ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 665 โลกช่างกลมจริงๆ

“เช่นนั้นก็เอาห้องที่เหลืออยู่ให้พวกเราสักห้อง สะอาดสักหน่อย

ก็แล้วกัน”

หลิงอวี้จื้อตัดสินใจให้ทุกคน

ตลอดเวลาที่เดินทางลงเขามาเซียวเหยี่ยนเอาแต่กุมมือหลิงอวี้จื้อ

เอาไว้ตลอดเวลาไม่ยอมปล่อย

ส่วนหลิงอวี้จื้อในตอนนี้ก็กำลังคิดว่า เมื่อเข้าห้องแล้วจะเป็นฝ่าย

รุกเซียวเหยี่ยน อื้ม…ออกจะร้ายกาจไปสักหน่อย แต่นางก็อยากที่

จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อนสักครั้ง

น่าเสียดายที่อีกไม่นานแผนการของนางก็จะถูกคนทำลายลงเสีย

แล้ว

เถ้าแก่ดูออกว่าผู้ที่มาคือแขกมีระดับ ดังนั้นจึงรีบหยิบกุญแจห้อง

นำเดินพวกเขาขึ้นไปด้านบน เดินมาจนกระทั่งถึงบริเวณมุมของ

โรงเตี๊ยม เซียวเหยี่ยนและหลิงอวี้จื้อก็ต้องหยุดชะงักฝีเท้า เพราะคน

ที่กำลังเดินตรงมายังพวกเขาคือเจียงสือ ขณะที่สายตาของนางกำลัง

จับจ้องมายังมือของเซียวเหยี่ยนและหลิงอวี้จื้อที่กำลังจับกันเอาไว้

ด้วยสีหน้าเ**้้ยมเกรียม ขณะเดียวกันก็แสดงอาการตกลึงงันไป

ชั่วขณะ

หลิงอวี้จื้อเองก็นึกไม่ถึงว่าจะได้พบเจียงสือที่นี่ ฉับพลัน

บรรยากาศก็เริ่มเย็นยะเยือกจนถึงขีดสุด กระทั่งหลิงอวี้จื้อสัมผัสได้

ถึงไอสังหารอันหนักหน่วงที่แผ่กระกายออกมาจากเซียวเหยี่ยนและ

เจียงสือ

เซียวเหยียนปล่อยมือ เข้าดันหลิงอวี้เจียงไปหลบไว้ที่ด้านหลัง

ของตน เห็นได้ชัดว่าเขาลืมเลือนไปเสียแล้วว่าฐานะของหลิงอวี้จื้อ

ในตอนนี้คือเจียงอวี้

“เที่ยวตามหาจนรองเท้าสึกไม่พบพาน แต่ยามได้มากลับมิต้อง

เปลืองแรงอันใดเลยจริงๆ ที่แท้แล้วประมุขเจียงก็หลบอยู่ที่นี่เอง”

ดวงตาของเซียวเหยี่ยนฉายแววอาฆาตมาดร้ายออกมาอย่างหนัก

หน่วง หลายปีมานี้เขาเที่ยวส่งคนตามหาเจียงสือไปทุกที่

เพียงแต่เจียงสือเอาเล่นเกมส์แมวจับหนูกับเขาอยู่ร ่าไป บวกกับ

ที่เขาต้องรับมือกับเฉินมั่วฉือและมู่หรงกวานเย่ว์ ดังนั้นจึงไม่อาจ

ต่อทุ่มเทแรงกายแรงใจสู้กับเจียงสือได้อย่างเต็มที่ ทำให้เจียงสืออยู่

รอดมาจนถึงวันนี้

สมองของเจียงสือทำงานอย่างรวดเร็ว นางไตร่ตรองเรื่องราวทุก

อย่างตั้งแต่เฉินมั่วฉือที่แลดูจะรักใคร่เจียงอวี้นักหนาและแววตา

ของเซียวเหยี่ยนยามเมื่อทอดมองเจียงอวี้รวมถึงนิสัยและอารมณ์ที่

เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมมากของเจียงอวี้หลังจากที่ฟื้นขึ้น พลันนาง

ก็เข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาในทันที

หากว่าเฉินมั่วฉือแต่งตั้งเจียงอวี้ให้เป็นสนมหยวนเพราะรักชอบ

เจียงอวี้ละก็

เช่นนั้นการที่เซียวเหยี่ยนปฏิบัติต่อเจียงอวี้เช่นนี้ย่อมต้องมี

เหตุผลอื่นอย่างแน่นอน

ใครๆ ต่างก็รู้โดยทั่วว่านับตั้งแต่หลิงอวี้จื้อตายไป เซียวเหยี่ยนก็

ไม่เคยมีหญิงใดเข้ามาแทนที่ และที่ผ่านมาเซียวเหยี่ยนก็ไม่เคยรู้จัก

มักคุ้นกับเจียงอวี้มาก่อน ดังนั้นการที่เซียวเหยี่ยนปฏิบัติต่อเจียงอวี้

ใกล้ชิดเพียงนี้ มีเพียงเหตุผลเดียว นั่นก็คือหญิงที่อยู่ตรงหน้านี้คือ

หลิงอวี้จื้อ

“เจ้าไม่ใช่เจียงอวี้?”

