ทะลุมิติไปเป็นช่างเสริมสวยยุค 80 - ตอนที่ 950 อยากถอนตัวออกจากวงการบันเทิง
ตอนที่ 950 อยากถอนตัวออกจากวงการบันเทิง
………………..
ตอนที่ 950 อยากถอนตัวออกจากวงการบันเทิง
ตอนเย็น เย่ไป๋กลับมาจากที่ทำงาน เขากลับมาด้วยสภาพเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ล้างมือแล้วเข้ามาในบ้าน เขาจูบเซี่ยอวี่ทีหนึ่ง จากนั้นก็อุ้มลูกขึ้นมา
เขาถามด้วยความห่วงใย “ที่รัก วันนี้รู้สึกเป็นยังไงบ้าง”
เซี่ยอวี่ตอบว่า “ก็ดีนะ”
เย่ไป๋กลัวว่าหล่อนจะเหงา จึงนั่งลงข้างๆ แล้วพูดปลอบโยนเสียงนุ่มนวล”อยู่บ้านแบบนี้จะไม่รู้สึกกระวนกระวายหรือ? พวกเราอดทนกันหน่อยนะ อีกแค่สิบกว่าวันก็จะครบกำหนดอยู่เดือนแล้ว”
เซี่ยอวี่มองเขาแล้วยิ้มน้อยๆ พูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย “ฉันไม่รู้สึกกระวนกระวายหรอก กลับรู้สึกว่าการอยู่บ้านแบบนี้ดีมากเลยนะ”
หล่อนมองลูกน้อยในอ้อมกอดของเย่ไป๋ด้วยสายตาอ่อนโยน ยิ้มน้อยๆ แล้วพูดว่า “มีลูกอยู่เคียงข้างฉัน ฉันรู้สึกมีความสุขมาก ทุกวันได้มองดูหล่อน มองเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ ฉันไม่รู้สึกกระวนกระวายเลยสักนิด ไม่อยากออกจากการอยู่เดือนเลย”
เย่ไป๋ “!!!”
“ติดแค่ว่าต้องลำบากคนอื่นหน่อย แม่ต้องทำอาหารให้ฉัน แล้วพ่อยังช่วยซักผ้าอ้อมให้ลูกด้วย ทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย”
หล่อนได้เสนอกับเย่ไป๋เป็นการส่วนตัวว่าควรจ้างแม่บ้านมาช่วยซักผ้าและทำอาหาร
หลังจากที่เย่ไป๋พูดกับพ่อแม่ของเขาอย่างอ้อมค้อม เขาก็ถูกพ่อแม่ดุเอา
ทั้งสองบอกว่าพวกเขาอยู่บ้านว่างๆ อยู่แล้ว การดูแลลูกสะใภ้และหลานสาวเป็นหน้าที่ของพวกเขา พวกเขามีความสุขมาก ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย
การจ้างแม่บ้านเป็นการทำอะไรเกินความจำเป็น
เย่ไป๋จูบเบาๆ ที่หน้าผากของหล่อน แล้วยิ้มพูดว่า “ที่รัก คุณอย่าได้กังวลไปเลย พ่อแม่ดูแลคุณกับลูกด้วยความยินดีมาก ถ้าพวกท่านรู้สึกเหนื่อย ผมจะจ้างพี่เลี้ยงเอง”
“แล้วเสื้อผ้าที่คุณเปลี่ยนล่ะ? รวมถึงผ้าอ้อมของลูกด้วย ฉันจะไปซักให้”
ทุกวันหลังเลิกงานกลับมา เย่ไป๋จะซักผ้าอย่างตั้งใจ เพื่อช่วยแบ่งเบาภาระของพ่อแม่ และทำให้เซี่ยอวี่ไม่รู้สึกกดดันมากเกินไป
