ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1081 ครอบครัวฝั่งมารดา / ตอนที่ 1082 สุสานบรรพชนมีปัญหา

ตอนที่ 1081 ครอบครัวฝั่งมารดา / ตอนที่ 1082 สุสานบรรพชนมีปัญหา

ตอนที่ 1081 ครอบครัวฝั่งมารดา

เซี่ยหนิวซานแสดงท่าทีซื่อสัตย์ภักดีได้ไม่ยากเท่าไรนัก เวลานี้เขายังเอาของดีมาถวายให้ฮ่องเต้อีก ฮ่องเต้ได้เห็นแล้วก็รู้สึกพอใจมาก

เซี่ยหนิวซานผู้นี้เคยเป็นโจรอย่างเต็มตัว เดิมทีเขาคิดว่าโจรที่ยอมจำนนต่อทางการเช่นนี้จะไม่สามารถเข้าสู่ราชสำนักอันสง่างามได้อย่างแน่นอน แต่กลับนึกไม่ถึงว่าเขาจะเป็นคนซื่อสัตย์ ไม่โลภในอำนาจหรือเงินทอง ด้วยทรัพย์สินที่เขาถวายให้ในคราวนั้นทำให้คลังส่วนตัวของตนเองเพิ่มขึ้นมาก

เขาเป็นคนที่ดีคนหนึ่ง

พอนึกไปถึงหรงอ๋องขึ้นมาเขาก็รู้สึกไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก

เขาทำตัวให้เหมาะสมกับฐานะ

หรงอ๋องมีสถานะสูงส่ง ถึงอย่างไรเขาก็เป็นเชื้อพระวงศ์ แม้ว่าตระกูลเซี่ยจะเป็นตระกูลของพระชายารัชทายาท แต่พวกเขาก็ยังเป็นข้าราชบริพารด้วย แต่เขากลับส่งของดีมากมายขนาดนี้ไปให้ตระกูลเซี่ยอย่างหน้าตาเฉย คนที่ไม่รู้ก็จะคิดไปได้ว่าเขากำลังจะสร้างสัมพันธ์กับขุนนางในราชสำนักให้มาเป็นพวก

หลังจากผ่านมากลายปีหรงอ๋องก็โตแต่อายุ แต่สมองไม่ได้โตตามไปด้วย

“ข้ารับไว้ก็แล้วกัน แต่เจ้าจะมัวแต่คิดถึงของดีของตระกูลเจ้าไม่ได้ ใครก็ได้ไปเอาหอกพู่ดำลายทองมามอบให้ใต้เท้าเซี่ยหน่อย! รัชทายาทจะแต่งงานในอีกไม่กี่วันแล้ว ลูกสาวของเจ้าก็ไม่เลวเลย เพียงแต่ครอบครัวเจ้ายังมีทรัพย์สมบัติน้อยไปหน่อย ข้าจะให้ที่นาแก่เจ้าอีกหนึ่งพันฉิ่ง[1] คนอื่นจะได้ไม่ลือกันว่าบ้านเจ้ายากจนจนทำให้รัชทายาทต้องไม่สบายใจ” ฮ่องเต้เอ่ยอีก

ให้ที่นา?

เซี่ยหนิวซานดีใจมาก “ขอบพระทัยฝ่าบาทที่เมตตา!”

เป็นขุนนางนี่ดีนะ สบายกว่าเป็นโจรเยอะเลย!

ขอแค่เขาคุกเข่านิดหน่อย และคอยไปฝึกทหารทำงานเล็กๆ น้อยๆ ทุกวันก็ได้เงินเดือนและรางวัลแล้ว ต่อให้เทพเซียนจะมาเขาก็ไม่ยอมแลกกับชีวิตอย่างนี้หรอก!

อันที่จริงหอกพู่ดำลายทองที่ฮ่องเต้พระราชทานให้เขานี้ก็เป็นแค่เครื่องประดับตกแต่งชิ้นหนึ่งเท่านั้น

หากจะใช้มันต่อสู้จริงๆ ก็คงไม่เหมาะ บนตัวด้ามของหอกนี้มีลวดลายเส้นสายสีทองที่สวยงามเป็นพิเศษ ปลายหอกยังฝังด้วยหยกขาวและอัญมณีสีแดงและน้ำเงิน ดูสีทองอร่ามตานั่นสิ มันสวยงามมาก หากเขาหยิบมันขึ้นมาใช้ก็คงจะทำให้หอกด้ามนี้พังไปแน่

