ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 341 เพิ่มอุปสรรค / ตอนที่ 342 ดวงตาไร้ประกาย

ตอนที่ 341 เพิ่มอุปสรรค / ตอนที่ 342 ดวงตาไร้ประกาย
ตอนที่ 341 เพิ่มอุปสรรค

ใต้เท้าซย่าเองก็รู้ว่าบุตรสาวของตนเองถูกใส่ร้าย แต่เวลานี้ถูกใส่ร้ายแล้วอย่างไรเล่า

ข้างนอกลือกันให้แซ่ด!

ราชสำนักนี้ผ่อนปรนต่อผู้หญิงมากก็จริง แต่ก็ไม่ได้ผ่อนปรนมากขนาดนี้!

แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นบุตรสาวของเขาเองจะให้เขาทำใจดำไม่สนใจก็ไม่ได้ เขาจึงเอ่ย “เรื่องนี้เพิ่งจะลือออกมาเมื่อวานนี้เอง เดี๋ยวให้ท่านแม่พาเจ้าไปเดินเล่นบ้านท่านอาเสียหน่อย อย่าได้ทำหน้าอมทุกข์เช่นนั้น ทำตัวเองให้ดูดีหน่อย!”

“ท่านพ่อ ข้าต้องอับอายขายหน้าขนาดนี้แล้ว จะให้ไปพบเจอผู้คนได้อย่างไร!” ซย่าหย่าอวิ๋นได้ยินเช่นนั้นก็สิ้นหวังทันที

“เจ้าอับอายขายหน้าเป็นด้วยหรือ!” ผู้เป็นบิดาแทบอดลงไม้ลงมืออีกไม่ไหว

ซย่าหย่าอวิ๋นสะอึกสะอื้นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

ใต้เท้าซย่าสูดลมหายใจเข้าไปหนึ่งครั้งก่อนจะเอ่ย “ข่าวลือว่าเจ้าพบเจอกับพวกอันธพาลกลุ่มหนึ่ง ถ้าหากเจ้ารักษาความบริสุทธิ์ไว้ไม่ได้แล้วจริงๆ ใบหน้าเจ้าจะไม่บาดเจ็บอะไรแม้แต่น้อยเลยหรือ! ตอนนี้ให้เจ้าออกไปข้างนอกอย่างสง่าผ่าเผย พบเจอใครก็ยิ้มแย้ม หากมีใครพูดถึงเรื่องนี้ก็ไม่ต้องผลักไปที่เซี่ยเฉียว ขอแค่พูดว่าเจ้าก็ไม่รู้เรื่องเช่นกันว่าเป็นแม่นางซย่าบ้านไหน! หรืออาจจะมีใครเข้าใจผิดก็ได้!”

“สรุปก็คือ เจ้าต้องไม่แสดงออกว่ากังวลใจเรื่องนี้มากเกินไป และไม่ต้องไปแข่งขันอะไรกับเซี่ยเฉียวนั่น ไม่สำคัญว่าคนทั่วไปจะคิดอย่างไร ตราบใดที่ผู้อาวุโสของตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงนี้ยินดีอธิบายแทนเจ้าสักกี่คำ เจ้าก็อยู่ต่อไปได้แล้ว!” ใต้เท้าซย่าทั้งโกรธทั้งจนใจ

ซย่าหย่าอวิ๋นได้แต่ต้องเชื่อฟังคำบิดาของนาง

แต่นางก็ไม่รู้ว่าตนเองจะทำได้หรือไม่

คนอื่นจะต้องมองนางด้วยสายตาแปลกๆ และจะต้องคิดว่านางเป็นพวกผู้หญิงที่ไร้ยางอายอย่างแน่นอน!

แม้ว่าจะมีผู้อาวุโสเต็มใจเอ่ยปากปกป้องนาง แต่ใครจะยอมแต่งงานกับนางเล่า

ต่อไปนางจะไม่ได้แต่งงานอย่างที่ปรารถนาแน่แล้ว!

หลังจากเกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ ซย่าหย่าอวิ๋นก็ไม่มีจิตใจที่จะต่อสู้แล้ว

นางเกลียดชังเคียดแค้นเซี่ยเฉียว แต่ตอนนี้นางไม่มีเวลาจะมาสนใจแล้ว เพราะสมองของนางกำลังสับสนวุ่นวายไปหมด

นางกลับไม่เคยคิดว่า ถ้าหากแผนที่นางวางไว้สำเร็จคนที่จะต้องแบกรับเรื่องทั้งหมดนี้ก็ต้องเป็นเซี่ยเฉียว

ซย่าหย่าอวิ๋นรีบเก็บของและออกไปทันที

นางไปนั่งที่อยู่ที่บ้านท่านอาตระกูลเมิ่งโผล่หน้าไปสักพัก จากนั้นก็แวะไปที่บ้านลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่ง ซึ่งก็ไม่ได้อยู่นานมากนัก

หลังจากเดินไปรอบหนึ่งผู้คนที่พบเห็นนางแทบจะแน่ใจได้ว่านางยังบริสุทธิ์ไร้มลทิน ซึ่งทำให้นางรู้สึกดีขึ้นมาก

แต่นางก็ยังรู้สึกกังวลใจอยู่จึงได้เลี้ยวไปบ้านตระกูลต่ง

ต่งซีอวิ๋นเป็นบุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกคนก่อน นางยังมีน้องสาวร่วมบิดามารดาอีกหนึ่งคน

เพียงแต่ว่าน้องสาวของนางมีความใกล้ชิดกับแม่เลี้ยงของนางมากกว่า นางนับว่าเป็นรอง

เรื่องนี้ซย่าหย่าอวิ๋นเองก็รู้ดี สะใภ้ต้วนแม่เลี้ยงของนางไม่ใช่คนดีอะไร ปกตินางก็มักจะปฏิบัติไม่ดีต่อพี่หญิงต่ง กระทั่งว่าสอนให้น้องสาวของนางเป็นคนไม่มีมารยาท และมักจะยุแยงสองพี่น้องให้แตกแยกกันอยู่เสมอ

พี่หญิงต่งน่าสงสารมาก

หลังจากที่ซย่าหย่าอวิ๋นพบหน้าพี่หญิงต่งของนางแล้วก็ร้องไห้โฮออกมาทันที

ต่งซีอวิ๋นได้ยินเรื่องราวก็ตกใจ

นางลงทุนลงแรงไปมากขนาดนี้แต่ไม่สำเร็จก็ช่างเถิด แต่กลับยัง…

ต่งซีอวิ๋นไม่รู้จริงๆ ว่าจะปฏิบัติตัวกับเพื่อนสนิทที่ไร้ประโยชน์ของนางคนนี้อย่างไรดี

หากจะว่านางโง่? ซย่าหย่าอวิ๋นก็ยังเข้าใจในสิ่งที่นางพูดและรู้จักที่จะโกรธแทนนาง หากจะบอกว่านางฉลาด…นางจะแก้แค้นคนอื่นแต่กลับโดนตัวเอง!

“พี่หญิงต่ง ตอนที่ท่านโดน เซี่ยผิงกั่งรังแก ท่านผ่านมันมาได้อย่างไรกันน่ะ” ซย่าหย่าอวิ๋นอดถามไม่ได้

ต่งซีอวิ๋นกำหมัดของนาง

เด็กโง่คนนี้ดูถูกนางต่อหน้าคนนอกไม่ใช่เพียงแค่ครั้งเดียว

นางมองแววตาของซย่าหย่าอวิ๋นด้วยความพินิจพิจารณา

เกรงว่าตอนนี้ซย่าหย่าอวิ๋นจะแต่งเข้าตระกูลเมิ่งไม่ได้แล้ว ประโยชน์ของคนนี้น้อยลงไปมาก ในเมื่อเป็นเช่นนี้ไม่สู้ใช้นาง…เพื่อเพิ่มอุปสรรคขัดขวางคนอื่นจะดีกว่า

