ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 614 หานางเอกคนใหม่เถอะ

ตอนที่ 614 หานางเอกคนใหม่เถอะ

หลิงอวี้จื้อยกมือขึ้นมาดูสร้อยข้อมือหินอาตมัน เธอเดินไปใต้

แสงอาทิตย์ ให้แสงอาทิตย์ส่องสร้อยข้อมือหินอาตมัน ภายใต้

แสงอาทิตย์ส่อง สร้อยข้อมือหินอาตมันเปล่งประกายระยิบระยับ

เห็นตรงนี้ หลิงอวี้จื้อก็แอบดีใจ เรืองแสงได้ ก็แสดงว่าสร้อย

ข้อมือหินอาตมันยังใช้ได้ ยังดีที่สร้อยข้อมือหินอาตมันเส้นนี้อยู่ที่

ข้อมือของเธอ มิฉะนั้นถึงแม้เธออยากจะกลับไปแคว้นเว่ยตะวันตก

ก็กลับไปไม่ได้

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เธอกังวลก็คือตัวเองตายแล้วไม่สามารถกลับไป

แคว้นเว่ยตะวันตกได้ หากไปในมิติเวลาอื่นจะทำอย่างไร และหาก

เธอตายไปแล้ว ศพของเธอคงถูกฝังไปแล้ว กลับไปอีกก็คงไม่

กลายเป็นหลิงอวี้จื้อคนก่อน

เธอกลัวว่าอาจจะข้ามภพไปเป็นผู้ชาย หรือคนแก่ สรุปคือไม่ใช่

ผู้หญิงวัยรุ่น ความกังวลมากมายทำให้เธอครุ่นคิดกังวล

แบบนี้เหมือนการเดิมพันสักตั้งหนึ่ง ผลจะเป็นอย่างไรก็ดูเจตนา

ของสวรรค์แล้วกัน

เธอยังมีน้องชายหนึ่งคน พ่อแม่ของเธอกับน้องชายย้ายถิ่นฐาน

ไปอยู่เมืองนอกนานแล้ว เธอตั้งใจไปเมืองนอกเมื่อพบพวกเขาครั้ง

หนึ่ง เอาทรัพย์สินทั้งหมดของตัวเองเก็บไว้กับพ่อแม่ จัดการเรื่อง

ทั้งหมดแล้วถึงกลับประเทศ

รู้ว่าตัวเองทำผิดกับซ่งเฉิง ปฏิเสธไม่ได้ว่า ซ่งเฉิงดีกับเธอมาก

แต่เธอไม่สามารถอยู่ต่อไปได้อีก เธอต้องกลับไปหาเซียวเหยี่ยน ใน

เมื่อเรื่องนี้มันบ้ามาก เธอเหมือนคนโรคจิตในสายตาคนนอก แต่เธอ

จำเป็นต้องทำแบบนี้ ตอนนี้เธอได้แต่ทำตามใจเรียกร้องต่อไป

เท่านั้น

เธอทิ้งจดหมายให้ซ่งเฉิงหนึ่งฉบับ บ่ายวันหนึ่งที่แสงแดดจัดจ้า

เธอขึ้นไปบนตึกสูงเพียงลำพัง

ยืนบนยอดตึก ในใจก็วิตกกังวลมาก เป็นการฆ่าตัวตาย เพื่อ

แน่ใจว่าตกลงมาตายแน่ ๆ เธอตั้งใจเลือกยอดตึกสูงสามสิบชั้น สูง

ขนาดนี้ เพียงพอสำหรับการจบชีวิต

หลิงอวี้จื้อไม่กล้ามองลงไปข้างล่าง จึงปิดตาซะ ปล่อยตัว

กระโดดลงไป ร่างกายร่วงหล่นด้วยความเร็วสูง ข้างล่างมีกันสาด

เธอกระแทกกันสาดนิดหน่อย สุดท้ายก็ร่วงลงพื้นอย่างแรง

เจ็บ เจ็บปวดรวดร้าวไปหมดทั้งร่าง ยังสามารถรู้สึกเจ็บได้ แสดง

ว่าเธอยังไม่ตาย

บ้าเอ๊ย หักหลังกันชัด ๆ ขนาดนี้แล้วยังไม่ตายอีก เทวดาช่าง

แกล้งเธอเสียจริง ๆ

ขณะที่สะลึมสะลือ เธอก็ได้ยินเสียงรถพยาบาลกับรถตำรวจ รู้ว่า

ตัวเองถูกหามขึ้นรถพยาบาล เธออยู่ในสภาวะครึ่งหลับครึ่งตื่น แล้ว

ก็สลบไปท่ามกลางเสียงคำรามของรถพยาบาล

ตอนที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ตัวเธอมีสายระโยงระยางเต็มไปหมด

ขยับตัวไม่ได้เลย จากนั้นเธอก็เห็นซ่งเฉิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ

คราวหนี้หลิงอวี้จื้อตื่นเต็มตา ได้ยินเสียงหมอพูดกับซ่งเฉิงด้วย

ท่าทางเห็นใจว่า

“คุณซ่ง มีอะไรจะพูด ก็พูดไปเถอะ พวกเราพยายามสุด

ความสามารถแล้ว”

หลิงอวี้จื้อรู้ว่า คราวนี้เธอไม่ไหวแล้วจริง ๆ ทั้งโล่งอกทั้ง

หวาดกลัว และยังรู้สึกผิดด้วย

“อวี้จื้อ คุณฟื้นแล้ว”

ซ่งเฉินเสียงแหบพร่า เรียกหลิงอวี้จื้อเบา ๆ

“ซ่งเฉิง ขอโทษ ฉันจะไปแล้ว”

“ทำไมคุณถึงโง่อย่างนี้ นั่นเป็นจินตนาการของคุณทั้งนั้น อยู่กับ

ผมไม่ดีเหรอ”

ซ่งเฉิงขอบตาแดง แม้แต่ในฝันก็ยังนึกไม่ถึงว่าหลิงอวี้จื้อจะ

กระโดดตึก ตอนแรกเห็นว่าช่วงนี้เธอปกติดีมาก เขายังหลงคิดว่า

หลิงอวี้จื้อไม่เป็นอะไรแล้ว

“ซ่งเฉิง ฉันรู้ว่าคุณคงไม่เชื่อ แต่ฉันก็ยังจะบอกคุณว่า ทั้งหมดนี้

ไม่ใช่จินตนาการ เป็นเรื่องจริง คุณเชื่อเรื่องการข้ามพบหรือเปล่า

ฉันเพียงแค่ไปอีกมิติเวลาหนึ่งมา คนที่นั่นกำลังรอฉัน ฉันก็เขา

สัญญาจะอยู่ด้วยกันจนแก่ ฉันไม่อยากผิดสัญญา”

“แล้วผมล่ะ”

ซ่งเฉิงจับมือหลิงอวี้จื้อแน่น

“เราตกลงกันแล้วว่าจะแสดงละครร่วมกันสักเรื่อง คุณเป็น

นางเอก ผมเป็นพระเอก ละครเรื่องนี้ยังไม่ได้ถ่ายเลย คุณผิดสัญญา

ได้ยังไง”

“หานางเอกคนใ