รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว - บทที่ 1334 เหล่ายอดฝีมือที่ถอดใจชั่วช้ายิ่งนัก

บทที่ 1334 เหล่ายอดฝีมือที่ถอดใจชั่วช้ายิ่งนัก

………………..

บทที่ 1334 เหล่ายอดฝีมือที่ถอดใจชั่วช้ายิ่งนัก

เจ้าวิหารหลักถูกสังหาร ตายลงอย่างสิ้นเชิง หอกเหล็กสำแดงพลังแกร่งกล้า ลบล้างร่องรอยทั้งหมดของเจ้าวิหารหลัก

ทว่าทั้งหมดยังไม่ปิดฉากลง

แม้เจ้าวิหารหลักจะสิ้นใจแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเรื่องราวจบลง ยังมีทูตตนนั้นอยู่ หากไม่จัดการทูตตนนั้น มิตินับล้านยังไม่อาจสงบ ทูตตนนั้นต้องลงมือจับสิ่งมีชีวิตในมิตินับล้านอีกแน่นอน

“ศาสตราวิเศษทั้งหกออกโรงพร้อมเพรียง ฆ่าเขาได้ไม่เป็นปัญหา!”

หอกเหล็กเปล่งประกายเจิดจ้า หลังค้นวิญญาณเจ้าวิหารหลักแล้วก็ได้รู้ขอบเขตของทูตตนนั้น บ่อเกิดหยางวรรณะสาม

มันลองเปรียบเทียบดู มองว่าหากศาสตราวิเศษทั้งหกออกโรงพร้อมเพรียงกันสามารถปลิดชีพทูตตนนั้นได้ไม่เป็นปัญหา

เพราะมันเคยต่อสู้กับจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวมาแล้ว แม้มันจะไม่รู้ระดับพลังที่แน่นอนของจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาว ทว่าความสามารถของจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวไม่ต่ำกว่าขอบเขตบ่อเกิดหยางแน่นอน

จักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวแข็งแกร่งกว่าเจ้าวิหารหลักหลายเท่าตัว และเจ้าวิหารหลักกำลังจะก้าวสู่ขอบเขตบ่อเกิดหยางแล้ว

ทูตซึ่งอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะสามเหนือว่าจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวอย่างมากสองวรรณะ มันที่สังหารจักรพรรดิเหิงและแมงมุมขาวได้ง่ายดาย ยามเผชิญกับทูตย่อมมีพลังพอรับมือแน่นอน

ศาสตราวิเศษอีกห้าชิ้นมีพลังทัดเทียมกับมัน หากทั้งหกชิ้นออกโรงพร้อมกัน ย่อมกำราบทูตตนนั้นได้แน่นอน!

“เช่นนั้นก็ไม่มีอันใดต้องพูดกันอีกแล้ว ไป!”

ลานเล็กเอ่ย “ฝ่ายเราฆ่าทูตตนนั้นได้แล้วก็เป็นการช่วงชิงโอกาสให้คุณชายด้วย ถึงอย่างไรหลังทูตตนนั้นตายไป ยอดฝีมือในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนที่ถอดใจแล้วต้องเบนความสนใจมาจัดการพวกเรา ฝ่ายคุณชายก็จะมีโอกาสเพิ่มขึ้น”

จากนั้นพวกเขาทั้งหมดมาชุมนุมด้วยกัน ย้อนกลับไปยังมิติต้นกำเนิด รุดหน้าไปยังอาณาจักรที่ทูตตนนั้นอยู่

ผ่านไปไม่นาน พวกเขาก็เข้ามาถึงอาณาจักรนี้

“มาแล้วหรือ”

สถานที่หนึ่งในอาณาจักรนี้ ทูตกำลังขี่วัวเขียวชมนกชมไม้ไปเรื่อย ทันใดนั้นเขารู้สึกสังหรณ์ใจ จึงทอดสายตามองไปไกล

ในมิติต้นกำเนิดแห่งนี้ แม้ญาณสัมผัสของเขาจะได้รับผลกระทบมหาศาล กระนั้นจะปกคลุมอาณาจักรนี้ก็ยังไม่ใช่ปัญหา เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าลานเล็กและคนอื่น ๆ เข้ามายังอาณาจักรนี้แล้ว

เขาเอ่ยเบา ๆ ขี่วัวเขียวทะลุห้วงมิติ ปราดมาหาพวกลานเล็กในเสี้ยวลมหายใจ

“มีผู้ที่ได้รับการสืบสานมากเพียงนี้เชียวหรือ?!”