“ไม่ต้องร้องไห้แล้ว ข้าดื่มเป็นเพื่อนเจ้าสักสองจอกดีกว่า” พอพูดจบนางก็ให้คนยกเหล้าเข้ามา

ตอนที่ 342 ดวงตาไร้ประกาย

ต่งซีอวิ๋นฟังซย่าหย่าอวิ๋นร้องไห้คร่ำครวญ หลังจากร้องไห้แล้วซย่าหย่าอวิ๋นก็ดื่มเหล้าจนมึนเมา

นางก็ส่งสาวใช้ตระกูลซย่ากลับไปรายงานว่าซย่าหย่าอวิ๋นจะพักอยู่ที่นี่คืนหนึ่ง

หลังจากนั้นกลางดึกคนของตระกูลซย่าก็ถูกเชิญตัวให้มานำตัวซย่าหย่าอวิ๋นกลับไป

สองสามีและภรรยาสีหน้ามืดมน ในขณะที่ซย่าหย่าอวิ๋นยังคงมึนเมาไม่ได้สติอยู่ เสื้อผ้าของนางก็ไม่เรียบร้อย

เมื่อนางตื่นขึ้นในเช้าวันถัดมา บิดามารดาของนางก็นั่งอยู่หน้าเตียงมองนางอย่างเย็นชา

นางโดนตบอีกครั้ง

“ไม่รู้จักรักตัวเอง!” บิดาของนางรู้สึกผิดหวังอย่างยิ่ง

“ท่านพ่อ?” ซย่าหย่าอวิ๋นมองเขาอย่างไร้เดียงสา

นางก็รู้สึกว่าร่างกายตนเองไม่สบายอยู่บ้าง แต่นางจำอะไรไม่ได้ ยิ่งไม่ได้คิดถึงตรงนั้นเลย

มารดาของนางใจอ่อนยวบ “หย่าเอ๋อร์ เมื่อวานเจ้าดื่มจนเมามาย กลับ กลับเข้าห้องนอนของน้าเหมียวตระกูลต่ง ใต้เท้าต่ง เขา…เขาก็ดื่มจนเมามายเช่นกัน ก็เลยเข้าใจผิดคิดว่าเจ้าเป็นน้าเหมียว เขา…ย่ำยีเจ้าไปแล้ว!”

“กรี๊ด เป็นไปไม่ได้! ท่านแม่โกหกข้า” ซย่าหย่าอวิ๋นแทบบ้าแล้ว!

มันจะเป็นไปได้อย่างไร!

นางจำได้ จำได้ว่าเมื่อคืน…

ซย่าหย่าอวิ๋นพยายามนึกย้อนไป และหลังจากที่นึกขึ้นได้ใบหน้าของนางก็ซีดเผือดและแข็งค้างไปแล้ว

เมื่อคืนนางดื่มไปนิดหน่อย และเพราะยังค่ำอยู่นางจึงไปหาน้าเหมียว

น้าเหมียวเป็นอนุของใต้เท้าต่ง หลังจากที่มารดาแท้ๆ ของพี่หญิงต่งตายไป นางก็แต่งเข้าบ้านมาดูแลเด็กๆ…

ตอนนั้นน้าเหมียวลากนางไปกินอาหารอีกหลายจาน ทั้งดื่มต่ออีกเล็กน้อย ต่อมา น้าเหมียวดูเหมือนจะเมาจนหลับอยู่ที่โต๊ะ จากนั้นก็…

นางจำได้เพียงเลือนลางว่าตัวนางกำลังโงนเงนไปมา มีห้องมากมายและมีประตูหลายบาน นางเดินจนมึนไปหมด

ห้องพักแขกอยู่ไหนกัน…

นางหาอยู่ตั้งนานกว่าจะเจอ ต่อมานางก็ฝัน ในความฝัน…

ซย่าหย่าอวิ๋นสิ้นหวังแล้ว

“ท่านลุงต่งจะจำข้าไม่ได้ได้อย่างไร มันต้องไม่ใช่แบบนี้สิ…” นางเอ่ยอย่างหมดหวัง

เวลานี้ใต้เท้าซย่าพูดอะไรไม่ออกทั้งนั้น

มันเป็นความผิดของเขา เขาไม่ควรที่จะปล่อยให้บุตรสาวไปมาหาสู่กับต่งซีอวิ๋นนั่นอีก! แม้ว่าใต้เท้าต่งจะยอมรับผิดในเรื่องนี้แล้ว แต่ต่งซีอวิ๋นนั้นก็ใช่ว่าจะไร้ความผิด!

