หลี่เป่าน้องสาวคนเล็ก - บทที่ 1 บทนำ

~ฮืมมม ฮื่มมม ฮื้มมม ฮืมมม~

เด็กหญิงตัวน้อยกำลังนั่งฮัมเพลงอยู่บนรถม้าแสน สะดวกสบาย ระหว่างการเดินทางเข้าเมืองมณฑลพร้อม บิดาและมารดา

บิดาของนางเป็นคนฉลาดและชอบศึกษาหาความรู้ จนเขาสามารถสอบจิ้นซื่อเป็นลำดับที่หนึ่ง ได้ตำแหน่งจอ หงวนไปครอบครอง และในไม่ช้านี้เขากำลังจะได้รับการ แต่งตั้งเป็นผู้ว่าการมณฑลแห่งหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม บิดาของนางยังไม่ทันได้เดินทางไปรับ หน้าที่ กลับถูกคนร้ายลอบสังหาร มารดาถูกดาบแทง เสียชีวิตต่อหน้าต่อตาเด็กหญิง บิดาเองก็บาดเจ็บสาหัสจน ผู้คนต่างคิดว่าเขาเสียชีวิตลงแล้ว ทำให้คนร้ายเลิกสนใจ

สองสามีภรรยา แล้วหันมาสนใจเด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ ตรงหน้าของพวกเขาแทน

ด้วยความที่เด็กหญิงมีหน้าตาผิวพรรณดี พวกเขาจึง ตัดสินใจจับนางไปขายให้พ่อค้าทาสในเมืองข้างเคียง และ ทิ้งสองสามีภรรยาไว้กลางป่า….

เมื่อมาถึงตลาดค้าทาส คนร้ายก็ได้ขายสินค้าชั้นดี ที่ พวกเขาจับมาได้ในราคาที่น่าพึงพอใจเป็นอย่างมากให้กับ พ่อค้าทาสและหายตัวไปในทันที

—————–

ตั้งแต่เด็กหญิงตัวน้อยถูกจับมาขายเป็นทาส นางก็ เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด จนคนเหล่าผู้คนที่เดินทางซื้อและมา ดูตัวทาสต่างส่ายหัวไปทางเดียวกัน….

จนกระทั่งวันหนึ่งได้มีชายวัยกลางคนเดินเข้ามาแล้ว ถามนางว่า

“เจ้าร้องไห้ให้กับสิ่งใด”

“ท่านพ่อกับท่านแม่ข้าถูกฆ่าตายหมดแล้ว ข้าจะมี ชีวิตไปเพื่อสิ่งใดกัน ฮือๆๆ ข้าจะร้องไห้จนตายไปเลย”

“สวรรค์อาจไว้ชีวิตเจ้าเพื่อให้เจ้าได้แก้แค้นแทนพ่อ แม่ของเจ้าก็เป็นได้ เจ้าไม่คิดเช่นนั้นหรือ?”

เด็กหญิงตัวน้อยเงยมองหน้าบุรุษแปลกหน้าก่อนจะ เอ่ยถามขึ้นว่า

“เช่นนั้นท่านช่วยข้าแก้แค้นได้หรือไม่?”

แม้จะมีน้ำตาเอ่อคลอ แต่สายตามุ่งมั่นคู่นั้นทำให้ ชายวัยกลางคนพึงพอใจ เขาตัดสินใจซื้อนางแล้วพากลับไป ที่ค่ายลับแห่งหนึ่ง

นอกจากเด็กหญิงตัวน้อยแล้วยังมีเด็กๆ ที่รุ่นราว คราวเดียวกับนางอีกสิบคน ซึ่งแต่ละคนล้วนมีสายตาที่ มุ่งมั่นไม่ต่างจากเด็กหญิงตัวน้อย

หลังจากเข้าไปอยู่ค่ายฝึกวันแรก ครูฝึกตั้งชื่อให้แต่ ละคนตามลำดับอายุ นางเป็นคนที่สามจึงมีนามว่า ‘ซาน ซาน’

ตอนนั้นซานซานและคนอื่นๆเป็นเพียงเด็กตัวเล็กๆ แต่ทุกวันพวกนางกลับต้องพบเจอกับการฝึกฝนที่แสน ทรมาน ต้องหลบดาบไม้ที่ฟาดฟันเข้าใส่ ถูกแช่อยู่ในน้ำ เย็น หนึ่งชั่วยามทุกวัน ทั้งยังต้องเรียนหนังสือ ดนตรี วิชาการแพทย์ และทักษะที่จำเป็นอื่นๆ ปริมาณอาหาร ของเด็กๆ ทั้งสิบคนยังมีจำกัด ต้องใช้ทักษะการต่อสู้เพื่อ แย่งชิงอาหารบนโต๊ะในแต่ละมื้อ

แม้ป่วยหนักเพียงใดก็ไม่ถูกงดเว้นการฝึก ทำให้ สายตามุ่งมั่นของเด็กสิบคนที่เข้ามาพร้อมกันในตอนแรก มี เพียงไม่กี่คนที่ยังคงสายตามุ่งมั่นนั้นไว้ได้ และหนึ่งในนั้น คือซานซาน

ชายหนุ่มผู้คัดเลือกเด็กทั้งสิบคือครูฝึก ที่ตอนนี้ สังเกตพฤติกรรมของเด็กแต่ละคน และเลือกเด็กที่ไม่ สามารถฝึกได้ออกไป จนเหลือเพียงสองคนเท่านั้น

