ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 865 อาศัยใต้ชายคาคนอื่น / ตอนที่ 866 คนโง่

ตอนที่ 865 อาศัยใต้ชายคาคนอื่น / ตอนที่ 866 คนโง่
ตอนที่ 865 อาศัยใต้ชายคาคนอื่น

หลี่เหยียนแข้งขาอ่อนแรงทรุดลงกับพื้นไปในทันที

“ไม่…ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า…” เมื่อเขาเห็นป้ายแขวนที่เอวของเซี่ยผิงกั่งแล้วก็ยิ่งตกใจจนตัวสั่น “ใต้ ใต้เท้า…ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดนี่…”

“ข้าก็แค่พกของไปไหนมาไหนเท่านั้น! เป็น เป็นบรรพบุรุษของข้าที่มาเข้าฝันให้ข้าทำอย่างนี้ ข้าไม่เคยทำร้ายใครนะ!” หลี่เหยียนเอ่ย

“ดูท่าว่าเจ้าจะใจกล้าไม่เบานะ” ยังกล้าโกหกอีก

หลังจากที่เซี่ยผิงกั่งยืนยันเรื่องนี้แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรมากอีก เขาหันหลังจากไปทันที

หากเจ้าหมอนี่บริสุทธิ์จริงๆ เขาก็สามารถออกเงินเชิญปรมาจารย์มาขับไล่พลังโชคร้ายออกจากตัวเขาให้ได้ เขาจะได้ไม่ต้องมาพลอยเดือดร้อนเพราะบรรพบุรุษที่ทำร้ายคนอื่นไปโดยไม่รู้อิโหน่อิเหน่

แต่ในเมื่อเขาทำตัวเองอย่างนี้ ก็ไม่ต้องสนใจอีกต่อไป

เซี่ยผิงกั่งจากไปแล้ว หลี่เหยียนผู้นี้ก็ยังไม่กล้าขยับ

เขารู้ดีว่าใต้เท้าพูดถึงเรื่องอะไร…

ตอนนั้นเขาแค่เดินไปทั่วตามที่บรรพุรุษต้องการเท่านั้นจริงๆ แต่ต่อมาเขารู้สึกได้ว่า เวลาที่เขาพาเห็ดหลินจือเลือดนั้นไปที่ไหน ที่นั่นก็จะต้องโชคร้าย ความหนักเบาต่างกันไป!

ต่อมาในตอนกลางคืนเขาก็มักไปที่ภูเขาแห่งนั้น ลมหยินที่นั่นพัดแรงจนทำให้เขารู้สึกอึดอัดไม่สบาย เวลานั้นเขาจึงคิดว่าบางที่บรรพบุรษของเขาอาจจะมีความสามารถที่เหมือนคนอื่น ดังนั้น…เขาจึงมักจะไปอธิษฐานที่หน้าสุสานบรรพบุรุษเป็นประจำ…

“ปรมาจารย์โม่ พวกเราไปกันไหม” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยถาม

“ไม่ต้องรีบร้อน ดูเหมือนลูกพี่ลูกน้องครอบครัวท่านลุงของเขาจะเกิดเรื่องแล้ว ใต้เท้าเซี่ยไปดูกับข้าหน่อย” เซี่ยเฉียวเอ่ย

“เกิดเรื่อง?” เซี่ยผิงกั่งงุนงง

“ในเมื่อหลี่เหยียนผู้นี้รู้ว่าบรรพบุรษของตัวเองมีความสามารถอยู่ มีหรือที่จะไม่ไปร้องทุกข์?” เซี่ยเฉียวเอ่ย

ท่านกำลังบอกว่า…เขาเสแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แต่ในความเป็นจริงกลับบอกวิญญาณตนนั้นว่า ปกติแล้วเขาถูกกลั่นแกล้งรังแกอย่างไร และยุยงให้อีกฝ่ายแก้แค้นแทนเขา?! เมื่อครู่นี้ข้าสืบมาแล้ว ครอบครัวท่านลุงของเขาปฏิบัติต่อเขาไม่เลวเลย ไม่เคยด่าว่า ลูกพี่ลูกน้องกับเขาก็นับว่าปรองดองกันดี…”