“แม่ซักเสร็จหมดแล้ววันนี้ ไม่มีอะไรให้คุณทำแล้วล่ะ”
เซี่ยอวี่รู้สึกถึงความสุขที่แท้จริงของการได้รับความรักและการดูแลในบ้านตระกูลเย่ บาดแผลทางใจที่พ่อเลวๆ ทิ้งไว้ให้ในตอนเด็กได้รับการเยียวยาอย่างสมบูรณ์หลังแต่งงานมาหนึ่งปี
เย่ไป๋ได้ยินคำพูดของหล่อน ดวงตาเปล่งประกาย “ถ้าไม่อยากถ่ายหนังเราก็ไม่รับงานสิ อยู่บ้านพักผ่อนให้ดี ผมจะเลี้ยงดูคุณเอง”
ก่อนหน้านี้เย่ไป๋ไม่กล้าคุยเรื่องนี้กับเซี่ยอวี่มากนัก ตอนที่พวกเขากำลังคบหากัน เขาเคยบอกว่าจะเคารพความต้องการของเซี่ยอวี่อย่างเต็มที่ ไม่ก้าวก่ายการทำงานของหล่อน หล่อนอยากทำอะไรเขาก็จะสนับสนุนอย่างไม่มีเงื่อนไข
ดังนั้นถึงแม้เขาจะรู้ว่าเซี่ยอวี่จะต้องเข้ากองถ่ายทันทีที่ครบกำหนดอยู่เดือน เขาก็ทำได้แค่แสดงท่าทีสนับสนุน พยายามดูแลหล่อนให้ดีที่สุด ให้หล่อนได้ฟื้นฟูร่างกาย เพื่อที่จะกลับมาทำงานในสภาพที่ดีที่สุด
พูดตามตรง เขารู้สึกเป็นห่วงหล่อนมากหากให้เขาแสดงความคิดเห็นของตัวเอง เขาคงไม่สนับสนุนพฤติกรรมที่บ้างานเกินไปของคนรักแน่นอน
แต่เขาก็ไม่สามารถแทรกแซงงานของเซี่ยอวี่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นละครเรื่องนี้ยังดัดแปลงมาจากนวนิยายต้นฉบับของพ่อเขาอีกด้วย
ในฐานะหนึ่งในทีมนักเขียนบท ตั้งแต่เซี่ยอวี่แสดงความสนใจที่จะแสดงตั้งแต่แรก พ่อของเขาก็ได้ช่วยเจรจาให้หล่อนได้รับบทบาทที่หล่อนชอบที่สุดตามความต้องการของหล่อนแล้ว
ในช่วงที่เซี่ยอวี่ตั้งครรภ์ ทั้งสองคนก็ได้ศึกษาบทละครอยู่ที่บ้าน และได้เซ็นสัญญากันแล้ว ตอนนี้ทุกคนในกองถ่ายกำลังรอให้เซี่ยอวี่คลอดลูกเสร็จแล้วเข้ากองถ่าย
ดังนั้นในเรื่องนี้เขาจึงไม่เคยแสดงความคิดเห็นใดๆ เพียงแต่ยืนอยู่ในมุมมองของแพทย์
ในตอนนี้ เมื่อได้ยินเซี่ยอวี่พูดถึงเรื่องงานด้วยตัวเองแล้วหล่อนกลับบอกว่าอยากอยู่บ้านพักผ่อนแบบนี้ เย่ไป๋ก็รู้สึกดีใจมาก แต่ในขณะเดียวกันเขาก็รู้ว่านี่อาจเป็นเพียงความรู้สึกชั่วขณะของเซี่ยอวี่เท่านั้น
หล่อนรักอาชีพของหล่อนมาก ชอบการถ่ายหนังมาก จะอยู่เฉยๆ ได้อย่างไร
แต่เขาก็ยังคงมีความหวัง จึงถามด้วยรอยยิ้มว่า “เสี่ยวอวี่ คุณพูดจริงหรือ ไม่อยากถ่ายหนังแล้วเหรอ”
