ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 779 ตอนพิเศษ มีชีวิตอยู่อีกไม่นาน
“กราบทูลองค์หญิง องค์หญิงโดนวางยาพิษไร้เยื่อใยจริงๆ พ่ะย่ะ
ค่ะ เพียงแต่เหตุใดอยู่ดีๆ องค์หญิงถึงถูกวางยาได้”
หมอหลวงสวีไม่เข้าใจอย่างยิ่ง ตามหลักแล้วมีความเป็นไปได้ต ่า
มากที่จะเกิดเรื่องเช่นนี้
ชุนฉินอกสั่นขวัญแขวน มองเซียวหนิงอย่างตกใจ
“องค์หญิง…”
เซียวหนิงโบกมือ เป็นสัญญาณไม่ให้ชุนฉินพูดอะไร จากนั้น
ถามว่า
“หมอหลวงสวี เมื่อโดนพิษไร้เยื่อใยแล้วจะเป็นอย่างไร”
หมอหลวงสวีบอกอาการป่วยหลังจากถูกพิษไร้เยื่อใยให้เซียวห
นิงฟัง ปรากฏว่าเหมือนกับที่เหลียนอีพูดทุกประการ ไม่ว่าอย่างไร
นางก็จะไม่ดึงมู่หรงเซียงหนานมาเกี่ยวด้วย เรื่องนี้จะต้องไม่ให้มู่
หรงเซียงหนานรับรู้
“พิษนี้มียาถอนหรือไม่”
“กระหม่อมละอายใจนัก ที่มิสามารถหายาถอนพิษที่เข้ากับพิษ
ชนิดนี้ได้ แต่หากสามารถหาไหมหิมะเทียนซานมาได้ก็จะสามารถ
ถอนพิษได้พ่ะย่ะค่ะ
เพียงแต่ไหมหิมะเทียนซานเป็นของที่เป็นตำนานเรื่องเล่า
กระหม่อมเป็นหมอมาหลายปี ยังไม่เคยเห็นสิ่งนี้เลย และไม่รู้ว่าบน
โลกนี้จะมีไหมหิมะเทียนซานจริงหรือไม่
เซียวหนิงพยักหน้า
“ข้าเข้าใจแล้ว หมอหลวงสวี เรื่องนี้ห้ามบอกใครเด็ดขาด หาก
กล้าหลุดปากแม้แต่คำเดียว องค์หญิงผู้นี้จะไม่ปล่อยท่านไปแน่”
“กระหม่อมเข้าใจพ่ะย่ะค่ะ”
หมอหลวงสวีไม่รู้ว่าเหตุใดเซียวหนิงจึงต้องการปิดบังเรื่องนี้ ใน
เมื่อเซียวหนิงสั่งการเช่นนี้แล้ว เขาก็ย่อมไม่กล้าพูดอะไร
เขานับว่าเป็นคนหนึ่งที่เห็นเซียวหนิงเติบโตมา จึงทำใจไม่ได้ที่
เห็นเซียวหนิงโดนพิษร้ายแรงเช่นนี้ จึงพูดต่อว่า
“องค์หญิง กระหม่อมจะให้คนไปหาไหมหิมะเทียนซาน องค์
หญิงเป็นถึงกุลสตรีราชนิกูล สวรรค์ย่อมคุ้มครอง จะต้องหาไหม
หิมะเทียนซานได้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”
“เช่นนั้นต้องรบกวนหมอหลวงสวีแล้ว หมอหลวงสวี ท่าน
กลับไปก่อนเถิด”
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมทูลลา”
หมอหลวงสวีถือ**บยาออกไป
ชุนฉินกระวนกระวายเหมือนมดบนหม้อไฟ เดินไปเดินมาไม่
หยุดหย่อน
“องค์หญิง เหลียนอีเป็นคนวางยาท่านใช่หรือไม่เพคะ”
เซียวหนิงพยักหน้า แต่ไม่พูดอะไร ตอนนี้นางสับสนมาก เดิมที
วันนี้ตัดสินใจว่าจะบอกมู่หรงเซียงหนานว่านางยินดีจะแต่งงานกับ
เขา ยังไม่ทันได้เอ่ยปากพูดไป นางกลับโดนวางยาพิษเช่นนี้เสียแล้ว
หากภายในช่วงระยะเวลานี้หาไหมหิมะเทียนซานไม่พบ ตนเอง
จะตายหรือไม่ ที่แท้นางกับมู่หรงเซียงหนานมีบุพเพแต่ไร้วาสนา
อย่างนั้นหรือ
“เหลียนอีคนนี้ใจชั่วช้าเช่นนี้ได้อย่างไร องค์หญิงดีกับนางไม่
น้อย นึกไม่ถึงว่านางจะเนรคุณเช่นนี้”
“เอาเถอะ ชุนฉิน ไม่ต้องด่าแล้ว เหลียนอีตายไปแล้ว ด่าไปนางก็
ไม่ได้ยิน”
“แต่องค์หญิงจะทำอย่างไรเพคะ”
ชุนฉินเดินไปตรงหน้าเซียวหนิง ความกระวนกระวายในดวงตา
ชัดเจน นางเป็นห่วงเซียวหนิงมากจริงๆ
เซียวหนิงแสร้งทำเป็นมองโลกในแง่ดี ทำหน้าไม่หยี่หระพูดว่า
“แล้วแต่สวรรค์เถิด ข้าไม่ได้ตายง่ายเพียงนั้นหรอก ไม่แน่อาจจะ
เจอไหมหิมะเทียนซานก็ได้”
“พวกเราทูลเรื่องนี้ให้ฝ่าบาทและฮองเฮาทราบเถิดเพคะ ให้
พระองค์ได้คิดหาวิธี”
“บอกพวกเขาไม่ได้ ฮองเฮาทรงตั้งครรภ์ หากได้ยินเรื่องนี้เข้าจะ
กระทบต่อสุขภาพ เสด็จพ่อต้องดูแลเสด็จแม่ พวกเขาต่างก็รู้ไม่ได้
ชุนฉิน เจ้าไปตามอาอวี่มา เจ้าต้องรับปากข้าเรื่องหนึ่ง เรื่องนี้
จะต้องไม่ให้พี่เซียงหนานรับรู้เป็นอันขาด ได้ยินหรือไม่”
“บ่าวรับทราบเพคะ”
ชุนฉินรับปาก แล้วออกไปตามเซียวอวี่อย่างรวดเร็ว
เซียวหนิงยืนรอเซียวอวี่ตรงริมหน้าต่าง ไม่ขยับเขยื้อน ยิ่งคิดก็ยิ่ง
เศร้าใจ เดิมทีนางตกลงกับมู่หรงเซียงหนานไว้แล้ว ว่าวันนี้มีเรื่องจะ
บอกมู่หรงเซียงหนาน
ตอนนี้สิ่งที่จะพูดเปลี่ยนไปแล้ว นางไม่กล้าไปพบมู่หรงเซียง
หนานจริงๆ คำพูดเหล่านั้นไม่ใช่คำพูดจากใจจริงของนาง นางไม่
อยากพูด แต่มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่จะปกป้องมู่หรงเซียงหนานได้ นาง
กลัวว่าตนเองจะลากเขาเข้ามาเกี่ยวด้วย
รอประมาณหนึ่งชั่วยาม เซียวอวี่ก็มาถ