ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 801 พลังแห่งความรัก / ตอนที่ 802 ไม่ว่าใครก็ไม่ใช่คนของนาง
- Home
- All Mangas
- ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา
- ตอนที่ 801 พลังแห่งความรัก / ตอนที่ 802 ไม่ว่าใครก็ไม่ใช่คนของนาง
ตอนที่ 801 พลังแห่งความรัก / ตอนที่ 802 ไม่ว่าใครก็ไม่ใช่คนของนาง
ตอนที่ 801 พลังแห่งความรัก
สำหรับต่งอีอวิ๋นแล้ว เรื่องราวตอนที่นางยังมีชีวิตอยู่ค่อยๆ เลือนลางห่างไกลออกไปจริงๆ
ทั้งๆ ที่แยกจากกันเพียงไม่กี่วันเท่านั้น แต่แท้จริงแล้วคือการแยกจากกันชั่วชีวิต ทำให้นางไม่มีทางหันหลังกลับไปได้อีก
เซี่ยเฉียวเหลือบมองเซี่ยผิงกั่งเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงที่ไม่ดังนัก “ท่านมีอะไรจะฝากบอกนางหรือไม่ หากไม่มี ข้าก็จะเก็บวิญญาณของนางแล้ว”
เซี่ยผิงกั่งครุ่นคิดเล็กน้อย “ก็ไม่มีอะไร ตายก็ตายไปแล้ว อยู่บนโลกมนุษย์ไปก็ไม่มีความหมาย รีบลงไปปรโลก แล้วหาคนที่จิตใจดีหน่อยมาเป็นญาติ พอลงไปถึงข้างล่างแล้วก็อย่าลืมคอยคุ้มครองข้าด้วย ถึงอย่างไรก็เป็นภรรยาที่ยังไม่ได้รับเข้าบ้านของข้า ช่วงเทศกาลของทุกปีข้าจะเผากระดาษเงินไปให้”
“…” เซี่ยเฉียวกรอกตาใส่เซี่ยผิงกั่ง
แต่ต่งอีอวิ๋นผู้นี้กลับพยักหน้าจริงๆ!
เซี่ยเฉียวเข้าใจแล้วว่ามันคือพลังแห่งความรัก
ต่งอีอวิ๋นเก็บสายตาที่มองเซี่ยผิงกั่งกลับมา
เซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณของนางได้อย่างราบรื่น
ความรู้สึกของเซี่ยเฉียวเองก็ค่อนข้างซับซ้อน ต่งอีอวิ๋นผู้นี้มีทางรอด แต่นางกลับเลือกเดินทางที่จะพาตัวเองไปตาย ช่างน่าทอดถอนใจริงๆ แต่ว่าแม้ว่านางจะมีชีวิตอยู่มาเป็นเวลาสั้นๆ สิบกว่าปี แต่นางก็ได้เห็นการเกิดแก่เจ็บตายมานับไม่ถ้วนตั้งแต่ยังเด็ก เวลานี้นางจึงไม่ได้มีอารมณ์ร่วมมากเกินไป
หลังจากเซี่ยเฉียวเก็บวิญญาณของต่งอีอวิ๋นแล้ว นางก็มองไปยังวิญญาณที่ห้อยโหนอยู่กับขาของอนุตาน
“เจ้าล่ะ? จะไปหรือไม่ไป” เซี่ยเฉียวหันไปเอ่ยปากถาม
ใต้เท้าต่งได้ยินเช่นนั้นก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย
เขาได้ยินมาว่าปรมาจารย์รู้แจ้งหยินหยาง หรือว่านอกจากวิญญาณของลูกสาวเขาแล้ว ในบ้านเขายังมี…วิญญาณอื่นอีก?!