“เจ้า…ผ้าขาวหรือเหล้าพิษ เจ้าเอาเลือกเองเถอะ” ผู้เป็นบิดากล่าวในที่สุด

“ท่านพ่อ?!” ซย่าหย่าอวิ๋นตกใจยิ่งแล้ว

นางไม่อยากตาย! ไม่อยากตาย!

ฮูหยินซย่าเองก็ตัวสั่นสะท้าน “ไว้ชีวิตนางเถอะ…”

“ไว้ชีวิตนาง จะให้นางอยู่แต่บ้านไม่แต่งงานออกไป หรือส่งไปเป็นอนุตระกูลต่งดีล่ะ!” ใต้เท้าซย่าเอ่ยด้วยโทสะ

นางเป็นถึงลูกภรรยาเอกจะให้ไปเป็นอนุ? หากเป็นสนมขององค์ชายก็ยังพอรับได้ แต่นั่นเป็นใครกันเล่า

คนแซ่ต่งอายุเท่ากันและมีตำแหน่งขุนนางเหมือนกับเขา การยกลูกสาวของเขาให้ไปเป็นอนุภรรยาก็เท่ากับเป็นการตบหน้าเขา!

แต่เมื่อเร็วๆ นี้เพิ่งจะมีข่าวลือเช่นนั้นออกมา

หากนางอยู่แต่บ้านไม่แต่งงาน คนอื่นก็จะคิดว่าเรื่องที่ลือกันนั้นเป็นเรื่องจริง!

ไม่อย่างนั้นก็…หาหนุ่มน้อยด้อยประสบการณ์สักคนมาแต่งงานด้วย

แต่เด็กหนุ่มก็ไม่ได้โง่ ใครเล่าจะทนรับได้ที่ภรรยาไม่บริสุทธิ์แล้ว! หากผู้ชายที่ทำลายความบริสุทธิ์ของนางตายไปแล้วยังพอจะฝืนรับได้แต่นี่เขายังมีชีวิตอยู่!

ตระกูลซย่าตกอยู่ในสถานการณ์ตกต่ำและน่าเศร้า

คนนอกไม่รู้เรื่องนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงทำได้เพียงอดทนกล้ำกลืนและขบคิดหาวิธีแก้ไข

สำหรับสัญญาเดิมพัน ถึงอย่างไรก็มีการเตรียมตัวกันมานานขนาดนี้แล้ว ตระกูลซย่าก็ไม่มีหน้าไปขอยกเลิกทันที ยิ่งไปกว่านั้นทั้งสองฝ่ายก็ได้ลงนามไปตั้งแต่แรก จึงได้แต่ต้องกัดฟันปล่อยให้ซย่าหย่าอวิ๋นออกหน้าไป

เซี่ยเฉียวไม่ได้พบหน้าซย่าหย่าอวิ๋นมาหลายวันแล้ว เวลานี้นางจึงได้พบว่าคนคนนี้เปลี่ยนไปมาก

ไม่มีความเย่อหยิ่งในอดีต และไม่มีประกายในดวงตาของนางแล้ว

เซี่ยเฉียวยังคิดว่านางจะสามารถทนได้นานกว่านี้หน่อย แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเมื่อความโชคร้ายมาเยือนใครก็ไม่สามารถหยุดมันได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อดูจากโหงวเฮ้งนี้แล้วนางคงจะได้พบกับคนพาลเข้าแล้ว

ในโลกนี้มีบัณฑิตที่สามารถทำให้คนเราโชคดีได้ และแน่นอนว่ามีคนพาลด้วย

หากเจอคนพาลต่ำช้าก็ต้องตี