รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1343 เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้

บทที่ 1343 เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้

………………..

บทที่ 1343 เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้

ศาสตราวิเศษหกชิ้นนี้ เขาไม่คุ้นเลยสักนิด เป็นไปได้อย่างไรกัน

ต้องรู้ว่าจำนวนปราชญ์อาวุโสมีจำนวนจำกัด มีเพียงไม่กี่ตนเท่านั้น เขารู้เรื่องของปราชญ์อาวุโสเหล่านี้ดี

หากศาสตราวิเศษทั้งหกเป็นของปราชญ์อาวุโส เขาย่อมต้องคุ้นเคยบ้าง

ทว่า เขากลับจำไม่ได้สักนิด!

บ่งบอกว่าพวกซีไม่ใช่แค่ได้รับการสืบสานจากปราชญ์อาวุโสแน่นอน

แต่ยังมีภูมิหลังและตัวตนอื่น!

กู่เจียมีสีหน้าคร่ำเครียด กองกำลังจากไหนกัน ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ข่าวเลยสักนิด!

“พวกเจ้ามีความเกี่ยวข้องกับสุยซิน!”

เวลานั้น เขาพลันนึกบางอย่างขึ้นได้ “คนของพวกเจ้าพาสุยซินกลับไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตน!”

มีกองกำลังที่โผล่มาใหม่มากปานนั้นที่ไหน มิหนำซ้ำยังเป็นกองกำลังทรงพลังน่าพรั่นพรึงเพียงนี้ เขาพลันนึกไปถึงผู้ที่อยู่กับสุยซิน!

คนผู้นี้อาจเกี่ยวข้องกับพวกซีตรงหน้านี้!

“เจ้าได้พบสุยซินหรือ”

ซีตาเป็นประกาย กู่เจียได้พบสุยซิน นี่หมายความว่าพวกเขาเข้าไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตนสำเร็จ

นางพลันโล่งอก รู้สึกวางใจได้เสียที

ถึงอย่างไร ทุกคนก็เอาแต่เอ่ยว่านอกจากเส้นทางปลอดภัยแล้ว เส้นทางอื่นที่มุ่งไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตนล้วนเป็นเส้นทางพิฆาต ยากจะฝ่าไปได้ แม้นางจะเชื่อใจหลี่จิ่วเต้า กระนั้นก็อดเป็นห่วงไม่ได้

“คุณชายกล้าแกร่งไร้เทียมทาน ข้าบอกแล้วว่าไม่มีทางที่คุณชายจะเกิดเรื่อง ต้องไปถึงแดนต้นกำเนิดการฝึกตนได้อย่างปลอดภัยแน่นอน!”

“ถูกต้อง! ไม่มีสิ่งใดยากเกินไปสำหรับคุณชาย!”

พวกลั่วสุ่ยต่างโล่งอก ไม่เหลือความวิตกอีก

ม่านตากู่เจียหดลง ยามนี้ไม่มีข้อสงสัยอีกแล้ว ผู้ที่อยู่กับสุยซินเกี่ยวข้องกับพวกซีตรงหน้า

ทว่า เขายังไม่คลายข้อข้องใจได้ทั้งหมด เหตุใดผู้ที่อยู่กับสุยซินถึงแข็งแกร่งปานนั้น แล้วเหตุใดพวกซีถึงมีศาสตราวิเศษน่าประหวั่นพรั่นพรึงเช่นนี้ในครอบครอง ซ้ำยังมีมากถึงหกชิ้น!

ความจริงและที่มาที่ไปของเรื่องทั้งหมดคืออะไร

เขาคิดไม่ตกเลยสักนิด

“เจ้ากระจอก คิดจะหนีรึ?!”