ใต้เท้าต่งหันไปมองอนุภรรยาของตนเอง
อนุตานคุกเข่าอยู่บนพื้น น้ำตาของนางเปรอะเปื้อนใบหน้า ท่าทางโศกเศร้าเสียใจมาก เพียงแต่เรื่องที่นางเสียใจไม่ใช่เพราะคุณหนูรองที่จากไป หรือสถานการณ์ของต่งซีอวิ๋นตอนนี้ แต่จากนี้ไปนางจะไม่มีต่งซีอวิ๋นให้พึ่งพาแล้ว แถมยังถูกใต้เท้าต่งรังเกียจด้วย
นางคาดเดาได้ว่าอนาคตของนางจะต้องอเนจอนาถแน่!
พอนางได้ยินคำพูดของนักพรตผู้นี้ในเวลาก็ไม่สนใจอะไรอีก “ล้วนเป็นเพราะพวกเจ้านักพรตปีศาจที่ทำร้ายพวกข้า! ไม่มีดีสักคน! เสียแรงที่ข้าอยู่เป็นวัวเป็นม้าในจวนหลังนี้มาตั้งสิบกว่าปี…”
นางร้องไห้อย่างน่าอับอาย เรียกได้ว่าราวกับพายุฝนฟ้าคะนอง ไม่หลงเหลือความงามใดๆ อีก
ใต้เท้าต่งตกใจเล็กน้อยไปชั่วขณะหนึ่ง
เมื่อก่อนอนุภรรยาคนนี้อ่อนโยนและมีมารยาทที่สุด เพราะนางเป็นน้องสาวของภรรยาเดิมของเขา ดังนั้นในสายตาของเขานางจึงเป็นเหมือนนายหญิงคนที่สองของจวนนี้!
นึกไม่ถึงเลยว่า นางจะมีด้านที่เหมือน…หญิงปากตลาดเช่นนี้
ใต้เท้าต่งได้รับความสะเทือนใจมามากแล้ววันนี้ มีเรื่องนี้เพิ่มมาอีกเรื่องก็ไม่มีผลกระทบอะไรกับเขาแล้ว
เซี่ยเฉียวกวักมือเรียกวิญญาณตนนั้นซึ่งมีอายุไม่มากและค่อนข้างไร้เดียงสา แล้ววิญญาณก็เดินเข้ามาหานางจริงๆ
“ข้าเป็นน้องชายของนาง ตายมานานมากแล้ว…ท่านเก่งจริงๆ” วิญญาณนั้นดูไม่ต่างจากคนทั่วไปเลย
ดวงตาของเขาแจ่มใส เพียงแต่ใบหน้าของเขาซีดไปเล็กน้อยเท่านั้น
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วแล้วหันไปมองอนุตาน “เจ้ายังมีน้องชายอีกคน?”
เมื่ออนุตานได้ยินเช่นนั้น เสียงของนางก็หยุดชะงักลงทันที
ใต้เท้าต่งเองก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยอย่างรวดเร็ว “ตอนที่ภรรยาเดิมของข้ายังไม่แต่งงาน นางมีน้องชายแท้ๆ อยู่คนหนึ่ง แต่โชคชะตาของเขาไม่ดี ตกน้ำตายไปตั้งแต่ยังเด็ก”
เด็กคนนั้นยังอายุไม่มาก เนื่องจากเขาเป็นลูกชายที่เกิดจากภรรยาเอกคนสุดท้องของพ่อตา เขาจึงได้รับความรักใคร่เอ็นดูเป็นพิเศษตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะต้องมาตายอย่างอนาถใจเช่นนี้!
เซี่ยเฉียวฟังคำพูดของวิญญาณก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “เขาตายอย่างไม่เป็นธรรม เขาบอกว่า ขณะที่ตนเองเล่นอยู่ที่ภูเขาจำลองนั้น เขาบังเอิญเห็นพี่สาวคนรองของเขาคนนี้ลักลอบคบชู้กับบ่าวรับใช้ในบ้าน แล้วก็ถูกพวกเขาผลักลงไปในที่สุด”
“…” ใต้เท้าต่งรู้สึกพังทลายไปแล้วจริงๆ
ตอนที่ 802 ไม่ว่าใครก็ไม่ใช่คนของนาง
แม้ว่าเขาจะอายุปูนนี้แล้วและมีจิตใจที่แข็งแกร่ง แต่เขาก็ทนรับการโจมตีต่อเนื่องแบบนี้ในวันเดียวไม่ได้!
