ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 335 อยู่ก็ต้องเห็นคน / ตอนที่ 336 โชคลาภเงินทอง
ตอนที่ 335 อยู่ก็ต้องเห็นคน / ตอนที่ 336 โชคลาภเงินทอง
ตอนที่ 335 อยู่ก็ต้องเห็นคน
เซี่ยเฉียวไม่ใช่คนประเภทที่จะยิงธนูโดยไม่มีเป้าหมาย ในเมื่อนางเอ่ยเช่นนี้ออกมาแล้วก็เกรงว่าการตายขององค์หญิงซิงโม่คงจะต้องมีความเกี่ยวข้องกับตระกูลโจวอยู่บ้าง
ตอนนี้สุขภาพร่างกายของเจียงไทเฮาแย่ลงทุกวัน หมอหลวงยืนยันว่านางอาจจะอยู่ได้อีกไม่เกินสามปี
การทรงงานหนักร่วมกันกับฮ่องเต้พระองค์ก่อนเมื่อวัยเยาว์ทำลายสุขภาพของนาง อย่างไรก็ตามความปรารถนาสุดท้ายของนางตอนนี้ก็คือเรื่องขององค์หญิงซิงโม่พระองค์นี้
นางทูลขอฮ่องเต้ให้ส่งคนไปสืบหาต่อไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
อยู่ก็ขอให้เห็นคน ตายก็ขอให้พบศพ
สีหน้าของจ้าวเสวียนจิ่งเคร่งขรึมขึ้นเล็กน้อย
“ก่อนปีใหม่ตระกูลโจวจะต้องมีจัดงานเลี้ยงใหญ่ เมื่อถึงเวลานั้น…ข้าจะหาวิธีให้พวกนางเชิญเจ้าไปที่นั่น” จ้าวเสวียนจิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ย
ตระกูลเซี่ย…ไม่เคยไปมาหาสู่กับตระกูลโจว
ไม่เพียงแต่จะไปเท่านั้นแต่ยังต้องให้ตระกูลโจวเชิญด้วยตัวเองอีกด้วย พิจารณาจากสถานการณ์ปัจจุบันของตระกูลเซี่ยแล้วเรื่องนี้เป็นไปได้ยาก
“แม้ท่านจะเป็นรัชทายาท แต่ข้าเกรงว่าคงไม่ง่ายที่ท่านจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องงานเลี้ยงของคนอื่น หากคิดหาวิธีไม่ได้ ข้าสามารถ…ขอให้คนอื่นช่วยได้” นางจะขอให้โม่ชูเซิงของนางออกหน้า
ในฐานะนักพรตเต๋า หากนางใช้วิธีทำนายดวงชะตาดูฮวงจุ้ยไปเดินเล่นรอบบ้านตระกูลโจวสักรอบ พูดพล่ามอะไรลึกลับๆ เข้าสักหน่อย ไม่แน่นางอาจจะเป็นฝ่ายถูกเชิญเข้าไปในบ้านเองก็ได้?
เพียงแต่วิธีนี้นางไม่สามารถบอกเขาตรงๆ ได้
สิ่งที่เซี่ยเฉียวสามารถคาดเดาได้ อันที่จริงจ้าวเสวียนจิ่งก็คาดเดาได้แล้วเช่นกัน
แต่เขาก็ไม่ได้พูดออกมา
“ข้าได้ยินมาว่าที่สำนักศึกษาเจ้าได้ที่หนึ่งมาตั้งแปดวิชา? เรื่องน่ายินดีเช่นนี้เจ้าก็ไม่คิดจะบอกข้าสักคำเลยหรือ พี่ชายเจ้ามอบยันต์เนื้อคู่ให้เจ้าไปแผ่นหนึ่ง งั้นข้าจะใส่ใจมากกว่าเขาหน่อย มอบพู่หยกนกเป็ดน้ำคู่ให้เจ้าดีไหม ขอให้เจ้าพบคู่ครองที่ถูกใจในเร็ววัน” จ้าวเสวียนจิ่งหยิบพู่หยกออกมาจากอกเสื้อของเขาอย่างใจเย็นและวางมันไว้ในมือของเซี่ยเฉียวด้วยท่าทางสบายๆ
เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วและมองเขาด้วยความประหลาดใจ “หยกประดับนกเป็ดน้ำคู่?”