“แต่ว่า…วิญญาณตนนั้นบอกข้าว่า ทายาทของเขากินไม่อิ่ม ทั้งยังถูกทุบตี หากเพื่อนบ้านพวกนั้นไม่ได้พูดโกหก ก็หมายความว่าเขาพูดจาเหลวไหลกับวิญญาณตนนั้นแล้ว” เซี่ยเฉียวเอ่ยอีก

โหงวเฮ้งของหลี่เหยียนผู้นี้แสดงว่าเขามีผู้มีพระคุณให้การช่วยเหลือ

ลองนึกดูตอนที่เขาอายุสิบขวบกำพร้าพ่อแม่ แต่ก็ยังสามารถอยู่รอดมาได้อย่างดีจนถึงทุกวันนี้ ผู้มีพระคุณที่ว่าก็คงเป็นลุงซึ่งเป็นญาติของเขานี่เอง

การถูกกลั่นแกล้งรังแกที่เขาว่าบางทีอาจจะเป็นแค่ความคิดมากอ่อนไหวที่ต้องอาศัยใต้ชายคาคนอื่นเท่านั้นเอง

นอกจากนี้ตอนที่เขาอายุสิบเจ็ดสิบแปดปีและไม่สามารถแต่งภรรยาได้ก็คงจะรู้สึกแค้นเคือง โทษว่าโลกไม่ยุติธรรม บ่นว่าตนเองโชคไม่ดี เมื่อคิดมากเกินไปก็ย่อมรู้สึกว่าทุกคนบนโลกใบนี้ต่างก็กำลังกลั่นแกล้งรังแกเขา

แน่นอนว่าจะเป็นเช่นนี้จริงหรือไม่ก็ต้องเข้าไปดูข้างในกันก่อน

เซี่ยผิงกั่งเข้าไปพิสูจน์ทันที

เซี่ยเฉียวเองก็เข้าไปในบ้านของลุงหลี่เหยียน แล้วนางก็ได้เห็นเมฆหมอกแห่งความกลัดกลุ้มโศกเศร้าทันที

นางพบว่ามีวิญญาณติดตามอยู่ตรงหน้าลูกชายทั้งสามของครอบครัวท่านลุงผู้นี้ พวกนั้นล้วนแต่เป็นวิญญาณที่แปดเปื้อนกลิ่นคาวเลือด ดังนั้นผลกระทบจึงค่อนข้างรุนแรงอยู่บ้าง

เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณไปทันทีโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง คนในครอบครัวนี้ยังคงอยู่ในความมึนงง เพียงแต่พวกเขาเห็นว่าผู้ที่มาไม่น่าจะธรรมดา จึงไม่ได้พูดอะไรมาก

พอเซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณไปแล้ว ผู้ป่วยสามคนบนเตียงดูเหมือนจะหายใจได้ง่ายขึ้นมาก

“นักพรต ลูกๆ ของข้าโดนของหรือ ตอนนี้พวกเขาหายแล้วใช่หรือไม่!” เจ้าบ้านชายท่าทางร้อนใจ

ลูกชายทั้งสามคนของเขาล้อมป่วยตามๆ กัน มึนงงเลอะเลือนราวกับเสียสติไปแล้ว ท่านหมอมาดูตั้งหลายครั้ง แม้แต่ยาก็ยังป้อนให้พวกเขากลืนลงไปไม่ได้ด้วยซ้ำ!

