ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 648 ไทเฮารู้ความจริงแล้ว

หลังจากที่จูจิ่นไปแล้ว หลิงอวี้จื้อก็รู้สึกสับสนยิ่ง จึงยืนอยู่คน

เดียวที่ริมสระในศาลาฟังฝน

ในอดีตจูจินเป็นซื่อจื่อ แต่ตอนนี้นางเป็นมู่หรงฮูหยิน ฐานะ

เปลี่ยนก็ทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเปลี่ยนไปด้วย ก่อนหน้า

นี้หลิงอวี้จื้อยังไม่ทันได้คิดอะไรในเรื่องนี้ แต่สำหรับทุกคน

เรื่องราวมันก็ผ่านมาห้าปีแล้ว มีเพียงเธอ สำหรับเธอเรื่องมันเพิ่ง

ผ่านมาแค่สองเดือนเท่านั้น เวลาสั้นๆ นี้เกิดเรื่องมากมายขึ้นมา จึง

ยังรู้สึกรับไม่ได้อยู่บ้าง

ไม่ใช่เพราะเธอรับไม่ได้กับการเปลี่ยนแปลง ในยุคปัจจุบันเธอก็

เคยเจอเรื่องเช่นนี้ เพื่อนในวัยเด็กต่างแยกย้ายกันไปมีชีวิตของ

ตัวเองเมื่อโตขึ้น สุดท้ายกลายเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ทักทายแค่

ไม่กี่คำเมื่อเจอกัน ไม่มีทางกลับไปสนิทกันเหมือนตอนเด็กๆ อีก

แล้ว

แต่เธอคิดมาตลอดว่าจูจิ่นจะเป็นกับเธอไปจนแก่ คิดไม่ถึงว่าจะ

เป็นแค่คนผ่านทางเช่นกัน เพื่อนข้างเหลืออยู่เพียงไม่กี่คน จากเป็นก็

มี จากตายก็มี ตอนนี้เธอเหลือแค่เซียวเหยี่ยนแล้ว

ในเมื่อมู่หรงกวานเย่ว์รู้ฐานะของเธอแล้ว นางคงต้องคอยจับตาดู

เธอไม่ให้คลายสายตาแน่ หากคิดจะไปจากวังหลวงคงยากเหลือเกิน

แล้ว

เธอเฝ้ารอที่จะได้พบเซียวเหยี่ยน แต่ขณะเดียวกันก็กลัวที่จะได้

พบเขาในเมืองหลวงด้วย

หากเขาบุกมาหาเธอโดยไม่สนสิ่งใด เช่นนั้นคงอันตรายมากแน่

เธอไม่อยากทำร้ายเซียวเหยี่ยน ดังนั้นจึงไม่กล้าเปิดเผยฐานะ

ตัวเอง ได้แต่คิดจะติดต่อกับเซียวเหยี่ยนลับๆ และลอบออกจาก

เมืองหลวงเงียบๆ เพราะเธอรู้ดีว่าถ้ามู่หรงกวานเย่ว์รู้ฐานะที่แท้จริง

ของเธอ จะต้องใช้เธอมาข่มขู่เซียวเหยี่ยนแน่

ตอนนี้เธอได้แต่เอาความหวังฝากไว้ที่เฉินม่อฉือแล้ว เธอคงต้อง

วางยาแรงให้เฉินม่อฉือเสียแล้ว ถ้าชักช้า ผลลัพธ์คงย ่าแย่จนยาก

คาดเดา

ตำหนักฉังเล่อ

มู่หรงกวานเย่ว์กึ่งนั่งกึ่งนอนพิงเก้าอี้ตัวยาวอยู่ จื่ออีคุกเข่าลงบน

พื้นคอยนวดให้มู่หรงกวานเย่ว์ พร้อมเอ่ยรายงานว่า “ไท่เฮา ฮูหยิ

นแจ้งข่าวมาว่า หยวนเฟยคือพระชายาของผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์จริงๆ เพคะ”

มู่หรงกวานเย่ว์ที่กำลังปิดตาพักผ่อนได้ยินวาจานี้ก็ลืมตาขึ้นมา

ทันที แววตาดูเ**้้ยมโหดนัก “เป็นนางจริงๆ หลิงอวี้จื้อช่างตาย

ยากตายเย็นนัก ถึงกับกลับกลับมาทำลายบุตรชายข้าอีกครั้ง ม่อฉือ

เองก็เลอะเลือนยิ่ง ถึงได้ปิดบังข้า มิน่าเล่าเขาถึงหลงหยวนเฟยนัก ที่

แท้นางก็คือหลิงอวี้จื้อ”

“ไทเฮา คนที่ตายไปแล้วจะฟื้นกลับมาได้อย่างไรเพคะ”

จื่ออีคิดดูแล้วรู้สึกว่ามันพิสดารยิ่ง

“เรื่องนี้คงเป็นฝีมือของสำนักอู๋จี๋แน่ ก่อนหน้านี้ม่อฉือดึงดันตาม

หาศิลาวิญญาณกับไข่มุกเมฆาสวรรค์มาตลอด คดิไม่ถึงว่าศิลา

วิญญาณจะทำให้คนตายฟื้นขึ้นมาได้จริงๆ แต่เหตุใดถึงกลายไป

เป็นเจียงอวี้ได้เล่า เรื่องนี้ไม่เข้าใจจริงๆ แต่ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็จะไม่

ยอมให้นางมาทำลายบุตรชายข้าได้แน่ ในเมื่อเซียวเหยี่ยนคิดถึงนาง

ไม่เสื่อมคลาย ข้าก็จะใช้นางมากำจัดเซียวเหยี่ยนเสีย มีนางอยู่ในมือ

ข้าไม่เชื่อว่าเซียวเหยี่ยนจะไม่เชื่อฟังข้า”

เมื่อได้หมากที่จะใช้ควบคุมเซียวเหยี่ยนมาอยู่ในกำมือ ด้าน

หนึ่งมู่หรงกวานเย่ว์ก็ดีใจมาก แต่อีกด้านก็กังวลมากเช่นกัน เฉินม่อ

ฉือลุ่มหลงในตัวหลิงอวี้จื้อยิ่ง นางกลัวว่าเรื่องนี้จะทำลาย

ความสัมพันธ์แม่ลูก ตอนนี้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเปราะบาง

มาก หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก คงได้แต่หักกันไปจริงๆ แน่ เขาเป็น

บุตรชายคนเดียวของนาง แต่ไม่นานมู่หรงกวานเย่ว์ก็ตัดสินใจได้

แล้ว ต่อให้เฉินม่อฉือจะไม่ให้อภัยนางไปตลอดชีวิต นาก็จะทำ

เช่นเดิม นางจะไม่ยอมมองเฉินม่อฉือเดินไปในทางที่ผิดโดยไม่ทำ

อะไรแน่

เห็นชัดว่าหลิงอวี้จื้อเป็นมหันตภัยร้าย นางแย่งคนที่ตนรักไป

แล้ว คราวนี้จะไม่ยอมให้นางมาทำร้ายบุตรชายตนอีกแน่

“จื่ออี เรื่องนี้อย่างให้ม่อฉือรู้เด็ดขาด”

“หม่อมฉันเข้าใจแล้วเพคะ จะไม่พูดมากเด็ดขาด แล้วฮูหยิน…”

“ตอนนี้จูจิ่นคงรู้ฐานะของตัวเองดีแล้ว นางไม่พูดอันใดมาก

หรอก”

จื่ออีกคิดดูแล้วก็เห็นตามนั้น จึงไม่พูดอะไ