ยอดเซียนหญิงทำนายชะตา - ตอนที่ 1079 การเลือกปฏิบัติ / ตอนที่ 1080 ท่านพ่อผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดี

ตอนที่ 1079 การเลือกปฏิบัติ / ตอนที่ 1080 ท่านพ่อผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดี

ตอนที่ 1079 การเลือกปฏิบัติ

นางเพิ่งรอดมาจากปากเสือก็เข้าถ้ำหมาป่าทันที

โชคดีที่นางยังไม่ทันจะได้ปกป้องตัวเอง เซี่ยเฉียวก็มาพอดี และทางด้านหลังเซี่ยเฉียวก็มีชุนเอ๋อร์และท่านยายวั่นติดตามมาด้วย ในมือของพวกนางแต่ละคนก็โอบอุ้มกล่องเล็กๆ มาด้วยคนละใบ

“พวกท่านจะทำอะไรน่ะ หรือว่าคิดจะแย่งของของเซี่ยซี?” เซี่ยเฉียวเข้าห้องมาก็หวาดตามองบิดาและพี่ชายใหญ่ของตัวเอง และขึงตาใส่เซี่ยผิงไหวเล็กน้อย

ในครอบครัวของนางอะไรก็ขาดไปหมด ไม่ขาดอยู่อย่างเดียวคือความครึกครื้น

เป็นกลุ่มเสือและหมาป่า

“ข้าไม่ได้จะแย่งเสียหน่อย ข้ายังไม่รู้เลยว่านางกอดอะไรเอาไว้!” เซี่ยหนิวซานรีบเอ่ยทันที “ลูกรัก เจ้ากอดของดีอะไรไว้หรือ”

เซี่ยเฉียวเดินเข้าไปแล้วยัดของที่อยู่ในมือตนเองใส่มือเซี่ยหนิวซาน “ท่านพ่อ วันนี้ข้ามีโชคลาภเล็กน้อย เงินนี่ข้าให้ท่านพ่อ ให้ท่านเอาไปซื้อเหล้าดื่ม”

สายตาเซี่ยหนิวซานลุกวาวทันที

เขาเปิดมันออกดูเดี๋ยวนั้น

กล่องใบนั้นไม่ได้ใหญ่นัก และมีแท่งทองยี่สิบตำลึงและแท่งเงินสองสามแท่งอยู่ข้างใน

เซี่ยหนิวซานถูกเซี่ยซีคุมเข้ม แค่มีเงินค่าขนมเล็กๆ น้อยให้ใช้แค่นี้เขาก็ดีใจแล้ว และไม่เรื่องมาก “ลูกรักเห็นใจพ่อจริงๆ!”

ลูกสาวคนโตให้เงินค่าขนมและลูกสาวคนเล็กดูแลบ้าน ดูสิ บ้านนี้เจริญรุ่งเรืองมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

แต่พวกลูกชายเขาสิไม่ได้เรื่อง ไม่รู้จักแสดงความกตัญญูต่อเขาบ้างเลย!

“หากอย่างนั้นสองใบนี้ก็เป็นของข้ากับของน้องรองสิ?” เซี่ยผิงกั่งหยิบกล่องมา

เมื่อเขาเปิดออกดูก็พบว่า มันเหมือนกับของท่านพ่อไม่มีผิด

ทองคำแท่งนั้นมีค่ามาก การเอาไปแลกเปลี่ยนเป็นเงินจึงสะดวกกว่าหน่อย ภายในกล่องเล็กๆ นั้นมีเงินอยู่ห้าร้อยตำลึง

พอบทจะให้ก็ให้อย่างไม่ขี้เหนียวเลย

ส่วนของเซี่ยผิงไหวนั้นน่าอับอายมาก

มีเพียงแท่งเงินรวมหนึ่งร้อยตำลึง

“ทำไมของข้าถึงน้อยจัง…” เซี่ยผิงไหวรู้สึกไม่ยุติธรรม

ของคนอื่นทั้งสามคนทั้งเงินและทองรวมกันแล้วน่าจะพอๆ กัน แน่นอนว่าทองคำมีค่ามากกว่า คำนวณดูแล้วของน้องสาวเขาน่าจะดีกว่าหน่อย

มีแต่ของเขาที่เป็นแท่งเงินและมีจำนวนไม่มากด้วย

“นี่มันเงินอั่งเปาปีใหม่ เจ้ายังไม่พอใจอีกหรือ” เซี่ยเฉียวขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ไม่ใช่นะ!” เซี่ยผิงไหวรีบตะโกนออกมาทันที “ข้าเอา! ไม่น้อยแล้ว!”