“ใช่แล้ว แต่ก่อนฉันมีแต่งานกับงาน ไม่เคยได้ลองใช้ชีวิตแบบอื่น ฉันคิดเสมอว่าการทำงานเป็นสิ่งที่มีความสุขที่สุดในโลกนี้ ได้เงิน ได้ทั้งชื่อเสียงและผลประโยชน์ รู้สึกประสบความสำเร็จมาก
แต่ตอนนี้ฉันพบว่าการกลับมาอยู่กับครอบครัว แต่งงานมีลูก ได้เห็นลูกน้อยของเราค่อยๆ เติบโตขึ้น ความรู้สึกพึงพอใจและความสำเร็จในใจฉันมันแรงกล้ายิ่งกว่าตอนที่ฉันได้รับรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมเสียอีก ฉันอยากจะลองใช้ชีวิตให้เต็มที่จริงๆ”
เซี่ยอวี่พูดด้วยความจริงใจอย่างสุดซึ้ง ไม่เหมือนกำลังพูดเล่นเลย
พูดตามตรง การเปลี่ยนแปลงของเธอทำให้เย่ไป๋รู้สึกประหลาดใจมาก
เขาแทบจะนึกภาพไม่ออกว่าผู้หญิงเก่งคนเดิมจะเกิดความคิดแบบนี้ขึ้นมาอย่างกะทันหัน
เขาวางลูกลงในเปลเด็ก เข้าไปใกล้หล่อน แล้วโอบกอดหล่อนเบาๆ เข้าสู่อ้อมกอด พูดเสียงนุ่มนวลว่า
“ที่รัก ไม่ว่าคุณจะออกไปทำงานข้างนอก หรืออยู่บ้านดูแลลูกและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ผมก็สนับสนุนทั้งนั้น คุณอยากใช้ชีวิตแบบไหนก็ใช้แบบนั้น จงรู้ไว้ว่าต่อให้คุณจะเลือกทำอะไร ผมก็จะอยู่เบื้องหลังคอยสนับสนุนคุณเสมอ ไม่ต้องกังวลเรื่องความกดดันในชีวิตใดๆ ทั้งสิ้น ตอนนี้เราเป็นครอบครัวสามคนแล้ว มีผมกับลูกอยู่เป็นเพื่อน ทุกวันของคุณจะมีรสชาติและเต็มไปด้วยความหมาย ถ้ารู้สึกเบื่อที่บ้าน เราก็ออกไปเที่ยวกันได้ สรุปคือ ผมจะพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อให้คุณมีชีวิตที่มีความสุขและสนุกสนาน”
เซี่ยอวี่จูบแก้มของเขาดังฟอด ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข “เสี่ยวไป๋ คุณช่างดีกับฉันจริงๆ ฉันไม่ได้แต่งงานผิดคนเลย มีสามีที่หล่อเหลาและเข้าอกเข้าใจแบบนี้คอยสนับสนุนฉันอยู่เบื้องหลัง ฉันรู้สึกมีความสุขมากจริงๆ จนอยากวางมือจากวงการตอนนี้เลย”
คำพูดของเซี่ยอวี่ตรงกับความคิดของเย่ไป๋พอดี “ได้สิ ถ้าคุณไม่อยากแสดงละคร พวกเราก็ไม่ต้องแสดง เดี๋ยวผมจะไปคุยกับพ่อ ให้เขาไปเจรจากับผู้กำกับเรื่องเปลี่ยนตัวนักแสดง ยังไงคุณก็ยังไม่ได้เริ่มถ่ายทำ ทุกอย่างยังทันเวลาอยู่”
“จริงเหรอ?” เซี่ยอวี่ถามพลางยิ้ม
เย่ไป๋พยักหน้าอย่างจริงจัง “แน่นอนว่าจริง ผมบอกแล้วไงว่าไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอะไร ผมจะสนับสนุนคุณอย่างไม่มีเงื่อนไข และจะช่วยจัดการเรื่องต่างๆ ให้คุณด้วย”