อนุภรรยาของตนเองยังเคยคบชู้กับชายอื่น?!
เขาหันกลับไปมองนางอย่างดุร้าย
“เหลวไหล ข้าไม่ได้ทำนะ!” อนุตานรีบตะโกนขึ้นด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย
เมื่อตอนยังเด็กนางไม่ค่อยจะรู้ความ ก็เลยหลงใหลไปกับรูปลักษณ์และลมปากของบ่าวรับใช้และทำเรื่องเกินเลยบางอย่างไป
ก็แค่ครั้งนั้นครั้งเดียว
เมื่อนางรู้ว่าตนเองถูกพบเห็นก็ตกใจมาก นางกลัวว่าตนเองจะต้องถูกผูกคอตาย จึงลงมือด้วยความหุนหันพลันแล่น
หลังจากที่นางได้สติคืนมาแล้วก็คิดที่จะช่วยคนขึ้นมา!
แต่ว่านางกลัว
กลัวว่าน้องชายคนนี้ของนางจะนำเรื่องไปฟ้องแม่ใหญ่ หากเป็นเช่นนั้นนางคงจบเห่
เมื่อมีใจโหดเหี้ยมขึ้นมา นางจึงวิ่งหนี ต่อมานางจึงหาข้ออ้างขอให้มารดาของตัวเองส่งตัวบ่าวรับใช้ผู้นั้นออกไปพร้อมกับมอบเงินให้ ชายผู้นั้นก็ไม่กล้าเกรี้ยวกราดโวยวายด้วยกลัวว่านายท่านจะโกรธ ดังนั้นเขาจึงจากไปอย่างรวดเร็วและเรียบง่าย
เวลาผ่านไปนานหลายปีแล้ว นางไม่คิดว่าจะมีใครพูดถึงเรื่องนี้อีก นึกไม่ถึงว่า…
ใต้เท้าต่งสั่งให้พ่อบ้านเรียกตัวบ่าวหญิงชราเข้ามาจับตัวอนุตานมัดตัวโดยเอามือไพล่หลังไว้ทันที!
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่เขาจะจัดการได้อีกต่อไปแล้ว เขารักษาความสัมพันธ์ที่ดีกับอดีตพ่อตามาตลอด เขาจำเป็นจะต้องแจ้งเรื่องนี้ให้อีกฝ่ายรับรู้แล้ว
อนุตานไม่มีแม้แต่โอกาสที่จะต่อต้านขัดขืน นางจึงถูกลากลงมาและขังไว้
หลังจากที่เซี่ยเฉียวล้างแค้นแทนวิญญาณน้อยตนนี้แล้ว นางก็เก็บวิญญาณมาได้อีกหนึ่ง
ธุระของนางก็เป็นอันเสร็จเรียบร้อย
ทุกคนจากศาลตัดสินคดีนำพยานหลักฐานจากไปพร้อมกับต่งซีอวิ๋น
นางถูกยัดเข้าไปในรถทรมานทันทีและเคลื่อนตัวไปทั่วเมือง
ในอดีตนักโทษส่วนใหญ่ของศาลตัดสินคดีเป็นพวกคนที่มีใบหน้าน่าเกลียดน่ากลัว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นผู้หญิงที่นุ่งห่มผ้าไหมผ้าต่วน เมื่อรถคุมขังปรากฏตัวต่อหน้าผู้คน มันก็ดึงดูดความสนใจได้ในทันที ผู้คนมากมายต่างก็พากันสงสัยว่าคนผู้นี้ทำความผิดอะไรกันแน่
เนื่องจากต่งซีอวิ๋นไม่ได้ไปโรงเรียนเมื่อเร็วๆ นี้เลย ชีไหวจึงเป็นกังวล
เมื่อนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นที่ศาลตัดสินคดีเมื่อวานนี้ เขาก็เลยรีบมาดูตั้งแต่เช้าตรู่
แต่เขากลับไปเห็นภาพหญิงที่อยู่ในใจเขาถูกจับอยู่บนรถคุมขัง
กระทบกระเทือนจิตใจเขาอย่างยิ่ง
“หญิงสาวอายุยังน้อยขนาดนี้ทำความผิดอะไรกันนี่”
“ข้าได้ยินมาว่านางฆ่าน้องสาวแท้ๆ ของตนเองนะ! โหดเหี้ยมจริงๆ แม้แต่น้องสาวคลานตามกันมาก็ยังฆ่าได้ลงคอ นี่มันหมาป่าหิวที่กินคนไม่คายกระดูกชัด!”
