ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 465 มาเพื่อจับผิด / ตอนที่ 466 ฆ่าคนตา

ตอนที่ 465 มาเพื่อจับผิด / ตอนที่ 466 ฆ่าคนตาย
ตอนที่ 465 มาเพื่อจับผิด

หลังจากที่เซี่ยผิงไหวกราบอาจารย์สำเร็จ ชื่อเสียงของตระกูลเซี่ยก็เพิ่มขึ้นอีกแล้ว

ไม่มีใครกล้าดูถูกลูกหลานของตระกูลเซี่ยอีกต่อไป

เซี่ยผิงกั่งที่โหดร้ายไม่มีเหตุผลตอนนี้ก็เป็นถึงขุนนางเสียงสิงขั้นหก เซี่ยผิงไหวที่เหลวไหลไม่รู้ความนั่นก็กราบอาจารย์เซียวเป็นอาจารย์สำเร็จ ตอนนี้ผู้ชายสองคนในครอบครัวก็มีอนาคตไม่เลวแล้ว!

……

อย่างไรก็ตามในเวลานี้เซี่ยเฉียวในรูปลักษณ์ของโม่ชูเซิงก็ไปส่งจดหมายขอเข้าพบที่จวนท่านอ๋องโดยมีวิญญาณติดตามมาด้วย

นางมาเพื่อจับผิด

วิญญาณชายดูสับสนเล็กน้อย ตอนที่เขาเป็นวิญญาณก็ยิ่งสับสนมึนงงมากกว่าตอนเป็นมนุษย์อีก เขาแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมาเมื่อมองไปยังประตูอันสูงใหญ่นี้

“ท่านปรมาจารย์ ผู้วิเศษ บ้านของผู้วิเศษอยู่ที่นี่หรือ” วิญญาณชายรู้สึกกลัวเล็กน้อย

เขามีชีวิตมาจนถึงขนาดนี้ก็ยังไม่เคยกล้าที่จะเดินผ่านหน้าบ้านที่มีประตูใหญ่โตเช่นนี้มาก่อน

“เขาเป็นคุณชายใหญ่ของบ้านหลังนี้” เซี่ยเฉียวพยักหน้า

ดวงตาของวิญญาณชายฉายแววคาดหวังเล็กน้อย

เขาเองก็ไม่ได้อยากที่จะเป็นวิญญาณเร่ร่อน เขาก็อยากจะไปเกิดใหม่ เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง แต่ความคับแค้นใจก่อนตายไม่ได้หายไปจริงๆ แม้เขาจะอยากไปแค่ไหนก็ไปไม่ได้ เขาต้องอยู่บนโลกใบนี้ และทำได้เพียงเฝ้าดูขณะที่ภรรยาของตนเองบอกคนอื่นๆ ว่าเขาเป็นขยะไร้ประโยชน์ที่ทุบตีผู้หญิง

ตอนที่เขายังมีชีวิตก็เป็นคนขี้ขลาด และเมื่อเขาตายไปแล้ว เขาก็ยังไม่สามารถทำอะไรได้อีกเหมือนเดิม

มีเพียงปรมาจารย์คนนี้ที่เก็บวิญญาณเขามา และทำให้เขาได้มีที่อยู่

ไม่ต้องเจ็บปวดทนทุกข์ขนาดนั้น

พ่อบ้านฝูหมั่นออกมาต้อนรับเซี่ยเฉียว และเชิญนางเข้าไปข้างในด้วยตนเอง

“ปรมาจารย์โม่ พระชายาของเราทราบว่าท่านจะมาจึงได้รออยู่ที่ห้องโถง วันนี้องค์ชายน้อยก็มีชีวิตชีวามากขึ้น ท่านมาพอดีจะได้ช่วยตรวจดูว่ารอบๆ องค์ชายน้อยของเรามีอะไรผิดปกติหรือไม่…”

