ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 688 ฉวยโอกาสใส่ไฟ

ตอนที่ 688 ฉวยโอกาสใส่ไฟ

“ข้าไล่หรูเยียนออกไปแล้ว มั่วชิง เจ้าว่าข้าทำเกินไปหรือไม่”

พอมั่วชิงเดินเข้ามา หลิงอวี้จื้อก็ถาม

มั่วชิงส่ายหน้า

“ข้าน้อยคิดว่าพระชายาทำถูกแล้วเพคะ ตอนนี้หรูเยียนไม่เหมาะ

จะอยู่ในจวนต่อไปจริง ๆ พระชายาให้หรูเยียนไปจากจวน มิได้เป็น

การปฏิบัติไม่ดีต่อหรูเยียน”

“สุดท้ายเจ้าก็เป็นคนที่เข้าใจข้าที่สุดอยู่ดี ข้าจะไปดูท่านอ๋องสัก

หน่อย”

หลิงอวี้จื้อพูดจบก็ออกไปจากห้อง ไปที่ห้องเซียวเหยี่ยนแล้ว

ถึงแม้เขาจะยังไม่ตื่น หลิงอวี้จื้อก็คอยเฝ้าเซียวเหยี่ยนอยู่ข้าง ๆ

เมื่อหรูเยียนกลับไปแล้วก็เริ่มจัดเก็บสัมภาระ นางไม่รู้ว่าเมื่อ

ตัวเองไปแล้ว เซียวเหยี่ยนจะส่งคนไปตามนางหรือไม่ น่าขำจริง รู้ดี

ว่าไม่มีทาง นึกไม่ถึงว่าตนเองจะมีความหวังที่ไม่สอดคล้องกับ

ความเป็นจริงเช่นนี้

เซียวเหยี่ยนปฏิบัติกับหลิงอวี้จื้ออย่างไร นางเห็นอยู่ตำตามา

ตลอด เข้าใจแจ่มแจ้ง

นางคอยจัดการดูแลเรื่องงานบ้านงานเรือในจวนมาโดยตลอด

นางไปอย่างกระทันหัน ทุกคนในจวนจะต้องวุ่นวายแน่นอน ถึง

ตอนนั้นนางอยากจะดูสักหน่อยว่าหลิงอวี้จื้อจะจบเรื่องอย่างไร

หรูเยียนกำลังเก็บของอยู่ เลิกตาขึ้นมาเห็นคนที่ยืนตรงประตู ก็

ถามอย่างเย็นชาว่า

“แม่นมกุ้ย มีเรื่องอะไรหรือ”

นางดูแลงานบ้านทั้งหมดในจวน ย่อมรู้จักทุกคนในจวน แม่

นมกุ้ยคนนี้เป็นแม่บ้านในห้องซักผ้า ปกติจะพูดคุยทักทายหรูเยียน

เป็นประจำ

“แม่นาง เหตุใดเจ้าจึงกำลังเก็บของ”

แม่นมกุ้ยถามด้วยสีหน้าสงสัย

หรูเยียนก้มลงเก็บของต่อ

“พรุ่งนี้ข้าจะไปจากจวนเซียวอ๋องแล้ว หากเจ้ามีเรื่องอะไร ต่อไป

ไปหาพระชายาโดยตรง”

“พระ…พระชายาคนนี้ทำเกินไปแล้วจริง ๆ หลายปีที่แม่นางอยู่

ที่นี่มาไม่มีความดีความชอบก็มีความขยัน พระชายาเพิ่งกลับมาก็ไล่

เจ้าออกไปเสียแล้ว ขอโทษที่ปากมาก พระชายาคนนี้ไม่รู้ว่ามีที่มาที่

ไปอย่างไร ท่านอ๋องปล่อยให้คนที่มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนมาทำเหิมเก

ริมเช่นนี้ได้อย่างไร”

“นี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าควรยุ่ง แม่นมกุ้ย เจ้าทำธุระที่เจ้าต้องทำก็พอ”

“ข้าก็แค่รู้สึกไม่ยุติธรรมแทนแม่นาง”

แม่นมกุ้ยพูดยิ้ม ๆ

“แม่นาง เจ้ายินดีไปจากจวนเซียวอ๋องจริง ๆ หรือ”

“คำสั่งของเจ้านาย พวกเราเป็นบ่าวก็ต้องเชื่อฟังและทำตาม”

ปากพูดเช่นนี้ แต่ความไม่พอใจและขุ่นเคืองใจในน ้าเสียงชัดเจน

อยู่แล้ว นางไม่ได้อยากไปเลย ถึงขนาดเริ่มเกลียดหลิงอวี้จื้อ

“เขาก็พูดกันมาเช่นนี้ แต่แม่นางไม่เหมือนกันสาวใช้คนอื่น ท่าน

อ๋องก็ชื่นชมเจ้าขนาดนี้ หลายปีมานี้ในจวนไม่มีพระชายา เรื่อง

ทั้งหมดเจ้าก็เป็นคนดูแล เห็นได้ชัดว่าพระชายาอิจฉาเจ้า ถึงได้ลง

มือกับเจ้า หากไม่มีพระชายา แม่นางก็คงได้อยู่ที่จวนนี้ต่อไปอย่าง

ดี”

“เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร”

หรูเยียนไม่ได้โง่ ฟังเจตนาของแม่นมกุ้ยออกอย่างเร็ว

“ปกติแม่นางดูแลข้าอย่างดี ข้าสามารถช่วยธุระแม่นางได้ แค่ดูว่า

แม่นางจะกล้าหรือไม่”

“เจ้าเป็นใคร”

หรูเยียนดูแลจวนอ๋องมานาน ไม่ได้เป็นสาวใช้ไร้เดียงสาแล้ว

เมื่อได้ยินว่าแม่นมกุ้ยต้องการช่วย นางก็นึกถึงสถานะของแม่นมกุ้ย

แล้วพินิจพิจารณาแม่นมกุ้ยอย่างสงสัย

แม่นมกุ้ยยิ้มเอาใจ

“แหม แม่นางกังวลเกินไปแล้ว ข้าจะเป็นใครได้ ก็เป็นเพียงคน

ใช้จวนอ๋องคนหนึ่ง เมื่อก่อนแม่นางมีบุญคุณกับข้า ตอนนี้เพียงแต่

โกรธแทนแม่นางเท่านั้นเอง”

“แม่นมกุ้ย คำพูดเช่นนี้พูดให้ตัวเองฟังคนเดียวก็พอ เอามาหลอก

ข้า เจ้าดูถูกข้ามากเกินไปแล้ว ถึงแม้พระชายาจะไล่ข้าออกจากจวน

เซียวอ๋องไป ข้าก็จะไม่หักหลังจวนเซ