“ยังเป็นถึงลูกสาวของขุนนางด้วยนะ…”
“…”
แต่ละคำแต่ละประโยคผ่านเข้าหูของชีไหว
เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันหลังและวิ่งหนีไป
ต่งซีอวิ๋นเห็นเขาแล้ว ทันทีที่นางเห็นชีไหว ต่งซีอวิ๋นก็รู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย นางยังต้องการจะพูดกับชีไหวสักสองสามคำ ถึงแม้นางจะต้องตกต่ำมาอยู่ในสภาพนี้แล้ว คนที่สามารถมองหน้านางได้อย่างจริงใจก็มีแค่ชีไหวแล้ว…
แต่นางนึกไม่ถึงว่าชีไหวจะวิ่งหนีไปแบบนี้
ก่อนที่เขาจะจากไป นางมองเห็นแววตาที่ตกใจและรังเกียจได้อย่างชัดเจน!
นางหัวเราะอย่างประชดประชัน
เมื่อก่อนคนอื่นต่างก็อิจฉานาง
บอกว่านางมีคนรักที่ดีอย่างองค์ชายสี่ และมีคนสนิทที่ยอดเยี่ยมรู้ใจอย่างชีไหวอยู่ข้างหลังนาง แต่ดูตอนนี้สิ พวกเขาล้วนไม่ใช่คนของนางทั้งนั้น
เป็นเรื่องไม่จริงทั้งนั้น คนพวกนี้ต่างก็ทอดทิ้งนาง ละทิ้งนาง!
หลังจากที่นางหยุดหัวเราะแล้ว สีหน้าของนางก็มืดมนอีกครั้ง เด็กๆ บนถนนเห็นนางเข้าก็อดไม่ได้ที่จะซุกตัวเองเข้าไปอยู่ในอ้อมอกของพ่อแม่ด้วยความหวาดกลัว
คนที่เข้าไปในศาลตัดสินคดี หากทำความผิดจริงๆ ก็ไม่มีทางที่จะได้ออกมาอีกแล้ว
ถึงอย่างไรต่งซีอวิ๋นก็เป็นผู้หญิงบอบบางคนหนึ่ง นางไม่เคยเข้าไปในสถานที่ที่น่ากลัวเช่นนี้มาก่อน
ในคุกจะได้ยินเสียงร้องน่ากลัวยิ่งกว่าเสียงร้องของวิญญาณเสียอีก มันพุ่งเข้าหูและจะไม่ลืมไปอีกนาน!
“ปล่อยข้า! ปล่อยข้า! ข้าไม่อยากอยู่ในที่บ้าๆ แบบนี้!” ใจของนางสั่นสะท้าน หลังจากที่นางก้าวเข้าไปในห้องขังแล้ว นางก็รีบหันกลับมาร้องเอะอะโวยวายใส่ผู้คุมทันที
Yuki03
จะเจอเจอยัยซย่าป่ะะ