ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 657 ทำลายชื่อเสียง / ตอนที่ 658 ยากจะบรรยาย

ตอนที่ 657 ทำลายชื่อเสียง / ตอนที่ 658 ยากจะบรรยาย
ตอนที่ 657 ทำลายชื่อเสียง

เซี่ยเฉียวพาวิญญาณเข้าไปในในเมือง

เวลานี้เป็นเวลาพลบค่ำแล้ว ท้องฟ้ามีประกายแสงสีแดงจางๆ อาบทองดงามอย่างยิ่ง

โจวเว่ยจงถอนหายใจ เขารู้สึกว่ารัชทายาทใจดีอย่างยิ่ง การทำสิ่งต่างๆ ให้วิญญาณนั้นฟังดูน่าทึ่งก็จริง แต่มันก็แค่สำหรับปรมาจารย์โม่เท่านั้น พวกเขาทั้งสองไม่ต่างอะไรกับท่อนไม้ที่มองไม่เห็นอะไรเลย ได้แต่ช่วยวิ่งทำธุระให้บ้างเท่านั้น!

เดิมทีเขาก็เป็นองครักษ์ติดตามตัวของฝ่าบาทซึ่งเคยชินกับเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว

แต่ฝ่าบาทไม่เหมือนกัน!

รัชทายาทมีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกที่มีคนเห็นเขาเป็นภาพวาดทิวทัศน์ที่ไม่มีอยู่จริง พอต้องการก็เรียก ยามที่ไม่ต้องการก็ไม่หันมามองเลยสักนิด!

“ฝ่าบาท…” โจวเว่ยจงรู้สึกสงสารรัชทายาท

“มีอะไร” จ้าวเสวียนจิ่งหน้านิ่ง

“ลำบากท่านแล้ว” โจวเว่ยจงกังวลใจอย่างยิ่ง

“ทำไม” จ้าวเสวียนจิ่งขมวดคิ้ว

“ท่าน…ท่านเป็นรัชทายาทนะ แต่ตอนนี้กลับต้องมา…เป็นมือเป็นเท้าให้ปรมาจารย์โม่…” โจวเว่ยจงรวบรวมความกล้าเอ่ยออกมา

จ้าวเสวียนจิ่งยิ้มออกมาทันที แล้วเอ่ยกับเขาอย่างเย็นชา “สายตาเจ้าไม่ดีเองต่างหาก ข้ายืนอยู่ตรง แม้จะไม่ไม่พูดอะไรสักคำ ก็ไม่มีใครรู้สึกว่าข้าเป็นส่วนเกิน บางทีเจ้าอาจสู้ข้าไม่ได้ จึงได้มีความคิดว่าตนเองต่ำต้อยเช่นนี้ ตนเองรู้สึกเช่นนั้นก็แล้วไป อย่าได้เอาความคิดของตนเองไปตัดสินผู้อื่น”

“…” มุมปากของโจวเว่ยจงกระตุกเล็กน้อย

แล้วในเวลานั้นเองวิญญาณก็ชี้ไปที่บ่อนพนันแห่งหนึ่ง “ตอนที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ไม่เคยชนะพนันเลยสักครั้ง เจ้าเข้าไปแล้วเดิมพันเงินทั้งหมดหนึ่งร้อยตำลึงนี้ไปเลย ข้าจะคอยดูอยู่ข้างๆ ข้าจะโกง!”

“…” สีหน้าของเซี่ยเฉียวแข็งค้างไปเล็กน้อย

ปรมาจารย์อย่างนาง…ไม่เคยเล่นการพนันมาก่อน

“หลังจากชนะได้เงินมาแล้ว ข้ายังต้องไปภัตตาคารใหญ่ๆ กินอาหารดีๆ สักมื้อ เจ้าช่วยข้าสั่งด้วย” วิญญาณยังเอ่ยขึ้นอีก “ข้ายังอยากจะไปเดินเล่นที่หอที่ดีที่สุดด้วย สั่งหญิงสาวมาสักกลุ่มหนึ่งแล้วยืนเป็นวงกลมให้ข้าได้ดื่มด่ำสักหน่อย!”