ม่านตาเขาหรี่ลงฉับพลัน ตะลึงงันเหลือแสน

หลังมาอยู่ที่นี่ เขาสัมผัสถึงขอบเขตของพวกลานเล็กได้อย่างแจ่มแจ้ง ทั้งหมดล้วนอยู่เหนือขอบเขตบ่อเกิดหยิน!

เรื่องนี้ผิดจากที่เขาคาดหมาย อย่างไรก็คิดไม่ถึง

จะมีผู้ที่ได้รับการสืบสานมากมายเพียงนี้ได้อย่างไรกัน

ปราชญ์อาวุโสจากยุคโบราณรวมแล้วยังไม่มากเท่านี้!

เขาเชื่อไม่ลง

ทว่าเขาไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เพราะเขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าบรรดาลานเล็กที่มาเยือนที่นี้ ไม่มีผู้ใดขอบเขตต่ำต้อย ล้วนอยู่เหนือบ่อเกิดหยิน

หากไม่ได้รับการสืบสานจากปราชญ์อาวุโส พวกลานเล็กย่อมไม่มีทางบรรลุขอบเขตบ่อเกิดหยินแน่นอน

ต้องรู้ว่าระดับอย่างขอบเขตบ่อเกิดหยินไม่อาจบรรลุด้วยการบำเพ็ญเพียงอย่างเดียว เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงต้นกำเนิดการฝึกตน หากไม่เคยไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตน หรือมียอดฝีมือเหนือขอบเขตบ่อเกิดหยินชี้แนะสอนสั่ง ย่อมไม่มีทางบรรลุขอบเขตบ่อเกิดหยิน

เจ้าวิหารหลักในวิหารโบราณลึกลับและสิบเจ้าวิหารใหญ่บรรลุขอบเขตบ่อเกิดหยินได้ก็เพราะมียอดฝีมือในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนคอยชี้แนะสอนสั่ง

และสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยได้รับการชี้แนะสอนสั่งทำได้เพียงวนเวียนในขอบเขตมิติ ไม่อาจหลุดพ้นออกมา ก้าวสู่ขอบเขตบ่อเกิดหยินได้

ตัวเขาไม่ใช่พวกดาษดื่น ไม่นานนักก็สงบใจลง เอ่ยออกมาว่า “ในเมื่อพวกเจ้ามาหาข้า ดูท่าจะยกทัพมากันหมด บ่งบอกว่าพวกเจ้าคิดตกแล้ว อยากตามข้าเข้าไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตนใช่หรือไม่”

“โฮ่ง!”

สุนัขดำร้องขึ้นมา กล่าวกับทูต “ตามเจ้าเข้าไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตนแล้วรอยอดฝีมือด้านหลังเจ้าจัดการนำไปบูชายัญหรือ”

หลังทูตได้ยินคำกล่าวของสุนัขดำ สีหน้าพลันเปลี่ยนไปทันที

“พวกเจ้ารู้ความจริงแล้วหรือ”

เขาหรี่ตาลง

“ถูกต้อง พวกเราเพิ่งแยกจากเจ้าวิหารหลักมา”

สุนัขดำเอ่ย “อืม เจ้าวิหารหลักถูกเราเชือดไปแล้ว!”

หลังมาอยู่ที่นี่ หอกเหล็กและศาสตราวิเศษอื่นต่างแน่ใจแล้วว่าทูตผู้นี้ไม่เป็นภัย พวกมันกำราบได้ง่ายดาย จึงลอบบอกสุนัขดำและคนอื่น ๆ ให้ทุกคนไม่ต้องกังวลอีก

เพราะเหตุนี้ สุนัขดำถึงสนทนากับทูตได้อย่างราบเรียบ

“น่าสนใจ พวกเจ้ามาเพื่อฆ่าข้าหรือ”

ทูตมีสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้แสดงอารมณ์อันใดเพราะพวกสุนัขดำสังหารเจ้าวิหารหลัก

คนอย่างเจ้าวิหารหลักไฉนเลยจะเทียบกับเขาได้ ขอบเขตบ่อเกิดหยินและขอบเขตบ่อเกิดหยางต่างกันสุดขั้ว ห่างกันไกลโข!