ดาบหินตวาดเสียงเย็น ฟาดฟันใส่กู่เจีย มันรับรู้ได้ว่ากู่เจียกำลังลอบใช้วิชาลับบางอย่างเพื่อหลบหนี

จริงอย่างที่มันสัมผัสได้ กู่เจียกำลังลอบสำแดงวิชาลับเตรียมหนีจริง ๆ

ความดุดันของดาบหินเป็นผลให้กู่เจียไม่มั่นใจอย่างมาก ซ้ำยังมีศาสตราวิเศษที่ดุดันเฉกเช่นดาบหินถึงห้าชิ้น ยิ่งทำให้เขาไม่มั่นใจ ไม่กล้าอยู่ต่อสู้ที่นี่ อยากหนีไปให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน

น่าเสียดายที่ลูกไม้ของเขาไม่อาจรอดพ้นสายตาดาบหิน ดาบหินไหวตัวทัน มีญาณสัมผัสน่าทึ่ง

ดาบหินฟาดฟันเข้ามา กู่เจียถูกไล่ต้อนจนหมดหนทาง จำต้องล้มเลิกวิชาลับ ตั้งรับการโจมตีของดาบหิน

ตู้มมม!

เสียงระเบิดน่าพรั่นพรึงดังไม่หยุด อวกาศนอกอาณาจักรแหลกลาญ ดาบหินและกู่เจียต่อสู้ห้ำหั่นต่อเนื่อง คลื่นพลังน่าครั่นคร้ามสุดขีดปะทุออกมา!

ศาสตราวิเศษอีกห้าชิ้นกางม่านแสงอย่างรวดเร็วเพื่อคุ้มกันพวกซี หาไม่แล้ว ด้วยพลังของพวกซีย่อมได้รับผลกระทบ บาดเจ็บสาหัสหรืออาจสิ้นชีพลง!

ถึงอย่างไรกู่เจียก็มีความสามารถแกร่งกล้า อยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะหก อีกทั้งบำเพ็ญจนอยู่ในตอนปลายขั้นสูงสุด พวกซียังไม่ได้ก้าวสู่ขอบเขตบ่อเกิดหยาง ย่อมต้านรับแรงกระแทกเช่นนี้ไม่ไหว

พรวด!

โลหิตสาดกระเซ็นไปทั่วอวกาศ กู่เจียกระอักเลือดไม่หยุด ถูกโจมตีรุนแรงถี่กระชั้น เขามีหน้าตาหวาดหวั่น อย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าดาบหินจะดุดันได้ปานนี้ สู้ด้วยชีวิตแล้วยังไม่ไหว ไม่ใช่คู่มือของดาบหิน มาถึงก็ถูกดาบหินกำราบ ยากจะตอบโต้ออกไป!

อารมณ์เขาหม่นหมองถึงขีดสุด หากรู้แต่แรกอย่างไรเขาก็ไม่มีทางลงมาจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตน บัดนี้สิดี เขาอาจไม่ได้กลับไปอีกแล้ว ถูกดาบหินสังหารลงที่นี่!

“ฆ่า!”

เขาคำรามเสียงกราดเกรี้ยว เรียกศาสตราวุธทรงพลังออกมาชิ้นหนึ่ง ศาสตราชิ้นนี้มีวัสดุที่ร่วงจากต้นกำเนิดการฝึกตนเจืออยู่ด้วย แม้มีขนาดเล็กจิ๋วกว่าเงาจนแทบไม่ต้องนับ กระนั้นก็ช่วยให้ศาสตราชิ้นนี้มีอานุภาพทรงพลังยิ่งขึ้น!

สิ่งที่ร่วงจากต้นกำเนิดการฝึกตนต่อให้เล็กเพียงใดก็มิใช่ของดาษดื่น นับเป็นวัตถุสะท้านโลกา!

อนิจจา หลังเผชิญหน้ากับดาบหิน ศาสตราทรงพลังเช่นนี้กลับเปราะบางต้านไม่ได้แม้แต่การโจมตีเดียว เพิ่งปะทะกับดาบหินได้คราเดียวก็ถูกดาบหินบดขยี้ แหลกเหลวอย่างสิ้นเชิง

กู่เจียสิ้นหวังสนิท เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้

ความดุดันของดาบหินทำให้เขามองไม่เห็นความหวังแห่งชัยชนะ!

