ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 705 ตามหา

ตอนที่ 705 ตามหา

“เซียงหนานจะเป็นอะไรหรือไม่!”

“ไทเฮาเอาเซียงหนานไปมีจุดประสงค์ ไม่มีทางทำร้ายเซียง

หนานถึงชีวิต อาจิ่น เจ้าไม่ต้องกังวลมากไป”

ปากมู่หรงหงพูดปลอบไป แต่ที่จริงในใจไม่มั่นใจอะไรเลย

เมื่อใดที่เขาหลับตาลงก็เห็นเพียงแต่ใบหูเปื้อนเลือด เขาไม่รู้ว่า

ตอนนี้มู่หรงเซียงหนานจะเป็นอย่างไรบ้าง

สามสี่ปีมานี้ ทำอะไรเขาคิดถึงแต่มู่หรงเซียงหนาน รักใคร่เอ็นดู

หลานคนนี้เป็นอย่างยิ่ง ดูแลเขาราวกับไข่ในหิน ตอนนี้ถูกลูกสาว

ในไส้ทรมานจนเป็นเช่นนี้ เขาเจ็บปวดใจเป็นที่สุด

หากรู้ว่าจะมีวันนี้ ตอนนั้นเขาคงไม่ปล่อยให้มู่หรงกวานเย่ว์เข้า

วัง ถึงแม้ตระกูลมู่หรงจะมีหน้ามีตาเพราะนาง ตอนนี้นางกลับทำ

ร้ายทายาทเพียงผู้เดียวของตระกูลมู่หรง หรือว่าตระกูลทั้งตระกูลจะ

ขาดสะบั้นเพราะน ้ามือของลูกสาวคนนี้

สองคนลงจากรถม้า เลือกโรงเตี๊ยมของไป่อู๋พอดี โรงเตี๊ยมนี้

ใหญ่ที่สุดในฮุ่ยโจว พวกเขาจะเลือกโรงเตี๊ยมแห่งนี้ก็ไม่แปลก

ไป่อู๋เคยเจอมู่หรงหง และเคยเจอจูจิ่น เห็นสองคนนี้มาฮุ่ยโจว

ด้วย ก็กลัวว่าพวกเขาจะจำนางได้ จึงซ่อนตัว ในหัวสะท้อนคำพูด

ที่จื่ออีพูดกับนาง

เถ้าแก่หวงเห็นไป่อู๋ใจคอไม่ดี ก็ตามเข้าห้องไป ยื่นมือออกไปตบ

ไหล่ไป่อู๋เบา ๆ

“เสียวไป่ เจ้าเป็นอะไรป วันนี้ตั้งแต่คนนั้นมาหาเจ้าแล้ว เจ้าก็

ผิดปกติมาตลอด เกิดอะไนขึ้นกันแน่ ผู้หญิงคนนั้นเกี่ยวข้องกับ

เจ้าหน้าที่ พวกเขามาหาเรื่องหรือไม่”

ไป่อู๋ส่ายหน้า

“ท่านพี่ ขอโทษ ข้าไม่อยากดึงท่านเข้ามาเกี่ยวด้วยเลย”

“เจ้าพูดจาไร้สาระอะไร ข้ากับเจ้าเป็นผัวเมียกัน มีเกี่ยวไม่เกี่ยว

ด้วยหรือ”

เถ้าแก่หวงกอดไหล่ไป่อู๋ เขาหน้าตาไม่ดี อายุสี่สิบปีแล้วถึงได้

แต่งงานกับไปอู๋ เห็นเรื่องนี้เป็นของขวัญจากสวรรค์ ฟูมฟักดูแล

ไป่อู๋ในอุ้งมือ ด้วยเหตุนี้ หลายปีมานี้ชีวิตของไป่อู๋จึงเรียบง่าย แต่

สงบสุขมาก คนที่เคยผ่านเรื่องทุกข์ทรมานมาเช่นนางจึงทะนุถนอม

ความสัมพันธ์ที่ได้มาไม่ง่ายนี้มาก

ไป่อู๋พิงไหล่เถ้าแก่หวง

“ท่านพี่ ข้าอยากจะใช้ชีวิตสงบสุขกับเจ้าจริง ๆ เจ้าวางใจเถิด ข้า

จะไม่ให้ใครมาทำลายชีวิตของพวกเรา”

“ไม่ต้องคิดมากแล้ว เสียวไป่ มีเรื่องอะไรต้องบอกข้านะ เจ้าต้อง

จำไว้ ข้าเป็นสามีของเจ้า”

ไป่อู๋พยักหน้า

“อืม”

คิดพิจารณาทั้งคืน เช้าวันถัดมา ไป่อู๋ก็ไปที่ห้องของจูจิ่น จูจิ่นดู

เหมือนจะจำผู้หญิงตรงหน้าได้ลาง ๆ แล้วค่อนข้างตกใจชี้ไป่อู๋

“เจ้าไม่ใช่…”

“ข้าคือไป่อู๋ จู…มู่หรงฮูหยิน ไม่ได้เจอกันหลายปี สบายดี

หรือไม่”

จูจิ่นรู้ว่าเมื่อก่อนไปอู๋เป็นคนของเฉินเสี้ยวหรู จู่ ๆ มาปรากฏตัว

ที่นี่ นางไม่รู้ว่าไป่อู๋มีเจตนาอะไร ตื่นตัวทันที

“เจ้าจะทำอะไร อู่อ๋องไม่อยู่ตั้งนานแล้ว เจ้าคงไม่คิดจะยังภักดี

ต่ออู่อ๋องอยู่หรอกกระมัง!”

“ตอนนั้นท่านอู่อ๋องมิได้ช่วยชีวิตข้า ปล่อยข้าทิ้งไว้ที่สถานรวม

ซ่องโสเภณี ข้าเกือบเอาชีวิตไม่รอด ความเป็นความตายของเขาเกี่ยว

อะไรกับข้า ข้าไม่ใช่คนของเขาตั้งนานแล้ว”

น ้าเสียงของไป่อู๋นิ่งเรียบ นางไม่เห็นเฉินเสี้ยวหรูอยู่ในสายตา

นานแล้ว

นางภักดีต่อเฉินเสี้ยวหรูขนาดนี้ คอยคิดแผนการให้เขาไปทุก

อย่าง สุดท้ายก็เป็นเพียงหมากที่โดนทิ้งตัวหนึ่งเท่านั้น ทันทีที่ไร้

ประโยชน์แล้วก็ถูกเฉินเสี้ยวหรูทอดทิ้ง น่าน้อยเนื้อต ่าใจยิ่งนัก หาก

ไม่ได้พบกับสามีคนปัจจุบันนี้ นางก็คงตายไปแล้ว