เซี่ยเฉียวเริ่มลำบากใจขึ้นมาแล้วในเวลานี้

ความปรารถนาของวิญญาณตัวนี้ค่อนข้างผิดปกติ นางกลัวว่าหลังจากที่นางทำเสร็จแล้ว มันจะทำลายชื่อเสียงของนาง!

เซี่ยเฉียวท่าทางลังเลราวกับว่านางกำลังพบอุปสรรคปัญหาใหญ่อะไร

จากนั้นนางก็หันไปมองจ้าวเสวียนจิ่งด้วยท่าทางลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยว่า “ล้วนแต่เป็นการทำบุญให้วิญญาณ เช่นนั้นแล้ว…เจ้ามาทำดีไหม”

โจวเว่ยจงไม่ได้ เขาเองก็ไม่ได้จำเป็นจะต้องสะสมบุญด้วย

จ้าวเสวียนจิ่งเพิ่งจะเคยเห็นท่าทางลำบากใจของนางเป็นครั้งแรก เขาจึงตอบตกลงทันทีโดยไม่ได้คิดพิจารณาด้วยซ้ำ “อืม”

เซี่ยเฉียวตาเป็นประกายขึ้นมาทันที จากนั้นนางก็เอาเงินใส่ในมือเขา “ไปที่บ่อนกันก่อน ข้าจะยืนอยู่ข้างๆ เจ้าเป็นคนลงเดิมพัน แล้วข้าจะช่วยสื่อสารให้ วิญญาณจะโกงเอง พวกเราจะต้องชนะแน่ๆ แค่ตาเดียวเท่านั้น”

หากไม่ใช่เพราะจ้าวเสวียนจิ่งมองไม่เห็นวิญญาณ นางจะไม่ยอมเข้าไปในบ่อนพนันนี้แน่

ชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งล้อมวงรอบโต๊ะเอะเอะเสียงดัง ร่างทั้งร่างเต็มไปด้วยกลิ่นเหงื่อจะมีอะไรน่าสนใจกัน

จ้าวเสวียนจิ่งเองก็ไม่เคยมาที่แบบนี้เหมือนกัน

แต่เพื่อเห็นแก่เซี่ยเฉียวเขาจึงยอมตกลง

โจวเว่ยจงรู้สึกว่าตอนนี้รัชทายาทราวกับถูกปรมาจารย์โม่จับไว้ได้อย่างแน่นหนา เขาเป็นถึงรัชทายาท อยู่มานานขนาดนี้ รอบกายเขามีคนกลุ่มใหญ่คอยปกป้องคุ้มครองมาตลอด ไหนเลยจะเคยเหยียบย่างเข้ามาในที่วุ่นวายสับสนเช่นนี้!

ฝ่าบาทช่างน่าสงสารนัก!

ทันทีที่จ้าวเสวียนจิ่งก้าวเข้าไป เท้าของเขาก็เหมือนกับเหยียบลงบนโคลนกระนั้น สีหน้าของเขาเย็นเยียบราวกับจะกลายเป็นน้ำแข็ง

ในห้องนั้นมืดมาก กลิ่นที่ลอยเข้ามาปะทะใบหน้าเป็นกลิ่นกายผสมกลิ่นเหงื่อ ซึ่งยากที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนไม่สวมเสื้อ กระโดดขึ้นลง และตะเบ็งเสียงแข่งกันวุ่นวาย

เซี่ยเฉียวกลั้นหายใจเล็กน้อย นางรู้สึกว่าตนเองกำลังจะเป็นลม

เดิมทีนางคิดว่างานครั้งนี้จะง่าย คิดไม่ถึงเลยว่าจะยากขนาดนี้!

