ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 745 แยกไม่ออก / ตอนที่ 746 ลงทุนน้อยกำไรงาม

ตอนที่ 745 แยกไม่ออก / ตอนที่ 746 ลงทุนน้อยกำไรงาม
ตอนที่ 745 แยกไม่ออก

การออกมาจากบ้านครั้งนี้ทำให้อวี๋เซียนได้รับรู้ถึงโลกภายนอกเหมือนกับตอนที่บิดามารดาของนางยังมีชีวิตอยู่ คือมีชีวิตที่เป็นอิสระ

นาง…จะไม่ยอมเป็นลิงหรือนกที่อยู่ในกรงขังที่มีชีวิตอึดอัดน่าเศร้าหรอก

บิดามารดาของนางล้วนไม่อยู่แล้ว ท่านปู่ท่านย่าของนางไม่ได้มีความรักความผูกพันต่อนาง พวกเขาก็แค่อยากรังแกนางที่หัวเดียวกระเทียมลีบ และอยากจะยึดกิจการที่ท่านพ่อท่านแม่ของนางทิ้งเอาไว้เท่านั้น…

ตอนนี้นางไม่อยากได้กิจการพวกนั้นอีกแล้ว แต่ก็ไม่มีเหตุผลที่นางจะต้องส่งตัวเองกลับไปให้พวกเขาใช้ประโยชน์ได้ตามใจอีกนี่

“พี่ชาย หากอย่างนั้นให้ข้าอยู่ที่นี่ต่อไปดีไหม พวกพี่ใหญ่เซี่ยดีต่อข้ามาก ท่านก็ไม่ต้องเป็นกังวลด้วย” อวี๋เซียนเอ่ย

“ไม่ได้! เจ้า เจ้าอยู่ที่นี่ จะกลายเป็นอย่างไรล่ะ!” โจวเว่ยจงร้อนใจแล้ว

อวี๋เซียนขมวดคิ้ว “พี่ชายไม่สามารถปกป้องข้าได้ตลอดเวลา หากข้ากลับไปกับท่าน ที่นั่นก็เท่ากับปากเสือเลยนะ แล้วข้าจะเอาเนื้อและเลือดของตัวเองไปใส่ปากคนอื่นเสียเปล่าๆ ทำไม! ตอนนี้ข้าโตแล้ว หลายปีมานี้ข้าทนให้พวกเขากดขี่มาพอแล้ว ข้าจะไม่ยอมเป็นลูกเต่าหดหัวอีกต่อไป จะไม่โง่เง่าอีกแล้ว”

“…” โจวเว่ยจงนิ่งงันไปเล็กน้อย

ลูกเต่าหดหัวอะไร คำพูดไร้สาระพวกนี้ของน้องสาวเขา…จะต้องได้มาจากเซี่ยผิงกั่งอย่างแน่นอน!

แน่นอนว่า โจวเว่ยจงไม่รู้ว่าน้องสาวของเขาเป็นเช่นนี้มาตลอด

บิดาของอวี๋เซียนเคยเป็นนายพลของกองทัพเรือตงอันมาก่อน นางได้อยู่กับท่านพ่อของนางท่ามกลางเหล่าทหารตั้งแต่นางยังเป็นเด็ก วิธีการพูดจาของนางจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีกลิ่นอายแบบลูกผู้ชาย เพียงแต่หลังจากที่บิดามารดาของนางเสียชีวิตลงแล้ว นางก็ถูกขังอยู่ในเรือนเป็นเวลาสามปีและเพิ่งจะได้เรียนรู้มารยาทบ้างเล็กน้อย

แต่นิสัยที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกนั้นเปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้ว

“พี่ชาย ท่านเป็นพี่น้องที่ดีมาก ท่านก็สามารถดูแลข้าได้ ข้าอยู่ที่นี่ได้ไม่เป็นไรจริงๆ” อวี๋เซียนยืนกรานแข็งขัน

ส่วนเรื่องที่นางจะได้แต่งหรือไม่นั้นนางไม่สนใจ

เมื่อโจวเว่ยจงเห็นท่าทางเช่นนั้นของนางก็รู้สึกร้อนใจ เขาเอ่ยตรงไปตรงมา “สหายเซี่ย! เดิมทีข้าก็ไม่อยากจะพูดอะไรกับเจ้ามากนัก แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าก็ไม่อาจปิดบังเจ้าต่อไปได้อีก เหตุผลที่ข้าไม่อาจให้อวี๋เซียนอยู่ที่นี่ต่อไปได้เป็นเพราะ…นางไม่ใช่น้องชายของข้า แต่เป็นน้องสาวต่างหาก! อวี๋เซียนเป็นผู้หญิง หากอยู่ที่นี่ไปนานๆ แล้วต่อไปนางจะแต่งงานได้อย่างไร!”