กล่าวโดยไม่เกินจริง ต่อให้พวกสุนัขดำอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยินวรรณะเก้ากันหมดแล้ว ต่อให้อีกนิดเดียวก็สามารถบรรลุขอบเขตบ่อเกิดหยางก็ไม่มีทางเป็นอันตรายต่อเขาเด็ดขาด เขาเพียงยกมือก็สังหารพวกสุนัขดำได้ทั้งหมด

“โฮ่ง เจ้าพูดถูก!” สุนัขดำเอ่ย

พริบตาที่สิ้นเสียง หอกเหล็กพลันพุ่งออกไป กฎวิถีสูงส่งแผ่ซ่านไม่หยุด โถมไปหาทูตผู้นั้น

“ที่แท้ก็มาพร้อมยอดศาสตรา มิน่าพวกเจ้าถึงมั่นใจได้เพียงนี้!”

ทูตมองปราดเดียวก็รับรู้ถึงความน่าครั่นคร้ามของหอกเหล็ก สีหน้าเขาเคร่งขรึมขึ้น ไม่ได้ดูถูกอีก รีดเร้นกำลังจนถึงขีดสุดแล้วตอบโต้หอกเหล็ก

จากนั้นเขาเข้าต่อสู้กับหอกเหล็กอย่างดุเดือด!

“มอ!”

วัวเขียวที่ทูตตนนั้นขี่ก็ไม่ธรรมดา น่าประหวั่นพรั่นพรึงทรงพลังเหลือแสน อยู่เหนือขอบเขตบ่อเกิดหยางเช่นกัน มันแหงนหน้าคำราม ปราณชั่วร้ายพุ่งทะลัก สยดสยองสะท้านฟ้า

“พายอดศาสตรามาเพียงชิ้นเดียวคิดว่าจะฆ่านายท่านได้หรือ พวกเจ้าคิดอะไรกันอยู่!”

วัวเขียวหัวเราะเสียงระรัว “วัวเฒ่าผู้นี้จะฆ่าพวกเจ้าให้หมดเดี๋ยวนี้!”

มันพุ่งไปเบื้องหน้า!

“ผู้ใดว่ามียอดศาสตราเพียงชิ้นเดียว”

สุนัขดำเอ่ย “เจ้าวัว เจ้ารอเป็นกับแกล้มให้พวกเราได้เลย!”

สิ้นเสียงของมัน พัดวิเศษก็ลอยออกมา คลี่แผ่ตนเอง ภาพขุนเขานทีพลันปรากฏ ดูดกลืนวัวเขียวเข้าไปในภาพ!

“บัดซบ ยังมีอีกหรือนี่?!”

วัวเขียวมีสีหน้าหวาดหวั่น รับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของพัดวิเศษ เกรงว่ามันคงยากจะฝ่าออกจากภาพขุนเขานทีนี้ได้

ตามคาด ลมหายใจต่อมามันก็ถูกกำราบอย่างน่าอนาถ เขาลูกใหญ่ลูกหนึ่งในภาพขุนเขานทีลอยเข้ามา ทับลงบนตัวมันอย่างแรง มันรีดเร้นกำลังถึงขีดสุดแล้วรวมอยู่ที่เขาวัว หมายจะใช้เขาวัวโหม่งเขาใหญ่ลูกนี้ให้แหลกลาญ

ทว่ามันไม่เพียงแต่มิอาจทำให้เขาใหญ่ลูกนี้แหลกลาญ ซ้ำร้ายยังโหม่งจนวิงเวียนเสียเอง เห็นดาวเต็มไปหมด หัวคล้ายจะระเบิด!

เสียงดังตู้ม เขาลูกใหญ่จรดทับร่างมัน ร่างมันระเบิดในบัดดล รวมถึงวิญญาณของมันด้วย มันตั้งตนอยู่ในขอบเขตบ่อเกิดหยางวรรณะหนึ่ง กระนั้นยังไม่พอชม ไร้กำลังจะต้านทาน!