“ต้องอย่างนี้สิ เดิมทีของเจ้ากับของเซี่ยซีก็เหมือนกันคือควรจะได้ทองคำแท่งห้าสิบตำลึง แต่วันนี้ข้าบอกให้เจ้าออกไปข้างนอกด้วยกัน เจ้ากลับรำคาญว่าข้าเรื่องมาก ไม่ยอมไป จึงไม่อาจให้เหมือนกันทั้งสองคนได้” เซี่ยเฉียวเอ่ยยิ้มๆ

เซี่ยผิงไหวรู้สึกเสียใจมาก หากเขารู้อย่างนี้ ต่อให้เขาต้องคลานก็จะคลานออกไป!

“จริงสิ ข้าได้ยินว่าเจ้าติดเงินเซี่ยซี ปีใหม่แล้วก็ควรที่จะใช้หนี้แล้วใช่ไหม” เซี่ยเฉียวยังเอ่ยขึ้นอีกอย่างสงบ

หากนางไม่ออกหน้าแทนเซี่ยซี ก็อย่าได้หวังว่าพวกเขาจะคืนเงินที่ยืมไป!

ท่านพ่อของนางก็ต้องชำระหนี้ให้หมด แสดงความกตัญญูก็เป็นเรื่องหนึ่ง คืนเงินก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง!

เซี่ยผิงกั่งเองก็ค่อนข้างมีความสุข

เขาคืนเงินที่เขายืมมาไปในทันที และเพียงแต่ครุ่นคิดในใจว่า พอเซี่ยเฉียวจะให้ก็ให้มาไม่น้อยเลย ส่วนที่ปรมาจารย์แบ่งให้นางจะต้องมากกว่าที่เขาคิดไว้แน่ๆ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหีบสมบัติที่ไหนจะมีเงินทองมากมายขนาดนี้…

ตอนนี้เขาได้รับผลประโชน์แล้วจึงไม่ควรถามอะไรมากอีก

พอคืนเงินไปแล้วเขาก็ยังมีเงินเหลืออยู่ เซี่ยหนิวซานเองก็เหมือนกัน เขาจึงได้คืนเงินไปอย่างยินดีปรีดา

ก็จะเหลือแต่เซี่ยผิงไหวแล้ว…

เขาได้รับเงินมาเพียงหนึ่งร้อยตำลึง แต่เขาต้องจ่ายคืนตั้งเกือบแปดสิบตำลึง…

อย่างไรก็ตามผู้ชายอีกสองคนในบ้านเขาก็ได้คืนเงินไปแล้ว หากเขาไม่ยอมคืน เขาก็จะสู้บิดาและพี่ชายใหญ่ตนเองไม่ได้กลายเป็นคนที่ด้อยกว่า เขาจึงได้กัดฟันคืนเงินไปแต่โดยดี

เซี่ยซียังทำท่าจะทอนเงินอย่างจริงจัง

นางพยายามจะแบ่งเงินออกมาเป็นเศษเล็ก เซี่ยผิงไหวแทบไม่อยากมอง “คืนให้เจ้าแปดสิบตำลึง เจ้าไม่ต้องตัดแล้ว วุ่นวาย”

