ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 581 ทำความดีชดใช้

ปกติหลิงอวี้จื้อให้เซียวเหยี่ยนกินอาหารที่มีสรรพคุณเป็นยาปรับ

สภาพร่างกาย คอยเสาะหาสมุนไพรบำรุงร่างกาย หากรวมกับบัว

หิมะสีน ้าเงินนี้ด้วยก็จะบรรเทาอาการได้เป็นทวีคูณ สมบัติชิ้นนี้มา

ได้เวลาพอดี

หลิงอวี้จื้อปลอบใจฟางฮุ่ยหรูต่อ เห็นฟางฮุ่ยหรูดูหมองเศร้า เธอ

ก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแต่นั่งอยู่ข้าง ๆ เป็นเพื่อนฟางฮุ่ยหรู

จนกระทั่งเซียวเหยี่ยนเข้าวังมาตามหลิงอวี้จื้อด้วยตนเอง เธอถึงได้

ออกจากวังโยวเสียกงไปกับเซียวเหยี่ยน

เมื่อขึ้นรถม้ามาแล้ว หลิงอวี้จื้อก็ซบไหล่เซียวเหยี่ยน

“ไม่นึกเลยว่าอวี้ไท่เฟยจะมีปัญหาจริง ๆ ไม่เพียงแต่จะมี

ความสัมพันธ์เช่นนั้นกับเฉินเสี้ยวหรู ยังฆ่าหมิงเย่ว์อีกด้วย อาเห

ยี่ยน ท่านเตรียมจะลงมือเมื่อใด ผู้หญิงคนนี้เก็บเอาไว้ไม่ได้อีก

แล้ว”

“หากอวี้ไท่เฟยเป็นคนของสำนักอู๋จี๋จริง เจ้าวู่วามเข้าวังไปเช่นนี้

อันตรายอย่างยิ่ง อวี้จื้อ เจ้าลืมคำพูดของข้าอีกแล้วหรือ”

เซียวเหยี่ยนขมวดคิ้ว ดูเหมือนอารมณ์ไม่ดีอย่างยิ่ง

หลิงอวี้จื้อนั่งตัวตรง มองเซียวเหยี่ยนด้วยสีหน้างงงวย

“ท่านพูดไปตั้งมากมาย ท่านหมายถึงประโยคใดหรือ”

“ห้ามเสี่ยงอันตรายโดยลำพัง เจ้าก็รู้ว่าสำนักอู๋จี๋อันตราย

เพียงใด”

หลิงอวี้จื้อเห็นเซียวเหยี่ยนโกรธจริง ๆ ก็เอื้อมมือไปเขย่าแขน

เซียวเหยี่ยน พูดอ้อน ๆ ว่า

“สามีเพคะ ข้าไปโดยลำพังเสียที่ไหน ข้าไม่ได้พามั่วชิงไปด้วย

หรอกหรือ มิหนำซ ้าข้าก็ไม่ได้ไปหาอวี้ไท่เฟย เพียงแต่อยากไป

เยี่ยมฟางไท่เฟยสักหน่อยเท่านั้น เผื่อว่านางเกิดเรื่องขึ้นมา ท่านดูสิ

ข้ามิได้สบายดีอยู่หรอกหรือ ท่านอย่าโกรธเลยนะเพคะ”

หลิงอวี้จื้อทำตาโตอย่างใสซื่อ เห็นเช่นนี้ เซียวเหยี่ยนก็ใจอ่อน

ทำอะไรเธอไม่ได้ ทำหน้าเหลืออด

“เจ้านี่นะ…บางครั้งก็ไม่คิดถึงผลที่จะตามมาเลย”

“ข้ารู้จักบันยะบันยังนะ”

พูดจบก็ยื่นกล่องไปตรงหน้าเซียวเหยี่ยนราวกับยื่นสมบัติให้

“นี่คือบัวหิมะสีน ้าเงิน ไว้บำรุงร่างกายท่านได้พอดีเลย ข้าเพิ่งได้

สมบัติล ้าค่านี้มา ถือว่าทำความดีชดใช้นะเพคะ”

