ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 583 เชื่อฟังพระชายามีอะไรไม่เหมาะสมหรือ

เห็นเซียวเหยี่ยนเหนื่อยจริง ๆ แล้ว หลิงอวี้จื้อก็ไม่ได้ปฏิเสธ รับปากทันที หยิบช้อนมาตัก ยื่นไปที่ริมฝี ปากเซียวเหยี่ยน ยิ้มตาหยี มองเซียวเหยี่ยน

“ล าบากสามีเสียแล้ว มา อ้าปากนะ”

เซียวเหยี่ยนก็อ้าปากให้ความร่วมมืออย่างดี เห็นเซียวเหยี่ยนมี ท่าทางเชื่อฟัง หลิงอวี้จื้อก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะลั่นออกมา เซียวเห ยี่ยนนั่งอยู่ เธอยืนอยู่ หาโอกาสยากนักที่เซียวเหยี่ยนจะเตี้ยกว่าเธอ หลิงอวี้จื้อเลียนแบบเซียวเหยี่ยนที่ปกติชอบลูบหัวเธอ เธอยื่นมือ ออกไปลูบผมด าเป็ นประกายของเซียวเหยี่ยน

“อาเหยี่ยน เด็กดี”

เห็นหลิงอวี้จื้อได้ใจขนาดนี้ เซียวเหยี่ยนก็รู้สึกตลกอย่างช่วย ไม่ได้ และไม่ได้โกรธด้วย ยอมให้หลิงอวี้จื้อลูบผมตัวเอง และ ร่วมมืออย่างดี กินยาถ้วยนั้นจนหมด

หลิงอวี้จื้อรู้สึกว่าเหลือเชื่อ วันนี้ เซียวเหยี่ยนให้ความร่วมมือดี ราวกับไม่ใช่เซียวเหยี่ยน ใครจะไปคิดว่าผู้ชายที่ว่านอนสอนง่าย และยอมให้หลิงอวี้ จื้อลูบหัวจะเป็ นอ๋ องผู้สาเร็จราชการแทน พระองค์ผู้เย็นชาเย่อหยิ่งและทรงอานาจในราชสานัก

“อาเหยี่ยน ท่านรู้สึกหรือไม่ว่าวันนี้ท่านมีอะไรผิดปกติ” “เชื่อฟังพระชายามีอะไรไม่เหมาะสมหรือ” หลิงอวี้จื้ออึ้ง แล้วยิ้มออกมาอย่างเร็ว

“เหมาะสมแน่นอน นิสัยดีเลิศเช่นนี้ต้องรักษาต่อไปถึงจะดี อาเห ยี่ยน ข้าสนับสนุนท่านนะ”

“พระชายาก็มีนิสัยอย่างหนึ่งที่ต้องรักษาต่อไปเช่นกัน”

“นิสัยอะไรหรือเพคะ”

หลิงอวี้จื้อเพิ่งพูดจบ เซียวเหยี่ยนก็ประทับจูบลงบนริมฝี ปากเธอ หลิงอวี้จื้อสมองว่างเปล่าไปในชั่วพริบตา หรือว่านี่จะเป็ นนิสัยดี ๆ ที่เซียวเหยี่ยนบอกว่าต้องรักษาต่อไป การรับจูบของเขาได้ทุกที่ทุก เวลา สาหรับเธอ สิ่งนี้เรียบง่ายมาก ซ้ายังชอบมากด้วย รักษาต่อไป ได้ตลอดกาลแน่นอน

อุ๊ยตาย หลังจากแต่งงานกันสักระยะหนึ่ งแล้ว เธอก็ค้นพบว่า ตัวเองหน้าด้านขึ้นมาก อยู่ใกล้ใครก็จะติดนิสัยจากคนนั้นจริง ๆ อยู่ กับเซียวเหยี่ยน หน้าก็จะด้านขึ้น

วันต่อมา มั่วชิงทาหน้ากากมนุษย์เสร็จแล้ว หลิงอวี้ จื้อตาม ตัวอวิ๋นซั่วมา เธอจาได้ว่าเมื่อก่อนอวิ๋นซั่วเคยทานายดวงชะตาข้าง ถนน ให้เขามาแสดงเป็ นเหลียนไห่ดีที่สุดแล้ว