อีกด้าน สถานการณ์ของทูตก็ไม่ดีเท่าใด

เขาระเบิดพลังสุดกำลัง ใช้ยันต์พลังปรมินทร์ กระนั้นก็ยังไม่ใช่คู่มือของหอกเหล็ก ถูกหอกเหล็กแทงทะลุร่างง่ายดาย!

“นี่มันหอกเหล็กอะไรกัน!”

เขาตกตะลึง อย่างไรก็คิดไม่ถึงว่าหอกเหล็กจะน่าประหวั่นพรั่นพรึงได้เพียงนี้

ก่อนหน้านี้ เขาคิดว่าหอกเหล็กคืออาวุธที่ปราชญ์อาวุโสทิ้งไว้

และอาวุธของปราชญ์อาวุโสก็มิอาจแผ้วพานเขาได้

แต่เห็นได้ชัดว่าเขาคิดผิด หอกเหล็กหาใช่อาวุธของปราชญ์อาวุโส หากแต่เป็นอาวุธจากแหล่งอื่น!

เหตุใดถึงมีอาวุธน่าสยดสยองอย่างหอกเหล็กปรากฏในมิติต้นกำเนิด

เขาคิดไม่ตกจริง ๆ!

ทว่าเขาเองก็ไม่มีทางยอมแพ้เท่านี้แน่นอน ระเบิดพลังอย่างบ้าคลั่ง สำแดงมหาวิชาครั้งแล้วครั้งเล่า มิหนำซ้ำยังเรียกศาสตราประจำกายออกมา

ศาสตราประจำกายหลอมวัสดุที่ร่วงหล่นจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตนเข้าไปด้วย พลานุภาพน่าสะพรึงกลัวเป็นที่สุด

แน่นอนว่าวัสดุที่หลอมเข้าไปไม่ใช่วัสดุชั้นสูง ระดับอย่างเขายังไม่อาจได้รับวัสดุชั้นสูง ต่อให้เป็นเศษเล็กเศษน้อยของวัสดุชั้นสูง เขาก็ไม่มีสิทธิ์

วัสดุระดับนั้น ขอเพียงได้หลอมเข้าอาวุธนิดหน่อยก็น่าหวาดหวั่นเหลือแสน สามารถกลายเป็นศาสตรากึ่งต้องห้าม

ทว่าวัสดุชั้นสูงใช่ว่าได้มาง่าย ๆ ส่วนใหญ่ล้วนอยู่ในการครอบครองของมิตินับล้านที่ผ่านศักราชล้างบางมาหลายคราแล้ว ใช่ว่าใคร ๆ ต่างได้มาง่าย ๆ

“เปล่าประโยชน์!”

หอกเหล็กน่าพรั่นพรึงอย่างยิ่งยวด โจมตีคราวเดียวก็ทลายศาสตราประจำกายของทูตลง อีกทั้งกำราบทูตได้ราบคาบ ไม่อาจตอบโต้ได้อีก

“หากรู้แต่แรกว่าเจ้าอ่อนแอปานนี้ ไม่สิ รู้แต่แรกว่าข้าแข็งแกร่งปานนี้ ก่อนนี้พวกเราคงไม่ต้องเลือกผู้ที่อ่อนแอกว่า ตรงมาหาเจ้าก็พอ” หอกเหล็กกล่าว

หนนี้ศาสตราวิเศษทั้งหกออกโรงพร้อมเพรียงนับว่าเกินกว่าเหตุไปหน่อย ถึงอย่างไรมันผู้เดียวก็กำราบทูตได้แล้ว

แน่นอนว่าเป็นเพราะพวกมันไม่แน่ใจว่าตนเองแข็งแกร่งเพียงใด หากแน่ใจได้คงไม่ต้องยกทัพมาเสียยิ่งใหญ่ ศาสตราวิเศษออกโรงกันหมด

“เจ้ามีภูมิหลังเช่นไรกันแน่?!”

