ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 585 ท่านอ๋องโดนยาพิษแล้ว

ตอนที่ 585 ท่านอ๋องโดนยาพิษแล้ว

ยิ่งจูบยิ่งถลำลึก เซียวเหยี่ยนเตรียมจะอุ้มหลิงอวี้จื้อไปที่เตียงแล้ว

จู่ ๆ ข้างนอกก็มีเสียงมั่วชิงดังขึ้นมา

“ท่านอ๋อง พระชายา ข้าน้อยมีเรื่องจะรายงานเพคะ”

จู่ ๆ โดนขัดจังหวะเช่นนี้ เซียวเหยี่ยนก็ไม่พอใจเล็กน้อย

หลิงอวี้จื้อกล้าทำต่อเสียที่ไหน ยื่นมือผลักเซียวเหยี่ยนออก

“อย่าเล่นสิเพคะ พวกเราฟังมั่วชิงก่อนว่านางเอาข่าวอะไรมา”

เซียวเหยี่ยนปล่อยหลิงอวี้จื้อ พูดเบา ๆ ข้างหูเธอว่า

“คืนนี้ต้องรบกวนพระชายาแล้ว”

หลิงอวี้จื้อหน้าแดง ถลึงตาใส่เซียวเหยี่ยน

“ไม่รู้จักอายเลยจริง ๆ”

พูดจบก็รีบนั่งตัวตรง จัดทรงผมให้เรียบร้อย จะได้ไม่เห็นพิรุธ

ถึงได้ให้มั่วชิงเข้ามา

มั่วชิงเร่งฝีเท้าเดินเข้ามา มีสีหน้าประหลาดใจ เห็นได้ชัดว่าเกิด

เรื่องบางอย่างที่ทำให้นางไม่อยากเชื่อ

“ท่านอ๋อง พระชายา อวี้ไท่เฟยตายแล้วเพคะ”

“พวกเจ้าข้านางหรือ”

หลิงอวี้จื้อทำหน้าตกใจ แต่ไม่ใช่เพราะว่าอวี้ไท่เฟยตายแล้ว แต่

เพราะตัวของมั่วชิงสะอาดเกินไป ไม่มีรอยเลือดแม้แต่หยดเดียว

หากวัดจากเหตุการณ์ปกติ ตัวมั่วชิงต้องเลอะคราบเลือดแล้ว

อย่างไรก็ต้องมีบาดแผลบ้างเล็กน้อย ในเมื่ออวี้ไท่เฟยเป็นไพ่ใบ

สุดท้ายของสำนักอู๋จี๋ วิทยายุทธไม่ต ่าต้อยแน่นอน

“ข้าน้อยมิได้ลงมือ คนของพวกเราเพิ่งจะออกโรง อวี้ไท่เฟยก็

ตายแล้ว นางไม่มีวิทยายุทธ ท่านอ๋อง พระชายา พวกเราคงจะเข้าใจ

ผิดแล้ว นางไม่ใช่คนของสำนักอู๋จี๋”

หลิงอวี้จื้อรู้สึกเพียงว่ามีตรงไหนผิดปกติ หากอวี้ไท่เฟยไม่ใช่คน

ของสำนักอู๋จี๋ แล้วใครเป็น

ในสมองของเธอคัดเอาฟางฮุ่ยหรูออกไปอย่างรวดเร็ว ดังนั้นเธอ

จึงมั่นใจมากว่าผู้คุมกฎของสำนักอู๋จี๋คืออวี้ไท่เฟย ทั้งหมดล้วนมา

จากการแอบชี้นำของฟางฮุ่ยหรู ทำให้ข้อสงสัยตอนแรกเริ่มของเธอ

กลายเป็นความมั่นใจในตอนสุดท้าย

ผู้คุมกฎแห่งสำนักอู๋จี๋ที่แท้จริงคือฟางฮุ่ยหรู เช่นนั้นจุดประสงค์

ของนางคืออะไร เมื่ออวี้ไท่เฟยตาย พวกเขาก็ต้องเห็นความจริง

หากนางมีความแค้นกับอวี้ไท่เฟย ก็สามารถลงมือเองได้แน่

มิหนำซ ้ายังสามารถลงมือได้อย่างเงียบเชียบด้วย ทำไมจะต้องทำ

เรื่องให้มันยุ่งยากวุ่นวายเช่นนี้

หลิงอวี้จื้อนึกถึงบัวหิมะสีน ้าเงินขึ้นมาอย่างไว หรือว่าเป้าหมาย

ของฟางฮุ่ยหรูคือเซียวเหยี่ยน จึงจงใจทำให้เธอเชื่อใจนาง หลอกใช้

เธอไปทำร้ายเซียวเหยี่ยน

คิดถึงตรงนี้ หลิงอวี้จื้อก็รู้สึกขนพองสยองเกล้า บัวหิมะสีน ้าเงิน

นั้นเซียวเหยี่ยนกินมาสองวันแล้ว หากมีปัญหาขึ้นมาจริง ๆ ควรทำ

อย่างไร

หลิงอวี้จื้อนึกถึงประเด็นนี้ขึ้นมาได้ เซียวเหยี่ยนก็ย่อมนึกได้

เช่นกัน ตอนที่หลิงอวี้จื้อมองไปทางเขา เซียวเหยี่ยนก็ยื่นมือออกมา

กุมมือหลิงอวี้จื้อเอาไว้ เพียงแต่มือของหลิงอวี้จื้อนั้นเย็นเฉียบ กุม

มือเซียวเหยี่ยนกลับ รีบสั่งการมั่วชิงทันที

“มั่วชิง เจ้ารีบจับชีพจรอาเหยี่ยนที ตอนนี้ ทันทีเลย”

เรื่องบัวหิมะสีน ้าเงินมั่วชิงก็รู้ นางเข้าใจความหมายของ

หลิงอวี้จื้อ เดินไปตรงหน้าเซียวเหยี่ยน เตรียมจับชีพจรให้เซียวเห

ยี่ยน

เซียวเหยี่ยนมีสีหน้าตึงเครียด ยื่นมือออกมาให้มั่วชิงจับชีพจร

คราวนี้เฉินเสี้ยวหรูใช้สมองครุ่นคิดอย่างหนักจริง ๆ ถึงได้คิดวิธีนี้

เพื่อจะวางยาพิษเขาจนได้ หากตนเองถูกวางยาพิษจริง หลิงอวี้จื้อ

จะต้องโทษตัวเองอย่างหนักแน่

มั่วชิงเอามือวางบนข้อมือของเซียวเหยี่ยน พิจารณาอย่างละเอียด

สีหน้ายิ่งตึงเตรียดขึ้น หลิงอวี้จื้อคอยสังเกตสีหน้าของมั่วชิงอย่าง

ใกล้ชิด

เห็นมั่วชิงเป็นเช่นนี้ ใจเธอก็พอรู้แล้ว เพียงแต่ในใจยังคงกอด

ความหวังเอาไว้อยู่ ตัวเองยังไม่ทันรู้ตัวว่าเสียงสั่นไปหมดแล้ว

“สถานการณ์เป็นอย่างไร”

มั่วชิงคลายมือ

“รายงานท่านอ๋อง พระชายา ท่านอ๋องโดนวางยาพิษจริง ๆ เพคะ”

“พิษอะไร”

เซียวเหยี่ยนยังถือว่านิ่งอยู่ น ้าเสียงเหมือนปกติ เห็นหลิงอวี้จื้อ

หน้าขาวซีด ก็เอื้อมมือไปกอดไหล่