ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 613 ขอโทษนะ ซ่งเฉิง

ตอนที่ 613 ขอโทษนะ ซ่งเฉิง

“เข้าไปเถอะ ผมให้คนมาเก็บกวาดจนสะอาดแล้ว ช่วงนี้คุณดูแล

รักษาตัวสักระยะ เรื่องงานยังไม่ต้องคิดก่อน สุขภาพสำคัญกว่า”

“อืม ซ่งเฉิง ขอบคุณนะคะ”

“ระหว่างเราไม่ต้องพูดขอบคุณหรอก อวี้จื้อ ผมได้แต่เสียดายที่

ไม่ได้คบกับคุณเร็วกว่านี้”

น ้าเสียงของซ่งเฉิงแฝงความตำหนิตัวเอง เขาเสียดายจริง ๆ

ถึงแม้หลิงอวี้จื้อไม่เคยพูดอะไร แต่เขารู้นานแล้วว่าหลิงอวี้จื้อชอบ

ตนเอง เพียงแต่ไม่ได้เผยออกมาเท่านั้น

เขาเป็นเทพบุตรจอเงินชื่อดังตั้งแต่อายุยังน้อย เกิดในครอบครัว

ศิลปะการแสดง มีเงื่อนไขและสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวย

ประกอบกับรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและเทคนิคการแสดงที่ยอดเยี่ยม

ทำให้มีสาว ๆ มาชอบเขานับไม่ถ้วน ถึงแม้ในวงการบันเทิง ดาราที่

แอบรักเขาข้างเดียวจะมีมากมาย มีบางคนสารภาพรักกับเขาตรง ๆ

แต่ก็ถูกปฏิเสธไปหมด

หลายปีมานี้ เขามีข่าวลือเรื่องแฟนสาวเยอะมาก แต่ไม่มีสักคนที่

เขายอมรับจากปากของตัวเอง

ในใจเขามีเพียงคนเดียวที่ยากจะลืม เขาไม่มีทางมั่นใจว่าตนเอง

ทิ้งความรักครั้งนั้นไปหรือยัง ถึงแม้จะรู้สึกดีกับหลิงอวี้จื้อ แต่ก็ไม่

กล้าลองดูง่าย ๆ จนกระทั่งหลิงอวี้จื้อตกบันไดคราวนั้น หมอบอก

เขาว่าหลิงอวี้จื้ออาจจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ เขาจึงได้ลนลานขึ้นมาจริง ๆ

หลายปีมานี้นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเผชิญหน้ากับความรู้สึกภายในใจ