คนพวกนี้ทำให้อากาศบริสุทธิ์บนโลกนี้เป็นมลพิษไปทันที…

ตอนที่ 658 ยากจะบรรยาย

โจวเว่ยจงมองเห็นคนที่เนื้อตัวสะอาดสะอ้านสองคนใบหน้าตึงเครียดราวกับถูกเขาบังคับ พวกเขาก้าวเข้าไปข้างในอย่างช่วยไม่ได้

ฝ่าบาทและปรมาจารย์โม่…ฝีเท้าจังหวะเดียวกัน สีหน้าก็ยังเหมือนกันอีก พวกเขาทั้งคู่ดูน่ากลัวด้วยสีหน้าเย็นเยียบขั้นสุด!

แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ยังคงกัดฟันแล้วก้าวเข้าไปอยู่ดี

นักพนันกลุ่มนี้เล่นกันอย่างเอาเป็นเอาตาย มีหรือที่จะสนใจรอบข้าง?

“ที่นี่แหละ…” เมื่อพวกเขาไปถึงโต๊ะพนันหนึ่งในนั้น เซี่ยเฉียวก็รู้สึกว่าอากาศของนางไม่เพียงพอเสียแล้ว นางจึงรีบหยิบพัดขนไก่ออกมาพัดวีไปมาจนรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

ไม่ใช่ว่าเธอเป็นคนหน้าซื่อใจคด

นางไม่ดัดจริตจริงๆ นะ

แต่สุขภาพร่างกายของนางไม่ดี จึงต้องการอากาศดีๆ หน่อยเท่านั้น

อีกอย่าง แม้ว่าจมูกของนางจะเทียบไม่ได้กับสุนัข แต่ก็ยังดีกว่าคนทั่วไปอยู่บ้าง ดังนั้นกลิ่นเหล่านี้จึงเหมือนหมวกพิษสำหรับนาง!

จ้าวเสวียนจิ่งหน้านิ่วคิ้วขมวดราวกับว่าเขาไม่เคยคิดว่าตนเองจะมีวันนี้ได้

ร่างกายที่แข็งทื่อของเขายังต้องปกป้องเซี่ยเฉียวที่อยู่ข้างๆ ด้วยกลัวว่าจะมีใครมากระแทกนางโดยไม่ตั้งใจ

เวลานี้โจวเว่ยจงได้แต่ต้องรับบทคนชั่วเท่านั้น เขาเปิดทางให้ทั้งสองคนอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าท่าทางอันดุดัน

“ดีมาก” จ้าวเสวียนจิ่งชมโจวเว่ยจงโดยพยายามใช้คำพูดให้น้อยที่สุด

เวลานี้ผู้ประสบภัยสองคนนับว่าผ่อนคลายลงได้แล้วเมื่อรอบข้างไม่มีเบียดดันเข้ามาอีก พวกเขาจึงรู้สึกสบายขึ้นบ้าง

เกมพนันนี้มีเจ้าของบ่อนเป็นเจ้ามือ เป็นการพนันสูงต่ำธรรมดาๆ เท่านั้น เซี่ยเฉียวเหลือบไปมองวิญญาณตนนั้นเล็กน้อย

“แทงสูงๆ!” วิญญาณนั้นลอยไปลอยมา สองตาของเขาจับจ้องไปที่ลูกเต๋าที่อยู่ข้างในและตะโกนออกมาทันทีเมื่อเห็นมันอย่างชัดเจน

เพื่อไม่ให้เสียเงินทุน บ่อนพนันจึงใส่อะไรบางอย่างไว้ในลูกเต๋า ตามหลักแล้วพวกเขาไม่มีทางที่จะชนะได้เลย แต่วิญญาณตนนี้กำลังเป่าลูกเต๋าที่อยู่ข้างในนั้นทำให้แต้มเปลี่ยนไป

หลังจากเซี่ยเฉียวบอกต่อจ้าวเสวียนจิ่งแล้ว เขาก็วางเดิมพันลงไปทางฝั่ง ‘สูง’ ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เวลานี้คนอื่นๆ ตรงโต๊ะพนันที่เห็นเสื้อผ้าอันแสดงถึงความร่ำรวยไม่ธรรมดาของจ้าวเสวียนจิ่งบัดนี้แต่ละคนต่างก็พากันทำตัวเรียบร้อย และไม่กล้าเข้าใกล้เขา

