ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 791 เป็นท่านที่ทำร้ายข้า / ตอนที่ 792 เรื่องที่ผิดศีลธรรม

ตอนที่ 791 เป็นท่านที่ทำร้ายข้า / ตอนที่ 792 เรื่องที่ผิดศีลธรรม
ตอนที่ 791 เป็นท่านที่ทำร้ายข้า

ต่งซีอวิ๋นเองก็ไม่รู้ว่าตนเองกดข่มความหวาดผวาที่นางมีต่อวิญญาณน้องสาวไว้ได้อย่างไร นางจับชายเสื้อผ้าของบิดาเอาไว้แน่นทีเดียว “นักพรตปีศาจแซ่โม่ผู้นั้นวางยาพิษข้า!”

ใต้เท้าต่งตกใจทันที “ลูกแน่ใจหรือ!”

“เป็นนาง! วันนี้ข้าผ่านไป…นาง นางใช้ให้คนดูแลร้านมัดตัวข้าไว้ แล้วเอาอะไรบางอย่างมาหยดเข้าในตาข้า…ตอนนี้…ทั้งหมดที่ข้าเห็นคือ วิญญาณแปลกๆ และน่าสะพรึงกลัว…ท่านพ่อ มันน่ากลัว ข้าไม่อยากเห็นภาพหลอนอย่างนี้ ท่านช่วยข้า ช่วยข้าด้วย!” น้ำตาน้ำมูกของต่งซีอวิ๋นไหลออกมาปะปนกัน และใบหน้าก็เหนียวเหนอะหนะไปหมด

ใต้เท้าต่งได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกเหลือเชื่อ

นักพรตปีศาจนั่นถึงกับป่าเถื่อนขนาดนี้!

มิน่าเล่า ลูกสาวของเขาเป็นเด็กรู้ความแต่ไหนแต่ไรมา นางจะทำเรื่องแบบนั้นออกมาได้อย่างไร

แต่ฮูหยินต่งกลับดึงดัน “เจ้าเห็นวิญญาณของน้องสาวเจ้าใช่หรือไม่! น้องสาวเจ้าว่าอย่างไรบ้าง ใครเป็นคนทำร้ายนางกันแน่!”

ต่งซีอวิ๋นขบฟันแน่น

นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของน้องสาว ไอแค้นที่มืดมนนั้นนางก็หวาดกลัวเหมือนกัน

แต่นางรู้ดีว่านางพูดความจริงไม่ได้!

หากนางพูดออกมา ไม่เพียงแต่นางจะเสียหน้า แต่แม้แต่ชีวิตนางก็จะรักษาไว้ไม่ได้…

เมื่อครู่นี้มีวิญญาณอยู่เยอะแยะเต็มไปหมด แต่ตอนนี้มีแค่วิญญาณของน้องสาวนางและเด็กตัวเล็กๆ คนนั้นเท่านั้น นาง นางทำได้ นางทำได้ ขอแค่ให้ท่านพ่อของนางไปหานักพรตมาช่วยนาง นางก็จะผ่านมันไปได้!

“น้อง น้องหญิงบอกว่า…เป็นท่านแม่…นะ!” เมื่อสิ้นคำพูดนั้น ต่งซีอวิ๋นก็ต้องคว้าลำคอของตนเองไว้ทันที สักพักนางก็ทึ้งผมของตนเองแล้วกรีดร้องออกมา “ท่านพ่อ! ข้าปวด! ปวดหัว หายใจไม่ออก ท่านพ่อ! ช่วยข้า! ช่วยข้าด้วย…”

ใต้เท้าต่งมองฮูหยินของตนอย่างขุ่นเคือง “เจ้ายังจะอยู่ที่นี่ทำไมอีก! ข้าจะยังไม่คิดบัญชีเรื่องนี้กับเจ้าในตอนนี้! กลับไปที่ห้องของเจ้าเดี๋ยวนี้เลย!”

