รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1360 บทจบ

บทที่ 1360 บทจบ

………………..

บทที่ 1360 บทจบ

ความจริงกระจ่างแจ้งแล้ว เขาแข็งแกร่งก็เพราะพลังมหาศาลไร้ที่เปรียบในร่าง หาได้พึ่งพาพลังจากสมบัติใด

เพียงหนึ่งความคิด หลี่จิ่วเต้าก็กลับมาถึงแดนต้นกำเนิดการฝึกตน

“พวกสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ข้ามอบให้พวกเจ้าก่อนหน้านี้ก็กลายเป็นสมบัติไปด้วยหรือ?”

เขาถามพวกลั่วสุ่ย ต้องการรู้เรื่องนี้มาก

“ใช่แล้ว คุณชายไม่รู้หรือ?”

พวกลั่วสุ่ยที่ถูกถามต่างมีสีหน้าสับสน ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น หลี่จิ่วเต้าไม่รู้ว่าของทั้งหมดที่มอบให้พวกเขาเป็นสมบัติหรือ?

แต่จะเป็นไปได้อย่างไร!

เห็นได้ชัดว่าคุณชายเป็นคนมอบสมบัติให้กับพวกเขา ทั้งยังมอบหมายภารกิจต่าง ๆ สังหารศัตรูผู้แข็งแกร่งมากมาย ทว่าเขากลับไม่รู้ว่าของเหล่านี้คือสมบัติอย่างนั้นหรือ?

“เป็นสมบัติจริง ๆ สินะ!”

หลี่จิ่วเต้าพูดไม่ออก ก่อนหน้านี้เขาคิดจริง ๆ ว่าของพวกนั้นเป็นเพียงของเล็กของน้อยทั่วไปสำหรับปุถุชน ไม่คิดสักนิดว่าของเหล่านี้จะไม่ธรรมดา หลังผ่านมือของเขากลับครอบครองพลังอันแข็งแกร่ง กลายเป็นสมบัติขึ้นมา

“อาหารที่ข้าทำเองก็เช่นเดียวกัน ช่วยให้พวกเจ้าพัฒนาขึ้นใช่หรือไม่?”

ชายหนุ่มถามต่อ หวนนึกถึงอาหารที่ตนเคยทำ

หากทุกสิ่งที่ผ่านมือเขากลายเป็นของพิเศษเหนือล้ำ อาหารที่เขาทำก็สมควรเป็นเช่นเดียวกัน ไม่ใช่อาหารธรรมดา

“ใช่แล้ว คุณชายไม่ทราบหรือ?”

พวกลั่วสุ่ยยิ่งสับสน

หลี่จิ่วเต้าทำอาหารให้พวกเขา ไม่ใช่ว่าเพื่อเป็นรางวัลช่วยเหลือพวกเขาเพิ่มพูนความแข็งแกร่งหรอกหรือ?

เหตุใดหลี่จิ่วเต้าจึงไม่รู้?

พวกเขารู้สึกว่าอาจมีความเข้าใจผิดครั้งใหญ่เกิดขึ้น

หลี่จิ่วเต้าบอกทุกอย่าง เขาคิดว่าตนเองเป็นปุถุชนธรรมดาที่ไม่อาจฝึกตนได้

“เอ๋ จริงหรือ? ข้าคิดมาตลอดว่าคุณชายเดินทางท่องแดนธุลี แสร้งทำตนเป็นปุถุชนธรรมดา!”

เซี่ยเหยียนเบิกตากว้าง รู้สึกไม่อยากเชื่อเลยจริง ๆ

ก่อนหน้านี้นางเชื่อมาโดยตลอดว่าหลี่จิ่วเต้าเป็นผู้สูงส่งที่เดินทางท่องแดนธุลีในฐานะปุถุชน ดังนั้นนางจึงไม่กล้าละเมิดข้อห้ามของเขา เก็บเงียบเรื่องตัวตนของเขาไว้

ปรากฏว่าหลี่จิ่วเต้าไม่รู้ฐานะของตนเอง!