ไม่ค่อยเหมาะสมกระมัง?
“พี่ชายเจ้าบอกว่าเจ้าอยากจะรีบแต่งงาน หากเจ้าคิดว่าของสิ่งนี้ไม่ดีก็เอามันไปที่หอส่องชะตา แล้วขอให้…ปรมาจารย์โม่ชูเซิงปลุกเสกให้ก็ได้ แต่เจ้ากับโม่ชูเซิงดูเหมือนจะรู้วิชาเต๋าทั้งคู่ เจ้าจะทำเองก็ได้นะ” บางคำพูดของจ้าวเสวียนจิ่งจิกกัดนางอย่างเห็นได้ชัด
เซี่ยเฉียวรู้สึกกินปูนร้อนท้องเล็กน้อย นางไอค่อกแค่กอย่างอึดอัดใจ
แต่พู่หยกนกเป็ดน้ำคู่นี้ นางถือไว้แล้ว…ร้อนลวกมือ
คุณภาพหยกไม่เลวเลย
แต่เซี่ยเฉียวอยากจะส่งมันคืนในทันที
จ้าวเสวียนจิ่งแสดงสีหน้าจริงจังก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ก่อนหน้านี้…เจ้ายังติดค้างของขวัญขอบคุณข้าอยู่ไม่ใช่หรือ ข้าจำได้ว่าตอนนั้นเจ้าขอให้ข้าช่วยตามหาคนคนหนึ่ง เจ้ายังบอกว่าจะให้ไม้แกะสลักข้า…ผ่านไปตั้งนานขนาดนี้แล้วข้ายังไม่เห็นมีอะไรส่งมาให้เลย…จะให้เจ้ามัวแต่คิดถึงเรื่องนี้ก็ใช่ที เช่นนั้นแล้ว…”
จ้าวเสวียนจิ่งหยิบพู่หยกกลับคืนมาก่อนจะหักมันเบาๆ จนแตกออกเป็นสองส่วน
เขาครึ่งหนึ่ง นางครึ่งหนึ่ง
“ในเมื่อเจ้ากับข้าต้องมอบของขวัญให้กันและกัน ให้กันไปให้กันมาก็ลำบากวุ่นวาย แบ่งกันไปคนละครึ่งแบบนี้ก็ถือว่าหายกันแล้ว” จ้าวเสวียนจิ่งหยิบไปครึ่งหนึ่งก่อนจะขึ้นหลังม้าไป
เซี่ยเฉียวตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งพลางก้มลองมองอีกครึ่งหนึ่งที่อยู่ในมือของนาง…
มันยังสมบูรณ์ดี!
จี้หยกนี้แกะสลักมาแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วนได้!
เซี่ยเฉียวค่อยๆ ปีนขึ้นรถม้า จากนั้นจึงยื่นศีรษะมองออกไปข้างนอก สีหน้าของนางสงบนิ่งราบเรียบก็จริง แต่ดวงตาคู่นั้นของนางกลับจ้องมองไปที่ร่างของรัชทายาทอย่างมีชีวิตชีวา
ท่าทางยกมือเหวี่ยงขาของเขาสง่างามมากจริงๆ มีเสน่ห์เปี่ยมด้วยพลัง แม้แต่ท่าขึ้นหลังม้าก็ยังหล่อเหลา
เซี่ยเฉียวเหม่อไปครู่หนึ่ง
ทว่ารัชทายาทคงไม่ได้ชอบหน้าตาอย่างนางนี้เข้าหรอกนะ?