เซี่ยเฉียวพยักหน้าน้อยๆ

ขณะที่นางเดินเข้าไปในห้องโถง พระชายาก็ลุกขึ้นยืนต้อนรับนางอย่างกระตือรือร้น

“ไม่เห็นเพียงไม่กี่วัน ปรมาจารย์ยิ่งดูมีความเป็นเซียนมากขึ้นกว่าแต่ก่อนอีกแล้ว” พระชายาเอ่ยด้วยน้ำเสียงกรุณา

เซี่ยเฉียวแย้มยิ้ม “พระชายาเองก็มีชีวิตชีวามากขึ้นเช่นกัน”

พระชายาผู้ชรามีอายุหกสิบปีแล้ว ตอนที่พบกันก่อนหน้านี้นางดูเหน็ดเหนื่อยอย่างยิ่ง และเห็นได้ชัดว่าแก่ชราลงไปมาก แต่ตอนนี้นางดูไม่เหมือนเดิมแล้ว นางดูมีพลัง ริ้วรอยบนใบหน้าก็กูลดน้อยลงไปมาก ดูเหมือนคนที่อายุสี่สิบห้าสิบปีเท่านั้น

“โชคดีที่ได้ท่านช่วยชีวิตลูกชายของข้าไว้ ไม่เช่นนั้นตอนนี้ข้าก็คงจะติดตามเขาไปด้วยกันแล้ว” พระชายาถอนหายใจเล็กน้อย “ปรมาจารย์มาที่นี่เป็นพิเศษในวันนี้เป็นเพราะลูกชายของข้ามีปัญหาอะไรหรือไม่”

พระชายารู้สึกประหม่าเล็กน้อย

เมื่อนั้นเซี่ยเฉียวจึงได้มององค์ชายน้อย

ส่วนองค์ชายน้อยก็กำลังมองนางอยู่เช่นกัน

องค์ชายผู้นี้มีอายุประมาณสิบปีเท่านั้น เขาดูผอมมาก แต่ก็ดูน่ารักว่าง่าย เขาเดินเข้าไปหาเซี่ยเฉียวก่อนจะเอ่ย “ท่านช่วยชีวิตข้าไว้ ท่านแม่บอกว่า ต่อไปข้าจะต้องเคารพและกตัญญูต่อท่าน”

เซี่ยเฉียวอดยิ้มออกมาไม่ได้ เขาอายุน้อยแต่ฉลาดมาก

“สุขภาพของเขาไม่มีปัญหาอะไร สีหน้าดีมาก ไม่ต้องกลัวไป” เซี่ยเฉียวยิ้ม ด้วยเห็นแก่เด็กน้อยที่น่ารักมากคนนี้นางจึงหยิบกระดิ่งทองแดงออกมา “นี่ไม่ใช่ของมีค่าอะไรแต่เป็นอาวุธวิเศษ ต่อไปถ้าหากองค์ชายน้อยพบวิญญาณหรือของไม่ดีอะไรที่มารบกวนบ่อยๆ กระดิ่งนี้…ก็จะดังขึ้น”

ความสามารถในการรับรู้ของกระดิ่งนี้ไม่ค่อยดีนัก

แต่เซี่ยเฉียวก็ทำมันโดยตั้งใจ

ถึงอย่างไรบนโลกใบนี้ก็มีวิญญาณมากเกินไป ถ้าหากแค่พบเจอวิญญาณตนเดียว กระดิ่งก็ดังขึ้นมา องค์ชายน้อยคนนี้คงตกใจจนเป็นบ้าแน่

แต่ตอนนี้ เว้นแต่วิญญาณจะคอยติดตามเขา หรือไม่เขาก็พกของไม่ดีติดตัวอยู่ตลอด กระดิ่งจึงจะมีการตอบสนอง

พระชายามีความสุขมาก นางรีบรับมันมา และสวมมันลงบนข้อมือขององค์ชายน้อยทันทีโดยไม่มีข้อสงสัยแม้แต่น้อย

อีกอย่าง นางก็พบว่าบนข้อมือของปรมาจารย์โม่ก็มีกระดิ่งอันหนึ่งอยู่เหมือนกัน

เพียงแต่กระดิ่งอันนั้นทำจากทองคำ

“ข้ามาที่นี่วันนี้เพราะเรื่องของลูกชายอีกคนของพระชายา” เซี่ยเฉียวเอ่ยเพิ่มเติมขึ้นมาในเวลานี้