ฮูหยินต่งรู้สึกหนาวเหน็บในหัวใจทันที

“มีแต่ท่านเท่านั้นแหละที่เชื่อคำพูดโกหกหลอกลวงของลูกสาวท่าน! หากนางพูดความจริง นางจะถูกทรมานจนไม่เป็นผู้เป็นคนขนาดนี้หรือ! ได้ ข้าไป ถึงอย่างไรบ้านนี้ก็จะต้องถูกลูกสาวของท่านทำลายจนไม่เหลืออะไรในไม่ช้าอยู่แล้ว!” ฮูหยินต่งเองก็โมโหขึ้นมาแล้ว!

นางตัดสินใจแล้วว่าจะรอให้งานศพของลูกสาวคนรองเสร็จสิ้นไปก่อน แล้วนางก็จะพาลูกชายทั้งสองหนีกลับไปที่หมู่บ้านทันที!

ลูกสาวคนโตผู้นี้ไสหัวออกไปแล้วเมื่อไรนางค่อยกลับมาใหม่!

นางเพียงแต่สงสารลูกสาวคนรองของนางเท่านั้น แม้ว่าต่งอีอวิ๋นจะไม่ได้เป็นลูกแท้ๆ ของนาง แต่นางก็เลี้ยงดูเอาใจใส่มากับมือตั้งแต่ยังเล็ก กลับมาถูกคนไร้มโนธรรมเช่นนี้ทำร้ายจนตาย!

ฮูหยินต่งสะบัดแขนเสื้อจากไปทันที

ต่งซีอวิ๋นกลิ้งไปมาบนเตียง

ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า ไอแค้นของต่งอีอวิ๋นนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และเริ่มมีส่งผลต่อต่งซีอวิ๋นจริงๆ แล้ว

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ก็อาจถึงขั้นเอาชีวิตของต่งซีอวิ๋นได้เลย!

“พี่หญิง…พี่หญิง… ข้าตายอย่างน่าอนาถนัก….เป็นท่านทำร้ายข้า เป็นท่าน…” นางพูดด้วยความยากลำบาก เสียงแหบแห้งของนางทะลุทะลวงมากจนทำให้ต่งซีอวิ๋นยิ่งฟังก็ยิ่งทนไม่ได้มากขึ้นทุกที

“รีบไปวัดอวี้ซวีที่นอกเมือง เชิญนักพรตมาเดี๋ยวนี้เลย” ใต้เท้าต่งรีบเรียกคนเข้ามาแล้วสั่งการ

บ่างรับใช้ได้ยินแล้วก็รีบทำตามคำสั่งทันทีแม้ว่าจะเป็นยามกลางคืนแล้ว

คืนนั้นไม่ว่าใครในตระกูลต่งก็นอนไม่หลับทั้งนั้น

แม้ว่าจะเป็นอนุภรรยาคนอื่นๆ ของใต้เท้าต่ง ก็ยังถูกเสียงกรีดร้องอันดังของต่งซีอวิ๋นทำให้ขนลุกซู่ไปหมดทั้งร่าง

มัน…น่ากลัวมากจริงๆ

“กรรมตามสนอง! ทั้งหมดเป็นเวรเป็นกรรมของนางเองทั้งนั้น! ให้นางเจ็บปวดจนตายไปเลย สมควรแล้ว!” ฮูหยินต่งกลับถ่มน้ำลายไปยังทิศทางของเรือนของอนุตาน

ชื่อเสียงของวัดอวี้ซวีนั้นเป็นที่รู้จักมากกว่าหอส่องชะตาของเซี่ยเฉียวเสียอีก

วัดนี้ยืนยงอยู่ที่ชานเมืองหลวงมาหลายร้อยปีแล้ว ความสำคัญของวัดในใจผู้คนนั้นย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น นักพรตที่นั่นก็มีความสามารถจริงๆ

