หลี่เป่าน้องสาวคนเล็ก - บทที่ 10 ความฝัน
เป่าเปานอนมองเพดานด้วยความเบื่อหน่าย นางฟื้น
ขึ้นมาหลังจากหลับไปนานถึงหนึ่งวันหนึ่งคืน แต่ครั้งนี้
ความทรงจำของนางไม่ได้หายไป และความทรงจำที่เคย
หายไปก็ไม่ได้กลับมาแต่อย่างใด
เพียงแต่…
ช่วงที่หลับไปนางได้ฝันอะไรบางอย่างมันเป็นความ
ฝันที่แสนยาวนาน นางฝันเห็นพี่สาวคนหนึ่งอาศัยอยู่ในที่ที่
มีผู้คนมากมาย ตอนกลางวันพี่สาวจะทำกิจวัตรเดิมๆซ้ำไป
ซ้ำมาและจะนอนร้องไห้ในตอนกลางคืนเหมือนเดิมทุกวัน
แม้ไม่รู้ว่าพี่สาวร้องไห้ให้กับสิ่งใด แต่ทุกครั้งที่นางเห็น
พี่สาวร้องไห้ นางก็จะรู้สึกปวดใจจนบอกไม่ถูก
“เป่าเปา กินข้าวก่อนนะลูก แล้วเดี๋ยวค่อยกินยา”
เสียงเรียกของมารดาทำให้เป่าเปาตื่นจากภวังค์
ความคิด นางทำตามคำพูดของมารดาอย่างว่าง่าย เพราะ
ก่อนหน้านี้มารดาได้บอกอนุญาตให้นางไปเรียนหนังสือกับ
อาจารย์ฮุ่ยแล้ว แต่จะสามารถไปได้เมื่อนางหายป่วย
เท่านั้น ดังนั้นเป่าเปาเลยรู้สึกมีความสุขมากและอยากจะ
รีบหายเร็วๆ นางจึงยอมทำตามที่มารดาบอกทุกอย่าง แม้
ต้องกินยาขมๆ นางก็ยอม
“ท่านแม่ อันนี้ข้าขอกินครึ่งเดียวได้หรือไม่เจ้าคะ”
“นี่เป็นสมุนไพรบำรุงร่างกายที่อาจารย์ฮุ่ยเอามาให้
หวังจะช่วยให้เจ้าหายไวๆ เชียวนะ กินครึ่งเดียวก็ได้ อีก
ครึ่งหนึ่งแม่จะเอาไปให้คนอื่น”
เป่าเปาที่ได้ยินคำพูดของมารดาก็ตาลุกวาว นางยก
ชามยาซดรวดเดียวจนหมดชาม โดยไม่ทันสังเกตเห็น
รอยยิ้มที่มุมปากของมารดา แท้จริงแล้วมีสมุนไพรที่
อาจารย์ฮุ่ยนำมาให้จริงๆ แต่นางใส่ผสมลงไปเพียงเล็กน้อย
เท่านั้น ส่วนที่เหลือทั้งหมดคือเทียบยาที่ได้จากโรงหมอ
เป่าเปาผู้ไม่ทันความคิดของมารดาก็ฉีกยิ้มออกมา
ก่อนจะนำชามเปล่าในมือยื่นให้มารดาดูแล้วเอ่ยว่า
“ถ้าหากท่านแม่เจอท่านอาจารย์ครั้งหน้า ต้องช่วย
บอกอาจารย์ว่าข้ากินยาที่ท่านอาจารย์ให้จนหมดทุกครั้ง
เลยนะเจ้าคะ”
“ได้ๆ แม่จะบอกให้ ตอนนี้ลูกก็นอนพักผ่อนมากๆ
จะได้หายเร็วๆ”
กล่าวจบหลี่หลิงผู้เป็นแม่ก็เดินออกจากห้องไป
ปล่อยให้ลูกสาวคนเล็กได้นอนพักผ่อนอย่างเต็มที่เป่าเปา
ได้ยินเช่นนั้นก็ล้มตัวลงนอนอีกครั้งด้วยความเบื่อหน่าย
ก่อนที่จะหลับไปในที่สุด
ในฝันนางยังคงเห็นพี่สาวคนเดิมยืนอยู่ลำพังที่บน
ต้นไม้ใหญ่ในป่านางมองไปที่แสงจันทร์อย่างเหม่อลอย
ก่อนจะแอบมองพี่สาวอีกคนที่อยู่ไกลออกไป เป่าเปาไม่
เข้าใจว่าเหตุใดนางถึงรู้สึกเศร้าทั้งๆ ที่ไม่มีสิ่งใดทำให้นาง
ต้องรู้สึกเช่นนี้ พี่สาวยังคงตามพี่สาวอีกคนอยู่ไม่ห่าง
ในขณะที่เป่าเปาสามารถเห็นเหตุการณ์ได้ทั้งหมด จังหวะ
ที่พี่สาวหันหลังกระโดดขึ้นต้นไม้ต้นหนึ่ง ได้มีบางสิ่งพุ่งเข้า
ใส่ตัวนางโดยไม่ทันระวังตัว
‘พี่สาวระวัง’
เป่าเปาพยายามเอื้อมมือคว้าจับตัวพี่สาวเอาไว้ แต่
นางกลับสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมาก่อน เกิดอะไรขึ้นกันล่ะนี่ หรือ
ทั้งหมดนี้นางแค่ฝันอีกแล้วหรือ แล้วเหตุใดนางถึงรู้สึก
เหมือนจริงขนาดนี้ ความรู้สึกเศร้าเกาะกุมจิตใจ น้ำตาของ
นางไหลออกมาเป็นสาย
“ตายแล้วเป่าเปา เกิดอะไรขึ้น!!”