“ฟางไท่เฟยมอบให้เจ้าหรือ”

“อืม ฟางไม่เฟยให้ความสำคัญกับหมิงเย่ว์มาก การตายของหมิง

เย่ว์มีผลต่อนางอย่างมาก เป็นหญิงสาวที่ดีขนาดนี้ น่าเสียดาย”

หลิงอวี้จื้อถอนหายใจเบา ๆ ถึงแม้ว่าไม่ได้เศร้าเท่าฟางฮุ่ยหรู แต่

ก็เข้าใจความรู้สึกของนางดี เรื่องแบบนี้ หลิงอวี้จื้อเคยประสบมา

ก่อน และไม่ใช่แค่ครั้งเดียวด้วย

“ต่อไปห้ามไปที่ใดอีก อวี้จื้อ เรื่องนี้ให้ข้าจัดการ เจ้าไปยุ่งกับ

เรื่องของอาจิ่นเถิด”

“หน้ากากมนุษย์ทำใกล้จะเสร็จแล้ว คนที่จะมาสวมรอยก็มีแล้ว

ทุกอย่างพร้อมสรรพยกเว้นโอกาส”

หลิงอวี้จื้อกอดแขนเซียวเหยี่ยนแน่นอีกครั้ง ทุกครั้งที่อยู่ข้างกาย

เซียวเหยี่ยน เธอก็จะชอบกอดแขนเซียวเหยี่ยน ขอเพียงได้พักพิงอิง

แอบข้างกายเขา ก็จะรู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง

เธอชอบฟังเสียงหัวใจของเซียวเหยี่ยน การที่เธอพึ่งพิงเขาเช่นนี้

ใช้ได้ผลกับเซียวเหยี่ยน ทุกครั้งที่มองเธอ สายตาของเขาก็จะ

อ่อนโยนราวกับจะละลายออกมาเป็นสายน ้า

“ตอนนี้มั่นใจได้แล้วว่าคนที่สมคบคิดกับสำนักอู๋จี๋คืออู๋อ๋อง

เพียงแต่ไทเฮายังไม่อยากกำจัดอู๋อ๋อง หากอู๋อ๋องตายแล้ว เช่นนั้นนาง

กลัวว่าขั้นต่อไปจะเป็นคราวของฝ่าบาท

ไทเฮาต้องการรักษาอู๋อ๋องเอาไว้ นางจะไม่เข้ามาร่วมในเรื่องนี้

ถึงขั้นอาจจะขัดขวางข้า หากอู๋อ๋องลงมือกับข้า ไทเฮาก็จะขัดขวาง

เช่นกัน ตอนนี้นางต้องการความสมดุล เว่ยอ๋องออกจากเกมไปแล้ว

ส่วนคนอื่น นางต้องเก็บเอาไว้ก่อนชั่วคราว”

หลิงอวี้จื้อเข้าใจความหมายของเซียวเหยี่ยน ตอนนี้เฉินมั่วฉือยัง

เด็ก ยังไม่สามารถประคับประคองแคว้นเว่ยตะวันตกทั้งแคว้นได้

หากไม่มีอู๋อ๋องแล้ว เซียวเหยี่ยนก็สามารถแทนที่ฮ่องเต้น้อยได้

ตลอดเวลา หากไม่มีเซียวเหยี่ยน อู๋อ๋องก็อาจจะก่อกบฏได้ วิธีที่ดี

ที่สุดก็ต้องให้ทั้งสองคนยังอยู่ แล้วก็คานอำนาจกัน ใครก็ทำอะไร

ใครไม่ได้

เช่นนี้ฮ่องเต้น้อยถึงจะมีเวลาได้ขยายอำนาจของตนเอง มิเช่นนั้น

ไม่ว่าใครชนะ ต่างก็เป็นภัยคุกคามต่อฮ่องเต้น้อยทั้งนั้น

เพียงแต่ทั้งเซียวเหยี่ยนและเฉินเสี้ยวหรูต่างก็ไม่ต้องการให้

โอกาสเช่นนี้กับไทเฮา ความสมดุลนี้จะคงอยู่ต่อไปได้อีกไม่นาน