ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 576 มีตรงไหนผิดปกติกันแน่

“หากเจ้าสะดวก จะไปดูผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นก็ได้”

“เดี๋ยวงานเลี้ยงเลิกแล้ว ข้าจะไปนั่งเล่นที่เรือนของเจ้าสักหน่อย”

ฟางฮุ่ยหรูพยักหน้า ถือว่ารับปากแล้ว

ถึงแม้ว่าอวี้ไท่เฟยจะน่าสงสัยมาก แต่ในใจหลิงอวี้จื้อกลับมีข้อ

สงสัยอย่างหนึ่ง

จำที่มู่หรงกวานเย่ว์บอกได้ว่านางไม่กล้าคลอดลูก ที่สำนักอู๋จี๋ก็

ไม่อนุญาตให้พวกนางคลอดลูก แต่อวี้ไท่เฟยมีลูกสาวสองคน ลูก

สาวสองคนนี้มาได้อย่างไร หรือว่าเจียงสือไม่ได้มีข้อจำกัดกับไม้

เด็ดที่สำคัญที่สุดคนนี้

“พวกเรากลับเถิด มิเช่นนั้นไทเฮาจะคงจะชักสีหน้ามองเรา”

ฟางฮุ่ยหรูหัวเราะ หมุนตัวกลับไปเดินข้างหน้า หลิงอวี้จื้อตาม

ข้างหลังนาง ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงรู้สึกอยู่ตลอดว่ามีตรงไหนสักที่

ผิดปกติ สัญชาตญาณของเธอแม่นยำมาตลอด หรือว่าอวี้ไท่เฟยดู

แล้วไม่เหมือนคนที่มีลับลมคมใน

แต่จะว่าไป ถ้าเธอสามารถดูออกจริง ๆ เช่นนั้นทักษะในการ

ซ่อนตัวของนางก็คงจะแย่เกินไปหน่อย

สองคนเดินตามกันกลับมายังสถานที่จัดงานเลี้ยง เพียงแต่ไม่

เห็นอวี้ไท่เฟยแล้ว หลิงอวี้จื้อมองไปรอบทิศก็ไม่เจออวี้ไท่เฟย นาง

ออกไปจากงานเลี้ยงเร็วขนาดนี้เชียวหรือ

สำหรับหลิงอวี้จื้อ งานเลี้ยงนี้น่าเบื่อมาก เมื่อมีเรื่องในใจ เธอก็

ไม่มีแก่ใจจะชื่นชมวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม ไม่ได้มีเพียงเธอที่จิตใจไม่