ของมีค่าแบบนี้ขายไม่ได้

ได้แต่ต้องเก็บมันไว้เป็นมรดกตกทอดของตระกูลในหอบรรพชน ต่อไปจะได้เล่าให้คนรุ่นหลังฟังว่าบรรพชนบางคนเป็นที่โปรดปรานมากเพียงใดถึงได้รับของดีเช่นนี้…

สำหรับที่นาที่ฮ่องเต้พระราชทานให้นั้น…

หลังจากที่เซี่ยหนิวซานออกจากวังแล้ว เขาก็ไปสำรวจดูอย่างละเอียดอีกที ที่ดินนั้นไม่ได้อยู่ใกล้เมืองหลวงเลย มันอยู่ไกลมากๆ

แต่ว่าดินตรงนั้นอุดมสมบูรณ์และเก็บเกี่ยวได้ดีทุกปี ซึ่งนับเป็นที่ดินที่ดีจริงๆ เมื่อพระราชโองการส่งมาถึงที่นั่นแล้ว ผลผลิตในอนาคตก็จะถูกส่งต่อให้ตระกูลเซี่ยเพื่อจัดการต่อไป

ตระกูลเซี่ยได้รับพระราชทานรางวัลอีกแล้ว คนในเมืองหลวงบ้างก็อิจฉา บ้างก็ริษยา

อิจฉาที่ครอบครัวของโจรผู้นี้สามารถอาศัยความสัมพันธ์กับรัชทายาทได้พลิกเปลี่ยนชะตาอวดศักดาได้ในที่สุด

และยังอิจฉาที่พวกเขาเป็นที่โปรดปรายของฮ่องเต้ ตั้งแต่ที่มีการกำหนดเรื่องการแต่งงานมา พวกเขาก็ได้รับพระราชทานรางวัลไม่ขาด ครอบครัวเล็กๆ แต่เดิมกลับได้รับสินสอดทองหมั้นมากมาย คาดว่าในวันแต่งงานคงจะมีหน้ามีตาไม่น้อย!

สิ่งของพระราชทานจากฮ่องเต้เพิ่งจะมาถึงได้ไม่นาน ตระกูลเซี่ยก็ต้องรับแขกอีกแล้ว

คนผู้นั้นส่งเทียบเชิญ พอมองดูก็พบว่าเป็นเทียบเชิญจากครอบครัวฝั่งมารดาของรัชทายาท

ตระกูลกู้ตกต่ำไปนานแล้ว แต่บิดาของฮองเฮายังมีชีวิตอยู่คอยควบคุมไม่ให้ลูกหลานรุ่นหลังทำเรื่องวุ่นวาย

บัดนี้รัชทายาทกำลังจะแต่งงาน คนตระกูลกู้ย่อมต้องมาร่วมงานด้วยอยู่แล้ว

คนที่ต้องการพบเซี่ยเฉียวเป็นญาติผู้หญิงสองคน ซึ่งล้วนแต่เป็นพี่สะใภ้ของฮองเฮาด้วยกันทั้งคู่ คนตระกูลกู้ก็ยังนับว่าเจริญรุ่งเรืองดี

ในเมื่อพวกเขามาแล้ว เซี่ยเฉียวก็ต้องไปพบ

หลังจากเชิญพวกเขาเข้าบ้านแล้ว พอฮูหยินตระกูลกู้ทั้งสองได้พบเซี่ยเฉียวก็พากันตาเป็นประกายอย่างอดไม่ได้

“ได้ยินมานานแล้วว่าแม่นางเซี่ยหน้าตางดงาม วันนี้ได้มาเห็นก็เป็นอย่างที่ล่ำลือกันจริงๆ พอนึกถึงเด็กผอมแห้งที่บ้านพวกนั้นแล้วก็รู้สึกละอายใจเหลือเกิน!” ผู้ที่พูดอย่างนั้นคือฮูหยินใหญ่ตระกูลกู้

รัชทายาทมีลุงและอาทั้งหมดห้าหกคน ที่เป็นสายตรงมีสามคน

พวกเขาล้วนแต่ไม่อยู่ในร่องในรอยกันทั้งนั้น ที่เหลวไหลเละเทะที่สุดก็คือลุงสามของเขาซึ่งเคยเป็นที่ภาคภูมิใจของครอบครัว แต่จู่ๆ เขาก็ประสบอุบัติเหตุและมีปัญหาที่ขาจนมีนิสัยเปลี่ยนไป หลายปีก่อนเขาก็ฆ่าผู้หญิงไปคนหนึ่ง ซึ่งยิ่งทำให้ตระกูลกู้ต้องเลวร้ายลงไปอีกจนนายท่านผู้เฒ่าตระกูลกู้คนเก่าโมโหจนตาย