อวิ๋นซั่วอยากทาอะไรให้พวกเขามาโดยตลอด เมื่อหลิงอวี้จื้อตาม ตัวเขาแล้ว อวิ๋นซั่วก็รับปากทันที ที่เขามั่วเข้าไปในจวนตระกูลเฉิน

ก็เพื่อช่วยหลิงอวี้จื้อ นึกไม่ถึงว่าเฉินปี้ จะกลายเป็ นพระชายาอู๋อ๋อง สุดท้ายก็ออกเรือนไปอยู่จวนอู๋อ๋อง

เขาจึงไม่จาเป็ นต้องลงมือทาอะไรอีก เพียงแต่เขาไม่มีที่พึ่งพิงใด ๆ ในเมืองหลวง เซียวเหยี่ยนก็ไม่ยินดีพบเขา เมื่อไม่สามารถทา อะไรได้ เขาก็ได้แต่อยู่จวนตระกูลเฉินต่อไป ร้ายดีอย่างไรก็ยังมีที่ ซุกหัวนอน

หลิงอวี้จื้อตามตัวเขาครั้ งนี้ อวิ๋นซั่วดีใจมาก รับปากโดยแทบจะ ไม่ลังเล แสร้งทาเป็ นพบมู่หรงหงโดยบังเอิญ มู่หรงหงเคยพบ เหลียนไห่มาก่อน ถึงแม้ว่าจะไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย แต่ก็ดีใจ อย่างยิ่ง เชิญอวิ๋นซั่วเข้าไปในจวนมู่หรงทันที ดูแลต้อนรับอย่าง กระตือรือร้น

เดิมทีอวิ๋นซั่วเคยเรี ยนทานายดวงชะตามาแค่เล็กน้อยเท่านั้น ถึงแม้จะกระทันหัน แต่ก็ยังพูดเป็ นลาดับมีเหตุผลน่าฟัง เขาคานวณ ปากว้าให้มู่หรงหง แสร้งทาเป็ นนิ่งขรึมไม่พูดไม่จา

ใจมู่หรงหงอยู่ไม่เป็ นสุข หลังจากนิ่งเงียบอยู่นาน ในที่สุดก็ทน ไม่ไหวพูดว่า

“ไต้ซือ ปากว้าว่าอย่างไรหรือ” “ขอแสดงความยินดีกับไต้เท้ามู่หรง จวนมู่หรงกาลังจะมีข่าวดี” “ข่าวดีจากที่ใดหรือ”

มู่หรงหงเพิ่งได้รับความเจ็บปวดจากการสู ญเสี ยบุตรชาย สุขภาพก็ไม่เหมือนแต่ก่อน ทั้งจวนมู่หรงมีแต่บรรยากาศเงียบเชียบ สลดหดหู่ มองไม่เห็นความสุขใดเลยจริง ๆ

“สวรรค์ประทานลูกกิเลน [2] มิใช่ข่าวดีหรอกหรือ” “ความหมายของไต้ซือคือ”

มู่หรงหงยังคงตามไม่ทัน จวนมู่หรงจะมีเด็กมาจากที่ใด มู่หรง นี่อวิ๋นยังไม่ได้แต่งงาน ร่างกายของเขาก็ไม่เอื้ออานวย ลูกกิเลนนี้มา จากที่ใด

“ลูกกิเลนมาถึงแล้ว อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ นอกจากนั้นยัง บอกไม่ได้ เป็ นความลับ เป็ นเรื่องมงคลที่สวรรค์ประทานให้จวนมู่ หรงเช่นกัน เรื่องอื่นข้าไม่ควรเปิ ดเผยมากนัก”

——

[1] ส มัย จี น โ บ ร า ณ ม ง กุ ฎ ห ง ส์

（

凤冠）

ถื อ ว่ า เ ป็ น เครื่องประดับที่ศักดิ์ สิทธิ์ และหรูหราที่สุดของสตรีชนชั้นสูง เช่น ฮองเฮา พระสนม หรือองค์หญิง เป็นต้น

[2] มาจาก

天降麟儿

หมายความว่า จะให้กาเนิดบุตร เฉลี ยวฉลาด สมัยจี นโบรา ณ เด็กฉลาดจะถู กเรี ย กว่า ลู ก กิเลน

（麒麟儿）