ดวงตาของเซี่ยอวี่กะพริบเล็กน้อย หล่อนเลิกคิ้วพูดว่า “เซ็นสัญญาไปแล้วนะ ค่าปรับผิดสัญญาก็ไม่น้อยเลยนะ”
“ไม่เป็นไร” เย่ไป๋ไม่ได้กังวลมากนักเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะอย่างไรก็มีพ่อของเขาคอยช่วยเหลืออยู่ “ผมจะคุยกับพ่อก่อน ให้ท่านไปเจรจากับผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ เรื่องค่าปรับผิดสัญญา เราสามารถหาทางออกได้”
เซี่ยอวี่ลุกขึ้นจากอ้อมกอดของเขา มองดูใบหน้าหล่อเหลาที่ดูจริงจัง แล้วยิ้ม “พอเถอะ ฉันล้อเล่นน่ะ ยังไงฉันก็ต้องแสดงละครเรื่องนี้อยู่ดี ลงนามสัญญาไปแล้วนี่ ตอนนี้ถ้าผิดสัญญาไม่ใช่แค่ทำลายชื่อเสียงของตัวเอง แต่ยังทำให้พ่อลำบากใจด้วย ฉันเซี่ยอวี่ถึงจะถอนตัว ก็จะจากไปอย่างสง่างาม ไม่ใช่หนีคดีความแล้วหายตัวไปเฉยๆ แบบนี้ มันไม่ใช่แค่เรื่องของฉันคนเดียว ข้างหลังฉันยังมีบริษัทต้นสังกัด มีลินดา และยังมีพ่อที่เป็นนักเขียนใหญ่ ฉันไม่ทำไม่เป็นไร แต่ไม่อยากให้พวกเขาต้องตกงานเสียหน้าและเป็นศัตรูกับคนอื่นเพราะฉัน”
“เสี่ยวอวี่ เธอคิดรอบคอบมาก แต่ว่า…”
เซี่ยอวี่เก็บรอยยิ้มเจ้าเล่ห์บนใบหน้า แล้วพูดอย่างจริงจัง “พอเถอะ ฉันล้อเล่นน่ะ อย่าเอาจริงเอาจังสิ ฉันชอบบทหว่านหลินมาก ตอนที่ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ ฉันเคยจินตนาการว่าถ้าหนังสือเล่มนี้ได้สร้างเป็นภาพยนตร์หรือละคร ฉันต้องแย่งชิงบทหว่านหลินนี้ให้ได้ ไม่คิดว่าฉันจะได้เป็นลูกสะใภ้ของไอดอลฉัน และบทบาทนี้ก็ตกมาอยู่ในมือฉันอย่างง่ายดาย ตอนนี้ถ้าฉันบอกว่าจะไม่แสดง นั่นไม่ใช่การตบหน้าไอดอลของฉันหรอกหรือ?”
“ตกลง ผมสนับสนุนคุณ งั้นพวกเราดูแลสุขภาพร่างกายให้ดีก่อน”
เซี่ยอวี่อยู่เดือนในห้องของตัวเอง กินข้าวและพักผ่อน
ตอนกลางคืน เย่ไป๋กินข้าวกับพ่อแม่และเย่เชี่ยนผู้เป็นน้องสาว เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะพูดถึงเรื่องนี้
เขาถามเย่เจิ้งหัวว่า “พ่อครับ เสี่ยวอวี่เซ็นสัญญากับกองถ่ายแล้วใช่ไหมครับ?”
………………………………………………………………………………………………………………………….
สารจากผู้แปล
จบโปรเจคนี้แล้วค่อยถอนตัวก็ได้นะ ไม่กระทบคนอื่นๆ ด้วย
ไหหม่า(海馬)
………………..