สถานการณ์ของคนอื่นเองก็ไม่ต่างกัน ไม่อยากจะเชื่อเลย พวกเขาก็เชื่อเหมือนเซี่ยเหยียน คิดว่าหลี่จิ่วเต้ารู้ฐานะตนเอง จึงไม่กล้าฝ่าฝืนข้อห้ามของเขา ทั้งยังพยายามทุกหนทางเพื่อช่วยปกปิด แต่หลี่จิ่วเต้ากลับไม่เคยรู้เลย!

“ข้าก็คิดว่าเหตุใดพวกเจ้าที่เป็นผู้ฝึกตนต่างเคารพข้าถึงเพียงนี้ เปิดปากก็เรียกผู้อาวุโส ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!”

หลี่จิ่วเต้าเข้าใจทุกเรื่องราวอย่างแท้จริง

เมื่อมองย้อนกลับไป เหล่าผู้ฝึกตนที่เห็นเขาต่างให้ความเคารพอย่างถึงที่สุด เขายังคิดว่าผู้ฝึกตนเหล่านั้นเคารพเพราะชื่นชอบในศิลปศาสตร์ทั้งสี่ หรือรักในการดื่มชา

ปรากฏว่าผู้ฝึกตนเหล่านี้เห็นถึงความแข็งแกร่งของเขา คิดว่าเขาเป็นผู้สูงส่งเหนือโลกหล้า

เขานึกอยากหัวเราะออกมาจริง ๆ เวลาผ่านมานานเพียงนี้ กลับไม่มีใครพูดออกมาต่อหน้าเขาเลย คิดว่าเขาแสร้งทำตัวเป็นปุถุชน ไม่กล้าหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมา

ลองคิดดูแล้วก็ใช่ พวกลั่วสุ่ยจะกล้าพูดได้อย่างไร ตัวเขาย้ำมาตลอดว่าตนเองเป็นปุถุชน ใครจะกล้าขัดแย้งกับเขาเล่า? อย่างไรเสียเขาก็แข็งแกร่งมาก

‘เช่นนั้นข้าเป็นผู้ใด?’

เขาจมลงห้วงความคิด ‘หรือชาติที่แล้วของข้าเป็นใครกัน?’

น่าเสียดายที่เขาไม่อาจคิดหาคำตอบออกมาได้

เขาทำได้เพียงรอ รอให้ความทรงจำชาติก่อนตื่นขึ้นมา

เวลาล่วงผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันปียาวนานล่วงผ่าน หลังจากนั้นร้อยปีถัดมา หลี่จิ่วเต้าที่กำลังดื่มชาสนทนากับพวกซีหยุดการเคลื่อนไหวทั้งหมดอย่างกะทันหัน

ความทรงจำบางอย่างปรากฏขึ้นในหัวของเขา!

ตัวเขา…ไม่ธรรมดายิ่ง มีอำนาจทัดเทียมฟ้า ครอบครองพลังอันไม่อาจหยั่งถึง กล่าวได้ว่าเป็นหนึ่งในโลกหล้า ไม่มีผู้ใดสามารถเทียบเคียงได้

เขาก้าวไปถึงจุดสูงสุดแล้ว แต่กลับถูกต้นกำเนิดการฝึกตนจำกัดเอาไว้

ทว่า เขาไม่คิดอยากถูกจำกัดใด ๆ ทั้งสิ้น ต้องการเพลิดเพลินไปกับอิสรภาพที่แท้จริง จึงเริ่มเปิดฉากโจมตีต้นกำเนิดการฝึกตน หมายจะทำลายข้อจำกัดของต้นกำเนิดการฝึกตน

แต่เขาล้มเหลว ทำไม่สำเร็จ

ถึงอย่างนั้นตัวเขาก็แข็งแกร่งอย่างแท้จริง กระทั่งต้นกำเนิดการฝึกตนยังไม่อาจทำลายเขาได้อย่างสมบูรณ์ ทำได้เพียงผนึกเขาเอาไว้ใจกลางต้นกำเนิดการฝึกตนเท่านั้น

