ้น การต่อสู้เพื่ออำนาจและตำแหน่งจะมีประโยชน์อะไร การที่ครอบครัวปลอดภัยและมีความสุขต่างหากที่สำคัญกว่าสิ่งอื่นใด ฉันต้องการทำประโยชน์ให้กับคนในท้องถิ่นเพียงเพื่อสะสมบุญให้ลูกสาว ฉันหวังว่าหล่อนจะใช้ชีวิตที่เหลือได้อย่างราบรื่นและปลอดภัย”

จากนั้นหล่อนก็พูดเสียงเบา “ฉันมีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวจริง ๆ”

……………………………………………………………………………………………………………………

สารจากผู้แปล

คุณอาคงเห็นสัจธรรมชีวิตแล้ว เลยใช้ชีวิตแบบเน้นมีความสุขช่วยเหลือสังคมให้มากที่สุดน่ะค่ะ

ไหหม่า(海馬)