ตอนที่ 1082 สุสานบรรพชนมีปัญหา

ไม่มีใครพูดถึงเรื่องเก่าๆ เหล่านี้อีกต่อไปก็จริง แต่ครอบครัวอื่นๆ ก็รู้อยู่แก่ใจและมีเพียงไม่กี่บ้านเท่านั้นที่กล้าเกี่ยวดองกับตระกูลกู้

ได้ยินว่าลูกชายและหลานชายตระกูลกู้สามารถหาภรรยาแต่งได้เพียงแค่ที่คังชวนบ้านเกิดเท่านั้น ภูมิหลังของครอบครัวฝ่ายหญิงก็ไม่ได้สูงมาก แต่ละคนล้วนผ่านการคัดเลือกโดยนายท่านผู้เฒ่าคนปัจจุบันด้วยตัวเองแล้วว่าเป็นหญิงที่มีคุณธรรมสูงส่ง

ถึงอย่างไรลูกหลานของเขาก็ไม่เอาไหนกันทั้งนั้น ถ้าหากได้ภรรยาที่ไม่ดีมาอีก ตระกูลของเขาก็คงจบสิ้นแล้ว

ฮูหยินทั้งสองที่อยู่ตรงหน้านี้ล้วนแต่เป็นคนใจดีและเฉลียวฉลาด

คนอื่นเข้าบ้านตระกูลเซี่ยแล้วก็จะต้องรู้สึกกังวลอยู่บ้างไม่มากก็น้อย โดยเฉพาะเมื่อพวกเขานึกถึงว่าผู้ชายในบ้านนี้ทั้งหมดล้วนแล้วแต่เคยเป็นโจรมาก่อน จึงอดตื่นเต้นหวาดกลัวไม่ได้ แต่สีหน้าของฮูหยินทั้งสองนี้กลับเป็นปกติ กระทั่งสีหน้าสายตาที่มองเซี่ยเฉียวนั้นก็ยังสนิทสนมเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง

เซี่ยเฉียวแสดงความเคารพอย่างสุภาพ แล้วนางก็ถูกฮูหยินทั้งสองจับมือกันอย่างสนิทชิดเชื้อทันที

“ที่พวกเรามาอย่างกันอย่างกะทันหันวันนี้ ประการแรกคือต้องการรู้จักมักจี่กันไว้ก่อน ต่อไปพวกเราก็จะเกี่ยวดองเป็นญาติกันแล้ว หากมีเรื่องไหนที่พวกเราสามารถช่วยเหลือได้ ก็ขอให้แม่นางเซี่ยบอกได้เลย ประการที่สองคือต้องการมาขอบคุณ” ฮูหยินใหญ่รีบเอ่ยทันที

เซี่ยเฉียวได้ยินเช่นนั้นก็พอจะคาดเดาได้แล้วว่าเป็นเรื่องอะไร

ตอนที่นางเข้าวังครั้งหนึ่งเมื่อปีก่อน นางเห็นว่าประคำที่ฮองเฮาใช้อยู่นั้นผิดปกติจึงได้เอ่ยเตือนจ้าวเสวียนจิ่งไปเล็กน้อย

“เป็นความประมาทเลินเล่อของพวกเราเอง พวกเราไม่เคยคิดว่าของขวัญที่ส่งไปให้ฮองเฮาจะเกิดปัญหาขึ้นมาได้ ได้ยินคนที่รัชทายาทส่งมาบอกว่า หากไม่ใช่เพราะแม่นางเซี่ยตาดีมองออกว่ามันมีปัญหา สุขภาพร่างกายของฮองเฮาก็คงจะย่ำแย่ลงไปอีก!” ฮูหยินเอ่ยด้วยอารมณ์โกรธอยู่บ้าง

“ในเมื่อเห็นแล้วก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่พูด ข้าเองก็ไม่ได้ทำอะไร” เซี่ยเฉียวเอ่ยอย่างสุภาพ

“ไม่ทำอะไรที่ไหน สำหรับเจ้ามันอาจเป็นแค่คำพูดไม่กี่คำ แต่สำหรับพวกเราตระกูลกู้แล้ว มันหมายถึงชีวิตของทุกคนเชียวนะ!” ฮูหยินใหญ่รีบเอ่ยขึ้นอีก