ทูตจ้องหอกเหล็กเขม็ง ไม่เชื่อว่าหอกเหล็กมาจากมิติต้นกำเนิด แต่มองว่าหอกเหล็กต้องมาจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตนแน่นอน

หอกเหล็กที่น่าพรั่นพรึงถึงเพียงนี้ มีแต่ต้องมาจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตนเท่านั้น ที่อื่นไม่อาจให้กำเนิดหอกเหล็กที่น่าหวาดหวั่นปานนี้ได้

เสียงดังตึง หอกเหล็กเคาะศีรษะทูต

“เจ้าไม่มีสิทธิ์ถามซักไซ้!”

หอกเหล็กต่อว่า จากนั้นมันก็ใช้หอกแหวกเปิดวิญญาณของทูต เผยความทรงจำวิญญาณออกมา

พวกซีรีบตรวจสอบความทรงจำวิญญาณของทูต ด้วยต้องการทราบสถานการณ์โดยละเอียดของบิดาสุยซินและยอดฝีมือตนอื่น

เรื่องที่เจ้าวิหารหลักรู้มีจำกัด ทูตที่มาจากแดนต้นกำเนิดการฝึกตนย่อมไม่ใช่เช่นนี้ ต้องรู้มากกว่านั้นแน่นอน

อย่างที่คิด ทูตรู้รายละเอียด

บรรดายอดฝีมือที่ถอดใจได้ดำเนินแผนอีกอย่าง เป็นการตกลงร่วมมือกับมิตินับล้านอีกแห่งที่ยังไม่ถึงเกณฑ์!

พวกเขาหักหลังบิดาสุยซินและยอดฝีมือตนอื่น ขายพวกเขาให้มิตินับล้านนี้!

มิตินับล้านที่ยังไม่ถึงเกณฑ์สามารถใช้วิธีบูชายัญเพื่อประวิงเวลาถูกล้างบาง นอกจากนี้ ต้นกำเนิดการฝึกตนยังไม่ได้ตั้งเงื่อนไขเข้มงวดต่อการบูชายัญมากนัก สามารถล่าสิ่งมีชีวิตจากมิตินับล้านอื่นเพื่อสังเวย

บรรดายอดฝีมือผู้ถอดใจลอบติดต่อกับมิตินับล้านนี้ จากนั้นพวกเขาก็ตกลงกันได้ทันที ยืนยันความร่วมมือ

ถึงอย่างไร หากกำราบบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินย่อมเป็นผลดีต่อมิตินับล้านนี้มหาศาล สังเวยบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินแก่ต้นกำเนิดการฝึกตน ก็ถือว่าช่วยให้พวกเขามีเวลามากขึ้น

บรรดายอดฝีมือผู้ถอดใจและมิตินับล้านแห่งนี้ร่วมมือวางกับดัก บรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินไม่ได้ระวัง จึงตกหลุมพราง ยามนี้บรรดายอดฝีมือผู้ถอดใจและยอดฝีมือในมิตินับล้านแห่งนี้กำลังผนึกกำลังกำราบบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซิน

“เหล่ายอดฝีมือผู้ถอดใจชั่วช้ายิ่งนัก เอ่ยว่าพบยอดฝีมือจากมิตินับล้านอื่นที่หลุดขบวน แล้วพาบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินรุดหน้าไปล่า สุดท้ายพอไปถึงที่นั่น บรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินต้องพบกับการซุ่มโจมตี ยอดฝีมือจากมิติสังหารฟ้าดักซุ่มอยู่แต่แรก!”

สุนัขดำเอ่ยด้วยสีหน้าอึมครึม มิติสังหารฟ้าคือมิตินับล้านที่ร่วมมือกับเหล่ายอดฝีมือที่ถอดใจ

ส่วนบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินถูกกำราบลงหรือไม่ ทูตไม่รู้

เวลามีจำกัด มิตินับล้านที่นี่อาจถูกล้างบางได้ทุกเมื่อ เหล่ายอดฝีมือที่ถอดใจแยกย้ายเป็นสองทาง ทางหนึ่งร่วมมือกับมิติสังหารฟ้า อีกทางรวบรวมสิ่งมีชีวิตในมิตินับล้านเพื่อบูชายัญ

หลังบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินถูกล่อไปติดกับแล้ว ยอดฝีมือซึ่งมีหน้าที่บูชายัญเริ่มลงมือ ส่งทูตออกมา