ตอนที่ 792 เรื่องที่ผิดศีลธรรม

เช้าตรู่วันถัดมา นักพรตจากวัดอวี้ซวีก็เดินทางมาถึงบ้านตระกูลต่งด้วยตัวเอง

หยวนฉังจื่อถือเข็มทิศในมือและมองไปรอบๆ หลังจากที่เขาเข้าไปในเรือนของอนุตานแล้วก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นทันที

เขานับจรดนิ้วท่องคาถาปลดปล่อยพลังหยินหยาง แล้วลืมตาขึ้นอีกครั้ง พอเขาได้เห็นปราณชั่วร้ายรางๆ ก็รู้ได้ในทันทีว่าในบ้านหลังนี้น่าจะมีวิญญาณอยู่ และยังไม่ใช่วิญญาณธรรมดาด้วย

ดวงตาทั้งคู่ของเขานี้ได้มาจากการบำเพ็ญเพียร จึงไม่อาจเทียบกับปรมาจารย์โม่ที่รู้แจ้งหยินหยางมาแต่กำเนิดได้อยู่แล้ว นอกจากนี้เขาเองก็ยังบำเพ็ญเพียรไม่พอ จึงแค่พอจะรู้สึกได้เท่านั้นและไม่สามารถมองเห็นวิญญาณได้อย่างชัดเจน

“ท่านนักพรต เดิมทีลูกสาวของเขาก็ยังดีๆ อยู่ แต่จู่ๆ เมื่อวานนางก็บอกว่าตนเองเห็นวิญญาณขึ้นมา นักพรตปีศาจที่หอส่องชะตานั่นก็ไม่รู้ว่าวางยาพิษอะไรใส่นาง ท่านลองดูหน่อยว่าสามารถรักษาได้หรือไม่!” ใต้เท้าต่งกลัดกลุ้มมาทั้งคืนแล้ว ตอนนี้เขารู้สึกว่าตนเองแก่ลงไปอีกหลายปี

“หอส่องชะตา? ปรมาจารย์โม่ชูเซิงผู้นั้นน่ะหรือ” หยวนฉังจื่อชะงักไปครู่หนึ่ง

“ถูกต้อง เป็นนางนั่นแหละ! ลูกสาวข้าบอกว่า นางวางยาพิษที่เปลือกตา…” ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดารีบเอ่ยทันที

หยวนฉังจื่อนิ่งงันไปเล็กน้อย จากนั้นเขาก็เดินไปตรงหน้าแม่นางต่ง

มองดวงตาทั้งคู่ของนาง

ผู้ฝึกตนสามารถมองเห็นพลังปราณได้ในระดับหนึ่ง ดังนั้นนี่จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา

“นี่ไม่ใช่ยาพิษ มันเป็นแค่น้ำตาวัว คุณหนูใหญ่ของท่านก็แค่เห็นวิญญาณได้เพราะน้ำตาวัวนี้เท่านั้น มีวิญญาณแค้นคอยตามตอแยนาง”

“น้ำตาวัว?” ใต้เท้าต่งได้ยินเช่นนั้นก็งุนงงอยู่บ้าง

ไม่ใช่ยาพิษหรือ

“จะต้องบอกว่าน้ำตาวัวเหล่านี้ค่อนข้างหายากทีเดียว ที่วัดเต๋าของข้าสะสมมาตลอดหลายปีนี้ก็มีเพียงไม่กี่หยดเท่านั้น และจำเป็นจะต้องใช้ร่วมกับยันต์ ปกติแล้วไม่ค่อยมีใครอยากจะใช้กันง่ายๆ หรอก” หยวนฉังจื่อยิ้มเล็กน้อย

หากใช้น้ำตาวัวกันง่ายๆ แล้ว ใครๆ ก็คงสามารถมองเห็นวิญญาณได้กันหมดแล้วสิ? ทีนี้ก็จะทำให้โลกเกิดความวุ่นวายได้

เพียงแต่เขาไม่รู้ว่าทำไมปรมาจารย์โม่ผู้นี้จึงใช้มันกับหญิงสาวเช่นนี้

หยวนฉังจื่อคิดอะไรไปมากมาย และก็มองหญิงสาวให้นานขึ้นหน่อยฃ

ทันทีที่เขามองก็ต้องตกใจทันที

โหงวเฮ้งของนางไม่เลวเลย เพียงแต่…สีหน้าของนางดำคล้ำ มีจิตแห่งการฆ่าสังหาร มันไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย?

