ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 592 ที่แท้นี่ก็คือจุดประสงค์ของเธอ
เซียวเหยี่ยนจูงมือหลิงอวี้จื้อไปที่โต๊ะแล้วนั่งลง กับข้าวเย็น
หมดแล้ว หลิงอวี้จื้อกำลังจะกิน เซียวเหยี่ยนก็เรียกคนให้มายกไป
อุ่น
“ต่อไปไม่อนุญาตให้ทำเรื่องโง่ ๆ อีก”
หลิงอวี้จื้อพยักหน้าอย่างแรง
“ไม่ทำอีกแล้ว”
เดิมทีหลิงอวี้จื้อเพียงคิดว่า ถือเสียว่าคราวนี้เป็นเพียงการถ่าย
ละครฉากหนึ่ง อย่างไรเข้าวงการมาก็หลายปีแล้ว ฉากจูบก็เคยถ่าย
มาไม่น้อย
คิดไม่ถึงว่าตอนที่เฉินเสี้ยวหรูจูบเธอเข้าจริง ๆ เธอจะรู้สึกว่า
รับมือยาก
หลายครั้งที่เกือบจะผลักเฉินเสี้ยวหรูออกไป เมื่อนึกถึงเรื่องที่
เฉินเสี้ยวหรูทำ เธอก็ฝืนทนควบคุมตัวเองเอาไว้ ไม่ว่าอย่างไร ถึงแม้
จะเอายาถอนพิษจากเฉินเสี้ยวหรูมาไม่ได้ เธอก็ไม่สามารถปล่อย
เฉินเสี้ยวหรูไปได้
เซียวเหยี่ยนรู้ว่าหลิงอวี้จื้อเป็นห่วงเขา ยื่นมือออกไปกุมมือหลิ
งอวี้จื้อ
“อวี้จื้อ เจ้าไม่ต้องกลัว เรื่องที่ข้าเคยรับปากเจ้าข้าต้องทำให้ได้”
พูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ หลิงอวี้จื้อก็ไม่อยากจะทำหน้าอม
ทุกข์คิ้วขมวดทุกวัน เซียวเหยี่ยนเคยบอกไว้ ว่าเขาชอบดูรอยยิ้มบน
ใบหน้าเธอที่สุด เธอยิ้มให้เซียวเหยี่ยนกว้าง ๆ
“ข้าเชื่อท่าน เมื่อคืนไม่ได้นอนดี ๆ คืนนี้พวกเรารีบนอนกันเถิด
เพคะ”
เห็นหลิงอวี้จื้อยิ้มแล้ว เซียวเหยี่ยนก็ผ่อนคลายลง ใบหน้ามี
รอยยิ้ม
“ได้”
หลิงอวี้จื้อซบไหล่เซียวเหยี่ยน ในใจยังคงเป็นทุกข์มาก เพียงแต่
เธอไม่อยากแสดงอารมณ์เช่นนั้นต่อหน้าเซียวเหยี่ยนมากเกินไป
เฉินเสี้ยวหรูกลับจวนอู๋อ๋องแล้วก็โบกมือไล่สาวใช้ออกไป นั่ง
อยู่ในห้องหนังสือตามลำพัง หยิบถุงเงินที่หลิงอวี้จื้อให้เขาออกมา
วางลงบนมือแล้วลูบเบา ๆ นึกถึงจุมพิตนั้น แววตาก็เปี่ยมไปด้วย
ความอ่อนโยน ที่แท้รสชาติของเธอเป็นเช่นนี้เอง
ถึงแม้เธอจะทำเพื่อเซียวเหยี่ยน แต่การสามารถครอบครองเธอ
ได้ สำหรับเขาแล้วก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก กี่ครั้งแล้ว ที่เขาฝันถึงห
ลิงอวี้จื้อในความฝัน ในความฝันเขาสามารถแตะต้องเธอได้ตาม
อำเภอใจ ตอนนี้ในที่สุดก็ได้แตะต้องตัวเธอในความจริง
ขณะที่คิดอยู่ จู่ ๆ เฉินเสี้ยวหรูก็รู้สึกถึงความหวานคาวในลำคอ
จากนั้นเขาก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาปิดปาก เมื่อเปิดผ้าเช็ดหน้าออกมา ก็
เห็นเลือดสีดำบนนั้น
เฉินเสี้ยวหรูสีหน้าเปลี่ยนทันใด เข้าใจทันทีว่าเหตุใดหลิงอวี้จื้
อจึงยินดีให้เขาจูบ ที่แท้นี่ก็คือจุดประสงค์ของเธอ
เขาหลงคิดว่าหลิงอวี้จื้อจะยอมอยู่กับเขาเพื่อเซียวเหยี่ยนจริง ๆ
เห็นคำตอบอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอไม่สามารถหักหลังเซียวเหยี่ยนได้
เพียงแต่อยากแก้แค้นแทนเขาเท่านั้น
ใจเขาทั้งโมโหทั้งริษยา เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลิงอวี้จื้อถึงมี
ความรักให้เซียวเหยี่ยนลึกซึ้งขนาดนั้น เขามาช้าเพียงก้าวเดียว
เท่านั้น
เฉินเสี้ยวหรูเจ็บแปลบบริเวณหน้าอก ถุงเงินที่ถืออยู่ในมือร่วงลง
พื้น เขากุมหน้าอกนั่งอยู่บนเก้าอี้ ทนเจ็บไว้แล้วสั่งการคนข้างนอก
“หวงเฉิง รีบพาหมอเข้ามาทันที”
“ขอรับ ท่านอ๋อง”
หวงเฉิงซึ่งอยู่ข้างนอกไม่รู้ว่าข้างในเกิดเรื่องอะไร วิ่งเหยาะ ๆ
ออกไปเชิญหมอในจวน ไม่นานหมอก็ก้าวยาว ๆ เข้ามาในห้อง
ทำงานกับหวงเฉิง
เฉินเสี้ยวหรูหน้าขาวซีด หน้าผากมีเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพราย
พยายามข่มความรู้สึกเจ็บปวดในร่างกาย ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย
เพราะว่าเจ็บอย่างรุนแรง เสียงจึงเริ่มสั่น
“จับชีพจรให้ข้า”
หมอเห็นเฉินเสี้ยวหรูมีสีหน้าเจ็บปวด ก็รู้ว่าเขาโดนวางยาพิษ
ถึงแม้ในใจจะรู้สึกตกใจ แต่ก็ไม่กล้าถามมาก ยื่นมือสั่นเทาออกไป
วางบนจุดชีพจรของเฉินเสี้ยวหรู เขาไม่กล้าทำลวก ๆ วินิจฉัย
สัญญาณชีพจรของเฉินเสี้ยวหรูอย่างละเอียด
จู่ ๆ หมอก็คุกเข่าลงกับพื้น สีหน้าตึงเครียดรายงานว่า
“ทูลท่านอู๋อ๋อง ท่านโดนพิษกัดทรวงซ่าน พิษนี้มีพิษร้ายแรง จะ
ทำลายหัวใจ เมื่อออกฤทธิ์จะเจ็บปวดแทบทนไม่ไหว จะต้องกินยา
ถอนพิษเท่านั้นถึงจะถอนพิษได้ขอรับ”
“เหตุใดจู่ ๆ ท่านอ๋องถึงโดนพิษกัดทรงซ่านได้ขอรับ”