ของตัวเอง ที่แท้เขาไม่ได้แค่ชอบหลิงอวี้จื้อ เธออยู่ในใจของเขามา

นานแล้ว เพียงแต่เขาไม่เคยรู้ตัวเท่านั้น

หลังจากหลิงอวี้จื้อสลบไปแล้ว คนที่ไม่เชื่อเรื่องภูตผีเทวดาอย่าง

เขาก็ไปอธิษฐานต่อหน้าพระโพธิสัตว์เป็นประจำ ขอเพียง

หลิงอวี้จื้อฟื้นกลับมา เขายอมมีอายุขัยสั้นลงสิบปี บางทีอาจจะเป็น

เพราะพระโพธิสัตว์ศักดิ์สิทธิ์จริง หลิงอวี้จื้อที่หมอวินิจฉัยว่าฟื้น

ขึ้นมาไม่ได้แล้วกลับฟื้นขึ้นมาได้ เพียงแต่พอฟื้นขึ้นมาเธอกลับ

บอกว่าทุกอย่างสายเกินไปแล้ว

จู่ ๆ เธอก็ไม่ยอมรับเขาอีกแล้ว ผลลัพธ์แบบนี้ทำให้จิตใจซ่งเฉิง

เป็นทุกข์มาก

หากเขามองเห็นหัวใจตัวเองชัดเจนเร็วขึ้นหน่อยตั้งแต่แรก

ยอมรับหลิงอวี้จื้อเร็วขึ้นหน่อย เรื่องทั้งหมดนี้ก็คงไม่เกิดขึ้นใช่ไหม

เธอคงไม่ดำดิ่งเข้าไปในมโนภาพของตัวเองจนถอนตัวไม่ขึ้น

คิดถึงอดีตของทั้งสองคน ซ่งเฉิงยังเคยเป็นคนที่เธออยาก

แต่งงานด้วยที่สุด และเป็นเทพบุตรคนในดวงใจของเธออีกด้วย

ตอนนี้เขาก็ยังเป็นเทพบุตรอยู่ แต่ไม่ได้เป็นเทพบุตรของเธออีกแล้ว

หลิงอวี้จื้อถอนหายใจเบา ๆ

“อาจจะเป็นเจตจำนงค์ของสวรรค์ล่ะมั้ง สุดท้ายพวกเราก็มีบุญ

ได้พบกัน แต่ไม่มีวาสนาได้อยู่ด้วยกัน ขอโทษนะ ซ่งเฉิง”

“คุณไม่มีอะไรต้องขอโทษผม ไม่ต้องคิดเพ้อเจ้อแล้ว พักผ่อนให้

ดีเถอะ”

หลิงอวี้จื้อพยักหน้า เธอเองก็ไม่กล้าพูดอะไรมากอีก หากทำให้

พวกเขามองเธอเป็นผู้ป่วยอีกจริง ๆ อย่างนั้นแผนของตัวเองก็ไม่มี

ทางทำได้จริงแล้ว

ซ่งเฉิงยังรู้สึกว่าสภาพจิตใจของหลิงอวี้จื้อมีปัญหา เพียงแต่ไม่

กล้าไปพูดกระตุ้นหลิงอวี้จื้อ ไม่ว่าอย่างไร เขาก็จะอยู่เคียงข้าง

หลิงอวี้จื้อ เมื่อก่อนหลิงอวี้จื้อคอยตามเขาตลอด ต่อไปให้เขาเป็น

ฝ่ายปกป้องหลิงอวี้จื้อเอง

เมื่อซ่งเฉิงไปแล้ว หลิงอวี้จื้อก็นั่งคนเดียวอยู่ตรงระเบียงกว้าง จู่

ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา มีเสียงของ

อาเหมยดังมาจากอีกฝั่ง

“อวี้จื้อ เธอเปิดอีเมล์ดูสิ ฉันส่งต่อหนังให้เธอดูเรื่องหนึ่ง เป็น

หนังของซ่งเฉิง เธอลองดูสิ!”

“ได้”

หลิงอวี้จื้อวางสาย เข้าไปในห้องทำงาน เปิดอีเมล์ คลิกดูหนัง

เรื่องนั้น บังเอิญมาก นั่นเป็นหนังแนวยุคโบราณ ซ่งเฉิงแสดงเป็น

พระเอก เป็นองค์ชาย ส่วนตัวร้ายคนแรกเป็นอ๋องผู้สำเร็จราชการ

แทนพระองค์ เห็นคำว่าอ๋องผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ในที่สุด

เธอก็ทนไม่ไหวน ้าตาพรั่งพรูราวสายฝน

อาเหยี่ยน ข้าคิดถึงท่านแล้ว ทำอย่างไรดี

ข้าจะไปหาท่านได้อย่างไร ท่านยังรอข้าอยู่ที่เรือนหรือไม่

ข้าไม่อยู่แล้ว ท่านยังสบายดีอยู่หรือไม่

คำถามเหล่านี้เป็นคำถามที่หลิงอวี้จื้ออยากถามเซียวเหยี่ยน

เพียงแต่เซียวเหยี่ยนไม่ได้ยิน และไม่มีทางได้ยิน สองคนอยู่กันต่าง

มิติเวลา ความคิดถึงก็ไม่ม