พอเซี่ยผิงไหวพูดจบ เขาก็เหลือบไปมองเซี่ยเฉียวอย่างระมัดระวังเล็กน้อย

ในสายตาของพี่หญิงใหญ่ เขาไม่เหมือนพี่ชายใหญ่ใช่หรือไม่

นางให้พี่ชายใหญ่ตั้งมากขนาดนั้น แต่ให้เขาน้อยมาก…

เขาไม่ได้ไม่พอใจที่ได้น้อย แต่เขาไม่ชอบอะไรแบบนี้…การเลือกปฏิบัติ

ตอนที่ 1080 ท่านพ่อผู้ซื่อสัตย์จงรักภักดี

เซี่ยเฉียวรู้ว่าเซี่ยผิงไหวย่อมรู้สึกไม่สบายใจแน่ แต่นางก็จงใจที่จะทำเช่นนี้

ตั้งแต่เด็กเซี่ยผิงไหวไม่เคยได้รับความไม่เป็นธรรมเลย กระทั่งเขามักจะรู้สึกว่าตนเองแตกต่างจากผู้อื่น ไม่เห็นคนอื่นในสายตาเพราะถูกหลูซื่อตามใจจนเคยตัว

นางแค่อยากจะบอกน้องชายของนางว่า ในบ้านนี้ต่อให้เซี่ยผิงกั่งจะดุร้ายไร้เหตุผลยิ่งกว่านี้ แต่เขาก็ยังมีความรับผิดชอบมากว่าเซี่ยผิงไหว สำหรับนางแล้ว แม้ว่าจะมีการล่วงเกินและยั่วโมโหเขามากแค่ไหน แต่พี่ชายใหญ่ก็ยังเป็นพี่ชายใหญ่ เขามีสถานะหไม่ต่างอะไรกับบิดา

ส่วนน้องชายคนนี้ในสายตาของนางก็ไม่ต่างอะไรกับเด็กที่ไม่รู้จักโต

การให้เงินอั่งเปาแก่เด็กมากเกินไปนั้นไม่ดี

เซี่ยเฉียวทำเหมือนมองไม่เห็นสายตาของเซี่ยผิงไหว สีหน้าของนางเย็นชาและไร้หัวใจเล็กน้อย

เซี่ยผิงไหวรู้สึกผิดหวัง

หรือว่าจะเป็นอย่างที่อาจารย์ป้าบอกว่าเขาไม่รู้ความ ไม่รู้จักทำตัวน่ารักให้เป็นที่ชื่นชอบ พี่หญิงใหญ่จึงไม่ค่อยชอบเขาเท่าไรนัก…

แม้ว่าพี่หญิงใหญ่จะให้เงินเขา แต่จู่ๆ เขาก็รู้สึกในใจว่างโหวงเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง

อย่างไรก็ตามเขาไม่อยากให้คนอื่นมองออก

เป็นครั้งแรกที่เขาทำสิ่งที่เรียกว่าเก็บอารมณ์ได้อย่างแท้จริง

เขายืนอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไรมาก แต่พอมองไปเห็นคนในครอบครัวกำลังมีความสุข เขาก็ไม่อยากทำให้เสียบรรยากาศ จึงได้เผยรอยยิ้มที่ดูปกติอย่างที่สุดออกมา

เซี่ยเฉียวและเซี่ยผิงกั่งต่างก็สังเกตเห็น แต่พวกเขาก็เลือกที่จะทำเป็นมองไม่เห็น

เด็กบ้านี่ต้องได้รับการขัดเกลาเสียหน่อย มิฉะนั้นก็ไม่รู้จักโตเสียที

……

เซี่ยเฉียวได้เงินมามากขนาดนี้ พอถึงเวลาจะต้องใช้จ่ายสำหรับหอส่องชะตา นางก็ใช้จ่ายอย่างหรูหราฟุ่มเฟือยเล็กน้อย

หลังจากผ่านพ้นช่วงปีใหม่ไปแล้วเซี่ยเฉียวก็เริ่มวาดภาพเหมือนของพวกเขา

ไป๋หลี่จี้เองก็รู้ว่าเซี่ยเฉียวต้องตรากตรำ จึงไม่ได้ขอให้นางวาดภาพทุกคนในตระกูล แต่เลือกเอาแต่วิญญาณที่เคยเรียนดีเยี่ยมหรือมีผลงานเหลือทิ้งไว้ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่เพื่อเป็นตัวแทนของตระกูลไป๋หลี่เท่านั้น

เซี่ยเฉียวยุ่งมากเช่นนี้ พริบตาเดียววันแต่งงานของนางกำลังจะมาถึงในเวลาไม่ถึงสิบวัน