หลี่หลิงผู้เป็นแม่ที่ได้ยินเสียงแว่วๆ จากลานบ้านเดิน
เข้ามาดูลูกสาวคนเล็กที่นอนอยู่ในห้อง เมื่อเข้ามาด้านในก็
พบลูกสาวของตัวเองกำลังนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น นางเข้าไป
กอดลูกสาวก่อนจะใช้มือลูบที่หลังของนางทันที
“ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?”
“เจ็บ ฮือๆๆๆ”
“ลูกเจ็บตรงไหน?”
เป่าเปาไม่ตอบคำถามของมารดา ก้มหน้าก้มตา
ร้องไห้จนหลี่หลิงผู้เป็นแม่รู้สึกกังวลใจ
“พี่สาวเจ็บ ฮือๆๆๆ ข้าอยากช่วยพี่สาว”
“…??”
พี่สาวงั้นหรือ? นางมีแต่ลูกชายและมีเป่าเปาเป็นลูก
สาวเพียงคนเดียวจะเป็นไปได้อย่างไรที่เป่าเปาจะมีพี่สาว
หรือเป่าเปาจะฝันร้าย และก็เป็นไปตามคาด เมื่อเป่าเปา
เริ่มร้องไห้น้อยลง นางก็เล่าเรื่องที่ตัวเองฝันให้หลี่หลิงผู้
เป็นมารดาฟัง
“พี่สาวจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่เจ้าคะ”
“พี่สาวต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน เพราะมีลูกสาวคน
เก่งของแม่ช่วยไว้”
เป่าเปาพยักหน้าคิดว่ามันสมเหตุสมผล แม้นางจะ
สะดุ้งตื่นมาก่อน แต่นางก็เอื้อมมือไปคว้าพี่สาวไว้ได้จริงๆ
เมื่อนางรู้สึกสบายใจ ท้องก็เริ่มหิวขึ้นมา หลายวันมาแล้วที่
นางอยู่ในห้องเพราะต้องรักษาตัว ทำให้นางรู้สึกเบื่อและ
เริ่มออดอ้อนมารดาเพื่อออกไปเดินเล่น
หลี่หลิงผู้เป็นแม่คิดว่าเป็นเพราะลูกสาวอยู่ในห้อง
มากเกินไปจนเก็บไปฝันร้ายจึงยอมให้นางออกมาเดินเล่นที่
ลานบ้านได้ เป่าเปาที่ได้ยินเช่นนั้นก็กระโดดโลดเต้นด้วย
ความดีใจ ก่อนจะวิ่งนำมารดาออกมาโดยลืมเรื่องที่นางฝัน
ร้ายไปจนหมดสิ้น
———-
ณ ตลาดในเมือง
“พี่รอง ท่านว่าเราควรซื้อเนื้อหมู เนื้อแกะหรือเนื้อไก่
ไปให้น้องเล็กดี”
สองพี่น้องหลี่เอ้อและหลี่ซานกำลังปรึกษากันว่าควร
ซื้อเนื้อชนิดไหนไปให้น้องสาวคนเล็กของเขาดี เพราะ
ตอนนี้น้องสาวคนเล็กไม่สบาย ท่านแม่จึงขอให้พวกเขาซื้อ
เนื้อกลับไปด้วยเมื่อขายของเสร็จ
ปกติแล้วคนที่มาขายของในตลาดเป็นประจำจะ
เป็นหลี่ต้าลูกชายคนโตกับหลี่เอ้อลูกชายคนรอง แต่
หลังจากที่มีเรื่องกับอันธพาลครั้งนั้น หลี่ซื่อผู้เป็นแม่ที่ได้ฟัง
เรื่องราวทั้งหมดก็ตัดสินใจให้หลี่ต้าลูกชายคนโตหยุดการ
ไปขายของที่ตลาดชั่วคราวและให้หลี่ซานลูกชายคนที่สาม
