ชายาเจ้าหยุดเย้าข้าเสียที - ตอนที่ 566 สั่งเสียก่อนตาย

ตอนที่ 566 สั่งเสียก่อนตาย

“ข้าสมควรตาย ข้าก็ไม่มีหน้าจะไปพบพี่แล้ว ตอนนี้ข้ามีเพียงข้อ

เรียกร้องสุดท้ายเพียงข้อเดียว หวังว่าพวกเจ้าจะสงเคราะห์ข้าได้”

มู่หรงหวานเสวี่ยพูดจบก็หยิบจดหมายออกมาจากออกเสื้อ

“แค่จดหมายที่ข้าเขียนให้เจียงปิน ข้าตายไปแล้ว พวกเจ้าช่วยส่ง

ให้เขาแทนข้าได้หรือไม่”

มู่หรงกวานเสวี่ยพกจดหมายติดตัวมาด้วย เห็นได้ชัดว่านาง

เตรียมตัวตายทุกเมื่อ เพียงแต่นางยังคงอยากสู้ให้ถึงที่สุด แต่ถ้าหาก

ตัวเองสู้ไม่ได้ล่ะ

ตอนนี้นางรู้ว่าหนีความตายไม่พ้นแล้ว เพียงแต่หวังว่าจะได้บอก

ลาเจียงปินดี ๆ

หลิงอวี้จื้อเกลียดมู่หรงกวานเสวี่ยสุดขีด ไม่มีแม้แต่เศษใจไว้ให้

นาง เอ่ยปากปฏิเสธทันที

“ไม่ได้เด็ดขาด อย่าแม้แต่จะคิด เจ้าอย่าลืม เจ้าไม่ได้เป็น

มู่หรงกวานเสวี่ยตัวจริงด้วยซ ้า พวกเราจะบอกเรื่องจริงกับไต้เท้า

เจียงให้หมด ไม่รบกวนเจียงฮู่หยินตัวปลอมไปบอกเขาเองแล้ว”

พูดจบ นางก็ลังเลครู่หนึ่งถึงเอ่ยปากออกมาว่า

“หากพวกเจ้ายอมเอาจดหมายนี้ไปให้เจียงปิน ข้าก็จะบอก

ความลับพวกเจ้าอย่างหนึ่ง”

“เจ้ายังมีความลับอะไรที่คุ้มค่าต่อการเสนอเงื่อนไขหรือ”

“ความลับเรื่องผู้คุมกฎอีกคน พวกเจ้าต้องสนใจแน่นอน ข้าแค่

ไม่อยากให้เจียงปินเกลียดข้า ข้าหลอกลวงเขา ตอนนี้ข้าก็ควรจะไป

อธิบายให้เขาฟังเอง”

ถึงแม้ว่าจะออกมาจากสำนักอู๋จี๋เด็ดขาดแล้ว และมั่นใจว่าตอนนี้

เจียงสือไม่มีเวลามาสนใจตน แต่นึกไม่ถึงว่าสุดท้ายตนเองก็ไร้

เดียงสาเกินไป นอกจากมั่วชิงที่รอดพ้นจากสำนักอู๋จี๋ได้จริง ๆ แล้ว

พวกนางล้วนไม่สามารถทำได้

ชีวิตที่ต้องอยู่อย่างอกสั่นขวัญแขวน สุดท้ายเรื่องที่กังวลที่สุดก็

มาถึง คนจากสำนักอู๋จี๋ มาหานาง คน ๆ นั้นคือผู้คุมกฎอีกคน แม้แต่

นางก็ไม่เคยพบหน้ามาก่อน นางออกไปจากสำนักอู๋จี๋ก่อนมู่หรงก

วานเสวี่ย เป็นเส้นสายที่เจียงสือฝังเอาไว้ลึกที่สุด ตัวตนของนาง

เกรงว่าน่าไม่มีใครสักคนรู้

พูดถึงผู้คุมกฎผู้ลึกลับขึ้นมา เซียวเหยี่ยนก็เริ่มสนใจ นี่เป็นไพ่ใบ

สุดท้ายของสำนักอู๋จี๋ เขารู้เพียงว่าคนผู้นั้นอยู่ในเมืองหลวง แต่เป็น

ใครกันแน่ก็ไม่มีทางมั่นใจได้ เขาแอบสงสัยคนสองสามคน แต่ไม่มี

หลักฐานอะไรเลย มีเพียงผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นผืนเดียว แต่ก็ไม่สามารถ

พิสูจน์อะไรได้

“คนผู้นั้นคือใคร”

เซียวเหยี่ยนถามด้วยสีหน้าเย็นชา

“นางสวมหน้ากากตอนที่มาหาข้า ข้าไม่เห็นหน้าตาของนาง แต่

ข้าได้กลิ่นที่พิเศษจากร่างกายของนาง น่าจะเป็นกลิ่นของเครื่อง

หอม แต่ไม่ใช่เครื่องหอมที่เห็นกันทั่วไป คล้าย ๆ กลิ่นเครื่องหอม

ในเขตตะวันตก ข้าตรวจสอบมาแล้ว ในวังมีของบรรณาการเป็น

เครื่องหอมจากเขตตะวันตก ไทเฮาไม่โปรดของเหล่านี้เลย รังเกียจ

ที่กลิ่นฉุนเกินไป ด้วยเหตุนี้จึงประทานพวกเครื่องหอมเหล่านี้

ให้กับนางในวังหลัง คนอื่นนั้น ใหม่ ๆ ก็เคยใช้ไปครั้งสองครั้ง ต่าง

ก็ทนกลิ่นเช่นนี้ไม่ได้ คนที่ชอบเครื่องหอมนี้จริง ๆ ก็มีเพียงอวี้ไท่

เฟย”

เมื่อพูดถึงอวี้ไท่เฟยขึ้นมา เซียวเหยี่ยนก็มีสีหน้าราวกับมี

ความคิดอะไรบางอย่าง เมื่อก่อนอวี้ไท่เฟยนับว่าเป็นสนมที่มี

ประวัติดีเลิศคนหนึ่งในวังหลัง อายุประมาณมู่หรงกวานเยวี่ย มีลูก

สาวสองคน ทั้งหมดยังไม่บรรลุนิติภาวะ

ครั้งที่ฮ่องเต้องค์ก่อนยังอยู่ นางชอบแต่งตัวสวยงามเฉิดฉาย

ตอนนี้ฮ่องเต้องค์ก่อนไม่อยู่แล้วก็เพลาลงบ้าง แต่ก็ยังคงรักสวยรัก

งามกว่าไท่เฟ่ยทั่วไปมาก

ทุกครั้งที่ปรากฏตัวต่อหน้าผู้อื่นก็ยังคงแต่งตัวอย่างประณีต

บรรจง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้บรรดานางในวังหลังต่างพากันริษยาและ

วิพากษ์วิจารณ์ บอกว่านางกระสับกระส่ายทนเหงาไม่ได้ เพียง

แต่อวี้ไท่เฟยเป็นคนใจใหญ่ ไม่เคยเห็นนางเก็บตัวสักเท่าไหร่ ยังคง

เป็นตัวของตัวเอง