“หายแล้ว” เซี่ยเฉียวพยักหน้า

“ขอบคุณ ขอบคุณท่านปรมาจารย์! เพียงแต่ข้าน้อยไม่เข้าใจว่าลูกๆ ของของข้าอยู่ดีๆ ทำไมถึงได้โดนของไปเสียได้…” ชายอกสามศอกผู้หนึ่งพูดจบแล้วก็อดปาดน้ำตาไม่ได้

ตอนที่ 866 คนโง่

เซี่ยเฉียวยังไม่ทันได้เอ่ยปาก เซี่ยผิงกั่งก็บอกเขาถึงสาเหตุของอาการป่วยทันที

ชายคนนั้นตกตะลึงเล็กน้อยเมื่อได้ยินว่าหลานชายของเขาเป็นคนนำวิญญาณกลับมาบ้าน

“หลานชายของข้า…ไม่เป็นไรใช่หรือไม่ บังเอิญพวกท่านมาที่นี่ เขาเพิ่งจะออกไป ช่วงนี้ข้าก็เห็นว่าสีหน้าของเขาดูผิดปกติไปเล็กน้อย…ปรมาจารย์ หรือว่าท่านรอหน่อย ข้าจะไปเรียกหลานชายของข้ามา ขอให้ท่านช่วยรักษาเขาด้วย…”

ชายผู้นั้นพูดจบก็สาวเท้าจะออกไปทันที ท่าทางของเขาดูร้อนใจมาก

“ไม่ต้องหรอก เมื่อครู่นี้ข้าได้ดูหลานชายของเจ้าแล้ว สถานการณ์ของเขาแก้ไขไม่ได้” เซี่ยเฉียวเอ่ย

แม้ว่าสามคนนี้จะป่วยหนัก แต่พวกเขาก็แค่ได้รับผลกระทบจากวิญญาณเท่านั้น เมื่อกำจัดวิญญาณแล้ว ขับไล่พลังชั่วร้ายไปแล้ว ก็ยังพอรักษาได้ อย่างมากที่สุดพวกเขาก็แค่สูญเสียพลังงานหยางเล็กน้อย ในช่วงสั้นๆ สุขภาพร่างกายของพวกเขาอาจจะไม่ค่อยดีนัก ที่ร้ายแรงหน่อยก็คือมีผลต่ออายุขัย

แต่หลี่เหยียนผู้นั้นไม่เหมือนกัน เขาได้รับผลกระทบจากทั้งวิญญาณ ฮวงจุ้ย และเรื่องชั่วร้ายที่กระทำ

พอเซี่ยเฉียวพูดจบ ท่านลุงผู้นั้นก็ตกตะลึงไปทันที

“น้อง…น้องสาวของข้าผู้นั้นมีลูกแค่คนเดียว…”

“หลายชายของเจ้าพาวิญญาณกลับบ้านทั้งๆ ที่รู้ว่ามันไม่ใช่ของดี เขามีเจตนาไม่ดี ดังนั้นเจ้าไม่ต้องไปสงสารเขาหรอก ทั้งหมดเป็นสิ่งที่เขาสมควรได้รับ” เซี่ยผิงกั่งเอ่ยอย่างไร้น้ำใจ

คำพูดของเขาเหมือนคมมีดกรีดแทง

คนทั้งบ้านต่างก็ตกตะลึงไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

หลังจากที่เซี่ยผิงกั่งยืนยันกับปรมาจารย์แล้วว่าทั้งสามคนนี้ไม่เป็นไรแน่แล้ว เขาก็ไม่ได้รั้งอยู่อีกต่อไปและพานางออกไป

ทันทีที่พวกเขาจากไปในบ้านก็มีเสียงร้องไห้ดังขึ้นหลายครั้ง ป้าสะใภ้ผู้นั้นก่นด่าออกมาทันทีเมื่อนึกถึงว่าตนเองเลี้ยงดูหมาป่าเอาไว้ในบ้าน แถมยังแทบจะทำร้ายลูกชายตนเองถึงตายอีกต่างหาก

แต่ผู้เป็นลุงก็ยังคงไม่เชื่อ ดังนั้นเขาจึงออกไปตามตัวหลี่เหยียนกลับมา

เขาเริ่มตั้งคำถาม

แรกเริ่มเดิมทีหลี่เหยียนก็ไม่ยอมรับ แต่ลุงท่านนั้นทั้งข่มขู่และบีบคั้นจนเขาต้องพูดความจริงออกมา