ไปแทน
หากหลี่ต้าลูกชายคนโตไปขายของที่ตลาด อาจจะ
เสียมากกว่าได้ เพราะพวกเขาอาจเจอกับเหล่าอันธพาลที่
คอยมาหาเรื่องและนำเงินที่หาได้ไปอีก ดังนั้นวันนี้หลี่ซาน
ลูกชายคนที่สามจึงได้มากับหลี่เอ้อพี่ชายคนรองของเขา
“อันไหนราคาดีกว่าเราก็เลือกอันนั้นก็แล้วกัน”
หลี่ซานผู้เป็นน้องชายพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินตลาด
ดูราคาของเนื้อแต่ละชนิด หากเทียบราคาตามน้ำหนัก เนื้อ
แกะมีราคาแพงที่สุด รองลงมาคือเนื้อหมู และถูกที่สุดคือ
เนื้อไก่ แต่ไก่ไม่สามารถแยกซื้อเป็นชั่งแบบเนื้อแกะกับเนื้อ
หมูได้ ต้องซื้อเป็นตัวเท่านั้น ดังนั้นเมื่อคิดคำนวณดีแล้ว
สุดท้ายหลี่เอ้อพี่ชายคนรองจึงตัดสินใจซื้อเนื้อหมูสองชั่ง
กลับบ้าน
ระหว่างทางกลับ เมื่อพวกเขาสองพี่น้องมาถึงที่
ประตูก็เห็นคนกำลังมุงดูประกาศบางอย่าง พวกเขาจึงเดิน
เข้าไปถามคนที่อยู่ละแวกนั้นขึ้นว่า
“พี่ชายๆ เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ”
“ใต้เท้าอูน่ะสิ ถูกเจ้าเมืองทังโจวตรวจสอบเรื่องเก็บ
ค่าเข้าเมือง ตอนนี้ท่านเจ้าเมืองกำลังประกาศรับสมัครคน
มารักษาการแทนใต้เท้าอูอยู่น่ะสิ”
“ประกาศรับสมัครงั้นหรือ?”
“ใช่น่ะสิ นี่โอกาสดีสำหรับพวกเราที่จะได้เป็นขุนนาง
เชียวนะขอแค่อ่านออกเขียนได้ก็สามารถสมัครได้ไม่จำกัด
คุณสมบัติเลยเชียวนะเห็นว่าจะใช้ความเห็นของประชาชน
ในเมืองประกอบการตัดสินใจเลือกคนด้วย”
สองพี่น้องฟังแล้วก็รู้สึกสนใจ แต่พวกเขาไม่มี
ความสามารถในการอ่านเขียน ดังนั้นจึงได้แต่ฟังชายผู้นั้น
เล่ารายละเอียดก่อนจะเดินจากมา
“พี่รอง แบบนี้อีกหน่อยหากเป่าเปาอ่านออกเขียนได้
ก็สามารถสมัครสอบเป็นขุนนางได้น่ะสิ”
“จะเป็นไปได้อย่างไร น้องเล็กเป็นสตรี มีสตรีที่ไหน
เป็นขุนนางได้กัน”
“แต่พี่ชายคนนั้นบอกไว้ไม่ใช่หรือว่าไม่จำกัด
คุณสมบัติ?”
“เจ้าเชื่อคำพูดของขุนนางงั้นหรือ??”
หลี่เอ้อพี่ชายคนรอง ถามน้องชายกลับ ทำให้หลี่
ซานน้องชายคนที่สามนิ่งงันไปนิดหนึ่งก่อนจะคิดในใจว่า…
จริงสินะ ขุนนางเชื่อใจได้เสียที่ไหนกัน วันนั้นติดประกาศ
แบบนี้ ผ่านไปอีกสามวันกลับเปลี่ยนแปลงประกาศเป็น
แบบนั้นแทนเฮ้อ…
Comments for chapter "บทที่ 10 ความฝัน"
MANGA DISCUSSION
YOU MAY ALSO LIKE