“อีกสามวันจะเป็นวันสุดท้ายของการฝึกแล้ว พวก เจ้าจงเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับบททดสอบให้ดี”

เมื่อพวกนางได้ยินคำพูดของผู้คุม ดวงตาของทั้งสอง ก็ส่องประกายขึ้นมาก่อนจะจางหายไปอย่างรวดเร็วทั้งสอง ใช้เวลาฝึกฝนศาสตร์และศิลป์หลายประเภทเป็นเวลานับ สิบปี ในที่สุดพวกนางก็สามารถหลุดพ้นจากการฝึกที่แสน หฤโหดเหล่านี้เสียที

แต่นั่นก็เป็นเพียงแค่ความฝัน เพราะบททดสอบ สุดท้ายยากยิ่งกว่าการฝึกที่ผ่านมาทั้งหมด

“พวกเจ้าต้องเข้าไปในป่าทมิฬจากคนละฟากฝั่ง ผู้ใด ที่เอาชีวิตรอดออกมาจากป่านี้ได้ก่อนจะเป็นผู้ที่ผ่านการ ฝึกฝน และจะได้บรรจุเข้าหน่วยพยัคฆ์ติดตามอารักขาท่าน ผู้นั้น ส่วนคนที่แพ้ก็จงไปอยู่กับเหล่าสหายของพวกเจ้าที่ โรงงานเสีย”

เด็กหญิงทั้งสองมองหน้ากันด้วยสีหน้าตกตะลึง ตั้งแต่ได้ยินคำพูดของผู้คุม ต้าหนี่เอาแต่นั่งเหม่อลอย ใน บรรดาเด็กทั้งสิบคน ต้าหนี่กับซานซานคือคนที่สนิทกัน ที่สุด และโชคดีที่พวกนางได้ผ่านมาจนถึงบททดสอบ สุดท้ายพร้อมกัน แต่โชคร้ายที่พวกนางสองคนมีเพียงหนึ่ง เดียวที่จะผ่านไปได้

ต้าหนี่เป็นเด็กหญิงในครอบครัวขุนนางชั้นสูงที่ถูก เนรเทศและขายเป็นทาส นางมีความหวังที่จะตามหา ครอบครัวและกอบกู้ชื่อเสียงของตระกูล ส่วนซานซาน นางคิดว่าตนเองไม่มีครอบครัวเหลืออยู่แล้ว มีเพียงการแก้ แค้นที่หล่อหลอมให้นางมาอยู่ ณ จุดจุดนี้

ผู้ชนะนอกจากจะได้ผ่านบททดสอบแล้ว ผู้คุมยังเคย บอกว่าผู้นั้นจะได้เป็นหน่วยพยัคฆ์ซึ่งนั่นสามารถทำให้ ปณิธานในใจของพวกนางมีโอกาสสำเร็จได้ ทำให้ทั้งสอง นั่งจมอยู่กับความคิดของตัวเอง

ครบเวลาสามวันตามกำหนด พวกนางทั้งสองต้อง เข้าไปในป่าคนละฟากฝั่ง บรรยากาศด้านในน่ากลัวกว่าที่ คิดเอาไว้มาก แต่ด้วยประสบการณ์และการฝึกฝนที่มีมา ตลอดสิบปี ทำให้ทั้งสองสามารถฝ่าฟันการทดสอบครั้งนี้ ได้แม้จะยากลำบากเพียงใดก็ตาม

ซานซานบังเอิญพบกับต้าหนี่ นางไม่ได้เปิดเผย ตัวเองและคอยช่วยเพื่อนรักอย่างลับๆ โดยที่ต้าหนี่ไม่ทัน รู้ตัว นางคิดไว้แล้วว่าจะเข้าไปในป่าและคอยช่วยเหลือต้าห นี่ให้สามารถออกจากป่านั้นมาได้ จึงไม่ได้ขอถอนตัวตั้งแต่ แรก

แต่ต้าหนี่ไม่ได้รู้ถึงความคิดของสหาย นางกังวลว่า คนที่จะได้ออกไปก่อนจะเป็นซานซาน

หากเทียบความสามารถแล้ว ซานซานคือผู้ที่โดดเด่น ที่สุดในกลุ่มเด็กทั้งสิบคน ไม่ว่าจะเป็นความสามารถและ หน้าตา ส่วนต้าหนี่เป็นคนที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจที่สุด จึงทำ ให้นางอยู่ได้จนถึงตอนนี้

ซานซานยังคงช่วยต้าหนี่ต่อไปอย่างเงียบๆ จน จังหวะที่ต้าหนี่เหลือบไปเห็นทางออกจากป่า นางไม่ลังเลที่ จะซัดกระบี่ขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่ด้านหลัง

ฉัวะ~ ตุบ~

มีบางสิ่งตกจากต้นไม้กระทบพื้นเสียงดัง แต่ต้าหนี่ไม่ สนใจแม้แต่น้อยนางเดินออกจากป่าไปเพียงลำพังทันที โดยไม่มีใครรู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่ตั้งใจหรือเป็น แค่เรื่องบังเอิญ ที่ดาบของนางเล่มนั้นปักเข้ากลางลำตัว ของซานซานอย่างพอดิบพอดี

ซานซานตกลงมาจากต้นไม้ด้วยความสับสน ร่างกาย ของนางไร้ซึ่งเรี่ยวแรง สติของนางเริ่มรางเลือนก่อนจะ สิ้นชีพไปโดยไม่รู้ว่าเหตุใดต้าหนี่ถึงได้ทำเช่นนี้กับนาง