เขาอยากจะสืบทอดกิจการของครอบครัวลุง

แต่ทว่า…

ก่อนหน้าเขายังมีลูกพี่ลูกน้องชายทั้งสาม เขาจึงต้องทำให้พวกเขาหายไป ยิ่งกว่านั้นยังไม่พอ เขาใช้นามสกุลอื่น และแม้ว่าครอบครัวของลุงเขาจะไม่มีลูกหลานสืบสกุล แต่คนที่สามารถสืบทอดกิจการได้ก็ต้องเป็นคนในตระกูลเท่านั้น ถึงอย่างไรก็ไม่ตกมาถึงเขาอยู่ดี

ดังนั้นเขาจึงคิดมาอย่างดีแล้วว่า เมื่อลูกพี่ลูกน้องชายของเขาตายไป ในช่วงที่ลุงและป้าของเขากำลังเศร้าใจ เขาก็จำแสดงท่าทีว่าอยากแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องหญิงของเขา

เขาเองก็กลัวที่ตัดสินใจเช่นนั้น

แต่วิญญาณนั้นเป็นภาพมายา ไม่ใช่ทั้งพิษและยังไม่ต้องใช้มีด คงไม่มีใครรู้….

นึกไม่ถึงว่า…

หลังจากที่หลี่เหยียนสารภาพออกมาแล้ว คนในครอบครัวลุงเขาก็รู้สึกหดหู่ใจอย่างที่สุด และขับไล่เขาออกจากบ้านทันที

เรื่องเช่นนี้ไม่มีทางที่จะไปฟ้องร้องทางการได้!

แต่หลังจากเหน็ดเหนื่อยเพื่อเลี้ยงดูเขามาหลายปี ตอนนี้กลับได้ผลลัพธ์ออกมาเช่นนี้ โชคดีที่ตอนนี้เขาอายุสิบเก้าปีแล้ว ต่อให้เขาขับไล่เขาออกไปตอนนี้ คนอื่นๆ ก็ไม่สามารถพูดได้ว่าเขาไร้น้ำใจ

หลี่เหยียนคนนี้ก็มีเงินเก็บส่วนตัวเหมือนกัน หลังจากออกจากบ้านของลุงคนนี้ไปแล้ว เขาก็ไม่ได้รู้สึกเศร้านัก วันนั้นเขาหาบ้านหลังเล็กได้และตั้งรกราก แล้วเขาก็ล้มป่วยลงทันที

การล้มป่วยอย่างกะทันหันนี้ทำให้หมอทั้งหลายจนปัญญา

เจ้าของบ้านรู้สึกว่าโชคไม่ดีจึงขับไล่เขาออกไป

เพื่อนบ้านเขาไปที่บ้านลุง แต่ครอบครัวของลุงเขาไม่ยอมเป็นคนโง่อีกต่อไปแล้ว พวกเขาโหดร้ายและเมินเฉย ส่วนเพื่อนบ้านก็นึกถึงที่ลูกชายของบ้านนี้ล้มป่วยลงทั้งสามคนก่อนหน้านี้ บวกกับที่พวกเขาดูเหมือนจะแสดงเป็นนัยๆ ให้เห็นว่าหลี่เหยียนเป็นตัวต้นเหตุ ส่งผลให้เพื่อนบ้านพอจะเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดได้ไม่ยาก และย่อมไม่บีบบังคับให้ครอบครัวนี้ต้องทำตัวเป็นคนดีอีกต่อไป

ไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครถามไถ่ หลี่เหยียนสิ้นลมหายใจตายภายในสามวันจริงๆ

เซี่ยเฉียวเองก็จงใจเฝ้าดูอยู่ใกล้ๆ เมื่อนางเห็นว่าวิญญาณของหลี่เหยียนลงไปเบื้องล่างทันที นางจึงปล่อยวางเรื่องนี้ลงอย่างสมบูรณ์