มิฉะนั้นการให้จี้หยกนกเป็ดน้ำคู่นี้…ก็ออกจะคลุมเครือไปหน่อยไหม
เซี่ยเฉียวประคองแก้มด้วยมือข้างหนึ่ง ฝ่ามือหนุนคาง มุมปากแผงรอยยิ้ม ดวงตายิบหยี ทันใดนั้นนางก็โบกมือออกจากหน้าต่างรถม้าและเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ฝ่าบาท ของนี่ข้าจะเก็บไว้อย่างดี”
หยกดีเช่นนี้ทำไมจะไม่รับล่ะ
แถมยังเป็นของที่คนที่ชอบมอบให้อีกด้วย
ตอนที่ 336 โชคลาภเงินทอง
จ้าวเสวียนจิ่งขี่ม้าเข้าไปใกล้ก่อนจะเหลือบมองนาง “แม่นางเซี่ยอยากจะรีบแต่งงานจริงหรือ”
เซี่ยผิงกั่งนั่นมีความเคลื่อนไหวใหญ่โตมากมายจริงๆ ช่วงนี้
เพื่อนร่วมงานผู้ชายที่ยังไม่แต่งงานในศาลตัดสินคดีต่างก็ถูกเขาจับไว้หมดแล้ว พวกเขาถูกสอบถามเรื่องบิดามารดาญาติพี่น้องเสียละเอียดถี่ถ้วนอย่างกับนักโทษ ในขณะที่เขาเรียกเซี่ยผิงกั่งให้มาอยู่กับเขาทั้งวัน แต่เซี่ยผิงกั่งนั่นกลับไม่เอ่ยถามอะไรเขาเลยสักคำ
หรือว่าคุณสมบัติอย่างเขาก็ยังเทียบไม่ได้กับคนเหล่านั้น
“สุขภาพร่างกายข้าไม่ค่อยดี พี่ใหญ่เป็นห่วงข้ามากหน่อยก็เป็นเรื่องปกติ” สายตาเซี่ยเฉียวจับจ้องไปที่เอวของจ้าวเสวียนจิ่ง ท่าทางขี่ม้าของเขาดูดีมากจริงๆ เห็นได้เลยว่ากำลังเอวของเขาไม่เลวเลย
“มองอะไรหรือ” จ้าวเสวียนจิ่งยกยิ้มมองนาง
“ดูเอวน่ะ หน้าท้องดุจภูเขา ภูเขาลูกนี้ของฝ่าบาทตั้งตรง กว้างและหนา บางและตรง ทรงได้โชคลาภ ความมั่งคั่ง เกียรติยศไปหมดแล้ว ข้าขอดูบ้าง ไม่จะปล้นเอาไปเสียหน่อย” เซี่ยเฉียวอิจฉา
ยกเว้นวิญญาณที่อยู่รอบๆ ตัวเขา ทั้งร่างรัชทายาทนี้นางไม่พบข้อบกพร่องใดๆ เลย
ทุกครั้งที่นางเห็นเขาคำพูดเหล่านั้นจะเข้ามาในหัวนางทุกครั้ง!
งานศิลปะที่สมบูรณ์แบบ
สีหน้าของเซี่ยเฉียวมักจะดูสงบและสบาย แต่ความคิดนี้ได้บินไปถึงสวรรค์ชั้นเก้าเรียบร้อยแล้ว
มือน้อยถูกันไปมา น่าเสียดายที่นางไม่สามารถจิ้มเอวเขาสักทีสองทีได้
จ้าวเสวียนจิ่งเองก็ยังไม่ได้ใจกล้าเข้าหานางมากขนาดนี้ แต่กลับเรียนรู้ที่จะหยอกล้อคนตอนกลางวันแสกๆ แล้ว ถ้าหากไม่ตอบกลับสักหน่อย ครั้งหน้านางคงได้คืบจะเอาศอกคิดว่าเขาเป็นพระภิกษุผู้บริสุทธิ์หรือ
เขาโน้มตัวลงมา มุมปากของเขายกยิ้มดูเหมือนจะล้อเล่นเล็กน้อย “ในเมื่อแม่นางเซี่ยชอบ ข้าจะปล่อยให้เจ้ามาปล้นเองได้อย่างไร เลือกวันดีวันมงคลมาที่จวนรัชทายาท ข้าจะให้เจ้าลองมีโชคลาภเงินทองด้วยตัวเองบ้างก็ได้”
“…” ว่าอย่างไรนะ เซี่ยเฉียวหน้าแข็งค้างทันใด
แกรก นางลดม่านหน้าต่างรถม้าลงทันที
ยังมีเสียงหัวเราะขบขันดังลอยมาจากข้างนอก
เซี่ยเฉียวหน้าแดงด้วยความเขินอายแล้ว
โชคดีที่ไม่มีใครได้ยินเรื่องนี้
แต่เมื่อเซี่ยเฉียวคิดดูดีๆ ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
รัชทายาทสารเลว ไอ้คนหลายใจ ก่อนหน้านี้เขาบอกกับนางอยู่หยกๆ ว่าก่อนที่อาจารย์จะจากไปได้ฝากฝังโม่ชูเซิงไว้กับเขา!