ตอนที่ 466 ฆ่าคนตาย

จ้าวซวีจือเป็นบุตรสายรองย่อมถือว่าเป็นลูกชายของพระชายาด้วย ไม่ได้มีอะไรผิดปกติ

“ซวีจือ?” พระชายางุนงงเล็กน้อย “ปรมาจารย์เคยพบซวีจือด้วยหรือ เขาเป็นอะไร หรือว่า…เขาเองก็แปดเปื้อนของไม่ดีด้วย?”

พระชายาค่อนข้างเป็นกังวลในเวลานี้

แม้ว่านางจะไม่ค่อยชอบเขา แต่นางก็รู้ว่าสามีของตนเองทำเพื่อนางมากมายแค่ไหน

ในฐานะอ๋อง กว่าเขาจะยอมรับสนมเพิ่มเข้ามาก็ตอนที่อายุสี่สิบแต่ยังไร้วี่แววทายาท เช่นนี้ก็ถือว่าเขามีความรักที่ลึกซึ้งและมีคุณธรรมยิ่งแล้ว

อีกอย่าง นอกจากพระชายารองและบุตรของนางแล้ว ในจวนนี้ก็ไม่มีใครอื่นอีก กระทั่งว่าหลังจากที่นางให้กำเนิดลูกแล้ว หลายปีมานี้ท่านอ๋องก็ไม่ได้รักใคร่เอ็นดูผู้หญิงคนนั้นอีกเลยแม้สักครั้ง

สำหรับประเด็นนี้ ขอเพียงลูกสนมคนนั้นประพฤติตัวดี ไม่ทำร้ายลูกชายของนาง นางก็สามารถปฏิบัติต่อจ้าวซวีจือได้อย่างใจกว้าง

นอกจากตำแหน่งองค์ชายน้อยของลูกชายนางแล้ว ไม่ว่าอะไรที่เขาอยากได้ นางก็จะพยายามทำให้อย่างเต็มที่

อย่างเช่นการเชิญอาจารย์ที่มีชื่อเสียงมาสอนเขาตอนที่พวกเขายังครองศักดินา อย่างเช่นเกียรติยศที่เหมาะสมกับเขา เรียกได้ว่าในบรรดาบุตรสายรองของเชื้อพระวงศ์ ไม่มีใครจะสุขสบายได้เท่าจ้าวซวีจืออีกแล้ว

อย่างน้อยที่สุด บุตรสายรองของบ้านอื่นก็แทบจะไม่สามารถเข้าวังได้

แต่นางกลับจงใจส่งเสริมจ้าวซวีจือทุกครั้งที่มีงานเลี้ยงในวัง

แม้ในใจพระชายาจะยังไม่ค่อยสบอารมณ์เรื่องลูกข่างทองคำก่อนหน้านี้เท่าไรนัก แต่เมื่อนางนึกถึงว่าจ้าวซวีจือไม่ได้มีเจตนา ทั้งยังลงโทษแล้ว ดุด่าก็แล้ว จึงได้ปล่อยผ่านไป

ส่วนของสกปรกอื่นๆ ที่อยู่ในห้องของลูกชายนางก็ได้รับการตรวจสอบที่มาที่ไปจนชัดเจนแล้วว่า ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับจ้าวซวีจือ

เป็นพ่อบ้านคนหนึ่งหากำไรจากการซื้อของเล่นมาจากคนอื่นในราคาถูก แล้วจึงนำมันมามอบให้กับลูกชายของนางด้วยหวังเงินรางวัล

พระชายามองเซี่ยเฉียวด้วยใจกังวล

เซี่ยเฉียวเอ่ยปาก “ข้ามาครั้งนี้ก็เพื่อชาวบ้านธรรมดาๆ คนหนึ่ง”