“ข้าแข็งแกร่งจริง ๆ…”

กระทั่งตัวของหลี่จิ่วเต้าเองยังอดทอดถอนใจไม่ได้

เนื่องจากเขาทรงพลังมาก ก่อนจะถูกต้นกำเนิดการฝึกตนผนึกเอาไว้ เขาได้ใช้อุบายกับต้นกำเนิดการฝึกตน ทิ้งร่างปลอมเอาไว้ ส่วนร่างจริงนั้นหลบหนีไป

เขาคือร่างจริง

สิ่งที่เรียกว่าร่างปลอมก็ไม่ใช่ร่างปลอมธรรมดา แต่เป็นอีกร่างกายหนึ่งที่เขาหล่อหลอมขึ้นมาอย่างยากลำบากเป็นเวลายาวนาน อาจกล่าวได้ว่าร่างที่สองของเขาไม่แตกต่างอันใดจากร่างจริง

กระต่ายเจ้าเล่ห์มีสามโพรง เขาระมัดระวังตัวเสมอ เริ่มหล่อหลอมร่างที่สองมานานแล้ว ด้วยกลัวว่าวันหนึ่งจะเกิดเรื่องกับตนเอง ด้วยเหตุนี้ จะได้ฟื้นคืนกลับมายังร่างที่สอง

และเขาก็ได้ใช้งานจริง ๆ แต่ใช้เพื่อหลอกต้นกำเนิดการฝึกตน!

จากจุดนี้ทำให้รับรู้ได้ว่าเขาทุ่มเทให้ร่างปลอมมากเพียงใด และร่างปลอมแข็งแกร่งมากแค่ไหน ไม่เช่นนั้นคงไม่อาจตบตาต้นกำเนิดการฝึกตนได้

ไม่ต้องพูดถึงหลังจากที่ร่างปลอมเขาถูกผนึกเอาไว้ ร่างปลอมไม่เพียงไม่ถูกทำลายเท่านั้น แต่ยังแข็งแกร่งขึ้นอีกด้วย

หลังร่างจริงเขาหลบหนีไป เพื่อป้องกันตัวตน เขาได้ผนึกความทรงจำเอาไว้ ทั้งยังทิ้งพลังเอาไว้ฝึกฝนให้แข็งแกร่งขึ้น เมื่อมีความสามารถมากพอต่อสู้กับต้นกำเนิดการฝึกตนแล้ว ความทรงจำถึงจะถูกปลดผนึกออก

ร่างปลอมของเขายังทรงพลังอยู่วันยังค่ำ แข็งแกร่งขึ้นจากการดูดซับพลังจากต้นกำเนิดการฝึกตน!

เดิมทียังไม่ถึงเวลาปลดผนึกความทรงจำของเขา แต่เป็นเพราะร่างปลอมในต้นกำเนิดการฝึกตนของเขาแข็งแกร่งขึ้น ทำลายข้อจำกัดบางส่วนของต้นกำเนิดการฝึกตนได้ และสั่นพ้องออกมาถึงเขาที่อยู่ภายนอก ทำให้ปลดผนึกความทรงจำของเขาได้

ก่อนหน้านี้เขารู้สึกได้ว่าความทรงจำกำลังฟื้นคืน แต่กลับยังไม่ฟื้นคืนในทันที นั่นเป็นเพราะร่างปลอมของเขากำลังทลายข้อกำจัด

หลังจากนั้นที่ไร้การเคลื่อนไหวมาตลอด ก็เป็นเพราะร่างปลอมของเขาล้มเหลว

ทว่า ในตอนนี้ความทรงจำของเขาฟื้นคืนกลับมาอย่างสมบูรณ์แล้ว นี่หมายความว่าร่างปลอมของเขาทลายข้อจำกัดได้สำเร็จ!

ความแข็งแกร่งของร่างปลอมทำให้พลังคิดว่าสามารถสู้กับต้นกำเนิดการฝึกตนได้แล้ว ดังนั้นจึงปลดผนึกความทรงจำออก

“ไป ไปรวมตัวกับร่างปลอม!”