นอกจากนี้ยังมีโหงวเฮ้งของการจองจำติดคุก!

เกรงว่าหญิงสาวผู้นี้จะมีหนี้เลือดติดตัว!

เมื่อหยวนฉังจื่อเชื่อมโยงเรื่องนี้กับพลังชั่วร้ายที่สัมผัสได้ในห้องนี้ เขาก็เข้าใจในทันที

เขาเองก็เคยได้พบปะพูดคุยกับปรมาจารย์โม่มาก่อน คนผู้นั้นลึกลับสูงส่ง ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนพวกต้มตุ๋นหลอกลวงที่มีจิตใจชั่วร้ายและสามารถทำร้ายชาวบ้านทั่วไปได้ตามอำเภอใจจริงๆ

บัดนี้เมื่อเขามองโหงวเฮ้งอันน่าสังเวชใจของหญิงสาวผู้นี้แล้วก็เข้าใจแล้วเช่นกันว่า แม่นางน้อยผู้นี้จะต้องทำเรื่องชั่วร้ายอะไรมาจึงได้ถูกสั่งสอนเช่นนี้

ใช้น้ำตาวัวอันล้ำค่าสอนบทเรียนแก่หญิงสาวผู้นี้…

ปรมาจารย์โม่ช่างร่ำรวยจริงๆ…

ทั้งที่ปรมาจารย์โม่ผู้นี้ต้องรับผลกรรม นางก็ยังเลือกที่จะทำร้ายแม่นางผู้นี้ซึ่งจะเป็นเพราะสาเหตุใดเขาก็ไม่รู้ ดังนั้นเขาจึงคิดว่าตนเองควรจะถามไถ่ปรมาจารย์โม่ก่อนจะดีกว่า ซึ่งถือว่าเป็นการแสดงความเคารพต่อผู้อาวุโสด้วย

ความสามารถแข็งแกร่งกว่าเขานั่นคือผู้อาวุโสอย่างไม่ต้องสงสัย

“น้ำตาวัวนี้ไม่ได้มีผลกระทบอะไรมาก เพียงวันเดียวก็หายได้แล้ว อีกอย่างข้าก็ไม่มีวิธีดีๆ ที่จะรักษา…ตอนนี้บุตรสาวของท่านก็หลับไปแล้ว ก็ปล่อยให้นางหลับไปเถิด หลังจากที่นางตื่นขึ้นมาก็อาจมีผลกระทบตามมาได้บ้าง แต่ภายในไม่กี่วันมันก็จะหายไปได้เอง” หยวนฉังจื่อเอ่ยขึ้นมาก่อนเล็กน้อย

ใต้เท้าต่งผู้เป็นบิดาพยักหน้า

ในเมื่อมันเป็นเพียงปัญหาที่แก้ไขได้ด้วยการหลับตาก็ไม่เป็นไร

“เพียงแต่…” หยวนฉังจื่อถอนหายใจอย่างหนักหน่วง ทันใดนั้นอารมณ์ของใต้เท้าต่งก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง “เรื่องดวงตาที่มองเห็นวิญญาณได้นี้จะหายดีได้ แต่ในด้านอื่นๆ นั้นไม่ดีเลย อีกอย่างบ้านของท่านก็ไม่สะอาดอย่างยิ่ง…ข้าคิดว่าท่าน…ไปเชิญปรมาจารย์โม่มาดูหน่อยจะดีกว่า”

“ทำไมจะต้องไปเชิญนักพรตปีศาจนั่นมาด้วย” ใต้เท้าต่งไม่เข้าใจ