สุดท้าย เขาถูกดาบหินฟาดฟันจนแหลกเหลวหลายต่อหลายครา สูญเสียพลังสู้รบ ถูกปราบอย่างสิ้นเชิง

“ดูความทรงจำของวิญญาณเขาหน่อย”

ดาบหินออกโรง เผยความทรงจำวิญญาณของกู่เจียออกมาทั้งหมด พวกซีจึงได้รับรู้สถานการณ์ของหลี่จิ่วเต้าและสุยซินในช่วงนี้

“ยังดีที่คุณชายและสุยซินไม่ได้ไปช้า บิดาสุยซินยังไม่ถูกจัดการ”

ลั่วสุ่ยเอ่ย

พวกเขารู้จากความทรงจำวิญญาณของกู่เจียว่า แม้บิดาสุยซินและยอดฝีมือตนอื่นติดกับ กระนั้นก็ไม่ได้ถูกจัดการ หลี่จิ่วเต้าและสุยซินไปถึงแดนต้นกำเนิดการฝึกตนแล้ว ด้วยพลังที่หลี่จิ่วเต้ามีย่อมช่วยบิดาสุยซินและยอดฝีมือตนอื่นได้แน่นอน

“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่?!”

กู่เจียผวาเหลือแสน ดาบหินน่าสยดสยองเกินไป จนเขารู้สึกว่าดาบหินเข้าข่ายศาสตราต้องห้ามแล้ว ต่อให้ดาบหินยังไม่ใช่ศาสตราต้องห้าม กระนั้นก็ถือเป็นกึ่งศาสตราต้องห้ามอย่างแน่นอน ภายในต้องมีวัสดุที่ร่วงจากต้นกำเนิดการฝึกตนแน่นอน

หาไม่แล้ว ดาบหินไม่มีทางมีพลังกล้าแกร่งเช่นนี้!

เป็นเรื่องน่าตระหนกอย่างยิ่ง

ต้องรู้ว่าวัสดุชั้นยอดที่ร่วงจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตนล้ำค่าหายากไร้ใดเปรียบ มิตินับล้านต่าง ๆ ล้วนต้องการวัสดุชั้นสูงเช่นนี้

และวัสดุชั้นสูงเช่นนี้ก็มีเพียงมิตินับล้านทรงพลังจริง ๆ เท่านั้นถึงได้ไปในครอบครอง อย่างน้อยก็ต้องผ่านศักราชล้างบางสองครั้ง

เรื่องที่น่ากลัวที่สุดคือ อาวุธที่อยู่ในระดับกึ่งศาสตราต้องห้ามเป็นอย่างน้อยกลับมีถึงหกชิ้น!

เขาคิดไม่ตกจริง ๆ คิดไม่ตกว่าเหตุใดกึ่งศาสตราต้องห้ามเช่นนี้จึงมีมากถึงหกชิ้น อีกทั้งยังปรากฏในมิติต้นกำเนิด!

ไหนจะผู้ที่อยู่กับสุยซิน เขาเป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงมาเกี่ยวข้องกับมิตินับล้านของพวกเขาได้

ทั้งหมดทั้งมวลมีปริศนามากเกินไป!

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้!”

ดาบหินเอ่ย ไม่ได้ปลิดชีพกู่เจีย มันรู้สึกว่าเก็บกู่เจียไว้ยังมีประโยชน์

“อยากเข้าไปช่วยคุณชายในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนเหลือเกิน!”

เมิ่งจีตาลุกวาว “พวกเราต้องพยายามเข้า จะได้เข้าไปช่วยคุณชายในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนได้โดยไว ไม่เป็นตัวถ่วงคุณชาย!”

“พลังของลูกกลอนยังปะทุไม่หมด พวกเรายังแข็งแกร่งกว่านี้ได้ พยายามเข้าเถิด อีกไม่นาน พวกเราต้องเข้าไปรับใช้คุณชายในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนได้แน่นอน!”

ต้นหลิวกล่าว

พวกเขาจากไป ศาสตราวิเศษทั้งหกชิ้นกลับลานเล็ก ส่วนคนอื่น ๆ ออกตะลอนอีกครั้ง ค้นหาอาวุธโบราณที่ปรากฏ

…

ณ แดนต้นกำเนิดการฝึกตน ด้านศิลาต้นกำเนิดการฝึกตน

“มาแล้ว!”

สุยถานมีสีหน้าเคร่งเครียด พวกเขารออยู่นาน ในที่สุดก็ได้พบสิ่งมีชีวิตจากมิตินับล้านอื่น

………………..