เซี่ยผิงกั่งได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะร่าออกมาทันที

“เจ้าก็พล่ามไปเรื่อย ผู้หญิงกับผู้ชายข้าจะแยกไม่ออกได้ยังไง” เซี่ยผิงกั่งกลอกตาใส่เขา

“เจ้าแยกไม่ออกจริงๆ แม้แต่ข้าก็เกือบจะถูกหลอกแล้ว แต่นางเป็นน้องสาวของข้าจริงๆ ไม่ได้หลอกเจ้า! เพียงแต่…ก่อนหน้านี้น้าชายของข้าก็เป็นคนที่มีนิสัยดื้อรั้นคนหนึ่ง บางทีอาจเพราะนางได้รับอิทธิพลมาจากเขาจึงได้มีท่าทางเหมือนผู้ชายเช่นนี้!” โจวเว่ยจงรู้สึกเสียดายอย่างยิ่ง

เดิมทีนางก็เป็นเด็กหญิงน่ารักคนหนึ่ง!

เซี่ยผิงกั่งมองอวี๋เซียนด้วยความสงสัย

อวี๋เซียนยังถอนหายใจและเอ่ยขึ้นอย่างใจเย็นว่า “ชายและหญิงต่างกันตรงไหนหรือ ความสามารถของข้านั้นเป็นของจริงอยู่แล้ว ข้ามีคุณสมบัติเพียงพอที่จะสอนคุณชายรอง ข้าเองยังไม่ถือสาเลย!”

เซี่ยผิงกั่งพยักหน้า “เรื่องนั้น…ข้าก็ไม่คิดว่ามันเป็นปัญหาจริงๆ”

จะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ได้หมดนี่!?

แค่ขอให้นางมาสอนศิลปะการต่อสู้ ไม่ใช่ให้มานอนกับใครเสียหน่อย แล้วจะต้องแยกแยะให้ชัดเจนไปทำไม

โจวเว่ยจงตกตะลึง เขายืนขึ้นและกระทืบเท้าด้วยความกังวลใจ “ไม่มีทาง นางเป็นเด็กผู้หญิงจะอยู่ที่นี่ตลอดไปได้อย่างไร หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไปจะส่งผลเสียต่อชื่อเสียงของนางได้!”

เซี่ยผิงกั่งเองก็รู้ว่าเขาจะรั้งนางต่อไปก็คงไม่ดี

“พี่ชาย ชื่อเสียงของข้าตอนที่อยู่ตงอันก็ไม่ดีอยู่แล้ว หลังจากที่ท่านพ่อท่านแม่จากไป พี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่บ้านเกิดก็รู้สึกว่าข้าที่เรียนศิลปะการต่อสู้จากท่านพ่อมาตั้งแต่เด็กนั้นหยาบกระด้างเหลือทน แต่ละคนก็ว่าข้าเป็นนางอสุรา ท่านปู่ท่านย่าจึงเตรียมที่จะให้ข้าออกเรือนไปกับชายชราอายุมากแล้วคนหนึ่ง ไม่เพียงแต่ข้าจะต้องไปอยู่กับคนที่ก้าวขาข้างหนึ่งลงโลงไปแล้วเท่านั้น ข้ายังได้ยินมาว่าภรรยาของเขาสามคนก่อนหน้านี้ก็เคยตายต่อหน้าเขามาก่อน หากท่านพ่อท่านแม่ของข้ายังไม่ตาย พวกท่านก็คงยอมให้ข้าเป็นอาจารย์สอนการต่อสู้เสียดีกว่าจะให้ไปทนทุกข์ทรมานแบบนั้นแน่!”