ดูท่าทางแบบนั้นเขาก็พร้อมที่จะรับผิดชอบอยู่นี่?
ก่อนหน้านี้ยังพูดเสียสวยหรูว่าเป็นคนกตัญญูรู้คุณคนหนึ่ง เผลอแป๊บเดียวก็มาพูดเรื่องโชคลาภเงินทองกับนางแล้ว!
เรื่องโชคลาภความมั่งคั่งนี่จะไปพูดกับคนอื่นมั่วๆ ได้หรือ!
เขาจะต้องหลายใจแน่ๆ ชอบความเป็นผู้ใหญ่และมั่นคงของโม่ชูเซิง แล้วก็ชอบข้าที่ยังอ่อนวัยน่ารัก!
พอคิดเช่นนี้เซี่ยเฉียวก็พ่นลมหายใจออกมาทันที
หรือว่าเขาคิดจะแบ่งปันพรให้กับคนอื่นพร้อมกัน?
แต่นางไม่สามารถผ่าครึ่งตัวเองออกเป็นสองส่วนเพื่อให้เขาสมปรารถนาได้!
เซี่ยเฉียวส่ายโอนไปมา นางคิดอะไรเพ้อเจ้อไปเรื่อย จนรถม้าเข้าไปในเขตเมือง
อาจจะเป็นเพราะเมื่อครู่นางตกใจเล็กน้อย คิดไปคิดมาจนผล็อยหลับไปบนรถม้า
นอกเมืองกลับมีคนแอบเฝ้าดูอยู่ เมื่อเห็นรถม้าของตระกูลเซี่ยกลับมาพวกเขาไม่รู้ว่าข้างในเกิดอะไรขึ้นบ้าง
อย่างไรก็ตามบ่าวรับใช้ของตระกูลเซี่ยบางคนได้รับบาดเจ็บ ส่วนรัชทายาทก็ออกไปและจับคนจำนวนมากกลับมา เขาก็ไม่แน่ใจว่าเรื่องนั้นสำเร็จเรียบร้อยดีหรือไม่
“รัชทายาทออกมาจับกุม? นางจะโชคดีขนาดนั้นได้อย่างไร! ต้องพบเจอรัชทายาทให้การช่วยเหลือทุกครั้งไป!” ซย่าหย่าอวิ๋นที่อยู่ในโรงน้ำชาใกล้ประตูเมืองอุทานออกมา
ซย่าหย่าอวิ๋นก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
รัชทายาทเป็นพวกเอาแน่เอานอนไม่ได้อยู่แล้ว เขาทำอะไรมักไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว ตอนนี้เขาก็ทำงานอยู่ที่ศาลตัดสินคดี และให้ความสำคัญกับเซี่ยผิงกั่ง หากเขาจะดูแลคนของตระกูลเซี่ยเป็นพิเศษก็เป็นเรื่องปกติ
เพียงแต่นางนึกไม่ถึงว่าจะบังเอิญได้ทุกครั้งเช่นนี้
“หยวนหรงกับพี่ใหญ่หยางนั่นล่ะ?” ซย่าหย่าอวิ๋นเอ่ยถามทันที
“ทั้งสองคนนั้นน่าจะตายแล้ว ไม่มีพวกเขาในหมู่คนที่ถูกจับเป็นกลับมา” ผู้น้อยรายงาน
ซย่าหย่าอวิ๋นถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยินเช่นนั้น
ตายแล้วก็ดี เช่นนี้แล้ว…ก็จะสืบมาไม่ถึงนางแน่
YOU MAY ALSO LIKE
tom110
คิดจะรอดตัวได้เหรอ