ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 592 ที่แท้นี่ก็คือจุดประสงค์ของเธอ

เซียวเหยี่ยนจูงมือหลิงอวี้จื้อไปที่โต๊ะแล้วนั่งลง กับข้าวเย็น

หมดแล้ว หลิงอวี้จื้อกำลังจะกิน เซียวเหยี่ยนก็เรียกคนให้มายกไป

อุ่น

“ต่อไปไม่อนุญาตให้ทำเรื่องโง่ ๆ อีก”

หลิงอวี้จื้อพยักหน้าอย่างแรง

“ไม่ทำอีกแล้ว”

เดิมทีหลิงอวี้จื้อเพียงคิดว่า ถือเสียว่าคราวนี้เป็นเพียงการถ่าย

ละครฉากหนึ่ง อย่างไรเข้าวงการมาก็หลายปีแล้ว ฉากจูบก็เคยถ่าย

มาไม่น้อย

คิดไม่ถึงว่าตอนที่เฉินเสี้ยวหรูจูบเธอเข้าจริง ๆ เธอจะรู้สึกว่า

รับมือยาก

หลายครั้งที่เกือบจะผลักเฉินเสี้ยวหรูออกไป เมื่อนึกถึงเรื่องที่

เฉินเสี้ยวหรูทำ เธอก็ฝืนทนควบคุมตัวเองเอาไว้ ไม่ว่าอย่างไร ถึงแม้

จะเอายาถอนพิษจากเฉินเสี้ยวหรูมาไม่ได้ เธอก็ไม่สามารถปล่อย

เฉินเสี้ยวหรูไปได้

เซียวเหยี่ยนรู้ว่าหลิงอวี้จื้อเป็นห่วงเขา ยื่นมือออกไปกุมมือหลิ

งอวี้จื้อ

“อวี้จื้อ เจ้าไม่ต้องกลัว เรื่องที่ข้าเคยรับปากเจ้าข้าต้องทำให้ได้”

พูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ หลิงอวี้จื้อก็ไม่อยากจะทำหน้าอม

ทุกข์คิ้วขมวดทุกวัน เซียวเหยี่ยนเคยบอกไว้ ว่าเขาชอบดูรอยยิ้มบน

ใบหน้าเธอที่สุด เธอยิ้มให้เซียวเหยี่ยนกว้าง ๆ

“ข้าเชื่อท่าน เมื่อคืนไม่ได้นอนดี ๆ คืนนี้พวกเรารีบนอนกันเถิด

เพคะ”

เห็นหลิงอวี้จื้อยิ้มแล้ว เซียวเหยี่ยนก็ผ่อนคลายลง ใบหน้ามี

รอยยิ้ม

“ได้”

หลิงอวี้จื้อซบไหล่เซียวเหยี่ยน ในใจยังคงเป็นทุกข์มาก เพียงแต่

เธอไม่อยากแสดงอารมณ์เช่นนั้นต่อหน้าเซียวเหยี่ยนมากเกินไป

เฉินเสี้ยวหรูกลับจวนอู๋อ๋องแล้วก็โบกมือไล่สาวใช้ออกไป นั่ง

อยู่ในห้องหนังสือตามลำพัง หยิบถุงเงินที่หลิงอวี้จื้อให้เขาออกมา

วางลงบนมือแล้วลูบเบา ๆ นึกถึงจุมพิตนั้น แววตาก็เปี่ยมไปด้วย

ความอ่อนโยน ที่แท้รสชาติของเธอเป็นเช่นนี้เอง

ถึงแม้เธอจะทำเพื่อเซียวเหยี่ยน แต่การสามารถครอบครองเธอ

ได้ สำหรับเขาแล้วก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีมาก กี่ครั้งแล้ว ที่เขาฝันถึงห

ลิงอวี้จื้อในความฝัน ในความฝันเขาสามารถแตะต้องเธอได้ตาม

อำเภอใจ ตอนนี้ในที่สุดก็ได้แตะต้องตัวเธอในความจริง

ขณะที่คิดอยู่ จู่ ๆ เฉินเสี้ยวหรูก็รู้สึกถึงความหวานคาวในลำคอ

จากนั้นเขาก็หยิบผ้าเช็ดหน้ามาปิดปาก เมื่อเปิดผ้าเช็ดหน้าออกมา ก็

เห็นเลือดสีดำบนนั้น

เฉินเสี้ยวหรูสีหน้าเปลี่ยนทันใด เข้าใจทันทีว่าเหตุใดหลิงอวี้จื้

อจึงยินดีให้เขาจูบ ที่แท้นี่ก็คือจุดประสงค์ของเธอ

เขาหลงคิดว่าหลิงอวี้จื้อจะยอมอยู่กับเขาเพื่อเซียวเหยี่ยนจริง ๆ

เห็นคำตอบอยู่ตรงหน้าแล้ว เธอไม่สามารถหักหลังเซียวเหยี่ยนได้

เพียงแต่อยากแก้แค้นแทนเขาเท่านั้น

ใจเขาทั้งโมโหทั้งริษยา เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลิงอวี้จื้อถึงมี

ความรักให้เซียวเหยี่ยนลึกซึ้งขนาดนั้น เขามาช้าเพียงก้าวเดียว

เท่านั้น

เฉินเสี้ยวหรูเจ็บแปลบบริเวณหน้าอก ถุงเงินที่ถืออยู่ในมือร่วงลง

พื้น เขากุมหน้าอกนั่งอยู่บนเก้าอี้ ทนเจ็บไว้แล้วสั่งการคนข้างนอก

“หวงเฉิง รีบพาหมอเข้ามาทันที”

“ขอรับ ท่านอ๋อง”

หวงเฉิงซึ่งอยู่ข้างนอกไม่รู้ว่าข้างในเกิดเรื่องอะไร วิ่งเหยาะ ๆ

ออกไปเชิญหมอในจวน ไม่นานหมอก็ก้าวยาว ๆ เข้ามาในห้อง

ทำงานกับหวงเฉิง

เฉินเสี้ยวหรูหน้าขาวซีด หน้าผากมีเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดพราย

พยายามข่มความรู้สึกเจ็บปวดในร่างกาย ไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย

เพราะว่าเจ็บอย่างรุนแรง เสียงจึงเริ่มสั่น

“จับชีพจรให้ข้า”

หมอเห็นเฉินเสี้ยวหรูมีสีหน้าเจ็บปวด ก็รู้ว่าเขาโดนวางยาพิษ

ถึงแม้ในใจจะรู้สึกตกใจ แต่ก็ไม่กล้าถามมาก ยื่นมือสั่นเทาออกไป

วางบนจุดชีพจรของเฉินเสี้ยวหรู เขาไม่กล้าทำลวก ๆ วินิจฉัย

สัญญาณชีพจรของเฉินเสี้ยวหรูอย่างละเอียด

จู่ ๆ หมอก็คุกเข่าลงกับพื้น สีหน้าตึงเครียดรายงานว่า

“ทูลท่านอู๋อ๋อง ท่านโดนพิษกัดทรวงซ่าน พิษนี้มีพิษร้ายแรง จะ

ทำลายหัวใจ เมื่อออกฤทธิ์จะเจ็บปวดแทบทนไม่ไหว จะต้องกินยา

ถอนพิษเท่านั้นถึงจะถอนพิษได้ขอรับ”

“เหตุใดจู่ ๆ ท่านอ๋องถึงโดนพิษกัดทรงซ่านได้ขอรับ”