อยู่กับเนื้อกับตัว แม้แต่มู่หรงกวานเย่ว์ก็รู้สึกเหมือนไม่มีสมาธิอยู่

กับเรื่องตรงหน้า ถึงแม้ว่าจะมีฝูงชนรายล้อม แต่นางก็ดูเหมือนจะ

เหนื่อยล้ามาก

เมื่อฮ่องเต้องค์ก่อนเสด็จสวรรคตไปแล้ว ก็มีงานเลี้ยงจัดขึ้นเป็น

ประจำในวัง มิเช่นนั้นทั้งวังหลังคงมีแต่บรรยากาศอุดอู้ไร้ชีวิตชีวา

ไม่มีฮ่องเต้องค์ก่อนแล้ว ผู้หญิงกลุ่มนี้ก็ไม่มีความจำเป็นจะต้อง

แก่งแย่งกันเป็นคนโปรดอีก

ตอนนี้เฉินมั่วก็ยังไม่ได้ปกครองบ้านเมืองด้วยตนเอง และยัง

ไม่ได้อภิเษกสมรส ด้วยเหตุนี้พวกนางยังคงพักอาศัยอยู่ที่เดิม

เมื่อใดที่วังหลังมีเจ้าของคนใหม่ พระสนมเหล่านี้ก็ต้องพากัน

ย้ายสถานที่ ไปที่พระตำหนักที่เตรียมไว้ให้ไท่เฟยอยู่จนแก่เฒ่า

โดยเฉพาะ วันเวลาระยะยาวไม่สบายเช่นตอนนี้ หากได้เจอฮองเฮา

ที่ไม่ดีสักเท่าไหร่ ชีวิตก็ยิ่งอนาถ ด้วยเหตุนี้เหล่าพระสนมจึงหวังว่า

เฉินมั่วจะอภิเษกสมรสช้าลงหน่อย

เมื่องานเลี้ยงจบแล้ว หลิงอวี้จื้อและฟางฮุ่ยหรูก็กลับวังโยวเสียกง

ด้วยกัน เห็นสองคนนั้นเดินจากไป ซูฮว่าก็ประคองเฉินปี้ พูดเบา ๆ

ว่า

“พระชายาเพคะ เหตุใดพระชายาอ๋องผู้สำเร็จราชการแทน

พระองค์จึงสนิทกับฟางไท่เฟยจังเลยเพคะ”

“ฟางไท่เฟยเข้าใกล้นางต้องมีแผนแน่ ฟางไท่เฟยอายุยังน้อยแต่

ต้องครองตัวเป็นหม้าย ลักษณะท่าทางดูยวนยั่ว ซ ้ายังไม่มีลูก จะ

ยินดีอยู่ในวังนี้จนแก่ได้อย่างไร”

เฉินปี้พูดจบก็กลับหลังหัน กำลังจะออกจากวัง ซูฮว่าประคอง

นาง ถามว่า

“พระชายา เช่นนั้นพวกเรา…”

“เรื่องนี้ก็ต้องยุ่งด้วยหรือ พวกเรามีปัญญายุ่งหรือ ตอนนี้ข้ามี

เวลายุ่งเรื่องนางเสียที่ไหน”

ขณะที่กำลังพูดสิ่งเหล่านี้อยู่ แววตาของเฉินปี้มัวหมองมาก ซูฮ

ว่าเข้าใจความหมายของเฉินปี้

ตอนนี้เฉินปี้ไม่มีเวลาดูแลตัวเองเลยจริง ๆ ชีวิตในจวนอู๋อ๋อง

เรียกได้ว่าน่าสังเวชมาก ขนาดแค่เห็นอู๋อ๋องนางยังตัวสั่น หากไม่ได้

เข้าจวนอู๋อ๋องไปกับเฉินปี้ นางก็ไม่รู้มาก่อนเลยว่าอู๋อ๋องผู้อ่อนโยน

สง่างามที่จริงแล้วมีนิสัยเช่นนี้

ตอนนี้เฉินปี้เสียใจอย่างสุดซึ้ง หากรู้ว่าจะมีวันนี้ นางจะไม่มีทาง

พูดเช่นนั้นเด็ดขาด ช่วงเวลานี้ เฉินเสี้ยวหรูเอาชนะความหยิ่งผยอง

ทั้งหมดของนางไปได้ ทำให้นางไม่รู้จักคำแม้แต่คำว่าอัปยศอดสู

แล้ว

“พระชายา ยอมรับผิดกับท่านอู๋อ๋องให้ดี ๆ เสียดีกว่าเพคะ ชีวิต

ในวันหน้าจะได้ไม่ลำบากเช่นนี้”

เฉินปี้หัวเราะอย่างเย็นชา

“ข้ายังรับผิดน้อยไปอีกหรือ แม้ข้าจะตายต่อหน้าเขา เขาก็คงไม่

สงสารข้า เดินผิดก้าวเดียวแพ้ทั้งกระดาน ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะต้องมี

ชีวิตต่อไป อยากดูวันที่เซียวเหยี่ยนและหลิงอวี้จื้อจบไม่สวย มิ

เช่นนั้นข้าตายไปก็ไม่สบายใจ ทั้งหมดที่ข้ามีในตอนนี้ล้วนเป็น

เพราะหลิงอวี้จ