ถ้าหากเกิดเรื่องขึ้นกับฮองเฮาจริงๆ และคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ทูลฮ่องเต้ว่าลูกประคำนี้มีปัญหา ถึงตอนนั้นคนตระกูลกู้จะยังมีชีวิตรอดได้อีกหรือ

อีกอย่างฮองเฮาก็เป็นที่พึ่งที่สำคัญที่สุดของตระกูลกู้ หากไม่มีฮองเฮาแล้ว อนาคตของตระกูลกู้ก็คงจบสิ้นอยู่ดี

ตระกูลกู้นั้นเคยรุ่งเรืองมาก่อน…

ตอนนี้พวกเขาเองก็ไม่ได้คิดที่จะกลับไปรุ่งโรจน์เหมือนในอดีต แค่พอจะมีที่ยืนอยู่ในเมืองหลวงนี้บ้าง และลูกหลานรุ่นหลังมีนิสัยใจคอที่ดี ไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นก็พอแล้ว

“ที่สำคัญที่สุดก็คือสุสานบรรพชน…” ฮูหยินรองกลัวว่าฮูหยินใหญ่จะลืมจึงได้รีบเอ่ย “คนที่รัชทายาทส่งมาบอกว่า สุสานบรรพชนของราชครูหลี่ผู้เฒ่ามีปัญหาจึงทำให้สมาชิกในครอบครัวน้อย ตระกูลกู้ของพวกเราก็น่าจะมีอะไรผิดปกติเหมือนกันจึงได้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจากที่ได้รับข่าว ท่านพ่อก็เชิญปรมาจารย์ที่เก่งกาจหลายคนมาดู พอดูแล้วก็พบว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลจริงๆ”

มีใครไม่รู้เอาเลือดมารดบนพื้นดินใกล้ๆ สุสาน!

นอกจากนี้ยังมีศพแมวจำนวนมากที่ถูกฝังเอาไว้ใต้ดิน พอเปิดหน้าดินขึ้นมา มันก็ส่งกลิ่นเหม็นมากจริงๆ!

ยังมีอีกหลายประเด็นที่พวกนางไม่เข้าใจ แต่สิ่งที่ปรมาจารย์เหล่านั้นต้องการสื่อความก็คือมันจะส่งผลต่อชะตากรรมของคนรุ่นหลัง

เมื่อพวกนางคิดว่าหลายปีมานี้เด็กๆ ในบ้านไม่ค่อยจะมีความก้าวหน้า ก็อดพร่ำบ่นในใจไม่ได้

ไม่รู้ว่าคนที่ทำร้ายพวกเขาลับหลังอย่างนี้เป้นใครกันแน่!

“โชคดีที่ตอนนี้สามารถหาสาเหตุได้แล้ว ข้าได้ยินมาว่าตอนนี้ตระกูลกู้สั่งสอนเด็กๆ กันอย่างเข้มงวด หากไม่มีปัจจัยภายนอกเหล่านี้แล้ว ต่อไปลูกหลานจะต้องมีอนาคตไกลแน่” เซี่ยเฉียวได้ยินเรื่องราวแล้วก็ไม่ได้รู้สึกประหลาดใจนัก

สถานการณ์ของตระกูลกู้ค่อนข้างแปลกและมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่าจะเกี่ยวข้องกับสุสานบรรพชนอยู่แล้ว

หากมีในครอบครัวมีเด็กที่มีพลังหยางเข้มข้น พวกเขาก็จะไม่ได้รับผลกระทบ แต่ถ้าหากเป็นคนธรรมดา มันก็จะส่งผลกระทบกับโชคชะตาของพวกเขาอย่างแน่นอน

“สมพรปากแล้ว” ไม่ว่าฮูหยินทั้งสองมองเซี่ยเฉียวอย่างไรก็ยิ่งรู้สึกชอบนางจริงๆ

เพียงแต่สถานะของตระกูลกู้ตอนนี้ต่ำต้อยจึงไม่สามารถที่จะช่วยเหลืออะไรรัชทายาทได้

ฮูหยินทั้งสองพูดจบก็ถอดกำไลข้อมือที่ใส่ติดข้อมือมอบอยู่ให้เซี่ยเฉียวทันที

[1] ฉิ่ง หน่วยวัดพื้นที่ เท่ากับ 100 หมู่