ตอนที่ 746 ลงทุนน้อยกำไรงาม

หลังจากที่อวี๋เซียนพูดจบ ใบหน้าของโจวเว่ยจงก็กระตุกเล็กน้อย

เขาไม่กล้าพูดจริงๆ ว่าตนเองสามารถปกป้องลูกพี่ลูกน้องของเขาได้ หากมีเหตุเกิดขึ้นมา ชีวิตของนางก็จะต้องพังทลายไปจริงๆ

“ข้า…ข้าเองก็ใช่ว่าจะอยากจะบังคับให้เจ้าไป เพียงแต่ภายใต้สถานการณ์ที่ชวนให้เกิดความสงสัย พวกเจ้า…สหายเซี่ยกับเจ้าแลกเปลี่ยนวิชากันก็ยากที่จะเลี่ยงไม่ให้มีการถูกเนื้อต้องตัวกัน…” โจวเว่ยจงอึกอักลังเล

ปัง! เซี่ยผิงกั่งก็ตบโต๊ะทันที

“สหายโจว! แม่ มัน สิ เจ้ามีหัวใจเล็กกว่าเมล็ดงาอีกหรือนี่! คนเรียนศิลปะการต่อสู้จะแลกเปลี่ยนวิชากันบ้างทำไมจะไม่ได้ หากเป็นอย่างที่เจ้าว่า ตอนที่เจ้าจะจับนักฆ่า แล้วอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง เจ้าก็ลงมือไม่ได้แล้วอย่างนั้นสิ?!” เซี่ยผิงกั่งโมโห

อวี๋เซียนเองก็ยังรู้สึกว่าคำพูดของลูกพี่ลูกน้องนางแปลกมาก

“พี่ชาย ตอนที่ท่านพ่อของข้ายังมีชีวิตอยู่ ทุกวันข้าก็สู้กับคนอื่นในกองทหารเรือเป็นประจำอยู่แล้ว คนพวกนั้นก็ไม่ได้ใส่เสื้อเลยนะ บางครั้งสู้กันจนเลือดขึ้นหน้าก็ยังล้มกลิ้งไปมาบนพื้นอยู่หลายรอบ หากเป็นอย่างที่ท่านพูดจริงๆ ข้า…ก็ไม่ต่างอะไรกับหญิงในหอนางโลมพวกนั้นแล้ว” ทันใดนั้นอวี๋เซียนก็เข้าใจขึ้นมาทันทีว่าเหตุใดคนเหล่านั้นที่บ้านเกิดนางจึงได้รังเกียจนางเช่นนั้น

แค่แตะต้องสัมผัสก็เป็นความผิดเสียแล้ว แล้วนางจะเรียนศิลปะการต่อสู้ไปทำไม

เพื่อแสดงให้ตนเองดูอย่างนั้นหรือ

โจวเว่ยจงตกใจเล็กน้อย

เซี่ยผิงกั่งเหลือบมองอวี๋เซียน “น้องหญิงอวี๋ เจ้าจะพูดแบบนั้นไม่ได้ ข้าคิดว่าเจ้าไม่ได้ทำอะไรผิด การเรียนศิลปะการป้องกันตัวจะต้องใช้และฝึกฝน การฝึกก็ไม่เหมือนกับการใช้จริง?! การต่อสู้จริงๆ เป็นสิ่งสำคัญมาก”

อวี๋เซียนประสานมือให้เซี่ยผิงกั่ง “ขอบคุณพี่ใหญ่มาก!”

เมื่อคนทั้งสองเข้าขากันเช่นนี้ โจวเว่ยจงก็รู้สึกโมโหแล้ว

เฮอะๆ เขากลายเป็นคนเลวไปเสียแล้ว

“เอาเถอะ ในเมื่อเจ้าคนหนึ่งเต็มใจจะสู้ อีกคนหนึ่งยอมถูกตี ข้าจะพูดอะไรได้อีก! เพียงแต่ สหายเซี่ย ถึงอย่างไรน้องสาวของข้าก็เป็นผู้หญิง ต่อไปตอนที่เจ้าฝึกกับนางก็ต้องรักษามารยาทหน่อย คำเหลวไหลแบบนั้นยิ่งพูดไม่ได้เลย!”

โดยเฉพาะคำพูดทำนองว่าแทบอยากจะกินนอนด้วยกันพวกนั้น!

น่าขยะแขยงนัก!