งานแต่งงานรัชทายาทจัดขึ้นหลังจากผ่านพ้นปีใหม่ได้ไม่นาน อากาศก็อุ่นขึ้นแล้ว บรรยากาศในเมืองหลวงก็ยิ่งคึกคักมีชีวิตชีวามากขึ้น

มีผู้สูงศักดิ์จากที่ต่างๆ กลับมาเมืองหลวงมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกๆ วัน บนถนนที่จอแจจะสามารถเห็นบุตรชายของขุนนางผู้สูงศักดิ์หลายคนเดินโอ้อวดวางมาดไปทั่วและใช้เงินมือเติบ

ในราชวงศ์นี้ยังมีท่านอ๋องไม่น้อย ซึ่งส่วนมากแล้วจะเป็นท่านอ๋องที่มีเพียงบรรดาศักดิ์เท่านั้น คนที่มีอำนาจครองที่ดินจริงๆ แล้วมีไม่มาก พี่น้องแท้ๆ ของฮ่องเต้องค์ปัจจุบันก็มีแค่สองคนเท่านั้น

ทั้งสองคนต่างก็สูงศักดิ์มาก

จู่ๆ ตระกูลเซี่ยในฐานะครอบครัวของว่าที่พระชายารัชทายาทก็ได้รับของขวัญใหญ่ๆ จากผู้สูงศักดิ์ที่จู่ๆ ก็โผล่มาพวกนี้ด้วย

เซี่ยซีไม่สามารถจะตัดสินใจได้ เซี่ยเฉียวจึงคอยสอนนางอยู่ข้างๆ ให้จัดการตามความเหมาะสม

ของขวัญที่พวกเขาส่งมาก็ล้วนแต่เป็นไปตามระเบียบมารยาท หากมีอะไรที่เกินกว่ามารยาทที่ควรเป็นก็ไม่ควรรับไว้

ยกตัวอย่างเช่นหรงอ๋องที่ส่งของขวัญมาให้ไม่น้อยเลย

เขาส่งปะการังสีแดงเลือดยาวเกือบสองฉื่อซึ่งงดงามมากมาให้ นอกจากนี้แล้วก็ยังมีเห็ดหูหนูชั้นดีและของอย่างอื่นซึ่งมีราคาแพงมาก

ของขวัญที่เขาส่งมานั้นมากมายและมีราคาแพงเกินไปจนทำให้เซี่ยเฉียวตกใจเลยทีเดียว

เซี่ยเฉียวผลักเรื่องนี้ให้เป็นธุระของเซี่ยหนิวซานและเซี่ยผิงกั่งทันที

ตำแหน่งขุนนางของเซี่ยหนิวซานในตอนนี้ก็ไม่ได้ต่ำต้อย ดังนั้นเขาจึงเข้าวังไปขอเข้าเฝ้าและเล่าเรื่องอันน่าตื่นตกใจนี้ให้ฮ่องเต้ฟัง

เดี๋ยวนี้เซี่ยหนิวซานยังแสร้งทำตัวขี้ขลาดเป็นแล้วด้วย

ราวกับเขารู้แล้วว่าที่ฮ่องเต้เลื่อนตำแหน่งขุนนางให้นั้นเพราะความจงรักภักดีเป็นที่ประจักษ์ ดังนั้นเมื่อเขาเข้าเฝ้าฮ่องเต้อีกครั้ง เขาจึงแสดงท่าทางซื่อสัตย์ภักดีออกมา

“กระหม่อมเองก็ไม่เคยเห็นปะการังสีแดงที่งดงามขนาดนี้มาก่อน ไม่รู้ว่าต้องใช้แรงคนไปเท่าไรในการขุดมันขึ้นมาจากทะเล มันน่าทึ่งมาก ตอนนี้เบี้ยหวัดเงินเดือนกระหม่อมก็พอเลี้ยงดูครอบครัวได้ หากเก็บของดีแบบนี้ไว้ที่บ้านกระหม่อมเองก็ไม่ได้ชื่นชม แต่หากจะขายไปก็เสียดายเป็นการเสียเปล่า จึงได้นำมันมาถวายให้ฝ่าบาท”