พระชายาไม่เข้าใจ

“เมื่อสองสามเดือนก่อน ตอนที่พวกเดินทางเข้ามาในเมืองหลวงจ้าวซวีจือเคยช่วยผู้หญิงคนหนึ่ง และลงโทษสามีของนาง พระชายาทราบหรือไม่” เซี่ยเฉียวถาม

เมื่อพระชายาได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้า “ข้าทราบดี ตอนนั้นเด็กคนนั้นตั้งใจทำเรื่องดีๆ เสด็จพ่อของเขาก็พึงพอใจมากเมื่อเห็นดังนั้น เขาจึงไม่ได้ห้ามอะไร หลังจากนั้น เรื่องนี้ก็เป็นที่รู้กันทั่วในเมืองหลวง ผู้คนต่างก็พูดกันว่าเขาใจดีมีเมตตา”

เวลานั้นวิญญาณที่อยู่ข้างกายเซี่ยเฉียวก็กระสับกระส่ายขึ้นมาเล็กน้อย

ดวงตาของเขาเป็นสีแดง และเลือดไหลหยด

ใจดีมีเมตตา เพราะความใจดีมีเมตตานี่แหละที่ให้เขาสูญเสียลูกชายไป!

หากไม่ใช่เพราะเขาถูกผู้สูงศักดิ์คนนี้ขังไว้ ลูกชายของเขาก็คงจะไม่ไร้ที่พึ่ง ถูกคนอื่นข่มเหงรังแก และคิดไม่ตกจนต้องจบชีวิตตัวเอง!

อีกอย่าง……

ตอนที่เขาทะเลาะกับภรรยาก็คิดที่จะหย่าขาดจากนางแล้ว ถึงอย่างไรผู้หญิงคนนั้นก็เอาเงินสำหรับการเล่าเรียนของลูกชายเขาไป เขาทนไม่ไหวแล้ว และจะไม่ใช้ชีวิตร่วมกับผู้หญิงคนนั้นอีก!

เดิมที ขอแค่เขาหย่ากับภรรยา แล้วตั้งใจดูแลลูกชายของเขาอย่างสุดความสามารถ ทุกอย่างก็จะดีขึ้นได้เอง!

เพียงเพราะสิ่งที่เรียกกันว่าความใจดีของผู้สูงศักดิ์คนนั้น เขาจึงไม่เหลืออะไรเลย!

ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้น

เซี่ยเฉียวเห็นดังนั้นก็รีบหยิบกระดิ่งทองแดงขนาดใหญ่ออกมาจากเสื้อคลุม ก่อนจะยื่นไปทางวิญญาณและเขย่ามัน พร้อมร่ายคาถา ในที่สุดวิญญาณก็สงบลง

“จ้าวซวีจือฆ่าชายคนนั้นและลูกชายของเขาทางอ้อม วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อจะขออธิบายแทนชายคนนั้น” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างตรงไปตรงมา

ดังนั้นนางจึงชอบตัวตนของนางในฐานะนักพรตเต๋า

นางไม่จำเป็นต้องหลบๆ ซ่อนๆ เวลาทำงาน

หากตอนนี้นางเป็นเซี่ยเฉียวก็คงทำแบบนี้ไม่ได้

พระชายาได้ยินเช่นนั้นก็ตกใจมาก “ฆ่าคน? เป็นไปได้อย่างไร ตอนนั้นซวีจือทำเรื่องดีๆ ไม่ใช่หรือ”

“ใช่ แต่เขาไม่รู้ว่า ที่จริงแล้วผู้หญิงที่ถูกด่าว่ากลางถนนคนนั้นแอบนำเงินในบ้านไปช่วยน้องชายที่ติดการพนันของนาง หลังจากที่ผู้ชายคนนั้นถูกจับ ลูกชายของเขาก็ฆ่าตัวตาย หลังจากที่เขากลับไปแล้วก็ถูกคนอื่นวิพากษ์วิจารณ์ จึงได้ตายตามลูกชายไป เพียงแต่เขามีความคับข้องใจและไม่สามารถไปเกิดใหม่ได้ ดังนั้นข้าจึงอยากขออธิบายให้เขา เพื่อที่เขาจะได้ไปเกิดใหม่ด้วยความสบายใจ”