หลี่จิ่วเต้าเคลื่อนไหวไม่หยุดจนไปถึงแดนใจกลางต้นกำเนิดการฝึกตน ต้นกำเนิดการฝึกตนอยู่ด้านในแดนใจกลางต้นกำเนิดการฝึกตน

เขาตรงเข้าไปทางต้นกำเนิดการฝึกตนทันที

ที่แห่งนั้นเป็นฉากโกลาหล สสารฝึกตนไหลเวียนรอบด้าน ยิ่งไปกว่านั้นมีกฎเกณฑ์มหาเต๋าหลั่งไหล เชื่อมต่อกับมิตินับล้านจำนวนนับไม่ถ้วน

“ออกมา!”

ชายหนุ่มลงมือทันที โจมตีใส่ต้นกำเนิดการฝึกตน คิดพาร่างปลอมของตนเองออกมา จากนั้นก็ร่วมมือกันต่อสู้กับต้นกำเนิดการฝึกตน

ในตอนนี้ความทรงจำทั้งหมดของเขาฟื้นคืนเรียบร้อย ใช้พลังทั้งหมดได้อย่างเต็มที่ และด้วยร่างปลอมแข็งแกร่งขึ้น พลังจึงถูกส่งมายังร่างจริงของเขาด้วย ยามนี้ดูเหมือนว่าเขาเองก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย

หลี่จิ่วเต้ากับร่างปลอมตีขนาบจากทั้งด้านนอกด้านใน ทำให้ร่างปลอมทะลวงออกมาจากในต้นกำเนิดการฝึกตนได้สำเร็จ

จากนั้นพวกเขาก็ร่วมมือเปิดฉากสัประยุทธ์อันน่าสะพรึงที่สุดกับต้นกำเนิดการฝึกตน

ต้นกำเนิดการฝึกตนคือจุดกำเนิดการฝึกตน เป็นบ่อเกิดสรรพสิ่ง ย่อมต้องน่ากลัวไร้ที่เปรียบ แต่หลี่จิ่วเต้าเองก็นับได้ว่าสะท้านฟ้าโดยแท้ เขาร่วมมือกับร่างปลอม ครอบครองพลังล้ำลึกเกินหยั่งรู้ เหนือชั้นยิ่งกว่าต้นกำเนิด ก้าวไปบนหนทางอื่นที่ปรากฏขึ้นมา!

การต่อสู้ครั้งนี้สั่นสะเทือนทุกมิตินับล้าน ภาพเขากับร่างปลอมร่วมมือกันต่อสู้กับต้นกำเนิดการฝึกตนฉายออกไปทุกมิตินับล้าน

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดในมิตินับล้านตกตะลึง ไม่คาดคิดว่าจะมีผู้ทรงพลังเช่นนี้อยู่!

ในการต่อสู้ครั้งใหญ่ หลี่จิ่วเต้าและร่างปลอมบุกเบิกเส้นทางใหม่ที่พวกเขาเปิดขึ้น สำแดงความแข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นออกมา และสุดท้ายพวกเขาก็ทำสำเร็จ สยบต้นกำเนิดการฝึกตนลงได้

นับแต่นั้นเป็นต้นมา ต้นกำเนิดการฝึกตนก็ถูกพวกเขาควบคุม ต้องฟังคำของพวกเขา

“เอาละ หลังจากนี้เรื่องมิตินับล้านต้องให้เจ้าจัดการแล้ว”

หลี่จิ่วเต้ากล่าวด้วยรอยยิ้ม

“หา?” ร่างปลอมสับสน

“ข้าจะไปแล้ว ข้าชอบความสงบสุข ข้าจะไปเสพสุขกับชีวิต”

หลี่จิ่วเต้าแย้มยิ้มพร้อมผละจากไปหาพวกซี

เขาแค่อยากใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับพวกซีเท่านั้น

…

จบบริบูรณ์