มิติสังหารฟ้ามีพลังใกล้เคียงกับมิตินับล้านแห่งนี้ ทันทีที่บรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินติดกับก็ไม่มีทางออกมาได้อีก ต้องถูกกำราบแน่นอน

และต่อให้ในสถานการณ์เลวร้ายที่สุด บรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินฝ่าออกจากกับดักมาได้ก็ต้องใช้เวลา

เพราะอย่างนั้น หลังบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินติดกับแล้วพวกเขาก็เริ่มเตรียมการบูชายัญ เช่นนี้ต่อให้บรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินกลับมาก็ช้าเกินไป มิอาจหยุดยั้งพวกเขาได้อีก

“พวกเราควรเข้าไปช่วยคุณชายในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนหรือไม่”

สุนัขดำเอ่ย

“เจ้าคิดว่าคุณชายต้องการความช่วยเหลือจากเราหรือ”

เมิ่งจีกล่าว “ยอดศาสตราที่คุณชายทิ้งไว้ยังทรงพลังเพียงนี้ คุณชายไฉนเลยจะต้องให้พวกเราเข้าไปช่วย พวกเราไปก็รังแต่จะเป็นตัวถ่วง”

“ก็จริง!”

สุนัขดำครุ่นคิดแล้วเป็นดังที่ว่า หอกเหล็กยังกำราบทูตได้สบาย ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงความแข็งแกร่งของคุณชาย บรรดายอดฝีมือผู้ถอดใจไม่ใช่คู่มือคุณชายแน่นอน

เป็นอย่างที่เมิ่งจีว่า หากพวกเขาเข้าไปในแดนต้นกำเนิดการฝึกตนไม่เพียงแต่ช่วยคุณชายไม่ได้ กลับจะเป็นตัวถ่วงคุณชายเปล่า ๆ

มิสู้อยู่ที่นี่ รอให้คุณชายจัดการเหล่ายอดฝีมือผู้ถอดใจแล้วค่อยเข้าไปในแดนต้นกำเนิดการฝึกตน

“คุณชายต้องกวาดล้างยอดฝีมือผู้ถอดใจเหล่านั้นได้แน่นอน เพียงแต่ไม่รู้ว่าบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินจะต้านไหวหรือไม่ ต้านจนกว่าคุณชายจะไปถึง…”

เมิ่งจีกล่าว

หากบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินต้านจนคุณชายไปถึงแล้วทุกอย่างย่อมไม่เป็นปัญหา คุณชายช่วยบรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินได้แน่นอน

อนิจจา บรรดายอดฝีมืออย่างบิดาสุยซินคงต้านไม่ถึงตอนนั้น เพราะมิติสังหารฟ้าร่วมมือกับยอดฝีมือบางส่วนที่ถอดใจแล้ว เช่นนี้ยากจะยื้อต่อไปได้ไหวจริง ๆ มิหนำซ้ำพวกเขายังขุดหลุมพรางไว้ก่อนแล้วด้วย!

“พวกเจ้าคิดอะไรอยู่!”

ในขณะนั้นเอง ทูตหัวเราะเยาะขึ้นมา “แม้ข้าจะไม่รู้ว่าคุณชายที่พวกเจ้ากล่าวถึงคือผู้ใด ทว่าจากที่พวกเจ้าว่ามา คุณชายที่พวกเจ้ากล่าวถึงมุ่งหน้าไปยังแดนต้นกำเนิดการฝึกตนแล้ว แต่พวกเจ้ายังมีหวังในตัวเขา คิดว่าเขาสามารถเข้าไปถึงแดนต้นกำเนิดการฝึกตน”

“ตลกสิ้นดี!”

เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “นอกจากเส้นทางปลอดภัยแล้ว เส้นทางใดที่มุ่งหน้าไปสู่แดนต้นกำเนิดการฝึกตนล้วนเป็นทางพิฆาต คุณชายที่พวกเจ้าว่าคงตายระหว่างทางไปนานแล้ว เขาไม่มีทางเข้าถึงแดนต้นกำเนิดการฝึกตนผ่านเส้นทางอื่นแน่นอน!”

………………..