แม้ว่าเจียงอวี้เอ่ยปากจะซักถามอีกครั้ง แต่น ้าเสียงที่เปล่งออกมา

นั้นกลับแสดงถึงความแน่ใจในคำถาม

หลิงอวี้จื้อเองก็ไม่ต้องการที่จะเรียกเจียงสือว่าพี่อีกต่อไป นาง

รู้สึกขัดเขินเหลือเกิน ทุกครั้งที่เห็นเจียงอวี้มักจะทำให้นางพาลนึก

ถึงเหตุการณ์น่าสลดหดหู่ที่เมืองเถาหยวน หวนนึกถึงหนานเยียน

และชุนเหนียงที่ต้องตายอย่างน่าอนาถ การเสแสร้งที่จำใจก่อนหน้า

นี้ บัดนี้ไม่จำเป็นต้องแสดงอีกต่อไปแล้ว คิดได้ดังนั้นหลิงอวี้จื้อจึง

เดินตรงเข้าไปหาเจียงสือ ทั้งเป็นฝ่ายคว้ามือของเซียวเหยี่ยนมากุม

ไว้ แล้วยอมรับอย่างผ่าเผยว่า

“ใช่ ข้าไม่ใช่เจียงอวี้จริงๆ”

“เจ้าคือหลิงอวี้จื้อ?”

คราวนี้หลิงอวี้จื้อไม่ยอมรับและไม่ปฏิเสธ

นั่นเท่ากับว่านางได้ยอมรับกลายๆ ในฐานะที่แท้จริงของตนเอง

แล้ว ได้รู้เช่นนั้นทำเอาเจียงสือถึงกับเซถลาสองสามก้าว นี่

‘นางคือหลิงอวี้จื้อ แล้วน้องสาวของนางละไปอยู่ที่ไหนกัน?’

“เจียงอวี้ตายไปแล้ว ข้ากลับกลายเป็นนาง มันคือความบังเอิญ”

เจียงสือใช้มือค ้ายันราวกั้นไม้เอาไว้แน่จนเส้นเลือดที่มือปูดโปน

ซึ่งหลิงอวี้จื้อเห็นอย่างชัดเจนว่าราวไม้นั้นยุบลงไปมากทีเดียว จน

ดูแลว่ามันสามารถหักออกได้ตลอดเวลาจนหลิงอวี้จื้อต้องกลั้นใจ

จนเผอลกัดลิ้นตนเองหลายครั้ง

กำลังภายในของเจียงสือแข็งแกร่งเหลือเกิน เทียบเท่าสว่าน

ไฟฟ้าเลยก็ว่าได้

ในโลกใบนี้เจียงอวี้คือญาติสนิทเพียงคนเดียวของเจียงสือและก็

คือญาติสนิทที่เจียงสือห่วงใยรักใคร่ที่สุด เพื่อที่จะให้เจียงอวี้ฟื้นคืน

ชีพ เจียงสือทำทุกวิถีทาง แต่สุดท้ายก็รั้งนางไว้ได้เพียงแค่ห้าปี นาง

ยังคงจากไปในที่สุด

ซึ่งเจียงสือได้โยนหินอาตมันและไข่มุกเมฆาสวรรค์ทิ้งลงทะเล

ไปตั้งนานแล้วด้วย ครั้งนี้จึงไม่อาจทำให้เจียงอวี้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้

อีก และตอนนี้ร่างของเจียงอวี้ก็ถูกหลิงอวี้จื้อครอบครองเอาไว้

เรื่องราวทั้งหมดนี้สำหรับเจียสือแล้วประหนึ่งถูกฟ้าผ่าลงมา

กลางวันแสกๆ ก็ว่าได้ ทั้งๆ ที่เจียงอวี้ยังมีชีวิตอยู่ ทว่านางกลับมิใช่

เจียงอวี้อีกต่อไปแล้ว และภายหน้านางก็จะยืนเคียงข้างเซียวเหยี่ยน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เจียงสือก็เคียดแค้นจนทนไม่ไหว เซียวเหยี่ยน

คือศัตรูตัวฉกาจของสำนักอู๋จี๋ แล้วร่างของเจียงอวี้จะยืนอยู่ข้างเขา

ไ