แม้แต่คนโง่ก็ยังมองออกว่าในสามคนนี้ นอกจากนักพรตแล้วพวกเขาอีกสองคนต้องเป็นคุณชายสูงศักดิ์บ้านไหนที่ออกมาเที่ยวเล่นหาความสนุกแน่ๆ หากพวกเขาเผลอไปล่วงเกินเข้าล่ะก็ จะต้องรับผลที่ตามมาไม่หวาดไม่ไหว

เพียงแต่สิ่งที่ทำให้พวกเขารู้สึกแปลกประหลาดใจก็คือ นักพรตผู้นี้…ก็มาเล่นพนันได้ด้วย? นางคงไม่ใช่พวกต้มตุ๋นหลอกลวงหรอกนะ?

ตอนนี้พวกนักพรตหลอกลวงก็มีความสามารถสูงเสียด้วย ลองดูนางสิ ใบหน้าหยั่งรู้นั่น แม้นางจะเป็นผู้หญิง แต่กลับดูเหมือนคนที่บรรลุทางเต๋าขั้นสูงแล้ว!

ราวกับว่านางสามารถทำนายอะไรออกมาได้กระนั้น ช่างหลอกคนได้เก่งจริงๆ!

เจ้ามือเปิดถ้วยออกดูท่ามกลางความสงสัยของทุกคน

ทันทีที่ลูกเต๋าถูกเปิดออกมา รอบๆ โต๊ะพนันก็เงียบไปชั่วขณะ!

แขกท่านนี้วางเงินเดิมพันลงไปหนึ่งร้อยตำลึงเชียวนะ!

แล้วยังทายถูกด้วย!

คนของบ่อนพนันชะงักไปครู่หนึ่งและรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ เพราะถึงอย่างไรลูกเต๋าของพวกเขาก็มีการเล่นตุกติกเอาไว้แล้ว พวกเขาอยากจะให้ออกสูงหรือออกต่ำก็ได้ตามใจ เหตุใดจึง…

แต่สถานะของคนคนนี้ไม่ธรรมดา พวกเขาเองก็ไม่กล้าบิดพลิ้วไม่ให้เงิน!

เงินหนึ่งร้อยตำลึงกลายเป็นสองร้อยตำลึงในพริบตา

นักพนันเหล่านั้นไม่เคยได้ร่ำรวยเช่นนั่นมาก่อน ตอนนี้พวกเขาจึงพากันมองดูด้วยความอิจฉา กระทั่งคิดว่าตาต่อไปที่ลงเดิมพัน ทั้งสามลงฝั่งไหน พวกเขาก็จะลงตามด้วยเพื่ออาศัยโชคของคุณชายผู้ร่ำรวยคนนี้!

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ได้เงินมาอยู่ในมือแล้วเซี่ยเฉียวและจ้าวเสวียนจิ่งก็แทบจะสาวเท้าออกไปทันที!

พวกเขาจากไปโดยไม่ได้โอ้เอ้รีรออยู่แม้แต่น้อย

ฟู่… เซี่ยเฉียวพ่นลมหายใจ “กลิ่นนี้มันช่าง…” บรรยายไม่ถูกจริงๆ!

จ้าวเสวียนจิ่งขมวดคิ้วมุ่น เขายกมือขึ้นเล็กน้อยแล้วดมกลิ่นบนร่างกายตนเอง จากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย “พวกเจ้าทั้งสองคนไปรอข้าที่ร้านอาหารก่อน ข้าจะรีบตามไป!”

เซี่ยเฉียว…รักสวยรักงามและช่างเลือก เขารู้สึกว่าเนื้อตัวของเขาตอนนี้มีกลิ่นแปลกๆ ที่ติดมาจากข้างในนั้น…