“วางใจได้ ข้าจะระวังให้มากกว่านี้” เซี่ยผิงกั่งแย้มยิ้ม

หลังจากนี้เขาอาจจะโหดขึ้นหน่อย

บนโลกนี้มีผู้หญิงไม่มากนักที่รู้ศิลปะการต่อสู้ และที่ฝึกฝนจนเชี่ยวชาญขนาดนี้ยิ่งมีน้อยเข้าไปใหญ่ เขาจะปล่อยให้สูญเปล่าไปได้อย่างไร

ต่อไปเขาจะให้นางได้ฝึกฝนตัวเองมากขึ้น จะคิดว่าตนเองเป็นผู้หญิงที่เรียนมาได้พอสมควรแล้วก็จะหย่อนยานในภายหลังไม่ได้ นอกจากนี้…

ซีเอ๋อร์จะเรียนรู้แค่เรื่องการจัดการภายในบ้านไม่ได้ ไม่สู้เขาให้นางมาเรียนด้วยสักสองสามกระบวนท่าดีกว่า ต่อไปนางจะได้ป้องกันตัวเองได้มิใช่หรือ

ในใจเซี่ยผิงกั่งรู้สึกว่าตนเองได้พบสมบัติล้ำค่าเข้าให้แล้ว

อาจารย์สอนการต่อสู้เช่นนี้ไม่เพียงแต่สามารถสอนเขาและน้องชายที่โง่เขลาของเขาได้เท่านั้น แต่ยังสามารถสอนน้องสาวคนรองที่ไร้ประโยชน์ของเขาได้ด้วย

น่าเสียดายน้องหญิงใหญ่ไม่แข็งแรง ไม่สามารถเรียนได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาทั้งบ้านเรียนรู้วิชาทักษะเหล่านั้นไปด้วยกันจนชำนาญ จึงจะถือว่าลงทุนน้อยได้กำไรงามจริงๆ!

โจวเว่ยจงไม่รู้ว่าเซี่ยผิงกั่งกำลังคิดอะไรอยู่ เขาแค่รู้สึกว่ารอยยิ้มของเซี่ยผิงกั่งในตอนนี้ดูน่ากลัวเล็กน้อย

เขารู้สึกกังวลวุ่นวายใจอยู่ตลอดเวลา

วันนี้เขาต้องการที่จะอยู่เป็นแขกและจะกินข้าวด้วยกัน

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เขาก็ได้พูดคุยกับลูกพี่ลูกน้องของเขาสักพัก แล้วท่านป้าหลินก็รีบเร่งเข้ามาด้วยท่าทางเหน็ดเหนื่อย

โชคดีที่ท่านป้าหลินเป็นคนนิสัยดีด้วย ไม่อย่างนั้นใครจะรีบเร่งเดินทางมาทันทีด้วยคำพูดประโยคเดียวของเขาเช่นนี้

ท่านป้าหลินได้พบเซี่ยผิงกั่งแล้ว แม้ว่านางจะกลัวเขาเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นผู้อาวุโส จึงสามารถเก็บอาการไว้ได้

หลังจากให้คนยกชามาให้นางแล้ว เซี่ยผิงกั่งก็ถามนางว่า “ฝีมือของท่านป้าหลินเป็นอย่างไรบ้าง หลายปีมานี้น่าจะทำคลอดให้เด็กๆ มาไม่น้อยเลยสินะ”

ท่านป้าหลินรู้สึกแปลกๆ “ท่านพ่อของข้าเปิดโรงหมอ ข้าก็เลยเรียนรู้อะไรจากเขามามากมาย ดังนั้นข้าจึงสามารถพูดได้อย่างหน้าไม่อายว่าฝีมือของข้าไม่เลวเลยจริงๆ…จำนวนเด็กที่ข้าทำให้เกิดมามีมากมายเกินกว่าจะนับได้แล้ว”

“หากอย่างนั้น ข้าขอถามท่านป้าหลินหน่อยว่าในบรรดาทารกที่ท่านทำให้คลอดออกมาเป็นทารกชายหรือหญิงมากกว่ากัน” เซี่ยผิงกั่งถามไปเรื่อย

“มีทารกหญิงมากกว่าหน่อย” ท่านป้าหลินไม่ได้ปิดบัง “หากใครที่มีลูกชายแล้ว ต่อไปก็จะไม่ได้หมกมุ่นกับเรื่องคลอดลูกเท่าไรแล้ว แต่หากได้ลูกผู้หญิง ก็ย่อมจะมีลูกตามมาอีกทันที ในสามปีรีบมีสองคน ดังนั้นหากนับไปแล้วก็น่าจะมีเด็กผู้หญิงเยอะกว่าหน่อย”